Juízes 11
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI
1 Bữn muoi noaq samiang tễ tỗp Ki-liat, ramứh Yêp-thê. Án la tahan clŏ́q lứq. Mpoaq án ramứh Ki-liat; mpiq án la mansễm chếq tỗ.
1 Jefté, o gileadita, era um guerreiro valente. Sua mãe era uma prostituta; seu pai foi Gileade.
2 Ki-liat bữn con samiang canŏ́h cớp lacuoi nỡm. Toâq con samiang ki toâr, tỗp alới tuih aloŏh Yêp-thê tễ dống cớp pai chóq án neq: “Mới ŏ́q pún tễ máh mun mpoaq hái, yuaq mới cỡt con samiang tễ mansễm chếq tỗ.”
2 A mulher de Gileade também lhe deu filhos, que quando já estavam grandes, expulsaram Jefté, dizendo: "Você não vai receber nenhuma herança de nossa família, pois é filho de outra mulher".
3 Cỗ ngkíq Yêp-thê dễq tễ tỗp sễm ai án; chơ ỡt tâng vil Top ễn. Ỡt tâng vil ki án táq yớu ratoi cớp máh cũai hũat; chơ máh cũai ki puai tantun án.
3 Então Jefté fugiu dos seus irmãos e se estabeleceu em Tobe. Ali um bando de vadios uniu-se a ele e o seguia.
4 Toâq ntun ễn, tỗp Amôn aloŏh ngê ễ pỡq chíl cũai I-sarel.
4 Algum tempo depois, quando os amonitas entraram em guerra contra Israel,
5 Bo mbỡiq rachíl, máh cũai sốt tỗp Ki-liat pỡq coâiq Yêp-thê tễ vil Top,
5 os líderes de Gileade foram buscar Jefté em Tobe.
6 cớp pai neq: “Sễq mới cỡt sốt tahan hếq! Dŏq yỗn tỗp hái chíl riap tỗp Amôn.”
6 "Venha", disseram. "Seja nosso comandante, para que possamos combater os amonitas. "
7 Yêp-thê ta‑ỡi neq: “Tỗp anhia kêt lứq cứq, cớp khoiq tuih cứq yỗn dễq tễ dống mpoaq cứq, lứq tỡ? Ma sanua, tữ anhia ramóh ŏ́c croŏq criat, nŏ́q anhia toâq ravoât cứq?”
7 Disse-lhes Jefté: "Vocês não me odiavam e não me expulsaram da casa de meu pai? Por que me procuram agora, quando estão em dificuldades? "
8 Máh cũai sốt ki ta‑ỡi neq: “Tỗp hếq toâq trỗ nâi la cỗ ễq mới pỡq chíl tỗp Amôn parnơi cớp hếq, cớp ễq mới cỡt cũai radững dũ náq tỗp Ki-liat.”
8 "Apesar disso, agora estamos apelando para você", responderam os líderes de Gileade. "Venha combater conosco os amonitas, e você será o chefe de todos os que vivem em Gileade. "
9 Yêp-thê ta‑ỡi neq: “Khân anhia yỗn cứq chu loah pỡ dống cứq dŏq rachíl cớp tỗp Amôn, cớp Yiang Sursĩ táq yỗn cứq chíl riap, ngkíq cứq têq cỡt sốt tỗp anhia tỡ?”
9 Jefté respondeu: "Se vocês me levarem de volta para combater os amonitas e o Senhor os entregar a mim, serei o chefe de vocês? "
10 Tỗp alới ta‑ỡi neq: “Lứq ngkíq! Sễq Yiang Sursĩ toâp dáng cớp hữm tễ ranáq nâi.”
10 Os líderes de Gileade responderam: "O Senhor é nossa testemunha; faremos conforme você diz".
11 Yuaq ngkíq, Yêp-thê ma píh chu cớp cũai sốt tỗp Ki-liat; chơ máh cũai proai chóh án yỗn cỡt sốt dŏq ayông tahan tỗp alới. Ma Yêp-thê ruaih loah nheq santoiq án khoiq pai choâng moat Yiang Sursĩ pỡ vil Mit-ba.
