João 6
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Vớt ki, Yê-su yang loah clóng Cali-lê. Dỡq clóng nâi noau dŏq la clóng Tubê-riat hỡ.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Clứng lứq cũai puai Yê-su, yuaq alới khoiq hữm máh ranáq salễh án táq bán cũai a‑ĩ.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Yê-su chỗn tâng cóh, chơ án tacu ntốq ki cớp tỗp rien tễ án.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Bo ki cheq ễ toâq tangái tỗp I-sarel cha sanhữ Tangái Loŏh.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Tữ Yê-su tapoang achỗn, án hữm clứng cũai toâq pỡ án; chơ án pai chóq Phi-lip neq: “Ntốq aléq hái ễ chỡng crơng sana yỗn dũ máh cũai nâi cha?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Yê-su blớh ngkíq yoc ễ chim Phi-lip sâng, yuaq án khoiq dáng chơ ranáq án yoc ễ táq.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Phi-lip ta‑ỡi neq: “Khân noau tuthễ bar culám tangái, chơ ĩt práq cóng ki chỡng sana yỗn máh cũai nâi cha, tỡ yũah dũ manoaq muoi mễng.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Bữn manoaq ễn tỗp rien tễ Yê-su ramứh Anrê, a‑ễm Si-môn Phi-er.
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 Anrê pai neq: “Bữn manoaq carnễn samiang ỡt nnâi. Án bữn sỡng lám bễng cớp bar lám sĩaq. Ma nŏ́q têq khám yỗn nheq tữh cũai nâi cha?”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Yê-su ta‑ỡi án neq: “Yỗn cũai clứng nâi tacu.”
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Yê-su ĩt bễng ki, cớp sa‑ỡn Yiang Sursĩ. Moâm ki án tampễq yỗn máh cũai tacu ngki. Alới tíng cha máh léq alới yoc ễ cha. Chơ án táq machớng ki tê cớp sĩaq.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Tữ nheq tữh cũai cha pasâi chơ, Yê-su ớn tỗp rien tễ án neq: “Anhia parỗm loah máh ngcáh mbéh clữi tễ alới cha. Chỗi yỗn khlâiq muoi ramứh ntrớu.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Ngkíq alới parỗm loah máh ngcáh tễ sỡng lám bễng ki, bữn muoi chít la bar crưo clữi tễ noau cha.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Toâq máh cũai ki hữm Yê-su táq ranáq salễh nâi, alới pai neq: “Lứq samoât, cũai nâi la manoaq tang bỗq Yiang Sursĩ, ca Yiang Sursĩ khoiq ớn toâq pỡ cốc cutễq nâi.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Tữ Yê-su dáng máh cũai ki chanchớm ễ cỗp án cớp ễp án yỗn cỡt puo, chơ án loŏh chíq tễ ntốq ki. Án chỗn sĩa chu cóh ống manoaq án.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Toâq tabữ, tỗp rien tễ Yê-su sễng pỡ tor clóng.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Chơ alới chỗn tâng tuoc ễ yang coah tooh clóng, pỡq chu vil Cabê-na-um. Paloŏng khoiq canám, ma Yê-su tỡ yũah toâq pỡ alới.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Cuyal phát rêng lứq, cớp dỡq canoâq.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Tữ tỗp rien tễ Yê-su voah tuoc khoiq clữi tapoât ki-lô-mễt chơ, alới hữm Yê-su pỡq ayững tâng cloong dỡq cheq ễ toâq pỡ tuoc alới. Cớp alới sâng ngcŏh lứq.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Ma Yê-su atỡng alới neq: “Nâi la cutỗ cứq. Anhia chỗi ngcŏh ntrớu.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Moâm ki, alới yỗn Yê-su chỗn tâng tuoc; cớp bo ki toâp tuoc alới toâq pỡ tor bân ntốq alới ễ pỡq.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Poang tarưp parnỡ cũai clứng ki noâng ỡt tâng tor yáng nâi. Alới dáng tabữ mahái bân ntốq nâi bữn ống muoi lám tuoc sâng. Cớp alới dáng Yê-su tỡ bữn chỗn tâng tuoc ki cớp tỗp rien tễ án. Ma ống tỗp rien tễ án toâp ỡt tâng tuoc ki.