Jeremias 48

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nâi la máh santoiq Yang Sursĩ Sốt Toâr Lứq pai tễ cruang cutễq Mô-ap.
1 O Senhor Todo-Poderoso, o Deus de Israel, disse o seguinte a respeito de Moabe: “Tenham pena do povo da cidade de Nebo porque ela está destruída! Quiriataim foi tomada, a sua fortaleza poderosa foi arrasada, e o seu povo ficou humilhado.
2 Tỡ bữn noau yám noap noâng cruang Mô-ap. Cũai par‑ũal khoiq mut tâng vil Hê-sabôn, cớp alới aloŏh ngê talốh nheq cruang Mô-ap. Vil Mat-mên cỡt rangiac, cỗ tian tỗp tahan toâq chíl.
2 Acabou-se a glória de Moabe. Em Hesbom, o inimigo faz os seus planos: ‘Vamos acabar com a nação de Moabe!’ Exércitos marcharão contra a cidade de Madmém, e nela só restará o silêncio.
3 Cóq anhia tamứng! Bữn sưong cu‑ỗi tễ vil Hô-rô-nêm neq: ‘Ranáq pampla! Ranáq rúng pứt toâr lứq!’
3 O povo de Horonaim grita: ‘Tudo está arrasado! Tudo está destruído!’
4 “Cruang Mô-ap pĩeiq talốh táh nheq; bữn sưong carnễn cu‑ỗi.
4 “O país de Moabe ficou em ruínas; as crianças estão chorando.
5 Alới chỗn nhiam tâng rana pỡq chu vil Luhit; cớp bữn sâng sưong alới tâng rana sễng chu vil Hô-rô-nêm.
5 Escutem os seus soluços no caminho que sobe para Luíte, ouçam os seus gritos de aflição na estrada que desce para Horonaim.
6 Tỗp alới pai neq: ‘Hâi! Hái lúh yỗn vớt! Cóq cỡt samoât aséh dễn tâng arưih lúh tâng ntốq aiq!’
6 Ouve-se gente gritando: ‘Depressa! Fujam para salvar a vida! Corram como um jumento selvagem no deserto!’
7 “Ơ cruang Mô-ap ơi! Mới ưo bán rêng cớp bữn sanốc ntữn. Ma sanua, noau ễ cỗp mới parnơi cớp yiang anhia, ramứh Khê-môt, dếh tỗp ayững atĩ án, cớp máh cũai tễng rit sang án.
7 “Moabe, você confiou na sua força e na sua riqueza, mas agora você mesmo será dominado. O seu deus Quemos será levado para fora do país, junto com os seus príncipes e os seus sacerdotes.
8 Tỡ bữn vil aléq têq viaq vớt tễ ŏ́c cuchĩt pứt nâi. Avúng cóh cớp cutễq tapín cỡt ralốh nheq. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.
8 Nenhuma cidade escapará da destruição; tanto o vale como o planalto ficarão arrasados. Sou eu, o
9 Cóq chóh ngooc tamáu táq tếc ping yỗn cruang Mô-ap, yuaq tỡ bữn dũn noâng cruang ki pĩeiq talốh. Máh vil Mô-ap cỡt ntốq rúng ralốh, cớp tỡ bữn noau ỡt noâng tâng ntốq ki.
9 Preparem uma pedra para o túmulo de Moabe, pois logo esse país será destruído; as suas cidades ficarão em ruínas, e ninguém mais vai morar lá.”
10 “Cũai aléq ma sâng aloah atơq táq ranáq Yiang Sursĩ, cũai ki pĩeiq pupap; cớp cũai tỡ bữn ĩt dau táq tahóc aham cũai Mô-ap, án ki pĩeiq pupap tê.”
10 Maldito aquele que é relaxado no serviço de Deus! Maldito aquele que guarda a sua espada para não matar!
11 Yiang Sursĩ pai neq: “Máh cũai tâng cruang Mô-ap cơi ỡt ien khễ, cớp noau tỡ nai cỗp alới dững chu cruang canŏ́h. Mô-ap cỡt samoât blŏ́ng nho tỡ bữn noau tatũih, tỡ la sarŏh tễ khang nâi chóq tâng khang ki. Tỡ nai sĩah; nguaiq chim trỗ léq la noâng ễm níc patoat tiaq.
11 O Senhor Deus disse: — O povo de Moabe sempre viveu em segurança e nunca foi levado como prisioneiro para fora do seu país. Moabe é como o vinho guardado, que nunca foi agitado, nem derramado de uma vasilha para outra. O seu gosto nunca se estragou, e o seu sabor não mudou.
12 “Ngkíq, tữ tangái ki toâq, cứq ớn máh cũai toâq tốh tỗp Mô-ap aloŏh, samoât noau tốh blŏ́ng nho. Tỗp alới ễ tốh nheq blŏ́ng nho ki yỗn noâng ống máh khang miat sâng, chơ alới pieih khang ki yỗn pacháh nheq.
