Jó 10
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC
1 “Cứq cỡt pasâi pa-ŏh cớp dỡi tamoong cứq. Sễq Yiang Sursĩ tamứng nứng santoiq cứq cuclỗiq cucling.
1 A minha alma tem tédio de minha vida; darei livre curso à minha queixa, falarei na amargura da minha alma.
2 Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia chỗi pai cứq bữn lôih! Sễq anhia atỡng yỗn cứq dáng ranáq ntrớu anhia tếq cứq.
2 Direi a Deus: não me condenes; faze-me saber por que contendes comigo.
3 Nŏ́q anhia sâng bũi padâm cứq? Nŏ́q anhia mumat máh ramứh anhia khoiq tễng, cớp sâng pĩeiq pahỡm cớp ngê cũai sâuq?
3 Parece-te bem que me oprimas, que rejeites o trabalho das tuas mãos e resplandeças sobre o conselho dos ímpios?
4 Anhia hữm ĩn cũai hữm tỡ? Cớp anhia dáng samoât cũai dáng tỡ?
4 Tens tu, porventura, olhos de carne? Vês tu como vê o homem?
5 Dỡi tamoong anhia cakéh machớng dỡi tamoong cũai tỡ?
5 São os teus dias como os dias do homem? Ou são os teus anos como os anos de um homem,
6 Khân ngkíq, cỗ nŏ́q anhia ravoât máh ranáq lôih cứq, cớp noap ĩt dũ ramứh lôih ki hỡ?
6 para te informares da minha iniquidade e averiguares o meu pecado?
7 Lứq pai anhia dáng chơ cứq tỡ cỡn cũai lôih, ma tỡ bữn noau têq chuai cứq yỗn vớt tễ talang atĩ anhia.
7 Bem sabes tu que eu não sou ímpio; todavia, ninguém há que me livre da tua mão.
8 “Atĩ anhia toâp khoiq mial cớp tễng cứq. Ma sanua, atĩ anhia toâp ntôm ễ pupứt táh cứq.
8 As tuas mãos me fizeram e me entreteceram; e, todavia, me consomes.
9 Sễq anhia sanhữ anhia khoiq tễng cứq tễ cutễq tabát. Chơ, nŏ́q anhia ntôm ễ tĩn sarúq cứq asễng cỡt abuoiq loah samoât phốn cutễq sĩa?
9 Peço-te que te lembres de que, como barro, me formaste, e de que ao pó me farás tornar.
10 Anhia khoiq chiau ŏ́c bán rêng yỗn mpoaq cứq dŏq cứq bữn cỡt; anhia khoiq yỗn cứq cỡt toâr tâng púng mpiq.
10 Porventura, não me vazaste como leite e como queijo me não coalhaste?
11 Anhia khoiq mial tỗ chác cứq yỗn bữn nghang cớp choang casái, cớp blom pul nghang cứq toâq sâiq cớp ngcâr.
11 De pele e carne me vestiste e de ossos e nervos me entreteceste.
12 Anhia khoiq yỗn cứq bữn tamoong cớp ayooq cứq mantái níc; cớp anhia rabán kĩaq dỡi tamoong cứq.
12 Vida e beneficência me concedeste; e o teu cuidado guardou o meu espírito.
13 “Ma sanua cứq dáng samoât samơi tễ máh tangái ki toau toâq sanua anhia khoiq cutooq ngê ễ táq cứq.
13 Mas estas coisas as ocultaste no teu coração; bem sei eu que isto esteve contigo.
14 Anhia ỡt tutuaiq nhêng níc ễ dáng cứq táq ranáq lôih dŏq anhia tỡ têq táh noâng lôih ki yỗn cứq.
14 Se eu pecar, tu me observas; e da minha iniquidade não me escusarás.
15 Khân cứq táq lôih, bo ki toâp anhia yỗn cứq ramóh túh coat, ma toâq cứq táq ranáq o, anhia tỡ bữn chanchớm ntrớu tễ cứq táq o. Cứq bữn ống ŏ́c casiet táq cớp ŏ́c túh arức tâng mứt pahỡm.
15 Se for ímpio, ai de mim! E se for justo, não levantarei a cabeça; cheio estou de ignomínia e olho para a minha miséria.
16 Toâq cứq ễ tangơq plỡ achỗn, anhia rapuai cứq samoât cula samín rapuai charán, cớp ĩt moang ranáq salễh dŏq táq cứq hỡ.
16 Porque se me exalto, tu me caças como a um leão feroz, e de novo fazes maravilhas contra mim.
17 Anhia bữn tếc níc dŏq chíl cứq; anhia sâng cutâu mứt la‑ữt la‑ữi. Anhia aloŏh ngê tamái dŏq táq cứq, samoât tahan thrũan ễ rachíl.
17 Tu renovas contra mim as tuas testemunhas e multiplicas contra mim a tua ira; reveses e combate estão comigo.
18 “Yiang Sursĩ ơi! Cỗ nŏ́q anhia yỗn cứq bữn cỡt cũai? Pĩeiq lứq anhia yỗn cứq cuchĩt bo noau tỡ yũah hữm cứq.
18 Por que, pois, me tiraste da madre? Ah! Se, então, dera o espírito, e olhos nenhuns me vissem!
19 O hỡn bo cứq mbỡiq canỡt, chơ noau dững toâp chu prúng tứp cumuiq; ma o hỡn ễn la cứq tỡ nai bữn tamoong.
19 Então, fora como se nunca houvera sido; e desde o ventre seria levado à sepultura!
20 Dỡi tamoong cứq tỡ bữn dũn noâng. Sễq anhia nguai chíq tễ cứq dŏq cứq têq sâng bũi pahỡm bĩq tangái.
20 Porventura, não são poucos os meus dias? Cessa, pois, e deixa-me para que por um pouco eu tome alento;
21 Tỡ bữn dũn noâng cứq pỡq chu ntốq tỡ têq chu loah; cứq pỡq chu ntốq canám cớp ngua parngeh.
21 antes que me vá, para nunca mais voltar, à terra da escuridão e da sombra da morte;
22 Bân ntốq ki canám pếc, bữn moang mul cớp clŏ́c clu; pỡ ntốq ki poang cỡt samoât canám.”
22 terra escuríssima, como a mesma escuridão, terra da sombra da morte e sem ordem alguma, e onde a luz é como a escuridão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.