Juízes 9

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Abi-maléc con samiang Yê-rup Ba-al, án pỡq ramóh sễm ai coah mpiq án tâng vil Se-kem.
1 Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém, aos parentes de sua mãe, e falou com eles e com toda a geração da casa de seu avô materno, dizendo:
2 Án ớn alới pỡq blớh cũai tâng vil Se-kem neq: “Aléq anhia hữm o yỗn anhia? Muoi la tapul chít náq con samiang Yê-rup Ba-al cỡt sốt tỗp anhia; bar la yỗn muoi noaq sâng cỡt sốt anhia? Cóq anhia sanhữ, cứq la muoi noi cớp anhia.”
2 — Peço-lhes que perguntem a todos os cidadãos de Siquém: “O que é melhor para vocês: que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vocês ou que vocês sejam dominados por apenas um?” Lembrem-se também de que eu sou osso e carne de vocês.
3 Máh sễm ai coah mpiq Abi-maléc táq ntỡng ranáq nâi cớp tỗp Se-kem, chơ alới pruam rưoh Abi-maléc cỡt sốt alới, cỗ án la sễm ai tỗp alới.
3 Então os parentes de sua mãe falaram a todos os cidadãos de Siquém todas aquelas palavras, e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque, porque disseram: “É nosso irmão.”
4 Tỗp alới ĩt práq tapul chít ŏ́c tễ dống sang yiang Ba-al Be-rit, chơ chiau yỗn Abi-maléc. Abi-maléc ĩt práq ki chang máh cũai pla yỗn pỡq cớp án.
4 E deram-lhe setenta peças de prata, da casa de Baal-Berite, com as quais Abimeleque contratou uns homens levianos e atrevidos, que o seguiram.
5 Án pỡq chu dống mpoaq án ỡt tễ nhũang pỡ vil Ô-pra, cớp án cachĩt tapul chít náq sễm ai án, la máh con samiang Yê-rup Ba-al, tâng pỡng côl tamáu. Ma noâng khlâiq ống manoaq Yô-tham sâng, la con samiang ralŏ́h Yê-rup Ba-al. Cỗ Yô-tham tooq, yuaq án tỡ bữn cuchĩt.
5 Foi à casa de seu pai, em Ofra, e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma pedra. Porém Jotão, o filho mais moço de Jerubaal, escapou, porque havia se escondido.
6 Chơ dũ náq cũai sốt tâng vil Se-kem cớp vil Bet Mi-lô toâq rôm parnơi pỡ nỡm aluang ỗc tâng vil Se-kem. Cớp alới chóh Abi-maléc yỗn cỡt puo tỗp alới.
6 Então se reuniram todos os cidadãos de Siquém e toda Bete-Milo, foram e proclamaram Abimeleque rei, junto ao carvalho memorial que está perto de Siquém.
7 Toâq Yô-tham sâng tễ ranáq nâi, án chỗn pỡ anũol cóh Kê-rasim; án tayứng cớp pai casang lứq chóq tỗp alới neq: “Máh cũai Se-kem ơi! Sễq anhia tamứng cứq yỗn samoât dŏq yỗn Yiang Sursĩ bữn tamứng sưong tỗp anhia.
7 Quando soube disto, Jotão foi e se pôs no alto do monte Gerizim. E, em alta voz, gritou, dizendo: — Cidadãos de Siquém, escutem o que vou dizer, e Deus escutará vocês!
8 Cứq sacâm neq: Bữn muoi trỗ máh nỡm aluang loŏh ễ rưoh puo. Máh aluang ki pai chóq nỡm o‑li‑vê neq: ‘Sễq mới cỡt puo tỗp hếq!’
8 Certa vez as árvores foram ungir para si um rei. Disseram à oliveira: “Reine sobre nós.”
9 Ma nỡm o‑li‑vê ta‑ỡi: ‘Khân cứq cỡt puo anhia, cứq cóq pứt táq dỡq nsễng noau ĩt dŏq sang yỗn máh yiang cớp dốq yỗn máh cũai hỡ.’
9 Porém a oliveira lhes respondeu: “Deixaria eu o meu óleo, apreciado por Deus e pelos homens, para dominar sobre as árvores?”
10 Chơ máh nỡm aluang ki pai chóq nỡm tarúng ễn neq: ‘Sễq mới cỡt puo tỗp hếq!’
10 Então as árvores disseram à figueira: “Venha você e reine sobre nós.”
11 Ma nỡm tarúng ta‑ỡi loah neq: ‘Khân cứq cỡt sốt tỗp anhia, cứq cóq pứt cỡt palâi ngiam nâi.’
11 Porém a figueira lhes respondeu: “Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto, para dominar sobre as árvores?”
