Jeremias 48
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Nâi la máh santoiq Yang Sursĩ Sốt Toâr Lứq pai tễ cruang cutễq Mô-ap.
1 Esta é a mensagem acerca de Moabe. Assim diz o S enhor dos Exércitos, o Deus de Israel: “Que aflição espera a cidade de Nebo; logo ela estará em ruínas! A cidade de Quiriataim será humilhada e conquistada; a fortaleza será envergonhada e derrubada.
2 Tỡ bữn noau yám noap noâng cruang Mô-ap. Cũai par‑ũal khoiq mut tâng vil Hê-sabôn, cớp alới aloŏh ngê talốh nheq cruang Mô-ap. Vil Mat-mên cỡt rangiac, cỗ tian tỗp tahan toâq chíl.
2 Ninguém mais se orgulhará de Moabe, pois em Hesbom tramam destruí-la. Dizem: ‘Venham, vamos acabar com aquela nação!’. A cidade de Madmém a espada a perseguirá.
3 Cóq anhia tamứng! Bữn sưong cu‑ỗi tễ vil Hô-rô-nêm neq: ‘Ranáq pampla! Ranáq rúng pứt toâr lứq!’
3 Ouçam os gritos de Horonaim, gritos de devastação e de grande destruição.
4 “Cruang Mô-ap pĩeiq talốh táh nheq; bữn sưong carnễn cu‑ỗi.
4 Toda a terra de Moabe está destruída; suas crianças gritarão aos prantos.
5 Alới chỗn nhiam tâng rana pỡq chu vil Luhit; cớp bữn sâng sưong alới tâng rana sễng chu vil Hô-rô-nêm.
5 Seus refugiados não param de chorar enquanto sobem a ladeira para Luíte. Gritam de terror no caminho que desce para Horonaim.
6 Tỗp alới pai neq: ‘Hâi! Hái lúh yỗn vớt! Cóq cỡt samoât aséh dễn tâng arưih lúh tâng ntốq aiq!’
6 Fujam para salvar a vida! Escondam-se
7 “Ơ cruang Mô-ap ơi! Mới ưo bán rêng cớp bữn sanốc ntữn. Ma sanua, noau ễ cỗp mới parnơi cớp yiang anhia, ramứh Khê-môt, dếh tỗp ayững atĩ án, cớp máh cũai tễng rit sang án.
7 Porque confiaram em sua riqueza e habilidade, serão capturados. Seu deus, Camos, será levado para terras distantes, junto com seus sacerdotes e oficiais.
8 Tỡ bữn vil aléq têq viaq vớt tễ ŏ́c cuchĩt pứt nâi. Avúng cóh cớp cutễq tapín cỡt ralốh nheq. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.
8 “Todas as cidades serão destruídas, e ninguém escapará, nem nos planaltos nem nos vales, pois o S
9 Cóq chóh ngooc tamáu táq tếc ping yỗn cruang Mô-ap, yuaq tỡ bữn dũn noâng cruang ki pĩeiq talốh. Máh vil Mô-ap cỡt ntốq rúng ralốh, cớp tỡ bữn noau ỡt noâng tâng ntốq ki.
9 Quem dera Moabe tivesse asas para que pudesse voar para longe, pois suas cidades ficarão desertas, sem nenhum habitante.
10 “Cũai aléq ma sâng aloah atơq táq ranáq Yiang Sursĩ, cũai ki pĩeiq pupap; cớp cũai tỡ bữn ĩt dau táq tahóc aham cũai Mô-ap, án ki pĩeiq pupap tê.”
10 Maldito aquele que não cumprir diligentemente o trabalho do S enhor , que impedir sua espada de derramar sangue!
11 Yiang Sursĩ pai neq: “Máh cũai tâng cruang Mô-ap cơi ỡt ien khễ, cớp noau tỡ nai cỗp alới dững chu cruang canŏ́h. Mô-ap cỡt samoât blŏ́ng nho tỡ bữn noau tatũih, tỡ la sarŏh tễ khang nâi chóq tâng khang ki. Tỡ nai sĩah; nguaiq chim trỗ léq la noâng ễm níc patoat tiaq.
11 “Desde o início de sua história, Moabe viveu em paz; nunca foi para o exílio. É como o vinho deixado em repouso; não foi passado de uma vasilha para a outra e agora está aromático e suave.
12 “Ngkíq, tữ tangái ki toâq, cứq ớn máh cũai toâq tốh tỗp Mô-ap aloŏh, samoât noau tốh blŏ́ng nho. Tỗp alới ễ tốh nheq blŏ́ng nho ki yỗn noâng ống máh khang miat sâng, chơ alới pieih khang ki yỗn pacháh nheq.
