Jó 10
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 “Cứq cỡt pasâi pa-ŏh cớp dỡi tamoong cứq. Sễq Yiang Sursĩ tamứng nứng santoiq cứq cuclỗiq cucling.
1 “Estou cansado de minha vida, vou me queixar abertamente; minha alma amargurada precisa se expressar.
2 Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia chỗi pai cứq bữn lôih! Sễq anhia atỡng yỗn cứq dáng ranáq ntrớu anhia tếq cứq.
2 Direi a Deus: ‘Não apenas me condenes; dize-me que acusações tens contra mim.
3 Nŏ́q anhia sâng bũi padâm cứq? Nŏ́q anhia mumat máh ramứh anhia khoiq tễng, cớp sâng pĩeiq pahỡm cớp ngê cũai sâuq?
3 Que vantagem tens em me oprimir? Por que me rejeitas, se sou obra de tuas mãos, enquanto sorris para as tramas dos perversos?
4 Anhia hữm ĩn cũai hữm tỡ? Cớp anhia dáng samoât cũai dáng tỡ?
4 Acaso teus olhos são como os nossos? Vês as coisas como um ser humano qualquer?
5 Dỡi tamoong anhia cakéh machớng dỡi tamoong cũai tỡ?
5 Tua vida é tão breve como a nossa? Vives tão pouco, como o homem,
6 Khân ngkíq, cỗ nŏ́q anhia ravoât máh ranáq lôih cứq, cớp noap ĩt dũ ramứh lôih ki hỡ?
6 que precisas, sem demora, investigar minha culpa e procurar meu pecado?
7 Lứq pai anhia dáng chơ cứq tỡ cỡn cũai lôih, ma tỡ bữn noau têq chuai cứq yỗn vớt tễ talang atĩ anhia.
7 Embora saibas que não sou culpado, não há quem possa livrar-me de tuas mãos.
8 “Atĩ anhia toâp khoiq mial cớp tễng cứq. Ma sanua, atĩ anhia toâp ntôm ễ pupứt táh cứq.
8 “‘Tu me formaste com tuas mãos; tu me fizeste e, no entanto, me destróis por completo.
9 Sễq anhia sanhữ anhia khoiq tễng cứq tễ cutễq tabát. Chơ, nŏ́q anhia ntôm ễ tĩn sarúq cứq asễng cỡt abuoiq loah samoât phốn cutễq sĩa?
9 Lembra-te de que do barro me fizeste; acaso me farás voltar tão depressa ao pó?
10 Anhia khoiq chiau ŏ́c bán rêng yỗn mpoaq cứq dŏq cứq bữn cỡt; anhia khoiq yỗn cứq cỡt toâr tâng púng mpiq.
10 Tu guiaste minha concepção e me moldaste no ventre materno.
11 Anhia khoiq mial tỗ chác cứq yỗn bữn nghang cớp choang casái, cớp blom pul nghang cứq toâq sâiq cớp ngcâr.
11 Com carne e pele me vestiste e me teceste os ossos com meus tendões.
12 Anhia khoiq yỗn cứq bữn tamoong cớp ayooq cứq mantái níc; cớp anhia rabán kĩaq dỡi tamoong cứq.
12 Tu me deste vida e me mostraste teu amor, e com teu cuidado me preservaste.
13 “Ma sanua cứq dáng samoât samơi tễ máh tangái ki toau toâq sanua anhia khoiq cutooq ngê ễ táq cứq.
13 “‘Teu verdadeiro motivo, porém, tua real intenção,
14 Anhia ỡt tutuaiq nhêng níc ễ dáng cứq táq ranáq lôih dŏq anhia tỡ têq táh noâng lôih ki yỗn cứq.
14 era me vigiar e, se eu pecasse, não perdoar minha culpa.
15 Khân cứq táq lôih, bo ki toâp anhia yỗn cứq ramóh túh coat, ma toâq cứq táq ranáq o, anhia tỡ bữn chanchớm ntrớu tễ cứq táq o. Cứq bữn ống ŏ́c casiet táq cớp ŏ́c túh arức tâng mứt pahỡm.
15 Se sou culpado, pior para mim; e, mesmo que eu seja inocente, não posso manter a cabeça erguida, pois estou cheio de vergonha e sofrimento.
16 Toâq cứq ễ tangơq plỡ achỗn, anhia rapuai cứq samoât cula samín rapuai charán, cớp ĩt moang ranáq salễh dŏq táq cứq hỡ.
16 Se mantenho a cabeça erguida, tu me caças como um leão e manifestas contra mim teu imenso poder.
17 Anhia bữn tếc níc dŏq chíl cứq; anhia sâng cutâu mứt la‑ữt la‑ữi. Anhia aloŏh ngê tamái dŏq táq cứq, samoât tahan thrũan ễ rachíl.
17 Repetidas vezes depões contra mim; sobre mim derramas tua ira crescente e me atacas com um exército após o outro.
18 “Yiang Sursĩ ơi! Cỗ nŏ́q anhia yỗn cứq bữn cỡt cũai? Pĩeiq lứq anhia yỗn cứq cuchĩt bo noau tỡ yũah hữm cứq.
18 “‘Por que, então, me tiraste do ventre de minha mãe? Por que não me deixaste morrer antes de vir ao mundo?
19 O hỡn bo cứq mbỡiq canỡt, chơ noau dững toâp chu prúng tứp cumuiq; ma o hỡn ễn la cứq tỡ nai bữn tamoong.
19 Seria como se eu nunca tivesse existido; iria direto do ventre para o túmulo.
20 Dỡi tamoong cứq tỡ bữn dũn noâng. Sễq anhia nguai chíq tễ cứq dŏq cứq têq sâng bũi pahỡm bĩq tangái.
20 Restam-me apenas alguns dias; por favor, deixa-me em paz, para que eu tenha um instante de alívio
21 Tỡ bữn dũn noâng cứq pỡq chu ntốq tỡ têq chu loah; cứq pỡq chu ntốq canám cớp ngua parngeh.
21 antes de partir para a terra de escuridão e densas sombras, para nunca mais voltar.
22 Bân ntốq ki canám pếc, bữn moang mul cớp clŏ́c clu; pỡ ntốq ki poang cỡt samoât canám.”
22 É uma terra escura como a meia-noite, terra de profunda escuridão e desordem, onde até mesmo a luz é escura como a meia-noite’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.