12 Ngkíq máh nỡm aluang pai chóq voar nho ễn neq: ‘Sễq mới cỡt puo tỗp hếq!’
12 Então as árvores disseram à videira: “Venha você e reine sobre nós.”
13 Ma voar nho ta‑ỡi: ‘Khân cứq cỡt sốt tỗp anhia, cứq cóq tangứt táq blŏ́ng nho yỗn máh yiang cớp cũai cỡt bũi.’
13 Porém a videira lhes respondeu: “Deixaria eu o meu vinho, que agrada a Deus e aos homens, para dominar sobre as árvores?”
14 Chơ nheq tữh nỡm aluang ki pai chóq nỡm sarlia tacỡng ễn neq: ‘Sễq mới cỡt puo tỗp hếq!’
14 Então todas as árvores disseram ao espinheiro: “Venha você e reine sobre nós.”
15 Nỡm sarlia ta‑ỡi: ‘Khân tỗp anhia ễq cứq cỡt puo anhia, sễq mơi anhia mut sandũ nhưp óc cứq. Khân anhia tỡ bữn mut, lứq bữn ũih blữ loŏh tễ abễng cứq, chơ culoâuq cat nheq máh aluang sê-da tâng cóh Lê-banôn.’”
15 E o espinheiro respondeu às árvores: “Se é verdade que querem me ungir rei sobre vocês, venham e se refugiem debaixo de minha sombra. Mas, se não, que do espinheiro saia fogo que consuma os cedros do Líbano.”
16 Yô-tham pai ễn neq: “Sanua, anhia khoiq chóh Abi-maléc yỗn cỡt puo anhia. Ranáq ki anhia chanchớm pĩeiq tỡ? Tỗp anhia culáh cóng yỗn Yê-rup Ba-al cớp dống sũ án ariang nâi tỡ?
16 Jotão continuou: — E agora, se vocês agiram de boa fé e com sinceridade, proclamando Abimeleque como rei; se vocês fizeram o que é correto em relação a Jerubaal e à sua casa, e se o trataram segundo ele merecia pelo que fez
17 Cóq anhia sanhữ loah tễ mpoaq cứq khoiq chíl chuai tỗp anhia. Án chĩuq pứt rangứh dŏq rachuai anhia yỗn vớt tễ atĩ tỗp Madian.
17 — porque o meu pai lutou por vocês, arriscou a vida e os livrou das mãos dos midianitas;
18 Ma tangái nâi nheq tữh anhia chíl dống sũ mpoaq cứq. Tỗp anhia khoiq cachĩt tapul chít náq con samiang án tâng pỡng côl tamáu. Ma cỗ Abi-maléc, la con cũai sũl mpoaq cứq la sễm ai tỗp anhia, ngkíq tỗp anhia chóh án yỗn cỡt puo cũai Se-kem.
18 mas hoje vocês se levantaram contra a casa de meu pai e mataram os filhos dele, setenta homens, sobre uma pedra; e a Abimeleque, filho da escrava dele, vocês puseram como rei sobre os cidadãos de Siquém, porque é irmão de vocês —,
19 Khân anhia chanchớm ranáq anhia táq chóq Yê-rup Ba-al cớp chóq dống sũ án tâng tangái nâi ma lứq pĩeiq, sễq anhia ỡt bũi cớp Abi-maléc, cớp yỗn Abi-maléc ỡt bũi tê cớp anhia.
19 se vocês agiram de boa fé e com sinceridade para com Jerubaal e a sua casa, então alegrem-se com Abimeleque, e que ele também se alegre com vocês.
20 Ma khân tỡ bữn ngkíq, sễq ũih tễ Abi-maléc cat culoâuq nheq tỗp Se-kem cớp tỗp Bet Mi-lô; cớp yỗn ũih tễ tỗp Se-kem cớp Bet Mi-lô cat culoâuq Abi-maléc machớng ki tê.”
20 Mas, se este não for o caso, que saia fogo de Abimeleque e consuma os cidadãos de Siquém e Bete-Milo! E que saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, que consuma Abimeleque.