12 Mas está chegando o dia”, diz o S enhor , “em que enviarei homens para tirar o vinho da vasilha. Eles o despejarão e despedaçarão a vasilha.
13 Chơ tỗp Mô-ap cỡt pứt nheq ŏ́c alới ngcuang tễ yiang Khê-môt, cỡt samoât tỗp I-sarel khoiq pứt ŏ́c ngcuang tễ yiang Bet-el ca alới poâng canưm.
13 Enfim Moabe terá vergonha de seu deus, Camos, como o povo de Israel se envergonhou do bezerro de ouro em Betel.
14 “Ơ máh cũai samiang Mô-ap ơi! Nŏ́q anhia khớn pai anhia la cũai clŏ́q lứq, cỡt tahan tỡ bữn ngcŏh ntrớu toâq anhia mut rachíl?
14 “Você costumava dizer: ‘Somos fortes, guerreiros valentes’.
15 Ma cruang Mô-ap cớp máh vil án pĩeiq noau talốh nheq. Dũ náq samiang póng ca cỡt tahan clŏ́q, chĩuq cuchĩt tâng ntốq rachíl. Cứq la Puo; ramứh cứq la Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq; cứq toâp pai máh ŏ́c nâi.
15 Agora, porém, Moabe e suas cidades serão destruídas; seus jovens mais promissores morrerão”, diz o Rei, cujo nome é S
16 Ranáq cuchĩt pứt cheq ễ toâq pỡ cruang Mô-ap.
16 “A destruição de Moabe vem depressa, a calamidade se aproxima.
17 “Anhia ca ỡt cheq cruang ki, cóq anhia tanúh yỗn alới. Dếh máh cũai khoiq sâng tễ ramứh ranoâng cruang ki, cóq pai neq: ‘Chớc sốt alới khoiq ralíh chơ; ranáq sốt toâr cớp ŏ́c parchia parhan tễ tỗp alới la tỡ bữn bữn noâng.’
17 Vocês, amigos de Moabe, lamentem por ela e chorem! Vejam como o cajado forte está quebrado, como o cetro glorioso está em pedaços!
18 Ơ máh cũai tâng vil Di-bôn ơi! Cóq anhia sễng chíq tễ ntốq chớc anhia, cớp pỡq tacu tâng cutễq phốn. Yuaq máh cũai ễ talốh Mô-ap khoiq toâq pỡ anhia chơ; máh vil anhia ca bữn viang khâm khoiq ralốh nheq tê.
18 “Desçam de sua glória e sentem-se no pó, habitantes de Dibom, pois os destruidores de Moabe também os arrasarão; derrubarão todas as suas torres.
19 Ơ máh cũai tâng vil Arô-er ơi! Cóq anhia ỡt acoan kễng rana. Toâq máh cũai lúh pha ntốq ki, cóq blớh alới neq: ‘Bữn ranáq ntrớu toâq pỡ anhia?’
19 Fiquem à beira do caminho e vigiem, habitantes de Aroer. Perguntem àqueles que fogem de Moabe: ‘O que aconteceu?’.
20 Chơ máh cũai ki ễ ta‑ỡi anhia neq: ‘Cruang Mô-ap khoiq noau chíl bữn chơ; cruang ki cỡt casiet táq lứq. Cóq anhia pỡq pau atỡng pễr pứh crỗng Ar-nôn pai cruang cutễq Mô-ap khoiq ralốh nheq chơ.’
20 “A resposta será: ‘Moabe está em ruínas, humilhada; chorem e lamentem! Anunciem nas margens do rio Arnom: Moabe foi destruída!’.
21 “Ranáq rablớh khoiq toâq pỡ máh vil tâng cutễq tapín. Vil nâi la neq: Hô-lôn, Yasah, Mê-phat,
21 O julgamento chegou às cidades do planalto: a Holom, Jaza e Mefaate,
22 Di-bôn, Ni-bô, Bet Dip-lathêm,
22 a Dibom, Nebo e Bete-Diblataim,
23 Ki-ria-têm, Bet Camul, Bet Mi-ôn,
23 a Quiriataim, Bete-Gamul e Bete-Meom,
24 Kê-ri-ôt, cớp Bô-tra. Ranáq rablớh pláh dũ vil tâng cruang Mô-ap, cheq tỡ la yơng.
24 a Queriote e Bozra e a todas as cidades de Moabe, distantes e próximas.
25 Noau khoiq tĩn sarúq cruang Mô-ap yỗn abuoiq; chớc án khoiq pứt nheq chơ. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
25 “A força de Moabe acabou; seu braço foi quebrado”, diz o S
26 Yiang Sursĩ pai neq: “Cóq noau táq yỗn cũai Mô-ap cỡt bũl plêc, cỗ alới lớn-sarlớn chóq cứq. Máh cũai Mô-ap cóq luliac u‑al tâng carta alới bữm, chơ máh cũai canŏ́h lứq cacháng ayê alới.