11 Assim Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez chefe e comandante sobre todos. E ele repetiu perante o Senhor, em Mispá, todas as palavras que tinha dito.
12 Chơ Yêp-thê ớn ranễng án pỡq atỡng puo cũai Amôn neq: “Ŏ́c ntrớu mới tỡ bữn bũi chóq tỗp hếq? Cỗ nŏ́q mới toâq chíl talốh cruang cutễq hếq?”
12 Jefté enviou mensageiros ao rei amonita com a seguinte pergunta: "Que é que tens contra nós, para ter atacado a nossa terra? "
13 Puo cũai Amôn ta‑ỡi ranễng Yêp-thê neq: “Bo cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô, tỗp alới cheng ndỡm cutễq tỗp hếq, noap tễ crỗng Ar-nôn toau toâq crỗng Yaboc, ĩt dếh crỗng Yôr-dan hỡ. Sanua, sễq tỗp anhia culáh loah máh cutễq ki dŏq tỗp hái têq ỡt ratoi loah.”
13 O rei dos amonitas respondeu aos mensageiros de Jefté: "Quando Israel veio do Egito tomou as minhas terras, desde o Arnom até o Jaboque e até o Jordão. Agora, devolvam-me essas terras pacificamente".
14 Yêp-thê ớn cũai ranễng ki pỡq loah ramóh puo tỗp Amôn
14 Jefté mandou de novo mensageiros ao rei amonita,
15 cớp ta‑ỡi neq: “Cũai I-sarel tỡ bữn cheng cutễq tỗp Mô-ap cớp tỗp Amôn.
15 dizendo: "Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, e tampouco a terra dos amonitas.
16 Bo cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô, tỗp alới pỡq pha ntốq aiq bân dỡq mưt Cusâu, chơ toâq pỡ cruang Cadet.
16 Quando veio do Egito, Israel foi pelo deserto até o mar Vermelho e daí para Cades.
17 Tỗp alới ớn ranễng pỡq ramóh puo Ê-dôm sễq pha cutễq án. Ma puo ki tỡ yỗn. Chơ tỗp alới sễq pỡq pha cutễq puo cũai Mô-ap ễn, ma puo ki tỡ yỗn tê. Ngkíq yuaq cũai I-sarel ỡt dỡ pỡ Cadet.
17 Então Israel enviou mensageiros ao rei de Edom, dizendo: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra’, mas o rei de Edom não quis ouvi-lo. Enviou o mesmo pedido ao rei de Moabe, e ele também não consentiu. Assim Israel permaneceu em Cades.
18 Vớt ki, tỗp alới pỡq chu ntốq aiq, viel cruang cutễq Ê-dôm cớp cruang Mô-ap coah crỗng Ar-nôn. Tỗp alới táq ntốq ỡt dỡ tâng ki, ma tỡ bữn clong crỗng Ar-nôn, cỗ ntốq ki la raloan cutễq tỗp Mô-ap.
18 "Em seguida os israelitas viajaram pelo deserto e contornaram Edom e Moabe; passaram a leste de Moabe e acamparam do outro lado do Arnom. Não entraram no território de Moabe, pois o Arnom era a sua fronteira.
19 Chơ cũai I-sarel ớn ranễng alới pỡq ramóh Si-hôn, puo cũai Amô-rit, la cỡt sốt tâng vil Hê-sabôn, cớp sễq pỡq pha cutễq án, yuaq ễ pỡq chu cutễq tỗp alới bữm.
19 "Depois Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, em Hesbom, e lhe pediu: ‘Deixa-nos atravessar a tua terra para irmos ao lugar que nos pertence! ’
20 Ma puo Si-hôn tỡ yỗn, dếh án dững máh tahan pỡq ỡt crŏ́q pỡ vil Yahat, chơ rachíl cớp tỗp I-sarel.
20 Seom, porém, não acreditou que Israel fosse apenas atravessar o seu território; assim convocou todos os seus homens, acampou em Jaza e lutou contra Israel.