21 Chơ Yô-tham lúh tooq pỡ vil Bêr ễn, yuaq án sâng ngcŏh Abi-maléc, ai án.
21 Depois disso Jotão fugiu e foi para Beer, onde ficou morando, porque estava com medo de seu irmão Abimeleque.
22 Abi-maléc cỡt sốt tỗp I-sarel pái cumo.
22 Abimeleque havia dominado sobre Israel durante três anos,
23 Vớt ki, Yiang Sursĩ yỗn Abi-maléc cớp tỗp Se-kem cỡt ra‑ũan ratuaq; chơ alới táq sâuq lứq chóq Abi-maléc.
23 quando Deus suscitou um espírito de aversão entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém, que foram desleais com Abimeleque.
24 Ranáq nâi cỡt cóng Abi-maléc cớp tỗp Se-kem ca pruam cachĩt tapul chít náq con samiang Yê-rup Ba-al.
24 Isto aconteceu para que fosse vingada a violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal, e para que fossem castigados tanto Abimeleque, que era irmão deles e os havia matado, como os cidadãos de Siquém, que contribuíram para que ele matasse os seus próprios irmãos.
25 Cũai Se-kem ỡt tooq, crŏ́q ễ chíl Abi-maléc tâng máh parlỡ cóh, cớp alới pũr ĩt crơng tễ dũ náq cũai ca pỡq pha bân ntốq ki. Ma bữn cũai toâq atỡng Abi-maléc.
25 Os cidadãos de Siquém puseram sobre os altos dos montes homens de emboscada contra Abimeleque, e eles assaltavam todos os que passavam pelo caminho perto deles. E Abimeleque foi informado disso.
26 Vớt ki, Ca-al con samiang E-bet, cớp máh sễm ai án dễq chu vil Se-kem. Tỗp Se-kem yám noap Ca-al nheq mứt pahỡm.
26 Gaal, filho de Ebede, veio com os seus irmãos, e se estabeleceram em Siquém. E os cidadãos de Siquém confiaram nele,
27 Ngkíq tỗp alới pỡq chu nưong nho, ễ cáiq palâi nho dŏq táq blŏ́ng nguaiq toâq bữn táq rit ntrớu tâng dống sang alới. Tỗp alới cha nguaiq, cớp táq ntỡng santoiq ayê ra‑ac Abi-maléc.
27 foram ao campo, cortaram os cachos das vinhas, pisaram as uvas, fizeram festas, foram à casa de seu deus, comeram, beberam e amaldiçoaram Abimeleque.
28 Ca-al blớh neq: “Abi-maléc la noau? Cớp hái tỗp Se-kem la noau, mŏ cóq táq ranáq Abi-maléc? Án la con samiang Yê-rup Ba-al, pĩeiq tỡ? Sê-bul táq ranáq yỗn án la pĩeiq lứq; ma tỗp hái tỡ pĩeiq táq ranáq yỗn án. Ma o lứq la hái táq ranáq yỗn Hamor, mpoaq Se-kem!
28 E Gaal, filho de Ebede, disse: — Quem é Abimeleque, e quem somos nós de Siquém, para que o sirvamos? Não é ele filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu oficial? Seria melhor servir os homens de Hamor, pai de Siquém. Mas nós, por que serviremos a ele?
29 Khân cứq cỡt sốt máh cũai tâng vil nâi, cứq ễ cachĩt táh Abi-maléc. Cứq yoc ễ cardỗq cớp án neq: ‘Mới pỡq parỗm pachứm nheq máh tahan mới, chơ hái rachíl salĩq!’”
29 Quem dera estivesse este povo na minha mão! Eu expulsaria Abimeleque. Eu diria a Abimeleque: “Multiplique o seu exército e venha lutar.”
30 Tữ Sê-bul, cũai sốt vil ki sâng Ca-al con samiang E-bet pai ngkíq, án sâng ũan lứq.
30 Quando Zebul, governador da cidade, ouviu as palavras de Gaal, filho de Ebede, ficou furioso.
31 Chơ Sê-bul ớn cũai pỡq cachâp Abi-maléc pỡ vil Aru-ma neq: “Ca-al con samiang E-bet, cớp tỗp sễm ai án toâq pỡ vil Se-kem; tỗp alới táq ntỡng cachúc ễq cũai tâng vil ki chíl anhia.
31 E enviou, secretamente, mensageiros a Abimeleque, dizendo: — Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém e estão alvoroçando a cidade contra você.
32 Sanua, khân toâq sadâu chơ, cóq anhia dững máh cũai pỡq tooq tâng ruang.
32 Levante-se de noite, você e o povo que estiver com você, e ponham-se de emboscada no campo.
33 Toâq poang tarưp cóq anhia mut chíl toâp. Toâq Ca-al cớp tỗp án loŏh chíl loah anhia, cóq anhia chíl palứq.”
33 Levante-se pela manhã, ao sair o sol, e ataque a cidade. Quando Gaal com a sua gente sair para atacar, faça com ele o que estiver ao seu alcance.
