Jeremias 48
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Nâi la máh santoiq Yang Sursĩ Sốt Toâr Lứq pai tễ cruang cutễq Mô-ap.
1 Contra Moab. - Eis o que diz o Senhor dos exércitos, Deus de Israel: Ai de Nebo, porque chegou a sua ruína! Cariataim, tomada de assalto, cobriu-se de vergonha; a praça forte ficou em tumulto e desvairada.
2 Tỡ bữn noau yám noap noâng cruang Mô-ap. Cũai par‑ũal khoiq mut tâng vil Hê-sabôn, cớp alới aloŏh ngê talốh nheq cruang Mô-ap. Vil Mat-mên cỡt rangiac, cỗ tian tỗp tahan toâq chíl.
2 Findou-se a glória de Moab! Em Hesebon conspira-se contra ela: Vamos riscar esse povo do número das nações! E tu também, Madmen, serás reduzida ao silêncio, porque a espada te persegue.
3 Cóq anhia tamứng! Bữn sưong cu‑ỗi tễ vil Hô-rô-nêm neq: ‘Ranáq pampla! Ranáq rúng pứt toâr lứq!’
3 Gritos elevam-se de Oronaim: Devastação! Catástrofe!
4 “Cruang Mô-ap pĩeiq talốh táh nheq; bữn sưong carnễn cu‑ỗi.
4 Moab foi abatido; gritam seus filhinhos.
5 Alới chỗn nhiam tâng rana pỡq chu vil Luhit; cớp bữn sâng sưong alới tâng rana sễng chu vil Hô-rô-nêm.
5 Pela encosta de Luit chora-se; sobe-se em prantos, e pela descida de Oronaim ouvem-se clamores de angústia.
6 Tỗp alới pai neq: ‘Hâi! Hái lúh yỗn vớt! Cóq cỡt samoât aséh dễn tâng arưih lúh tâng ntốq aiq!’
6 Fugi! Salvai-vos! Sede qual zimbro no deserto!
7 “Ơ cruang Mô-ap ơi! Mới ưo bán rêng cớp bữn sanốc ntữn. Ma sanua, noau ễ cỗp mới parnơi cớp yiang anhia, ramứh Khê-môt, dếh tỗp ayững atĩ án, cớp máh cũai tễng rit sang án.
7 Porque puseste a confiança nos teus ídolos e nos teus tesouros, tu também serás tomada. E será levado para o exílio Camos com seus sacerdotes e chefes!
8 Tỡ bữn vil aléq têq viaq vớt tễ ŏ́c cuchĩt pứt nâi. Avúng cóh cớp cutễq tapín cỡt ralốh nheq. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.
8 Em todas as cidades penetrará o devastador; nenhuma será poupada. Será destruído o vale, e o planalto devastado, como disse o Senhor.
9 Cóq chóh ngooc tamáu táq tếc ping yỗn cruang Mô-ap, yuaq tỡ bữn dũn noâng cruang ki pĩeiq talốh. Máh vil Mô-ap cỡt ntốq rúng ralốh, cớp tỡ bữn noau ỡt noâng tâng ntốq ki.
9 Dai asas a Moab para que tome vôo, porque suas cidades transformar-se-ão em deserto.
10 “Cũai aléq ma sâng aloah atơq táq ranáq Yiang Sursĩ, cũai ki pĩeiq pupap; cớp cũai tỡ bữn ĩt dau táq tahóc aham cũai Mô-ap, án ki pĩeiq pupap tê.”
10 Maldito aquele que faz com negligência a obra do Senhor! Maldito o que recusa o sangue à sua espada!
11 Yiang Sursĩ pai neq: “Máh cũai tâng cruang Mô-ap cơi ỡt ien khễ, cớp noau tỡ nai cỗp alới dững chu cruang canŏ́h. Mô-ap cỡt samoât blŏ́ng nho tỡ bữn noau tatũih, tỡ la sarŏh tễ khang nâi chóq tâng khang ki. Tỡ nai sĩah; nguaiq chim trỗ léq la noâng ễm níc patoat tiaq.
11 Desde a juventude, Moab vivia em paz, repousando sobre a borra, sem ser transvasada, nem exilada. Assim o sabor lhe ficou, e intato o aroma.
12 “Ngkíq, tữ tangái ki toâq, cứq ớn máh cũai toâq tốh tỗp Mô-ap aloŏh, samoât noau tốh blŏ́ng nho. Tỗp alới ễ tốh nheq blŏ́ng nho ki yỗn noâng ống máh khang miat sâng, chơ alới pieih khang ki yỗn pacháh nheq.
12 Dias, porém, virão - oráculo do Senhor -, em que lhe enviarei transvasadores que o trasfegarão, esvaziando os tonéis e quebrando os odres.