12 — E assim está chegando o dia em que vou mandar pessoas para derramarem Moabe como se fosse vinho. Essas pessoas despejarão as vasilhas de Moabe e as quebrarão.
13 Chơ tỗp Mô-ap cỡt pứt nheq ŏ́c alới ngcuang tễ yiang Khê-môt, cỡt samoât tỗp I-sarel khoiq pứt ŏ́c ngcuang tễ yiang Bet-el ca alới poâng canưm.
13 Então os moabitas ficarão desiludidos com o seu deus Quemos, assim como os israelitas ficaram desiludidos com Betel, um deus em que eles confiavam.
14 “Ơ máh cũai samiang Mô-ap ơi! Nŏ́q anhia khớn pai anhia la cũai clŏ́q lứq, cỡt tahan tỡ bữn ngcŏh ntrớu toâq anhia mut rachíl?
14 Homens de Moabe, como é que vocês dizem que são heróis, que são soldados corajosos na guerra?
15 Ma cruang Mô-ap cớp máh vil án pĩeiq noau talốh nheq. Dũ náq samiang póng ca cỡt tahan clŏ́q, chĩuq cuchĩt tâng ntốq rachíl. Cứq la Puo; ramứh cứq la Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq; cứq toâp pai máh ŏ́c nâi.
15 Moabe e as suas cidades serão destruídos, e os seus melhores moços serão mortos. Sou eu, o Rei, quem está falando. O meu nome é
16 Ranáq cuchĩt pứt cheq ễ toâq pỡ cruang Mô-ap.
16 A desgraça dessa nação está chegando; a sua destruição virá logo.
17 “Anhia ca ỡt cheq cruang ki, cóq anhia tanúh yỗn alới. Dếh máh cũai khoiq sâng tễ ramứh ranoâng cruang ki, cóq pai neq: ‘Chớc sốt alới khoiq ralíh chơ; ranáq sốt toâr cớp ŏ́c parchia parhan tễ tỗp alới la tỡ bữn bữn noâng.’
17 Tenham pena de Moabe, vocês que moram perto, todos vocês que conhecem a sua fama. Digam: “O seu grande poder se acabou; a sua
18 Ơ máh cũai tâng vil Di-bôn ơi! Cóq anhia sễng chíq tễ ntốq chớc anhia, cớp pỡq tacu tâng cutễq phốn. Yuaq máh cũai ễ talốh Mô-ap khoiq toâq pỡ anhia chơ; máh vil anhia ca bữn viang khâm khoiq ralốh nheq tê.
18 Vocês que moram em Dibom, desçam do seu lugar de honra e sentem no chão, no pó. O destruidor de Moabe está aqui; ele arrasará as suas fortalezas.
19 Ơ máh cũai tâng vil Arô-er ơi! Cóq anhia ỡt acoan kễng rana. Toâq máh cũai lúh pha ntốq ki, cóq blớh alới neq: ‘Bữn ranáq ntrớu toâq pỡ anhia?’
19 Vocês que vivem em Aroer, fiquem na beira do caminho e esperem; perguntem aos que estão fugindo o que foi que aconteceu.
20 Chơ máh cũai ki ễ ta‑ỡi anhia neq: ‘Cruang Mô-ap khoiq noau chíl bữn chơ; cruang ki cỡt casiet táq lứq. Cóq anhia pỡq pau atỡng pễr pứh crỗng Ar-nôn pai cruang cutễq Mô-ap khoiq ralốh nheq chơ.’
20 Eles vão responder: “O país de Moabe caiu. Chorem por ele, pois está destruído. Anunciem pelas margens do rio Arnom que Moabe foi arrasado!”
21 “Ranáq rablớh khoiq toâq pỡ máh vil tâng cutễq tapín. Vil nâi la neq: Hô-lôn, Yasah, Mê-phat,
21 As cidades do planalto foram condenadas: Holom, Jasa, Mefaate,
22 Di-bôn, Ni-bô, Bet Dip-lathêm,
22 Dibom, Nebo, Bete-Diblataim,
23 Ki-ria-têm, Bet Camul, Bet Mi-ôn,
23 Quiriataim, Bete-Gamul, Bete-Meão,
24 Kê-ri-ôt, cớp Bô-tra. Ranáq rablớh pláh dũ vil tâng cruang Mô-ap, cheq tỡ la yơng.
24 Queriote e Bosra. Todas as cidades de Moabe, de longe e de perto, foram condenadas.
25 Noau khoiq tĩn sarúq cruang Mô-ap yỗn abuoiq; chớc án khoiq pứt nheq chơ. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
25 O poder de Moabe foi esmagado, e a sua força foi destruída. Eu, o Senhor , estou falando.
26 Yiang Sursĩ pai neq: “Cóq noau táq yỗn cũai Mô-ap cỡt bũl plêc, cỗ alới lớn-sarlớn chóq cứq. Máh cũai Mô-ap cóq luliac u‑al tâng carta alới bữm, chơ máh cũai canŏ́h lứq cacháng ayê alới.