34 Chơ Abi-maléc cớp tahan án loŏh tâng sadâu ki toâp; alới ỡt tooq yáng tiah vil, cớp tampễq tahan cỡt pỗn tỗp.
34 Assim, Abimeleque se levantou, de noite, e todo o povo que estava com ele, e se puseram de emboscada contra Siquém, em quatro grupos.
35 Toâq alới hữm Ca-al loŏh tayứng bân ngoah toong viang vil, alới loŏh toâp tễ ntốq ỡt tooq.
35 Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada do portão da cidade. Com isto Abimeleque e todo o povo que estava com ele se levantaram das emboscadas.
36 Toâq Ca-al hữm tỗp alới án atỡng Sê-bul neq: “Nhêng tíh! Cũai ntôm sễng tễ anũol cóh.”
36 Gaal viu aquele povo e disse a Zebul: — Veja! Vem gente descendo do alto dos montes. Mas Zebul respondeu: — Você está vendo as sombras dos montes. Elas se parecem com homens.
37 Ca-al pai ễn: “Nhêng chu tíh! Bữn muoi tỗp cũai sễng tễ anũol cóh, cớp muoi tỗp ễn ntôm pỡq tâng rana chu nỡm aluang ỗc cũai mo dốq ỡt!”
37 Porém Gaal tornou ainda a falar e disse: — Veja! Vem gente descendo bem na nossa frente, e uma tropa vem vindo do caminho do carvalho dos Adivinhos.
38 Sê-bul ta‑ỡi: “Santoiq mới mantoâr ỡt pỡ léq sanua? Mới toâp khoiq pai neq: ‘Nŏ́q tỗp hái cóq táq ranáq Abi-maléc?’ Ki la máh cũai mới ayê ra‑ac; sanua cóq mới loŏh chíl tỗp alới!”
38 Então Zebul disse a Gaal: — Onde ficaram, agora, as suas ameaças? Não foi você quem dizia: “Quem é Abimeleque, para que o sirvamos?” Não é este o povo que você desprezou? Pois saia agora e vá lutar contra ele.
39 Chơ Ca-al dững tỗp Se-kem loŏh chíl Abi-maléc.
39 Gaal saiu à frente dos cidadãos de Siquém e lutou contra Abimeleque.
40 Ca-al lúh, ma Abi-maléc rapuai án. Cớp bữn sa‑ữi náq chũl hâp lứq tỡ loâp toâq pỡ ngoah toong viang vil.
40 Abimeleque perseguiu Gaal, que fugiu dele. E muitos feridos caíram até a entrada do portão da cidade.
41 Abi-maléc ỡt pỡ vil Aru-ma, ma Sê-bul rapuai Ca-al cớp sễm ai án yỗn dễq yơng tễ vil Se-kem; noau tỡ yỗn tỗp Ca-al ỡt noâng tâng vil ki.
41 Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou Gaal e seus irmãos, para que não ficassem morando em Siquém.
42 Toâq tangái parnỡ máh cũai Se-kem pỡq chu ruang bát. Ma bữn cũai toâq atỡng Abi-maléc dáng alới ntôm loŏh.
42 No dia seguinte, o povo de Siquém saiu ao campo, e Abimeleque foi avisado disto.
43 Ngkíq án tampễq tahan án cỡt pái tỗp, yỗn ỡt crŏ́q tâng ruang. Toâq án hữm máh cũai loŏh tễ vil, án loŏh chíl toâp.
43 Então ele reuniu os seus homens, e os dividiu em três grupos, e os pôs de emboscada no campo. Quando Abimeleque viu que o povo saía da cidade, levantou-se contra eles e os atacou.
44 Bar tỗp chíl cũai proai pỡ ruang; ma Abi-maléc cớp tỗp tahan án pỡq cheng toâp ngoah toong viang vil.
44 Abimeleque e o grupo que estava com ele correram e tomaram posição junto à entrada da cidade, enquanto os dois outros grupos atacaram todos os que estavam no campo e os destroçaram.
45 Ranáq rachíl ratáq nheq muoi tangái. Abi-maléc cheng bữn vil cớp cachĩt nheq cũai proai, chơ chŏ́ng táh vil ki. Chơ án ĩt boi prứh tâng cutễq.
45 Abimeleque lutou contra a cidade durante todo aquele dia. Tomou a cidade e matou o povo que nela havia. Arrasou a cidade e espalhou sal sobre ela.
