Juízes 11

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bữn muoi noaq samiang tễ tỗp Ki-liat, ramứh Yêp-thê. Án la tahan clŏ́q lứq. Mpoaq án ramứh Ki-liat; mpiq án la mansễm chếq tỗ.
1 Jefté era um guerreiro corajoso. Era filho de Gileade, mas sua mãe era uma prostituta.
2 Ki-liat bữn con samiang canŏ́h cớp lacuoi nỡm. Toâq con samiang ki toâr, tỗp alới tuih aloŏh Yêp-thê tễ dống cớp pai chóq án neq: “Mới ŏ́q pún tễ máh mun mpoaq hái, yuaq mới cỡt con samiang tễ mansễm chếq tỗ.”
2 A esposa de Gileade teve muitos filhos, e quando esses meios-irmãos cresceram, expulsaram Jefté, dizendo: “Você não receberá parte alguma da herança de nosso pai, pois é filho de outra mulher”.
3 Cỗ ngkíq Yêp-thê dễq tễ tỗp sễm ai án; chơ ỡt tâng vil Top ễn. Ỡt tâng vil ki án táq yớu ratoi cớp máh cũai hũat; chơ máh cũai ki puai tantun án.
3 Então Jefté fugiu de seus irmãos e foi viver na terra de Tobe. Em pouco tempo, passou a chefiar um bando de desocupados que se uniram a ele.
4 Toâq ntun ễn, tỗp Amôn aloŏh ngê ễ pỡq chíl cũai I-sarel.
4 Por essa época, os amonitas começaram a guerrear contra Israel.
5 Bo mbỡiq rachíl, máh cũai sốt tỗp Ki-liat pỡq coâiq Yêp-thê tễ vil Top,
5 Quando os amonitas atacaram, os líderes de Gileade mandaram buscar Jefté na terra de Tobe.
6 cớp pai neq: “Sễq mới cỡt sốt tahan hếq! Dŏq yỗn tỗp hái chíl riap tỗp Amôn.”
6 “Venha e seja nosso comandante!”, disseram. “Ajude-nos a lutar contra os amonitas!”
7 Yêp-thê ta‑ỡi neq: “Tỗp anhia kêt lứq cứq, cớp khoiq tuih cứq yỗn dễq tễ dống mpoaq cứq, lứq tỡ? Ma sanua, tữ anhia ramóh ŏ́c croŏq criat, nŏ́q anhia toâq ravoât cứq?”
7 Mas Jefté lhes disse: “Não são vocês os mesmos que me odiavam e que me expulsaram da casa de meu pai? Por que me chamam agora que estão em apuros?”.
8 Máh cũai sốt ki ta‑ỡi neq: “Tỗp hếq toâq trỗ nâi la cỗ ễq mới pỡq chíl tỗp Amôn parnơi cớp hếq, cớp ễq mới cỡt cũai radững dũ náq tỗp Ki-liat.”
8 “Porque precisamos de você”, responderam os líderes. “Se você nos comandar na batalha contra os amonitas, nós o proclamaremos governante de todo o povo de Gileade.”
9 Yêp-thê ta‑ỡi neq: “Khân anhia yỗn cứq chu loah pỡ dống cứq dŏq rachíl cớp tỗp Amôn, cớp Yiang Sursĩ táq yỗn cứq chíl riap, ngkíq cứq têq cỡt sốt tỗp anhia tỡ?”
9 Jefté lhes disse: “Quer dizer que se eu for com vocês e o S enhor me der a vitória sobre os amonitas, governarei todo o povo?”.
10 Tỗp alới ta‑ỡi neq: “Lứq ngkíq! Sễq Yiang Sursĩ toâp dáng cớp hữm tễ ranáq nâi.”
10 Os líderes de Gileade responderam: “O S enhor é nossa testemunha de que faremos exatamente como você disse”.
11 Yuaq ngkíq, Yêp-thê ma píh chu cớp cũai sốt tỗp Ki-liat; chơ máh cũai proai chóh án yỗn cỡt sốt dŏq ayông tahan tỗp alới. Ma Yêp-thê ruaih loah nheq santoiq án khoiq pai choâng moat Yiang Sursĩ pỡ vil Mit-ba.
