Jó 6
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 — ausente —
1 Mas Jó respondeu e disse:
2 — ausente —
2 Oh! Se a minha dor fosse minuciosamente pesada, e a minha calamidade juntamente se pusesse na balança!
3 án lứq ntâng clữi tễ máh ŏ́c chũah mpễr tor dỡq mưt. Yuaq ngkíq, cứq chanchớm mới tỡ bữn santar ntrớu tễ santoiq cứq pai samoât cũai yúh pai.
3 Pois agora seria mais pesada do que a areia dos mares; portanto minhas palavras são engolidas.
4 Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq khoiq pán saráh chóq cứq cớp pih tễ saráh ki liei chũop nheq tỗ cứq. Yiang Sursĩ dững dũ ramứh toâq sarlũm cứq, cớp táq yỗn cứq cỡt ngcŏh.
4 Porque as flechas do Todo-Poderoso estão em mim, e o meu espírito suga o seu veneno, os terrores de Deus se posicionam contra mim.
5 Aséh dễn cỡt bũi cỗ bữn bát nhuam yỗn án cha; ntroŏq ỡt rangiac bo án bữn ngoan soc.
5 Acaso o jumento selvagem zurra quando come grama? Ou abaixa-se o boi sobre seu feno?
6 Bữn noau yoc cha sana ntiah ca tỡ bữn chóq boi loâng? Lưp tarễl cloc ễm tỡ?
6 Pode aquilo que é insípido ser comido sem sal? Ou há algum gosto na clara do ovo?
7 Sana ariang ki, cứq tỡ ễq cha. Dũ sana cứq cha, án táq yỗn cứq cỡt a‑ĩ sari.
7 As coisas que minha alma se recusou a tocar são como meu alimento nauseabundo.
8 “Cỗ nŏ́q Yiang Sursĩ tỡ bữn yỗn cứq bữn máh ŏ́c cứq sễq? Cỗ nŏ́q án tỡ bữn ta‑ỡi santoiq cứq câu?
8 Oh, se eu pudesse ter meu pedido, e se Deus me concedesse a coisa pela qual anseio!
9 Khân án hữm pĩeiq, ki yỗn án tĩn sarúq cứq; khân cứq dáng án ễ cachĩt cứq, ki o lứq.
9 Que satisfizesse a Deus me destruir; que ele soltasse a sua mão, e me cortasse fora!
10 Khân cứq dáng án ễ táq ngkíq, chơ cứq ayữn ayốq bũi óh, tam cứq a‑ĩ la tỡ bữn pân ntrớu. Cứq dáng samoât lứq Yiang Sursĩ la án ca bráh o lứq; cứq tỡ nai calỡih táh santoiq án patâp.
10 Então eu ainda teria consolo; sim, eu me endureceria na dor; que ele não me poupe, porque eu não escondi as palavras daquele que é Santo.
11 Rêng ntrớu táq yỗn cứq bữn tamoong? Nŏ́q cứq têq noâng tamoong, khân cứq ŏ́q ŏ́c ngcuang?
11 Qual é a minha força, para que eu devesse ter esperança? E qual é o meu fim, para que eu devesse prolongar minha vida?
12 Tỗ cứq tễng tễ tamáu tỡ? Tỡ la sac sâiq cứq tooc toâq sapoan tỡ?
12 É a minha força a força das pedras? Ou é a minha carne de bronze?
13 Cứq ŏ́q rêng dŏq rachuai tỗ bữm. Cứq tỡ dáng ễ pỡq chu léq noâng dŏq sễq noau rachuai cứq.
13 Não está a minha ajuda em mim? Foi a sabedoria levada para longe de mim?
14 “Bo cứq túh arức ariang nâi, cứq yoc ễ bữn yớu ca tanoang tapứng, tam cứq calỡih tỡ la tỡ bữn calỡih Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq.
