Jeremias 40
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Vớt Nabũ-sara-dan, la cũai taniap tahan, acláh cứq tâng vil Rama, ki Yiang Sursĩ atỡng cứq ễn. Bo ki noau khoiq dững cứq pỡ vil ki clữong toâq sái-sô, parnơi cớp máh cũai tễ vil Yaru-salem cớp cruang Yuda noau cỗp dững pỡ cruang Ba-bulôn.
1 O Senhor Deus falou comigo outra vez depois que o comandante-geral Nebuzaradã me havia posto em liberdade na cidade de Ramá. Eu tinha sido acorrentado, junto com todo o povo de Jerusalém e de Judá que estava sendo levado como prisioneiro para a Babilônia.
2 Cũai sốt taniap tahan ki dững aloŏh cứq cớp pai neq: “Yiang Sursĩ, Ncháu mới, khoiq canứh ễ dững ŏ́c cuchĩt pứt pỡ cruang cutễq nâi.
2 O comandante-geral me chamou de lado e disse: — O
3 Sanua, lứq án táq ariang án khoiq pai chơ. Nheq tữh ranáq nâi cỡt la cỗ tian cũai proai mới táq lôih chóq Yiang Sursĩ cớp tỡ bữn trĩh án.
3 e agora fez o que tinha dito. Tudo isso aconteceu porque o seu povo pecou contra o Senhor e não lhe obedeceu.
4 Sanua cứq leh sái-sô noau clữong mới cớp acláh mới. Khân mới yoc ễ pỡq chu cruang Ba-bulôn, ki têq mới pỡq, cớp cứq pur-ar mới. Ma khân mới tỡ ễq pỡq, ki chỗi pỡq; têq mới ỡt loâng tâng ntốq nâi. Chũop ntốq tâng cruang nâi, têq mới pỡq chu léq mới yoc ễ pỡq.”
4 Agora, estou tirando as correntes dos seus pulsos e pondo você em liberdade. Se quiser vir comigo para a Babilônia, venha, e eu cuidarei bem de você. Mas, se não quiser, não venha. Você pode ficar em qualquer lugar deste país. Vá para onde quiser e achar melhor.
5 Tữ cứq tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu, chơ Nabũ-sara-dan pai neq: “Cóq mới pỡq ramóh Ke-dalia con samiang Ahi-cam, châu Saphan; puo Ba-bulôn chóh án cỡt sốt máh vil tâng cruang Yuda. Têq mới ỡt cớp án parnơi cớp máh cũai proai Yuda, tỡ la têq mới pỡq chu ntốq mới hữm o.”
5 Mas, como eu estava demorando a me decidir, Nebuzaradã me disse: — Volte e fique com Gedalias, filho de Aicã e neto de Safã. O rei da Babilônia colocou Gedalias como governador das cidades de Judá. Você pode ficar com ele e viver no meio do povo ou então ir para onde achar melhor. Nebuzaradã me deu mantimentos e um presente e deixou que eu fosse embora.
6 Ngkíq, cứq pỡq ỡt cớp Ke-dalia pỡ vil Mit-ba, dếh bữn ỡt cớp cũai proai ca noâng khlâiq tâng cutễq ki hỡ.
6 Então fui e fiquei com Gedalias, em Mispa. E ali passei a viver no meio do povo que tinha ficado na terra de Judá.
7 Bữn máh tahan tỗp Yuda ca tỡ bữn chĩuq pê, yuaq alới tỡ bữn ỡt cheq vil Yaru-salem. Tỗp ki khoiq sâng puo Ba-bulôn khoiq chóh Ke-dalia con samiang Ahi-cam cỡt cũai sốt tâng cruang ki, cớp yỗn án nhêng salĩq máh mansễm samiang dếh carnễn, la cũai cadĩt lứq ki noau tỡ bữn cỗp dững chu cruang Ba-bulôn.
7 Alguns oficiais de Judá e os seus soldados, que estavam no campo, não haviam se entregado. Eles ouviram falar que o rei da Babilônia tinha posto Gedalias, filho de Aicã, como governador do país e como responsável por todos aqueles que não haviam sido levados como prisioneiros para a Babilônia. Só os mais pobres ficaram no país.
8 Ngkíq, máh tahan tễ tỗp Yuda ki, alới pỡq ramóh Ke-dalia pỡ vil Mit-ba. Ramứh tahan ki la neq: It-ma-el con samiang Nê-thania, Yô-hanan cớp Yô-nathan bar náq con samiang Caria, Sê-raya con samiang Tanhu-met, máh con samiang E-phai tễ vil Nê-tô-pha, cớp Ya-sania tễ vil Maca, dếh nheq tữh cũai samiang tễ tỗp alới.