26 E o Senhor continuou: — Façam com que Moabe fique bêbado, pois se revoltou contra mim, o
27 Ơ máh cũai Mô-ap ơi! Anhia sanhữ ma tỡ bữn, anhia khoiq cacháng ayê tỗp I-sarel? Anhia khoiq táq chóq tỗp alới ariang cũai toâq rapốn anhia.
27 Moabe, você lembra de como zombou do povo de Israel? Você tratou esse povo como se tivesse sido preso junto com uma quadrilha de ladrões.
28 “Ơ tỗp Mô-ap ơi! Cóq anhia loŏh nheq tễ máh vil anhia, chơ pỡq ỡt tâng leh tarhar ễn. Cóq anhia cỡt samoât chớm tariap táq sóh tâng raláp crang.
28 — Vocês que vivem em Moabe, abandonem as suas cidades e vão viver no meio das rochas. Façam como as pombas que constroem os seus ninhos na beira dos precipícios.
29 Cứq khoiq sâng noau pai tỗp Mô-ap la cũai táq plampla, ỗt sác, achỗn tỗ, cớp táq ntỡng lauq. Alới chanchớm alới o hỡn tễ cũai canŏ́h.
29 Temos ouvido falar do orgulho de Moabe. Esse povo é orgulhoso, soberbo, vaidoso e cheio de si.
30 Cứq Yiang Sursĩ dáng chơ anhia ỗt, cớp anhia ễq noau achưng alư anhia. Ma ŏ́c ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu, cớp máh ranáq anhia táq tỡ bữn ỡt dũn.
30 Eu, o Senhor , conheço o seu orgulho. Os moabitas se gabam de coisas que não valem nada, coisas que acabam.
31 Yuaq ngkíq, cứq nhiam tê yỗn dũ náq cũai Mô-ap cớp cũai proai tâng vil Kir Harêt.
31 Por isso, eu chorarei por todo o povo de Moabe e pelo povo de Quir-Heres.
32 Ơ máh cũai tâng vil Sip-ma ơi! Anhia khoiq cỡt samoât voar bữn abễng acong talor yơng lứq, toau toâq pỡ dỡq mưt Boi cớp pỡ vil Yasơ. Ma sanua, máh palâi nho anhia, dếh palâi canŏ́h, khoiq ralốh nheq; yuaq ngkíq, cứq nhiam yỗn anhia sa‑ữi hỡn tễ cứq khoiq nhiam yỗn máh cũai tâng vil Yasơ.
32 Chorarei mais pelo povo de Sibma do que pelo povo de Jazer. Cidade de Sibma, você é como uma parreira ; os seus ramos passam por cima do mar Morto e vão até a cidade de Jazer. Mas agora os inimigos acabaram com as suas plantações de cereais e de uvas.
33 Ŏ́c ien khễ cớp ŏ́c bũi óh khoiq noau cũat dững nheq tễ cutễq Mô-ap ca phốn phuor o. Cứq khoiq táq yỗn ntốq pát palâi nho tangứt hoi; tỡ bữn noau sâng noâng sưong triau cupo bũi óh bo táq blŏ́ng nho.
33 A felicidade e a alegria desapareceram das boas terras de Moabe. Não se faz mais vinho; não há ninguém para fazer vinho e gritar de alegria.
34 “Máh cũai tâng vil Hê-sabôn nhiam cu‑ỗi; sưong alới hũal toâq pỡ vil E-lia-le cớp vil Yahat; cớp sưong cũai tễ vil Sô-a hũal toâq pỡ vil Hô-rô-nêm cớp vil Ec-lat Se-li-sia. Dếh tũm Nim-rim la cỡt sarễt nheq.
34 — O povo das cidades de Hesbom e Eleal grita, e o seu grito pode ser ouvido até em Jasa. Pode ser ouvido pelos moradores de Zoar e até em Horonaim e Nova Eglate. O próprio riacho Ninrim secou.
35 Cứq ễ táq yỗn máh cũai Mô-ap tangứt chiau sang crơng tâng máh ntốq alới cucốh sang, cớp tangứt chŏ́ng crơng phuom dŏq chiau sang yỗn máh yiang alới. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.
35 Eu farei com que o povo de Moabe pare de apresentar ofertas queimadas no alto dos montes e de oferecer sacrifícios aos seus deuses. Sou eu, o Senhor , quem está falando.