46 Tữ máh cũai sốt ngôl kĩaq vil Se-kem sâng tễ ranáq nâi, tỗp alới lúh tooq nheq pỡ ntốq parnoâng cheq dống sang yiang El Bê-rit.
46 Todos os cidadãos da Torre de Siquém souberam disso e entraram na fortaleza, no templo de El-Berite.
47 Ma bữn cũai toâq atỡng Abi-maléc ntốq máh cũai sốt ỡt tooq.
47 Mas Abimeleque soube que todos os cidadãos da Torre de Siquém se haviam reunido.
48 Abi-maléc dững máh cũai án chỗn chu cóh Sal-môn. Chơ án ĩt achât cuot abễng aluang cớp dỗl achu. Án ớn máh cũai án táq chái machớng ki tê.
48 Então ele subiu o monte Salmom, ele e todo o seu povo. Abimeleque pegou um machado e cortou o galho de uma árvore. Ele o levantou, pôs no ombro e disse ao povo que estava com ele: — O que vocês me viram fazer, façam também vocês, depressa.
49 Ngkíq dũ náq cũai cuot abễng aluang cớp ĩt dỗl, chơ puai ntun clĩ Abi-maléc. Tỗp alới cróh abễng aluang mpễr ntốq parnoâng, chơ chŏ́ng. Nheq tữh cũai cuchĩt nheq, dếh samiang dếh mansễm, mán muoi ngin náq.
49 Assim, cada um deles cortou um galho e seguiu Abimeleque. Puseram os galhos ao redor da fortaleza, e os incendiaram. Assim, morreram todos os que estavam na Torre de Siquém, mais ou menos mil pessoas, homens e mulheres.
50 Moâm ki Abi-maléc pỡq lavíng vil Thi-bet cớp cheng ĩt.
50 Então Abimeleque foi a Tebes, sitiou a cidade e a tomou.
51 Tâng vil ki bữn muoi ntốq parnoâng khâm lứq; chơ nheq tữh cũai vil ki, dếh samiang, dếh mansễm, dếh máh cũai sốt mut tooq tâng ki. Tỗp alới catáih ngoah toong kháng tỗ bữm, chơ chỗn ỡt tâng pỡng ngôl tâng mpuol tapín.
51 Havia, porém, no meio da cidade, uma torre forte, e todos os homens e mulheres, todos os moradores da cidade, fugiram para lá. Fecharam as portas da torre e subiram ao terraço.
52 Tữ Abi-maléc toâq chíl ntốq ngôl, án pỡq chu ngoah toong ễ chŏ́ng chíq.
52 Abimeleque veio até a torre, lutou contra ela e se aproximou da porta para a incendiar.
53 Ma bữn muoi noaq mansễm ỡt tâng mpuol ngôl ki apŏ́ng tamáu dốq cliet bỗt, chơ pĩeiq tâng plỡ Abi-maléc cớp pacháh cantar plỡ án.
53 Mas uma mulher jogou uma pedra superior de moinho sobre a cabeça de Abimeleque e lhe quebrou o crânio.
54 Abi-maléc arô toâp samiang póng ca dững crơng choac yỗn án cớp ớn neq: “Mới thot dau tễ sor, chơ choat cứq. Chỗi dŏq yỗn noau dáng cứq cuchĩt cỗ tian muoi noaq mansễm.”
54 Então Abimeleque chamou depressa o moço, seu escudeiro, e lhe disse: — Tire a sua espada e me mate, para que não se diga que uma mulher me matou. O moço o atravessou com a espada, e ele morreu.
55 Tữ cũai I-sarel hữm Abi-maléc khoiq cuchĩt, ngkíq dũ náq miar mprieih chu pỡ dống alới bữm.
55 Quando os homens de Israel viram que Abimeleque já estava morto, foram embora, cada um para a sua casa.
56 Nâi la ranáq Yiang Sursĩ culáh cóng yỗn Abi-maléc, cỗ tian án khoiq cachĩt tapul chít náq sễm ai án bữm.
56 Assim, Deus fez cair sobre Abimeleque o mal que ele havia feito a seu pai, ao matar os seus setenta irmãos.
57 Cớp Yiang Sursĩ yỗn máh ranáq sâuq tễ tỗp Se-kem píh loah pỡ alới. Ranáq nâi cỡt samoât santoiq Yô-tham con samiang Yê-rup Ba-al khoiq pupap tễ nhũang chơ.
57 De igual modo, Deus fez cair sobre a cabeça dos homens de Siquém todo o mal que haviam praticado. Assim, veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.