26 “Que ela cambaleie e caia como um bêbado, pois se rebelou contra o S Moabe se revolverá no próprio vômito, e todos zombarão dela.
27 Ơ máh cũai Mô-ap ơi! Anhia sanhữ ma tỡ bữn, anhia khoiq cacháng ayê tỗp I-sarel? Anhia khoiq táq chóq tỗp alới ariang cũai toâq rapốn anhia.
27 Você não zombou dos israelitas? Acaso foram encontrados na companhia de ladrões para que os desprezassem dessa forma?
28 “Ơ tỗp Mô-ap ơi! Cóq anhia loŏh nheq tễ máh vil anhia, chơ pỡq ỡt tâng leh tarhar ễn. Cóq anhia cỡt samoât chớm tariap táq sóh tâng raláp crang.
28 “Fujam de suas cidades e morem em cavernas habitantes de Moabe. Escondam-se como pombas que fazem seus ninhos nas fendas dos rochedos.
29 Cứq khoiq sâng noau pai tỗp Mô-ap la cũai táq plampla, ỗt sác, achỗn tỗ, cớp táq ntỡng lauq. Alới chanchớm alới o hỡn tễ cũai canŏ́h.
29 Todos nós ouvimos falar do orgulho de Moabe, pois seu orgulho é muito grande. Sabemos de sua soberba, sua arrogância e seu coração altivo.
30 Cứq Yiang Sursĩ dáng chơ anhia ỗt, cớp anhia ễq noau achưng alư anhia. Ma ŏ́c ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu, cớp máh ranáq anhia táq tỡ bữn ỡt dũn.
30 Conheço sua insolência”, diz o S “mas sua arrogância é vazia, tão vazia quanto seus atos.
31 Yuaq ngkíq, cứq nhiam tê yỗn dũ náq cũai Mô-ap cớp cũai proai tâng vil Kir Harêt.
31 Agora, chorarei por Moabe, sim, gritarei de tristeza por Moabe; lamentarei pelos homens de Quir-Haresete.
32 Ơ máh cũai tâng vil Sip-ma ơi! Anhia khoiq cỡt samoât voar bữn abễng acong talor yơng lứq, toau toâq pỡ dỡq mưt Boi cớp pỡ vil Yasơ. Ma sanua, máh palâi nho anhia, dếh palâi canŏ́h, khoiq ralốh nheq; yuaq ngkíq, cứq nhiam yỗn anhia sa‑ữi hỡn tễ cứq khoiq nhiam yỗn máh cũai tâng vil Yasơ.
32 “Habitantes de Sibma, cheia de videiras, chorarei por vocês mais do que chorei por Jazer. Seus ramos se estendiam até o mar Morto, mas o destruidor acabou com tudo; colheu suas uvas e seus frutos de verão.
33 Ŏ́c ien khễ cớp ŏ́c bũi óh khoiq noau cũat dững nheq tễ cutễq Mô-ap ca phốn phuor o. Cứq khoiq táq yỗn ntốq pát palâi nho tangứt hoi; tỡ bữn noau sâng noâng sưong triau cupo bũi óh bo táq blŏ́ng nho.
33 Alegria e exultação desapareceram da fértil Moabe; os tanques de prensar deixaram de produzir vinho. Ninguém mais pisa as uvas com gritos alegres; há gritos, mas não de alegria.
34 “Máh cũai tâng vil Hê-sabôn nhiam cu‑ỗi; sưong alới hũal toâq pỡ vil E-lia-le cớp vil Yahat; cớp sưong cũai tễ vil Sô-a hũal toâq pỡ vil Hô-rô-nêm cớp vil Ec-lat Se-li-sia. Dếh tũm Nim-rim la cỡt sarễt nheq.
34 “Seus gritos de terror são ouvidos desde Hesbom até Eleale e Jaaz; desde Zoar até Horonaim e Eglate-Selisia. Agora, até as águas de Ninrim secaram.
35 Cứq ễ táq yỗn máh cũai Mô-ap tangứt chiau sang crơng tâng máh ntốq alới cucốh sang, cớp tangứt chŏ́ng crơng phuom dŏq chiau sang yỗn máh yiang alới. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.
35 “Darei fim a Moabe”, diz o S enhor , “pois o povo oferece sacrifícios nos santuários idólatras e queima incenso a seus falsos deuses.