36 “Yuaq ngkíq cứq tanúh yỗn máh cũai Mô-ap cớp yỗn máh cũai tâng vil Kir Harêt; mứt cứq cỡt samoât noau plóng tarĩal yỗn cũai cuchĩt, yuaq máh mun cũai ki khoiq pứt nheq.
36 — Por isso, o meu coração chora por Moabe e pelo povo de Quir-Heres, como alguém que toca música fúnebre numa flauta; pois tudo o que tinham acabou.
37 Dũ náq cũah plỡ alống nheq, cớp cũah dếh sóc bễc hỡ; alới reh atĩ bữm cớp ĩt aroâiq tanúh catoân tâng ngkĩng.
37 Em sinal de tristeza, todos eles raparam a cabeça e cortaram a barba. Todos fizeram cortes nas mãos e vestiram roupa feita de pano grosseiro.
38 Tâng dũ dống mpuol tapín cớp tâng nchŏh mpứng dĩ máh vil tâng cruang Mô-ap bữn moang cũai tanúh sâng, yuaq cứq khoiq pieih cruang Mô-ap samoât noau pieih adéh cutễq yỗn pacháh, chơ tỡ têq noau ĩt tâc noâng.
38 Nos terraços de todas as casas e em todas as praças só há choro porque eu quebrei Moabe como um jarro que ninguém quer.
39 Cruang Mô-ap khoiq pacháh nheq chơ! Máh cũai proai nhiam u‑ỗi! Alới khoiq roap ŏ́c casiet táq lứq. Cruang Mô-ap cỡt ntốq rúng ralốh nheq; máh cruang mpễr cruang ki cacháng ayê alới. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
39 Moabe está arrasado! Gritem! A desgraça caiu sobre Moabe. O país está em ruínas, e todas as nações vizinhas caçoam dele. Eu, o Senhor , estou falando.
40 Yiang Sursĩ pai neq: “Lứq bữn muoi tỗp cũai sễng chu cruang Mô-ap, ariang calang crức paliang khlap cadớp
40 — Eu, o Senhor , prometi que uma nação atacará Moabe e cairá em cima dele como uma águia com as asas abertas.
41 nheq máh vil; dếh ntốq kĩaq noau cheng bữn hỡ. Tangái ki, poâl tahan Mô-ap cỡt ngcŏh ayín tháng, cỡt samoât mansễm sâng a‑ĩ ntôm ễ sễt con.
41 As suas cidades e fortalezas serão tomadas. Naquele dia, os soldados de Moabe terão tanto medo como a mulher que está com dores de parto.
42 Cruang Mô-ap pĩeiq talốh cớp tỡ bữn cỡt tỗp noâng, cỗ tian alới chíl Yiang Sursĩ.
42 Moabe vai ser destruído e não será mais uma nação, pois se revoltou contra mim.
43 Ŏ́c croŏq criat, prúng yarũ, cớp rabang ỡt crŏ́q acoan máh cũai Mô-ap. Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.
43 Medo, covas e armadilhas esperam pelos moradores de Moabe. Sou eu, o Senhor , quem está falando.
44 Cũai aléq lúh vớt tễ ntốq croŏq criat, lứq án sapứl tâng prúng; ma khân án rơi poah chỗn tễ prúng, ki án chuat tâng rabang ễn, yuaq Yiang Sursĩ khoiq anoat nheq tữh cũai Mô-ap cóq roap tôt.
44 Os que fugirem de medo cairão nas covas, e os que conseguirem sair das covas ficarão presos nas armadilhas, pois eu marquei o dia da destruição de Moabe.
45 Máh cũai ễ lúh chuaq ntốq bán curiaq tâng vil Hê-sabôn, la vil puo Si-hôn ndỡm tễ nhũang. Ma vil nâi pĩeiq noau chŏ́ng táh nheq. Ũih cat nheq mpễr raloan cruang, dếh cóh sarỡih bân ntốq cũai proai Mô-ap ỡt, alới ễq lứq táq yúc.
45 Outros fogem cansados e procuram proteção na cidade de Hesbom. Mas Hesbom, a cidade que já foi governada pelo rei Seom, está em chamas. O fogo queimou as fronteiras e os picos das montanhas de Moabe, que ama tanto a guerra.
46 “Bap lứq toâq pỡ anhia, máh cũai Mô-ap! Cũai proai ca cucốh sang yiang Khê-môt, sanua alới khoiq pĩeiq pupứt chơ; máh con mansễm samiang alới khoiq noau cỗp dững nheq.
46 Coitado do povo de Moabe! O povo que adorava o deus Quemos foi destruído, e os seus filhos e filhas foram levados como prisioneiros.
47 “Ma chumát, cứq Yiang Sursĩ ễ yỗn cruang Mô-ap cỡt sốc bữn loah patoat tiaq.”
47 Porém no futuro farei com que Moabe volte a ser o que era antes. Este é o julgamento do

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.