Jó 17
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC
1 “Dỡi tamoong cứq cheq ễ nheq chơ; cứq tangứh coat lứq; tỡ bữn acán ntrớu noâng khlâiq dŏq yỗn cứq; noâng ống ping cumuiq sâng.
1 O meu espírito se vai consumindo, os meus dias se vão apagando, e só tenho perante mim a sepultura.
2 Bữn máh cũai dốq ayê cứq; moat cứq nhêng cloân níc bo alới payoiq cứq.
2 Porventura, não estão zombadores comigo? E os meus olhos não contemplam as suas amarguras?
3 “Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia culáh tu chuai cứq, dŏq noau acláh cứq; tỡ bữn cũai aléq têq rapai chuai cứq.
3 Promete agora, e dá-me um fiador para contigo; quem há que me dê a mão?
4 Anhia khoiq pul catáng sarnớm alới yỗn alới tỡ têq sapúh. Ngkíq anhia tỡ bữn yỗn alới riap cứq noâng.
4 Porque ao seu coração encobriste o entendimento, pelo que não os exaltarás.
5 Khân cũai chếq yớu cỗ yoc ễ bữn práq, máh con châu alới lứq ramóh túh coat, la cỗ tian tễ ranáq nâi.
5 O que, lisonjeando, fala aos amigos, também os olhos de seus filhos desfalecerão.
6 “Ma sanua, bữn cũai ễ ĩt santoiq ki dŏq chíl loah cứq; cứq cỡt samoât cũai ca chĩuq noau cuchóh chóq tâng mieiq.
6 Mas a mim me pôs por um provérbio dos povos, de modo que me tornei uma abominação para eles.
7 Ŏ́c túh ngua mán ễ táq yỗn moat cứq cỡt sũt; ngcŏ́ng cớp nluang cứq cỡt coi, tỡ bữn hữm dếh mul bữm.
7 Pelo que já se escureceram de mágoa os meus olhos e já todos os meus membros são como a sombra;
8 Cũai ưo ŏ́c tanoang, alới cỡt santar sâng; alới pai cứq la cũai tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ.
8 os retos pasmarão disto, e o inocente se levantará contra o hipócrita.
9 Cũai tanoang o noap lứq máh ranáq alới táq, cớp alới ca bráh o cỡt bán rêng achỗn.
9 E o justo seguirá o seu caminho firmemente, e o puro de mãos irá crescendo em força.
10 Ma khân nheq tữh anhia tayứng yáng moat cứq, cứq tỡ bữn tamóh muoi noaq loâng ma cỡt cũai rangoaiq.
10 Mas, na verdade, tornai todos vós e vinde cá; porque sábio nenhum acho entre vós.
11 “Tangái cumo dỡi tamoong cứq khoiq cheq vớt, cớp ranáq cứq chanchớm ễ táq la khoiq parsáng-parsaiq nheq chơ; dếh ŏ́c ngcuang la khoiq pứt.
11 Os meus dias passaram, e malograram-se os meus propósitos, as aspirações do meu coração.
12 Máh yớu cứq, alới pai sadâu cỡt chíq tangái. Cớp alới pai cheq ễ poang chơ, ma cứq dáng noâng canám.
12 Trocaram a noite em dia; a luz está perto do fim, por causa das trevas.
13 Ŏ́c cứq ngcuang parsốt lứq la cuchĩt, ntốq cứq ễ bếq la ntốq canám pếc.
13 Se eu olhar a sepultura como a minha casa; se nas trevas estender a minha cama;
14 Cứq ễ dŏq prúng tứp cumuiq la mpoaq cứq; mpang rooc cha sâiq, ki cứq dŏq mpiq tỡ la ỡi.
14 se à corrupção clamar: tu és meu pai; e aos bichos: vós sois minha mãe e minha irmã;
15 Ntrớu têq cứq ngcuang? Lứq tỡ bữn noau hữm ŏ́c ntrớu têq cứq ngcuang.
15 onde estaria, então, agora, a minha esperança? Sim, a minha esperança, quem a poderá ver?
16 Ŏ́c ngcuang tỡ bữn sễng parnơi cớp cứq chu ngoah toong ntốq cũai cuchĩt ỡt bo cứq sễng ỡt pỡ ntốq phốn cutễq.”
16 Ela descerá até aos ferrolhos do Seol, quando juntamente no pó teremos descanso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.