Jó 10
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 “Cứq cỡt pasâi pa-ŏh cớp dỡi tamoong cứq. Sễq Yiang Sursĩ tamứng nứng santoiq cứq cuclỗiq cucling.
1 “Estou cansado de viver. Vou me desabafar e falar da amargura que tenho no coração.
2 Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia chỗi pai cứq bữn lôih! Sễq anhia atỡng yỗn cứq dáng ranáq ntrớu anhia tếq cứq.
2 Ó Deus, não me condenes! Dize-me de que me acusas!
3 Nŏ́q anhia sâng bũi padâm cứq? Nŏ́q anhia mumat máh ramứh anhia khoiq tễng, cớp sâng pĩeiq pahỡm cớp ngê cũai sâuq?
3 Tu mesmo me criaste. Como, então, podes ter prazer em me maltratar e desprezar e em aprovar os planos dos maus?
4 Anhia hữm ĩn cũai hữm tỡ? Cớp anhia dáng samoât cũai dáng tỡ?
4 Por acaso, tens olhos, como nós? Será que vês as coisas como nós vemos?
5 Dỡi tamoong anhia cakéh machớng dỡi tamoong cũai tỡ?
5 Por acaso, a tua vida é tão curta como a nossa? Será que vives tão pouco quanto os seres humanos?
6 Khân ngkíq, cỗ nŏ́q anhia ravoât máh ranáq lôih cứq, cớp noap ĩt dũ ramứh lôih ki hỡ?
6 Então por que procuras saber de todos os meus pecados? Por que te informas das maldades que cometi?
7 Lứq pai anhia dáng chơ cứq tỡ cỡn cũai lôih, ma tỡ bữn noau têq chuai cứq yỗn vớt tễ talang atĩ anhia.
7 Pois sabes que não sou culpado e que ninguém pode me salvar das tuas mãos.
8 “Atĩ anhia toâp khoiq mial cớp tễng cứq. Ma sanua, atĩ anhia toâp ntôm ễ pupứt táh cứq.
8 “As tuas mãos me fizeram, me deram forma e agora essas mesmas mãos me destroem.
9 Sễq anhia sanhữ anhia khoiq tễng cứq tễ cutễq tabát. Chơ, nŏ́q anhia ntôm ễ tĩn sarúq cứq asễng cỡt abuoiq loah samoât phốn cutễq sĩa?
9 Lembra que me fizeste de barro; vais me fazer virar pó outra vez?
10 Anhia khoiq chiau ŏ́c bán rêng yỗn mpoaq cứq dŏq cứq bữn cỡt; anhia khoiq yỗn cứq cỡt toâr tâng púng mpiq.
10 Tu fizeste com que o meu pai e a minha mãe me gerassem, que me dessem a vida.
11 Anhia khoiq mial tỗ chác cứq yỗn bữn nghang cớp choang casái, cớp blom pul nghang cứq toâq sâiq cớp ngcâr.
11 Formaste o meu corpo de ossos e nervos e os cobriste com carne e pele.
12 Anhia khoiq yỗn cứq bữn tamoong cớp ayooq cứq mantái níc; cớp anhia rabán kĩaq dỡi tamoong cứq.
12 Tu me deste vida e me deste amor, e os teus cuidados me conservam vivo.
13 “Ma sanua cứq dáng samoât samơi tễ máh tangái ki toau toâq sanua anhia khoiq cutooq ngê ễ táq cứq.
13 Mas agora sei que no teu coração tinhas este plano secreto:
14 Anhia ỡt tutuaiq nhêng níc ễ dáng cứq táq ranáq lôih dŏq anhia tỡ têq táh noâng lôih ki yỗn cứq.
14 tu querias ver se eu ia pecar para depois me negares o teu perdão.
15 Khân cứq táq lôih, bo ki toâp anhia yỗn cứq ramóh túh coat, ma toâq cứq táq ranáq o, anhia tỡ bữn chanchớm ntrớu tễ cứq táq o. Cứq bữn ống ŏ́c casiet táq cớp ŏ́c túh arức tâng mứt pahỡm.
15 Se sou culpado, estou perdido; se sou inocente, não tenho coragem para levantar a cabeça, pois fico envergonhado quando olho para a minha desgraça.
16 Toâq cứq ễ tangơq plỡ achỗn, anhia rapuai cứq samoât cula samín rapuai charán, cớp ĩt moang ranáq salễh dŏq táq cứq hỡ.
16 Se levanto a cabeça, orgulhoso da minha inocência, tu, como um leão, me persegues; e até fazes milagres para me destruir.
17 Anhia bữn tếc níc dŏq chíl cứq; anhia sâng cutâu mứt la‑ữt la‑ữi. Anhia aloŏh ngê tamái dŏq táq cứq, samoât tahan thrũan ễ rachíl.
17 Tu sempre tens testemunhas que me acusam; a tua e tu me atacas sem parar, como se fosses um exército.
18 “Yiang Sursĩ ơi! Cỗ nŏ́q anhia yỗn cứq bữn cỡt cũai? Pĩeiq lứq anhia yỗn cứq cuchĩt bo noau tỡ yũah hữm cứq.
18 “Ó Deus, por que me deixaste nascer? Eu deveria ter morrido antes mesmo que alguém me visse.
19 O hỡn bo cứq mbỡiq canỡt, chơ noau dững toâp chu prúng tứp cumuiq; ma o hỡn ễn la cứq tỡ nai bữn tamoong.
19 Eu teria ido do ventre da minha mãe para a sepultura, teria sido como se nunca tivesse existido.
20 Dỡi tamoong cứq tỡ bữn dũn noâng. Sễq anhia nguai chíq tễ cứq dŏq cứq têq sâng bũi pahỡm bĩq tangái.
20 A minha vida está chegando ao fim. Então me deixa em paz! Deixa que eu tenha um pouco de alegria
21 Tỡ bữn dũn noâng cứq pỡq chu ntốq tỡ têq chu loah; cứq pỡq chu ntốq canám cớp ngua parngeh.
21 antes que me vá na viagem que não tem volta, antes que vá para o país da escuridão e das trevas,
22 Bân ntốq ki canám pếc, bữn moang mul cớp clŏ́c clu; pỡ ntốq ki poang cỡt samoât canám.”
22 para o país das sombras e da desordem, onde a própria luz é como a escuridão.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.