Jó 24
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 “Cỗ nŏ́q Yiang Sursĩ tỡ bữn anoat tangái án rablớh? Cỗ nŏ́q máh cũai puai Ncháu mŏ tỡ bữn hữm tangái án culáh cóng yỗn cũai loâi?
1 “Por que o Todo-Poderoso não marca um dia para julgar, um dia para fazer justiça aos que são dele?
2 “Máh cũai asĩc lác raloan dŏq yỗn cutễq alới cỡt la‑a; alới tuoiq máh cữu, chơ dŏq parnơi cớp cữu alới.
2 Há homens que mudam os marcos de divisa para aumentar as suas terras; eles roubam ovelhas e as põem no meio das suas.
3 Aséh dễn con cumuiq la alới cheng ĩt, cớp alới cheng ĩt dếh ntroŏq cán cumai hỡ, toau cán cumai ki bữn práq dŏq culáh tu.
3 Levam jumentos que pertencem a órfãos e ficam com o boi de uma viúva como garantia de pagamento de empréstimo.
4 Alới tuih cũai cadĩt yỗn ỡt kễng rana; chơ máh cũai cadĩt pỡq tooq nheq.
4 Eles não respeitam os direitos dos pobres e forçam os necessitados a correr e se esconder.
5 “Yuaq ngkíq, cũai cadĩt cỡt samoât aséh dễn cruang chuaq cha tâng ntốq aiq; tỡ bữn ntốq aléq bữn crơng sana yỗn con án.
5 “Como se fossem jumentos selvagens, os pobres andam pelo deserto procurando alimento para os filhos.
6 Tỗp alới ruroah bát khỗ tâng sarái cũai canŏ́h, cớp muat parỗm palâi nho tâng nưong cũai sâuq.
6 Os pobres precisam trabalhar nas colheitas dos maus e apanham uvas para eles.
7 Tâng sadâu alới bếq ŏ́q ntrớu ễ ngcuam; toâq alới sâng sangễt, tỡ bữn ntrớu ễ ngcuam yỗn cỡt sa‑âm.
7 Não têm cobertas para se cobrir de noite, não têm nada que os proteja do frio.
8 Mia tâng parlỡ cóh táq yỗn alới yũr layáp nheq, alới ranêt côl tamáu táq ntốq sandũ.
8 Nas montanhas são encharcados pelas chuvas e procuram abrigo nas rochas.
9 “Cũai sâuq ĩt con cumuiq táq sũl alới, cớp ĩt con cũai cadĩt yỗn cỡt kia culáh tu.
9 Os perversos pegam orfãozinhos e fazem deles escravos e recebem os filhos dos necessitados como pagamento de dívidas.
10 Máh cũai cadĩt loŏh pỡq mu lalỗ, ŏ́q tampâc tâc; alới sâng panhieih bo ỡt roaiq saro.
10 Os pobres andam por aí quase nus e passam fome enquanto trabalham na colheita do trigo.
11 Tỗp alới pát palâi o‑li‑vê dŏq táq dỡq nsễng, cớp pát palâi nho dŏq táq blŏ́ng, ma tỗp alới toâp sâng ễ khlac dỡq.
11 Eles movem as pedras dos moinhos dos maus para fazer azeite e pisam as suas uvas para fazer vinho, mas morrem de sede durante esse trabalho.
12 Tâng máh vil toâr, bữn cũai bớc chũl cheq ễ cuchĩt; alới nhiam cu‑ỗi, ma Yiang Sursĩ tỡ bữn ta‑ỡi máh santoiq alới câu sễq.
12 Os feridos e os que estão morrendo gritam nas cidades, mas Deus não escuta os seus gritos pedindo socorro.
13 “Bữn cũai sâuq tỡ ễq ỡt tâng ŏ́c poang; alới tỡ bữn pỡq tâng rana poang, cớp alới tỡ dáng chu léq rana ki pỡq.
13 “Os perversos odeiam a luz; em todos os seus caminhos, em tudo o que fazem, não querem saber dela.
14 Cũai ca dốq cachĩt cũai, án tamỡ tễ cláih, chơ án yuor pỡq cachĩt cũai cadĩt; toâq sadâu án pỡq pũr cũai canŏ́h.
14 O assassino se levanta de madrugada para matar o pobre e de noite vira ladrão.
15 Cũai cooc lacuoi tỡ la cayac noau, án ỡt acoan toau moat mandang pât; án cupât mieiq tỡ ễq cũai canŏ́h sacoal roâp án.
15 O adúltero espera o cair da noite e cobre o rosto para que ninguém o veja.
16 Toâq sadâu bữn cũai pỡq tutuoiq cớp mut tâng dống cũai canŏ́h; ma tâng tangái alới tooq cớp viaq tễ ŏ́c poang.
16 Os ladrões invadem de noite as casas; eles não saem de dia, pois não querem nada com a luz.
17 Tâng tangái alới ngcŏh ŏ́c poang, ma toâq canám alới tỡ bữn ngcŏh ntrớu.
17 Eles têm medo da luz do dia, mas a escuridão não os deixa apavorados.”
18 “Cũai loâi pĩeiq dỡq lut dững nheq, cớp cutễq alới la Yiang Sursĩ pupap; chơ tỡ bữn noau pỡq táq noâng tâng nưong nho alới.
18 “O homem mau é arrastado pela enchente. As suas terras são amaldiçoadas por Deus, e ele não volta a trabalhar na sua plantação de uvas.
19 Cũai lôih chái cuchĩt pứt, machớng prễl príl yŏ́h toâq án ramóh phũac.
19 Como a neve se derrete no tempo seco e no calor, assim também o pecador desaparece da terra dos vivos.
20 Dếh mpiq alới tỡ sanhữ noâng alới; máh mpang rooc cớp talốh sâiq alới; alới cỡt samoât aluang khoiq noau poâiq chơ.
20 A própria mãe não lembra dele. Os vermes o devoram com gosto, e ele é esquecido por todos. O pecador é destruído como uma árvore que cai.
21 Máh ranáq ki cỡt la cỗ tian alới padâm máh cán cumai, cớp tỡ bữn sâng sarũiq mansễm ŏ́q con.
21 Isso acontece porque ele nunca ajudou as viúvas, nem teve pena das mulheres que não podem ter filhos.
22 Yiang Sursĩ bữn pupứt táh cũai sốt toâr na chớc án. Toâq Yiang Sursĩ táq, máh cũai sâuq cuchĩt nheq.
22 Deus, com o seu poder, destrói os maus; ele age e acaba com a vida dos perversos.
23 Tam Yiang Sursĩ yỗn alới tamoong plot ien, ma án tutuaiq nhêng alới cu rangái.
23 Deus deixa que vivam seguros, mas fica sempre de olho neles.
24 Cũai sâuq cỡt sốc tỡ bữn dũn; moâm ki alới cỡt pứt samoât bát sangot khỗ, tỡ la samoât viang saro khoiq noau roaiq.
24 Durante algum tempo, os perversos prosperam, mas num instante secam como o capim, são cortados como as espigas de trigo.
25 Tỡ bữn noau têq suon pai santoiq cứq tỡ bữn lứq. Tỡ bữn noau têq tếq pai cứq atỡng tỡ cỡt ŏ́c.”
25 Quem pode dizer que essas coisas não são assim? Será que alguém pode provar que não estou dizendo a verdade?”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.