Jó 17
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 “Dỡi tamoong cứq cheq ễ nheq chơ; cứq tangứh coat lứq; tỡ bữn acán ntrớu noâng khlâiq dŏq yỗn cứq; noâng ống ping cumuiq sâng.
1 Quase não posso respirar. A minha vida está se acabando; o que me espera agora é a sepultura.
2 Bữn máh cũai dốq ayê cứq; moat cứq nhêng cloân níc bo alới payoiq cứq.
2 Estou cercado de zombadores e sou obrigado a aguentar os seus desaforos.
3 “Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia culáh tu chuai cứq, dŏq noau acláh cứq; tỡ bữn cũai aléq têq rapai chuai cứq.
3 “Ó Deus, só tu podes garantir o meu livramento; quem mais tenho eu para ser meu fiador?
4 Anhia khoiq pul catáng sarnớm alới yỗn alới tỡ têq sapúh. Ngkíq anhia tỡ bữn yỗn alới riap cứq noâng.
4 Tu fechaste a mente desses zombadores para que não entendessem as coisas; não deixes que eles me derrotem.
5 Khân cũai chếq yớu cỗ yoc ễ bữn práq, máh con châu alới lứq ramóh túh coat, la cỗ tian tễ ranáq nâi.
5 Como diz o ditado: ‘Passarão fome os filhos daqueles que por dinheiro traem os seus amigos.’
6 “Ma sanua, bữn cũai ễ ĩt santoiq ki dŏq chíl loah cứq; cứq cỡt samoât cũai ca chĩuq noau cuchóh chóq tâng mieiq.
6 As pessoas usam esse ditado contra mim e vêm cuspir na minha cara.
7 Ŏ́c túh ngua mán ễ táq yỗn moat cứq cỡt sũt; ngcŏ́ng cớp nluang cứq cỡt coi, tỡ bữn hữm dếh mul bữm.
7 Estou ficando cego de tanto sofrer, e o meu corpo é apenas uma sombra.
8 Cũai ưo ŏ́c tanoang, alới cỡt santar sâng; alới pai cứq la cũai tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ.
8 Ao verem isso, os homens direitos ficam horrorizados e me condenam como se eu fosse um ateu.
9 Cũai tanoang o noap lứq máh ranáq alới táq, cớp alới ca bráh o cỡt bán rêng achỗn.
9 E esses homens honestos e respeitáveis ficam firmes na sua opinião, cada vez mais convencidos de estarem certos.
10 Ma khân nheq tữh anhia tayứng yáng moat cứq, cứq tỡ bữn tamóh muoi noaq loâng ma cỡt cũai rangoaiq.
10 Mas, se voltassem aqui, eu não acharia entre eles nenhum que fosse sábio.
11 “Tangái cumo dỡi tamoong cứq khoiq cheq vớt, cớp ranáq cứq chanchớm ễ táq la khoiq parsáng-parsaiq nheq chơ; dếh ŏ́c ngcuang la khoiq pứt.
11 “A minha vida vai passando; os meus planos fracassaram, e as esperanças do meu coração se foram.
12 Máh yớu cứq, alới pai sadâu cỡt chíq tangái. Cớp alới pai cheq ễ poang chơ, ma cứq dáng noâng canám.
12 Os meus amigos dizem que a noite é dia; apesar da escuridão, eles afirmam que a luz está perto.
13 Ŏ́c cứq ngcuang parsốt lứq la cuchĩt, ntốq cứq ễ bếq la ntốq canám pếc.
13 A minha casa será no mundo dos mortos , onde vou me deitar e dormir na escuridão.
14 Cứq ễ dŏq prúng tứp cumuiq la mpoaq cứq; mpang rooc cha sâiq, ki cứq dŏq mpiq tỡ la ỡi.
14 Direi que a sepultura é o meu pai e que os vermes são a minha mãe e as minhas irmãs.
15 Ntrớu têq cứq ngcuang? Lứq tỡ bữn noau hữm ŏ́c ntrớu têq cứq ngcuang.
15 Se é assim, onde está a minha esperança? Há alguém que possa ver esperança para mim?
16 Ŏ́c ngcuang tỡ bữn sễng parnơi cớp cứq chu ngoah toong ntốq cũai cuchĩt ỡt bo cứq sễng ỡt pỡ ntốq phốn cutễq.”
16 Será que ela vai descer aos quartos do mundo dos mortos, para juntos descansarmos debaixo da terra?”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.