21 Ma Yiang Sursĩ, Ncháu tỗp I-sarel, táq yỗn tỗp I-sarel chíl riap puo Si-hôn cớp máh tahan án. Yuaq ngkíq, ma tỗp I-sarel bữn ndỡm nheq cutễq tỗp Amô-rit ỡt tâng cruang ki.
21 "Então o Senhor, o Deus de Israel, entregou Seom e todos os seus homens nas mãos de Israel, e este os derrotou. Israel tomou posse de todas as terras dos amorreus que viviam naquela região,
22 Tỗp alới bữn ndỡm nheq cutễq, noap tễ crỗng Ar-nôn coah angia pưn toau toâq crỗng Yaboc coah angia pỡng; cớp tễ ntốq aiq coah angia mandang loŏh toau toâq crỗng Yôr-dan angia mandang pât.
22 conquistando-a por inteiro, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Ranáq nâi Yiang Sursĩ, Ncháu cũai I-sarel, toâp tuih tỗp Amô-rit yỗn dễq, dŏq cũai proai I-sarel ễn ndỡm cruang cutễq ki.
23 "Agora que o Senhor, o Deus de Israel, expulsou os amorreus da presença do seu povo Israel, queres tu tomá-la?
24 Ma nŏ́q mới yoc ễ cheng ĩt loah? Mới têq cỡt sốt máh cutễq yiang Khê-môt chiau yỗn mới. Machớng ki tê, tỗp hếq ễ cỡt sốt máh cutễq Yiang Sursĩ khoiq chiau yỗn tỗp hếq ndỡm.
24 Acaso não tomas posse daquilo que o teu deus Camos te dá? Da mesma forma tomaremos posse do que o Senhor nosso Deus nos deu.
25 Mới chanchớm mới la pla hỡn tễ Balac con samiang Si-pôr, puo cũai Mô-ap, tỡ? Án tỡ nai ralỗih cớp cũai I-sarel, cớp án tỡ nai rachíl ratáq cớp tỗp hếq.
25 És tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Entrou ele alguma vez em conflito com Israel ou lutou com ele?
26 Khoiq pái culám cumo chơ tỗp I-sarel cỡt sốt vil Hê-sabôn cớp vil Arô-er, dếh vil cớt ỡt mpễr ki hỡ, cớp máh vil ỡt mpễr pứh crỗng Ar-nôn. Khoiq dũn cumo chơ, mới tỡ bữn cheng ĩt loah.
26 Durante trezentos anos Israel ocupou Hesbom, Aroer, os povoados ao redor e todas as cidades às margens do Arnom. Por que não os reconquistaste todo esse tempo?
27 Cứq tỡ nai táq lôih ntrớu chóq mới, ma mới toâp táq lôih chóq cứq; atĩ mới toâp ễ chíl cứq. Ngkíq, sễq Yiang Sursĩ rasữq tễ ranáq nâi; yỗn án rasữq cũai I-sarel cớp cũai Amôn.”
27 Nada fiz contra ti, mas tu estás cometendo um erro, lutando contra mim. Que o Senhor, o Juiz, julgue hoje a disputa entre os israelitas e os amonitas".
28 Ma puo cũai Amôn tỡ bữn tamứng santoiq Yêp-thê pai.
28 Entretanto, o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Chơ Raviei Yiang Sursĩ cỡt sốt tâng mứt pahỡm Yêp-thê; án pỡq pha cruang Ki-liat cớp cruang Ma-nasê. Moâm ki án píh chu loah pỡ vil Mit-ba, cruang Ki-liat. Tễ ki án pỡq chíl chu cruang cutễq tỗp Amôn.
29 Então o Espírito do Senhor se apossou de Jefté. Este atravessou Gileade e Manassés, passou por Mispá de Gileade, e daí avançou contra os amonitas.
30 Yêp-thê parkhán chóq Yiang Sursĩ neq: “Khân anhia yỗn cứq chíl riap tỗp Amôn,
30 E Jefté fez este voto ao Senhor: "Se entregares os amonitas nas minhas mãos,
31 cứq ễ chiau sang acán ntrớu ca loŏh nhũang tễ dống cứq ễ ramóh cứq, cỡt crơng bốh chiau sang yỗn anhia.”