13 Chơ tỗp Mô-ap cỡt pứt nheq ŏ́c alới ngcuang tễ yiang Khê-môt, cỡt samoât tỗp I-sarel khoiq pứt ŏ́c ngcuang tễ yiang Bet-el ca alới poâng canưm.
13 E Moab envergonhar-se-á de Camos, como Israel envergonhou-se de Betel que constituía sua esperança.
14 “Ơ máh cũai samiang Mô-ap ơi! Nŏ́q anhia khớn pai anhia la cũai clŏ́q lứq, cỡt tahan tỡ bữn ngcŏh ntrớu toâq anhia mut rachíl?
14 Como podeis dizer: Somos bravos, valentes guerreiros?
15 Ma cruang Mô-ap cớp máh vil án pĩeiq noau talốh nheq. Dũ náq samiang póng ca cỡt tahan clŏ́q, chĩuq cuchĩt tâng ntốq rachíl. Cứq la Puo; ramứh cứq la Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq; cứq toâp pai máh ŏ́c nâi.
15 Moab está devastado; escalaram suas cidades. A flor de sua mocidade desce para a matança - oráculo do rei, cujo nome é Senhor dos exércitos.
16 Ranáq cuchĩt pứt cheq ễ toâq pỡ cruang Mô-ap.
16 A ruína de Moab é iminente, aproxima-se-lhe a largos passos a desgraça.
17 “Anhia ca ỡt cheq cruang ki, cóq anhia tanúh yỗn alới. Dếh máh cũai khoiq sâng tễ ramứh ranoâng cruang ki, cóq pai neq: ‘Chớc sốt alới khoiq ralíh chơ; ranáq sốt toâr cớp ŏ́c parchia parhan tễ tỗp alới la tỡ bữn bữn noâng.’
17 Chorai-a vós, seus vizinhos, e dizei vós, que lhe conheceis o nome: Como se partiu esse cetro poderoso, esse cetro cheio de glórias?
18 Ơ máh cũai tâng vil Di-bôn ơi! Cóq anhia sễng chíq tễ ntốq chớc anhia, cớp pỡq tacu tâng cutễq phốn. Yuaq máh cũai ễ talốh Mô-ap khoiq toâq pỡ anhia chơ; máh vil anhia ca bữn viang khâm khoiq ralốh nheq tê.
18 Desce de tua glória, assenta-te no solo ressecado, filha de Dibon, que moras {neste lugar}, porque o devastador de Moab sobe contra ti, para destruir tuas muralhas.
19 Ơ máh cũai tâng vil Arô-er ơi! Cóq anhia ỡt acoan kễng rana. Toâq máh cũai lúh pha ntốq ki, cóq blớh alới neq: ‘Bữn ranáq ntrớu toâq pỡ anhia?’
19 Detém-te no caminho e espreita, habitante de Aroer; interroga o que foge e o que escapa, perguntando-lhes: O que aconteceu?
20 Chơ máh cũai ki ễ ta‑ỡi anhia neq: ‘Cruang Mô-ap khoiq noau chíl bữn chơ; cruang ki cỡt casiet táq lứq. Cóq anhia pỡq pau atỡng pễr pứh crỗng Ar-nôn pai cruang cutễq Mô-ap khoiq ralốh nheq chơ.’
20 Moab em ruínas cobre-se de vergonha: gritai, gemei! Anuncia ao norte de Arnon que Moab foi destruído.
21 “Ranáq rablớh khoiq toâq pỡ máh vil tâng cutễq tapín. Vil nâi la neq: Hô-lôn, Yasah, Mê-phat,
21 Foi o julgamento executado sobre a terra da planície, sobre Helon, Jasa, Mefaat,
22 Di-bôn, Ni-bô, Bet Dip-lathêm,
22 Dibon, Nebo e Bet-Deblataim;
23 Ki-ria-têm, Bet Camul, Bet Mi-ôn,
23 sobre Cariataim, Bet-Gamul, Bet-Maon,
24 Kê-ri-ôt, cớp Bô-tra. Ranáq rablớh pláh dũ vil tâng cruang Mô-ap, cheq tỡ la yơng.
24 Cariot e Bosra, e sobre todas as cidades, próximas ou distantes da terra de Moab.
25 Noau khoiq tĩn sarúq cruang Mô-ap yỗn abuoiq; chớc án khoiq pứt nheq chơ. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
25 Foi abatido o poderio de Moab, partiu-se-lhe o braço - oráculo do Senhor.
26 Yiang Sursĩ pai neq: “Cóq noau táq yỗn cũai Mô-ap cỡt bũl plêc, cỗ alới lớn-sarlớn chóq cứq. Máh cũai Mô-ap cóq luliac u‑al tâng carta alới bữm, chơ máh cũai canŏ́h lứq cacháng ayê alới.