8 Então Ismael, filho de Netanias, e Joanã, filho de Careá, e Seraías, filho de Tanumete, e os filhos de Efai, da cidade de Netofa, e Jezanias, de Maacá, foram com os seus homens até Mispa a fim de falar com Gedalias.
9 Ke-dalia thễ dũan cớp alới neq: “Anhia chỗi ngcŏh táq ranáq yỗn tỗp Ba-bulôn. Cóq anhia ỡt tâng cruang cutễq nâi cớp táq ranáq yỗn puo Ba-bulôn, chơ dũ ramứh cỡt o loah patoat tiaq yỗn tỗp anhia.
9 E Gedalias lhes disse: — Eu dou a minha palavra que vocês não precisam ter medo de serem dominados pelos babilônios. Fiquem morando nesta terra, trabalhem para o rei da Babilônia, e tudo correrá bem para vocês.
10 Cứq toâp ễ ỡt tâng vil Mit-ba nâi, dŏq cỡt cũai tang anhia khân tỗp Ba-bulôn toâq pỡ ntốq nâi. Ma o yỗn anhia parỗm cớp pachứm dŏq blŏ́ng nho, máh palâi, dỡq nsễng o‑li‑vê, cớp cóq anhia ỡt tâng máh vil anhia ndỡm sanua.”
10 Eu mesmo vou ficar em Mispa e, quando os babilônios chegarem, serei o representante de vocês. Vocês podem colher e guardar frutas, armazenar vinho e azeite e morar nas cidades que vocês conquistaram.
11 Tữ nheq tữh cũai I-sarel khoiq dễq pỡ cruang Mô-ap, cruang Amôn, cruang Ê-dôm, cớp máh cruang cutễq canŏ́h bữn sâng puo Ba-bulôn khoiq yỗn muoi pún cũai I-sarel ỡt loâng tâng cruang Yuda, cớp chóh Ke-dalia yỗn cỡt sốt tỗp alới,
11 Da mesma forma, todos os judeus que estavam em Moabe, Amom, Edom e em outros países ouviram dizer que o rei da Babilônia tinha deixado que alguns judeus ficassem vivendo em Judá. Souberam também que ele havia posto Gedalias como governador deles.
12 ngkíq tỗp alới loŏh tễ ntốq alới ỡt parsáng-parsaiq cớp chu loah pỡ cruang Yuda. Tỗp alới pỡq ramóh Ke-dalia pỡ vil Mit-ba. Tâng ntốq ki tỗp alới parỗm pachứm blŏ́ng nho cớp máh palâi aluang sa‑ữi.
12 Aí os judeus saíram de todos os lugares onde estavam espalhados e voltaram para a terra de Judá. Eles foram até Mispa, onde vivia Gedalias, e fizeram muito vinho e colheram muitas frutas.
13 Yô-hanan con samiang Caria, cớp máh cũai sốt tahan ca tỡ bữn chĩuq pê, alới toâq ramóh Ke-dalia pỡ vil Mit-ba,
13 Depois disso, Joanã, filho de Careá, e os chefes dos soldados que não se haviam entregado aos babilônios foram a Mispa, onde Gedalias estava,
14 cớp pai neq: “Nŏ́q mới tỡ bữn dáng tỡ, Balit puo Amôn khoiq ớn It-ma-el con samiang Nê-thania toâq cachĩt mới?”
14 e lhe disseram: — Sabe que Baalis, rei de Amom, mandou Ismael, filho de Netanias, matar o senhor? Mas Gedalias não acreditou.
15 Chơ Yô-hanan pai chóq án clỡp neq: “Sễq mới yỗn cứq pỡq cachĩt chíq It-ma-el, ngkíq tỡ bữn noau dáng tễ ranáq ki. Cỗ noâng bĩq náq sâng tâng cruang Yuda, ma alới caniq canưm mới toâp. Khân noau cachĩt mới, ki nheq tữh cũai Yuda cỡt parsáng-parsaiq tỡ la cuchĩt nheq.”
15 Então Joanã lhe disse o seguinte, em particular: — Deixe que eu mate Ismael, e ninguém vai ficar sabendo quem o matou. Por que deixar que ele mate o senhor? Se isso acontecer, todos os judeus que se ajuntaram em volta do senhor se espalharão, e isso será uma desgraça para todo o povo que ficou em Judá.
16 Ma Ke-dalia ta‑ỡi neq: “Mới chỗi táq ariang mới pai, yuaq ŏ́c mới pai tễ It-ma-el tỡ bữn lứq!”
16 Mas Gedalias respondeu: — Não mate Ismael! O que você está dizendo a respeito dele é mentira.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 40, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.