36 “Yuaq ngkíq cứq tanúh yỗn máh cũai Mô-ap cớp yỗn máh cũai tâng vil Kir Harêt; mứt cứq cỡt samoât noau plóng tarĩal yỗn cũai cuchĩt, yuaq máh mun cũai ki khoiq pứt nheq.
36 Meu coração geme como uma flauta por Moabe e por Quir-Haresete, pois toda a sua riqueza se foi.
37 Dũ náq cũah plỡ alống nheq, cớp cũah dếh sóc bễc hỡ; alới reh atĩ bữm cớp ĩt aroâiq tanúh catoân tâng ngkĩng.
37 Seus habitantes raspam a cabeça e a barba, fazem cortes nas mãos e vestem panos de saco.
38 Tâng dũ dống mpuol tapín cớp tâng nchŏh mpứng dĩ máh vil tâng cruang Mô-ap bữn moang cũai tanúh sâng, yuaq cứq khoiq pieih cruang Mô-ap samoât noau pieih adéh cutễq yỗn pacháh, chơ tỡ têq noau ĩt tâc noâng.
38 Há choro e tristeza em todas as casas e ruas de Moabe, pois eu a despedacei como um jarro velho que ninguém quer”, diz o S enhor .
39 Cruang Mô-ap khoiq pacháh nheq chơ! Máh cũai proai nhiam u‑ỗi! Alới khoiq roap ŏ́c casiet táq lứq. Cruang Mô-ap cỡt ntốq rúng ralốh nheq; máh cruang mpễr cruang ki cacháng ayê alới. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
39 “Como se estilhaçou! Ouçam o choro! Vejam a humilhação de Moabe! Tornou-se objeto de zombaria, exemplo de ruína para todos os seus vizinhos.”
40 Yiang Sursĩ pai neq: “Lứq bữn muoi tỗp cũai sễng chu cruang Mô-ap, ariang calang crức paliang khlap cadớp
40 Assim diz o S enhor : “Veja, o inimigo desce veloz, como águia, e abre suas asas sobre Moabe!
41 nheq máh vil; dếh ntốq kĩaq noau cheng bữn hỡ. Tangái ki, poâl tahan Mô-ap cỡt ngcŏh ayín tháng, cỡt samoât mansễm sâng a‑ĩ ntôm ễ sễt con.
41 Suas cidades cairão, e suas fortalezas serão conquistadas. Até os guerreiros mais valentes ficarão em agonia, como a mulher em trabalho de parto.
42 Cruang Mô-ap pĩeiq talốh cớp tỡ bữn cỡt tỗp noâng, cỗ tian alới chíl Yiang Sursĩ.
42 Moabe deixará de ser nação, pois se exaltou diante do S
43 Ŏ́c croŏq criat, prúng yarũ, cớp rabang ỡt crŏ́q acoan máh cũai Mô-ap. Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.
43 “Terror, armadilhas e laços a esperam, ó Moabe!”, diz o S
44 Cũai aléq lúh vớt tễ ntốq croŏq criat, lứq án sapứl tâng prúng; ma khân án rơi poah chỗn tễ prúng, ki án chuat tâng rabang ễn, yuaq Yiang Sursĩ khoiq anoat nheq tữh cũai Mô-ap cóq roap tôt.
44 “Quem fugir do terror cairá na armadilha, quem escapar da armadilha será apanhado no laço. Não deixarei que ninguém escape, pois a hora de seu castigo chegou”, diz o S
45 Máh cũai ễ lúh chuaq ntốq bán curiaq tâng vil Hê-sabôn, la vil puo Si-hôn ndỡm tễ nhũang. Ma vil nâi pĩeiq noau chŏ́ng táh nheq. Ũih cat nheq mpễr raloan cruang, dếh cóh sarỡih bân ntốq cũai proai Mô-ap ỡt, alới ễq lứq táq yúc.
45 “O povo foge até Hesbom, mas não consegue seguir adiante, pois de Hesbom, antiga cidade do rei Seom, vem fogo para devorar toda a terra e seus rebeldes habitantes.
46 “Bap lứq toâq pỡ anhia, máh cũai Mô-ap! Cũai proai ca cucốh sang yiang Khê-môt, sanua alới khoiq pĩeiq pupứt chơ; máh con mansễm samiang alới khoiq noau cỗp dững nheq.
46 “Que aflição a espera, ó Moabe! O povo do deus Camos será destruído! Seus filhos e suas filhas foram levados para o exílio.
47 “Ma chumát, cứq Yiang Sursĩ ễ yỗn cruang Mô-ap cỡt sốc bữn loah patoat tiaq.”
47 No futuro, porém, restaurarei a situação de Moabe. Eu, o S Aqui termina a profecia de Jeremias contra Moabe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.