11 Então Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez governante e comandante do exército. Em Mispá, na presença do S enhor , Jefté repetiu o que tinha dito aos líderes.
12 Chơ Yêp-thê ớn ranễng án pỡq atỡng puo cũai Amôn neq: “Ŏ́c ntrớu mới tỡ bữn bũi chóq tỗp hếq? Cỗ nŏ́q mới toâq chíl talốh cruang cutễq hếq?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei de Amom para perguntar: “Por que você saiu para guerrear contra minha terra?”.
13 Puo cũai Amôn ta‑ỡi ranễng Yêp-thê neq: “Bo cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô, tỗp alới cheng ndỡm cutễq tỗp hếq, noap tễ crỗng Ar-nôn toau toâq crỗng Yaboc, ĩt dếh crỗng Yôr-dan hỡ. Sanua, sễq tỗp anhia culáh loah máh cutễq ki dŏq tỗp hái têq ỡt ratoi loah.”
13 O rei de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: “Quando saíram do Egito, os israelitas roubaram minhas terras desde o rio Arnom até o rio Jaboque, e até o Jordão. Agora, devolva-nos pacificamente esse território”.
14 Yêp-thê ớn cũai ranễng ki pỡq loah ramóh puo tỗp Amôn
14 Jefté enviou a seguinte mensagem em resposta ao rei amonita:
15 cớp ta‑ỡi neq: “Cũai I-sarel tỡ bữn cheng cutễq tỗp Mô-ap cớp tỗp Amôn.
15 “Assim diz Jefté: Israel não roubou terra alguma de Moabe nem de Amom.
16 Bo cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô, tỗp alới pỡq pha ntốq aiq bân dỡq mưt Cusâu, chơ toâq pỡ cruang Cadet.
16 Quando o povo de Israel veio do Egito e chegou a Cades, depois de atravessar o mar Vermelho,
17 Tỗp alới ớn ranễng pỡq ramóh puo Ê-dôm sễq pha cutễq án. Ma puo ki tỡ yỗn. Chơ tỗp alới sễq pỡq pha cutễq puo cũai Mô-ap ễn, ma puo ki tỡ yỗn tê. Ngkíq yuaq cũai I-sarel ỡt dỡ pỡ Cadet.
17 enviou mensageiros ao rei de Edom e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra’. Contudo, seu pedido foi negado. Então fizeram o mesmo pedido ao rei de Moabe, mas ele também não os deixou passar. Por isso, o povo de Israel ficou em Cades.
18 Vớt ki, tỗp alới pỡq chu ntốq aiq, viel cruang cutễq Ê-dôm cớp cruang Mô-ap coah crỗng Ar-nôn. Tỗp alới táq ntốq ỡt dỡ tâng ki, ma tỡ bữn clong crỗng Ar-nôn, cỗ ntốq ki la raloan cutễq tỗp Mô-ap.
18 “Depois, passaram pelo deserto, contornando Edom e Moabe. Acompanharam a divisa de Moabe a leste e acamparam do outro lado do rio Arnom. Em momento algum atravessaram o Arnom para entrar em Moabe, pois o Arnom era a divisa de Moabe.
19 Chơ cũai I-sarel ớn ranễng alới pỡq ramóh Si-hôn, puo cũai Amô-rit, la cỡt sốt tâng vil Hê-sabôn, cớp sễq pỡq pha cutễq án, yuaq ễ pỡq chu cutễq tỗp alới bữm.
19 “Então Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, que governava em Hesbom, e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra, para chegarmos ao nosso destino’.
20 Ma puo Si-hôn tỡ yỗn, dếh án dững máh tahan pỡq ỡt crŏ́q pỡ vil Yahat, chơ rachíl cớp tỗp I-sarel.
20 O rei Seom, porém, não confiava em Israel o suficiente para deixar o povo passar por seu território. Em vez disso, mobilizou seu exército em Jaza e atacou Israel.