14 Ao que está aflito, a compaixão deve ser mostrada por seu amigo; ainda que ele abandone o temor do Todo-Poderoso.
15 Anhia la yớu cứq, ma noâng anhia raphếq rathũ cứq samoât dỡq tũm cooc véc cớp sarễt khỗ cỗ mia tỡ bữn sễng.
15 Meus irmãos me trataram enganosamente como um ribeiro, e como a corrente dos ribeiros eles passam distante;
16 Toâq vớt catữ sangễt, dỡq tacál hoi bo ngư prễl príl satooh, cớp cỗc dỡq dỗ yŏ́h nheq.
16 que são escurecidos pela razão do gelo, e onde se esconde a neve;
17 Ma toâq catữ phũac cutâu, bữn dỡq sarễt khỗ nheq, cớp bữn ntốq crỗng mpáh lantar tamáu, yuaq dỡq sarễt nheq chơ.
17 no tempo em que ficam quentes, desaparecem; quando está quente, são consumidos de seu lugar.
18 Tỗp lac‑da clŏ́c rana cỗ chi-chuaq dỡq ma tỡ bữn tamóh; án pỡq chuaq chu nâi chu ki, chơ án cuchĩt tâng ntốq aiq.
18 As veredas dos seus caminhos são desviadas; eles vão ao nada e perecem.
19 Tỗp lac‑da tễ cruang Sê-ba cớp cruang Tê-ma la ravoât dỡq nguaiq; ma pứt nheq ŏ́c ngcuang.
19 As tropas de Tema olharam; as companhias de Sabá esperaram por eles.
20 Ŏ́c án ngcuang cỡt pứt nheq pỡ tor crỗng khoiq sarễt khỗ.
20 Eles foram confundidos porque haviam tido esperança; eles vieram de lá e foram envergonhados.
21 Ma anhia la samoât dỡq ki tê; toâq anhia hữm tễ dỡi tamoong cứq, anhia ngcŏh, cớp carlũn aloŏh tễ cứq.
21 Porque agora sois nada; vistes um terror, e temeis.
22 Cỡt samoât riang cứq sễq crơng tễ anhia, tỡ la pỡq chỡng mứt pahỡm cũai canŏ́h;
22 Disse eu: Trazei a mim; ou da vossa subsistência subornai a meu favor?
23 tỡ la sễq anhia dững aloŏh cứq tễ cũai par‑ũal, tỡ la chuai cứq yỗn vớt tễ cũai padâm.
23 Ou, livrai-me da mão do inimigo? Ou, resgatai-me da mão do opressor?
24 “Chơ! Yỗn anhia tĩeih atỡng! Cớp pai cứq táq lôih ntrớu. Cứq ỡt rangiac tamứng anhia pai.
24 Ensinai-me, e eu reterei a minha língua; e fazei-me entender onde eu tenho errado.
25 Máh santoiq tanoang tapứng têq cũai noap, ma santoiq anhia ntôm pai sanua, la moang santoiq bambar sâng.
25 Quão convincentes são as palavras certas! Mas o que vossa argumentação reprova?
26 Anhia chanchớm cứq pai la ống cuyal loŏh tễ bỗq sâng tỡ? Nŏ́q anhia ta‑ỡi cứq na santoiq ŏ́q ŏ́c ngcuang?
26 Imaginai reprovar as palavras e os discursos de quem está desesperado, que são como vento?
27 Anhia ễ séng ĩt con cumuiq táq cũai sũl anhia; cớp anhia chuaq ŏ́c sốc bữn na ĩt tễ yớu ratoi.
27 Sim, oprimis o órfão, e cavais uma cova para o seu amigo.
28 Sễq anhia nhêng chu moat cứq nâi! Cứq tỡ bữn pai lauq muoi ŏ́c ntrớu.
28 Agora, portanto, esteja satisfeito; olhai para mim, porque vos é evidente se minto.
29 Anhia khoiq chanchớm tỡ o luat ngư chơ! Péq chơ cỡt cũai tỡ o! Sễq anhia chỗi tĩn sarúq cứq noâng, yuaq cứq noâng cỡt cũai tanoang o.
29 Retornai, vos rogo, não haja iniquidade; sim, retornai novamente; minha justiça está nisso.
30 Ma anhia ntôm chanchớm cứq pai ŏ́c lauq, lứq tỡ? Nŏ́q ariang pai anhia chanchớm cứq tỡ têq caryoah ŏ́c táq nan cớp ŏ́c lứq?
30 Há iniquidade na minha língua? Não consegue o meu paladar distinguir coisas perversas?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.