26 Embriagai Moab, porque desafiou o Senhor. Debater-se-á no próprio vômito. E por sua vez tornar-se-á objeto de zombaria.
27 Ơ máh cũai Mô-ap ơi! Anhia sanhữ ma tỡ bữn, anhia khoiq cacháng ayê tỗp I-sarel? Anhia khoiq táq chóq tỗp alới ariang cũai toâq rapốn anhia.
27 Não era Israel alvo de teu escárnio? Foi ele surpreendido entre ladrões, para que, ao falar dele, sempre abanasses a cabeça?
28 “Ơ tỗp Mô-ap ơi! Cóq anhia loŏh nheq tễ máh vil anhia, chơ pỡq ỡt tâng leh tarhar ễn. Cóq anhia cỡt samoât chớm tariap táq sóh tâng raláp crang.
28 Abandonai as cidades para habitar os rochedos, habitantes de Moab, assim como faz a pomba que coloca o ninho na borda dos precipícios.
29 Cứq khoiq sâng noau pai tỗp Mô-ap la cũai táq plampla, ỗt sác, achỗn tỗ, cớp táq ntỡng lauq. Alới chanchớm alới o hỡn tễ cũai canŏ́h.
29 Conhecemos o orgulho do soberbo Moab, sua altivez, sua jactância, seu orgulho e arrogância de coração.
30 Cứq Yiang Sursĩ dáng chơ anhia ỗt, cớp anhia ễq noau achưng alư anhia. Ma ŏ́c ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu, cớp máh ranáq anhia táq tỡ bữn ỡt dũn.
30 Conheço-lhe a presunção - oráculo do Senhor -, a jactância e a vaidade.
31 Yuaq ngkíq, cứq nhiam tê yỗn dũ náq cũai Mô-ap cớp cũai proai tâng vil Kir Harêt.
31 Eis por que gemerei sobre Moab inteiro, e sobre ele lançarei gritos; choro o povo de Quir-Heres.
32 Ơ máh cũai tâng vil Sip-ma ơi! Anhia khoiq cỡt samoât voar bữn abễng acong talor yơng lứq, toau toâq pỡ dỡq mưt Boi cớp pỡ vil Yasơ. Ma sanua, máh palâi nho anhia, dếh palâi canŏ́h, khoiq ralốh nheq; yuaq ngkíq, cứq nhiam yỗn anhia sa‑ữi hỡn tễ cứq khoiq nhiam yỗn máh cũai tâng vil Yasơ.
32 Mais que sobre Jazer, choro sobre ti, vinha de Sabama; tuas vides se alongavam até o mar, atingindo o mar de Jazer; sobre tuas searas de vindimas lançou-se o devastador.
33 Ŏ́c ien khễ cớp ŏ́c bũi óh khoiq noau cũat dững nheq tễ cutễq Mô-ap ca phốn phuor o. Cứq khoiq táq yỗn ntốq pát palâi nho tangứt hoi; tỡ bữn noau sâng noâng sưong triau cupo bũi óh bo táq blŏ́ng nho.
33 Afastaram-se a alegria e o regozijo dos vergéis da terra de Moab; fiz com que secasse o vinho nos lagares; já não se amassam as uvas entre gritos de alegria, nem a canção é a mesma canção.
34 “Máh cũai tâng vil Hê-sabôn nhiam cu‑ỗi; sưong alới hũal toâq pỡ vil E-lia-le cớp vil Yahat; cớp sưong cũai tễ vil Sô-a hũal toâq pỡ vil Hô-rô-nêm cớp vil Ec-lat Se-li-sia. Dếh tũm Nim-rim la cỡt sarễt nheq.
34 O clamor de Hesebom sobe até Eleale, e a voz se estende até Jasa, e de Segor até Oronaim e Eglat-Selesia, porque as próprias águas de Ninrim secaram.
35 Cứq ễ táq yỗn máh cũai Mô-ap tangứt chiau sang crơng tâng máh ntốq alới cucốh sang, cớp tangứt chŏ́ng crơng phuom dŏq chiau sang yỗn máh yiang alới. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.
35 Farei desaparecer de Moab - oráculo do Senhor -, aqueles que sobem aos lugares altos para incensar seus deuses.
36 “Yuaq ngkíq cứq tanúh yỗn máh cũai Mô-ap cớp yỗn máh cũai tâng vil Kir Harêt; mứt cứq cỡt samoât noau plóng tarĩal yỗn cũai cuchĩt, yuaq máh mun cũai ki khoiq pứt nheq.