21 Ma Yiang Sursĩ, Ncháu tỗp I-sarel, táq yỗn tỗp I-sarel chíl riap puo Si-hôn cớp máh tahan án. Yuaq ngkíq, ma tỗp I-sarel bữn ndỡm nheq cutễq tỗp Amô-rit ỡt tâng cruang ki.
21 Mas o S enhor , o Deus de Israel, entregou o rei Seom nas mãos de seu povo, que derrotou os amorreus. Israel tomou posse de toda a terra dos amorreus que viviam naquela região,
22 Tỗp alới bữn ndỡm nheq cutễq, noap tễ crỗng Ar-nôn coah angia pưn toau toâq crỗng Yaboc coah angia pỡng; cớp tễ ntốq aiq coah angia mandang loŏh toau toâq crỗng Yôr-dan angia mandang pât.
22 desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Ranáq nâi Yiang Sursĩ, Ncháu cũai I-sarel, toâp tuih tỗp Amô-rit yỗn dễq, dŏq cũai proai I-sarel ễn ndỡm cruang cutễq ki.
23 “Como você vê, foi o S enhor , o Deus de Israel, que tirou a terra dos amorreus e a entregou a Israel. Por que, então, haveríamos de devolvê-la?
24 Ma nŏ́q mới yoc ễ cheng ĩt loah? Mới têq cỡt sốt máh cutễq yiang Khê-môt chiau yỗn mới. Machớng ki tê, tỗp hếq ễ cỡt sốt máh cutễq Yiang Sursĩ khoiq chiau yỗn tỗp hếq ndỡm.
24 Fique com o que seu deus Camos lhe der, e nós ficaremos com o que o S enhor , nosso Deus, nos der.
25 Mới chanchớm mới la pla hỡn tễ Balac con samiang Si-pôr, puo cũai Mô-ap, tỡ? Án tỡ nai ralỗih cớp cũai I-sarel, cớp án tỡ nai rachíl ratáq cớp tỗp hếq.
25 Acaso você é melhor que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Ele tentou disputar esses territórios com Israel? Entrou em guerra contra os israelitas?
26 Khoiq pái culám cumo chơ tỗp I-sarel cỡt sốt vil Hê-sabôn cớp vil Arô-er, dếh vil cớt ỡt mpễr ki hỡ, cớp máh vil ỡt mpễr pứh crỗng Ar-nôn. Khoiq dũn cumo chơ, mới tỡ bữn cheng ĩt loah.
26 “Israel vive aqui há trezentos anos. Habita em Hesbom e nos povoados ao redor, até Aroer e seus povoados, e todas as cidades às margens do rio Arnom. Por que, até agora, vocês não fizeram esforço algum para reaver esse território?
27 Cứq tỡ nai táq lôih ntrớu chóq mới, ma mới toâp táq lôih chóq cứq; atĩ mới toâp ễ chíl cứq. Ngkíq, sễq Yiang Sursĩ rasữq tễ ranáq nâi; yỗn án rasữq cũai I-sarel cớp cũai Amôn.”
27 Portanto, não pequei contra você. Pelo contrário, você fez mal ao me atacar. Que o S enhor , o Juiz, decida hoje qual de nós está certo: Israel ou Amom”.
28 Ma puo cũai Amôn tỡ bữn tamứng santoiq Yêp-thê pai.
28 Mas o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Chơ Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm Yêp-thê; án pỡq pha cruang Ki-liat cớp cruang Ma-nasê. Moâm ki án píh chu loah pỡ vil Mit-ba, cruang Ki-liat. Tễ ki án pỡq chíl chu cruang cutễq tỗp Amôn.
29 Então o Espírito do S enhor veio sobre Jefté. Ele atravessou o território de Gileade e Manassés, incluindo Mispá em Gileade, e dali avançou contra os amonitas.
30 Yêp-thê parkhán chóq Yiang Sursĩ neq: “Khân anhia yỗn cứq chíl riap tỗp Amôn,
30 Jefté fez um voto ao S enhor : “Se entregares os amonitas em minhas mãos,
31 cứq ễ chiau sang acán ntrớu ca loŏh nhũang tễ dống cứq ễ ramóh cứq, cỡt crơng bốh chiau sang yỗn anhia.”