31 aquele que vier saindo da porta da minha casa ao meu encontro, quando eu retornar da vitória sobre os amonitas, será do Senhor, e eu o oferecerei em holocausto".
32 Chơ Yêp-thê clong dỡq pỡq chu tỗp Amôn, cớp Yiang Sursĩ chuai án chíl riap tỗp alới.
32 Então Jefté foi combater os amonitas, e o Senhor os entregou nas suas mãos.
33 Án chíl tỗp alới tễ vil Arô-er toau toâq pỡ raloan cutễq vil Mi-nit; án cheng bữn bar chít vil; chơ luat pỡ raloan cutễq tỗp Aben Kê-ramim. Ranáq rachíl toâr lứq, ma tỗp I-sarel chíl riap tỗp Amôn.
33 Ele conquistou vinte cidades, desde Aroer até as vizinhanças de Minite, chegando a Abel-Queramim. Assim os amonitas foram subjugados pelos Israelitas.
34 Toâq Yêp-thê píh chu dống án tâng vil Mit-ba, con cumũr án loŏh roap ỡn mpoaq án chu, cớp puan sarai puai sưong sacơr cớt. Yêp-thê bữn con ống muoi lám nâi toâp.
34 Quando Jefté chegou à sua casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, dançando ao som de tamborins. E ela era filha única. Ele não tinha outro filho ou filha.
35 Bo án hữm con án, án háq au bữm cỗ sâng ngua lứq tâng mứt, cớp án pai neq: “Ơiq con ơi! Mứt cứq mpoaq sâng yarĩaq lứq! Nŏ́q con táq yỗn cứq mpoaq ramóh ŏ́c túh arức lứq? Cứq mpoaq khoiq parkhán cớp Yiang Sursĩ chơ; ngkíq cứq tỡ têq ĩt loah parnai parkhán ki.”
35 Quando a viu, rasgou suas vestes e gritou: "Ah, minha filha! Estou angustiado e desesperado por tua causa, pois fiz ao Senhor um voto que não posso quebrar".
36 Niang ki pai cớp mpoaq án neq: “Khân mpoaq khoiq parkhán cớp Yiang Sursĩ chơ, cóq mpoaq táq ariang mpoaq khoiq parkhán; yuaq Yiang Sursĩ khoiq chuai yỗn mpoaq carláh dỡq chóq tỗp Amôn ca par‑ũal tỗp hái.”
36 "Meu pai", respondeu ela, "sua palavra foi dada ao Senhor. Faça comigo o que prometeu, agora que o Senhor o vingou dos seus inimigos, os amonitas. "
37 Ma niang sễq tễ mpoaq án neq: “Cứq con sễq muoi ramứh tễ mpoaq, sễq mpoaq yỗn cứq con ỡt bar casâi ễn dŏq pỡq chu cóh king dŏq nhiam tanúh parnơi cớp yớu cứq, yuaq cứq la mansễm plot ma cóq cuchĩt.”
37 E prosseguiu: "Mas conceda-me dois meses para vagar pelas colinas e chorar com as minhas amigas, porque jamais me casarei".
38 Yêp-thê yỗn án pỡq bar casâi. Niang cớp yớu án pỡq nhiam tanúh tâng máh cóh, yuaq niang noâng la mansễm plot ma cóq cuchĩt.
38 "Vá! ", disse ele. E deixou que ela fosse por dois meses. Ela e suas amigas foram para as colinas e choraram porque ela jamais se casaria.
39 Toâq dũ bar casâi, án píh chu loah pỡ mpoaq án. Mpoaq án táq ariang án khoiq parkhán cớp Yiang Sursĩ chơ. Yuaq ngkíq, án cuchĩt bo noâng cumũr plot o.
39 Passados os dois meses, ela voltou a seu pai, e ele fez com ela o que tinha prometido no voto. Assim, ela nunca deixou de ser virgem. Daí vem o costume em Israel
40 Dũ cumo tỗp cumũr cóq loŏh nhiam tanúh pỗn tangái yỗn con cumũr Yêp-thê tễ cruang Ki-liat.
40 de saírem as moças durante quatro dias, todos os anos, para celebrar a memória da filha de Jefté, o gileadita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.