36 Por isso, meu coração por Moab geme, como geme a flauta; meu coração pelo povo de Quir-Heres geme, como geme a flauta. Eis a razão pela qual todo o proveito obtido se perdeu.
37 Dũ náq cũah plỡ alống nheq, cớp cũah dếh sóc bễc hỡ; alới reh atĩ bữm cớp ĩt aroâiq tanúh catoân tâng ngkĩng.
37 Todas as cabeças foram rapadas, e cortadas as barbas. Foram golpeadas as mãos, e os rins cobertos de sacos.
38 Tâng dũ dống mpuol tapín cớp tâng nchŏh mpứng dĩ máh vil tâng cruang Mô-ap bữn moang cũai tanúh sâng, yuaq cứq khoiq pieih cruang Mô-ap samoât noau pieih adéh cutễq yỗn pacháh, chơ tỡ têq noau ĩt tâc noâng.
38 Sobre os tetos de Moab e em suas praças, só lamentos se ouvirão, porque despedacei Moab, qual vaso inútil - oráculo do Senhor.
39 Cruang Mô-ap khoiq pacháh nheq chơ! Máh cũai proai nhiam u‑ỗi! Alới khoiq roap ŏ́c casiet táq lứq. Cruang Mô-ap cỡt ntốq rúng ralốh nheq; máh cruang mpễr cruang ki cacháng ayê alới. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
39 Tudo é ruína! Gemei! Quão vergonhoso é para Moab baixar assim a cerviz! Tornou-se Moab objeto de escarmento, e de pavor para todos os vizinhos!
40 Yiang Sursĩ pai neq: “Lứq bữn muoi tỗp cũai sễng chu cruang Mô-ap, ariang calang crức paliang khlap cadớp
40 Porquanto, assim diz o Senhor: o inimigo, como águia, toma vôo, estendendo as asas sobre Moab;
41 nheq máh vil; dếh ntốq kĩaq noau cheng bữn hỡ. Tangái ki, poâl tahan Mô-ap cỡt ngcŏh ayín tháng, cỡt samoât mansễm sâng a‑ĩ ntôm ễ sễt con.
41 tomam-se-lhe as cidades, arrebatam-se-lhe as fortificações, e o coração dos guerreiros de Moab será naquele dia semelhante ao coração da mulher em parto.
42 Cruang Mô-ap pĩeiq talốh cớp tỡ bữn cỡt tỗp noâng, cỗ tian alới chíl Yiang Sursĩ.
42 Moab foi riscado do número dos povos, porque desafiou o Senhor.
43 Ŏ́c croŏq criat, prúng yarũ, cớp rabang ỡt crŏ́q acoan máh cũai Mô-ap. Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.
43 O terror, o fosso e o laço acercam-se de ti, ó moabita - oráculo do Senhor.
44 Cũai aléq lúh vớt tễ ntốq croŏq criat, lứq án sapứl tâng prúng; ma khân án rơi poah chỗn tễ prúng, ki án chuat tâng rabang ễn, yuaq Yiang Sursĩ khoiq anoat nheq tữh cũai Mô-ap cóq roap tôt.
44 Quem fugir do terror cairá no fosso, e o que escapar do fosso será apanhado no laço! Porque trarei sobre ele, sobre Moab, o ano do seu castigo - oráculo do Senhor.
45 Máh cũai ễ lúh chuaq ntốq bán curiaq tâng vil Hê-sabôn, la vil puo Si-hôn ndỡm tễ nhũang. Ma vil nâi pĩeiq noau chŏ́ng táh nheq. Ũih cat nheq mpễr raloan cruang, dếh cóh sarỡih bân ntốq cũai proai Mô-ap ỡt, alới ễq lứq táq yúc.
45 À sombra de Hesebon detiveram-se, extenuados, os fugitivos; de Hesebon, porém, jorrou um fogo, uma chama do meio do Seon, que devora os flancos de Moab e as cabeças dos filhos do tumulto.
46 “Bap lứq toâq pỡ anhia, máh cũai Mô-ap! Cũai proai ca cucốh sang yiang Khê-môt, sanua alới khoiq pĩeiq pupứt chơ; máh con mansễm samiang alới khoiq noau cỗp dững nheq.
46 Desgraçado de ti, Moab! Chegou teu fim, povo de Camos! São arrastados teus filhos ao cativeiro, e tuas filhas, aprisionadas.
47 “Ma chumát, cứq Yiang Sursĩ ễ yỗn cruang Mô-ap cỡt sốc bữn loah patoat tiaq.”
47 Com o andar do tempo, porém - oráculo do Senhor -, mudarei a sorte de Moab. {Fim do julgamento acerca de Moab.}
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.