31 darei ao S enhor o que sair primeiro de minha casa quando eu regressar vitorioso. Eu o oferecerei como holocausto”.
32 Chơ Yêp-thê clong dỡq pỡq chu tỗp Amôn, cớp Yiang Sursĩ chuai án chíl riap tỗp alới.
32 Jefté saiu com seu exército para combater os amonitas, e o S enhor os entregou em suas mãos.
33 Án chíl tỗp alới tễ vil Arô-er toau toâq pỡ raloan cutễq vil Mi-nit; án cheng bữn bar chít vil; chơ luat pỡ raloan cutễq tỗp Aben Kê-ramim. Ranáq rachíl toâr lứq, ma tỗp I-sarel chíl riap tỗp Amôn.
33 Ele aniquilou os amonitas e destruiu vinte cidades, desde Aroer até os arredores de Minite, chegando até Abel-Queramim. Assim, os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Toâq Yêp-thê píh chu dống án tâng vil Mit-ba, con cumũr án loŏh roap ỡn mpoaq án chu, cớp puan sarai puai sưong sacơr cớt. Yêp-thê bữn con ống muoi lám nâi toâp.
34 Quando Jefté voltou para casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, tocando tamborim e dançando. Era sua única filha; ele não tinha nenhum outro filho nem filha.
35 Bo án hữm con án, án háq au bữm cỗ sâng ngua lứq tâng mứt, cớp án pai neq: “Ơiq con ơi! Mứt cứq mpoaq sâng yarĩaq lứq! Nŏ́q con táq yỗn cứq mpoaq ramóh ŏ́c túh arức lứq? Cứq mpoaq khoiq parkhán cớp Yiang Sursĩ chơ; ngkíq cứq tỡ têq ĩt loah parnai parkhán ki.”
35 Quando Jefté a viu, rasgou as próprias roupas e gritou. “Ah, minha filha! Você acabou comigo! Trouxe desgraça sobre mim! Fiz um voto ao S enhor e não posso voltar atrás!”.
36 Niang ki pai cớp mpoaq án neq: “Khân mpoaq khoiq parkhán cớp Yiang Sursĩ chơ, cóq mpoaq táq ariang mpoaq khoiq parkhán; yuaq Yiang Sursĩ khoiq chuai yỗn mpoaq carláh dỡq chóq tỗp Amôn ca par‑ũal tỗp hái.”
36 Ela disse: “Pai, se fez um voto ao S enhor , faça comigo o que prometeu, pois o S enhor lhe deu grande vitória sobre seus inimigos, os amonitas.
37 Ma niang sễq tễ mpoaq án neq: “Cứq con sễq muoi ramứh tễ mpoaq, sễq mpoaq yỗn cứq con ỡt bar casâi ễn dŏq pỡq chu cóh king dŏq nhiam tanúh parnơi cớp yớu cứq, yuaq cứq la mansễm plot ma cóq cuchĩt.”
37 Mas, primeiro, permita que eu ande pelos montes e chore com minhas amigas por dois meses, pois morrerei virgem”.
38 Yêp-thê yỗn án pỡq bar casâi. Niang cớp yớu án pỡq nhiam tanúh tâng máh cóh, yuaq niang noâng la mansễm plot ma cóq cuchĩt.
38 “Pode ir”, disse Jefté, e deixou que ela se ausentasse por dois meses. Ela e suas amigas foram para os montes e lamentaram, pois ela jamais teria filhos.
39 Toâq dũ bar casâi, án píh chu loah pỡ mpoaq án. Mpoaq án táq ariang án khoiq parkhán cớp Yiang Sursĩ chơ. Yuaq ngkíq, án cuchĩt bo noâng cumũr plot o.
39 Quando ela voltou para casa, seu pai cumpriu o voto que havia feito, e ela morreu sem ter tido relações com homem algum. Por isso, tornou-se costume em Israel
40 Dũ cumo tỗp cumũr cóq loŏh nhiam tanúh pỗn tangái yỗn con cumũr Yêp-thê tễ cruang Ki-liat.
40 as moças israelitas saírem por quatro dias todos os anos para lamentar o destino da filha de Jefté, de Gileade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.