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Ma tangái ki bữn tuoc canŏ́h toâq tễ vil Tubê-riat. Tuoc nâi toâq pỡ tor cheq ntốq Yê-su khoiq sa‑ỡn bễng cớp yỗn cũai clứng cha.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Tữ cũai clứng ki dáng Yê-su cớp tỗp rien tễ án tỡ bữn ỡt noâng ntốq ki, ngkíq alới chỗn tâng tuoc cớp pỡq pỡ vil Cabê-na-um chuaq Yê-su.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Tữ alới ramóh Yê-su coah tooh dỡq ki, alới blớh án neq: “Thâi ơi! Bo léq thâi toâq pỡ nâi?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, anhia chuaq cứq tỡ cỡn cỗ anhia khoiq hữm ranáq salễh cứq táq, ma lứq anhia chuaq cứq cỗ tangái mahái anhia khoiq cha pasâi tễ crơng sana cứq yỗn.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Anhia chỗi táq ranáq chi-chuaq crơng sana tâng dỡi nâi. Yuaq sana nâi têq nsóq. Ma cóq anhia táq ranáq chi-chuaq crơng sana ca táq yỗn anhia têq tamoong mantái. Sana nâi Con Yiang Cỡt Cũai toâp têq yỗn anhia bữn, yuaq Yiang Sursĩ, Mpoaq án, khoiq yỗn án bữn chớc táq ngkíq.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Chơ tỗp alới blớh Yê-su neq: “Hếq cóq táq ntrớu dŏq táq ranáq Yiang Sursĩ yỗn hếq táq?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Ranáq Yiang Sursĩ yỗn anhia táq la neq: Cóq anhia sa‑âm án ca Yiang Sursĩ ớn toâq pỡ nâi.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Tỗp alới blớh sĩa: “Tếc salễh ntrớu thâi ễ táq yỗn têq hếq hữm cớp sa‑âm thâi? Ntrớu noâq thâi ễ táq?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Achúc achiac hếq tễ mbŏ́q cha bễng tễ paloŏng tâng ntốq aiq. Ŏ́c nâi noau khoiq chĩc chơ tâng tâm saráq Yiang Sursĩ neq:
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Yê-su ta‑ỡi loah alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, tỡ cỡn Môi-se yỗn anhia cha bễng tễ paloŏng. Ma ống Mpoaq cứq toâp yỗn anhia cha bễng lứq samoât, la bễng án asễng tễ paloŏng.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Bễng Yiang Sursĩ yỗn ki sễng tễ paloŏng, cớp bễng nâi yỗn nheq tữh cũai bữn tamoong.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Alới ta‑ỡi loah neq: “Thâi ơi! Sễq thâi yỗn hếq bữn níc bễng ki.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Yê-su atỡng alới neq: “Cứq nâi toâp la bễng yỗn cũai bữn tamoong. Cũai aléq toâq pỡ cứq, cũai ki tỡ nai sâng panhieih. Cớp cũai aléq sa‑âm cứq, cũai ki tỡ nai khlac.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 “Ma lứq samoât cứq atỡng anhia chơ, anhia khoiq hữm cứq, ma noâng anhia tỡ bữn sa‑âm cứq.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Nheq máh cũai ca Mpoaq cứq yỗn toâq pỡ cứq, lứq cũai ki toâq pỡ cứq. Cớp nheq tữh cũai ca toâq pỡ cứq, cứq tỡ nai tuih alới.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Yuaq cứq sễng tễ paloŏng tỡ cỡn cứq ễ puai rangứh cứq bữm, ma cứq ễ puai rangứh án ca ớn cứq toâq pỡ nâi.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Rangứh án ca ớn cứq toâq la neq: Án tỡ ễq yỗn pứt manoaq tễ máh cũai ca án khoiq yỗn cứq bữn. Cớp toâq tangái parsốt án yoc cứq yỗn nheq tữh cũai ki tamoong loah tễ ping.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Yuaq Mpoaq cứq yoc nheq tữh cũai dáng Con án cớp sa‑âm Con án, lứq bữn tamoong mantái. Cớp toâq tangái parsốt cứq yỗn nheq tữh cũai ki tamoong loah tễ ping.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Moâm Yê-su pai ngkíq, cũai I-sarel ki loai bubéq-bubưp tễ Yê-su, yuaq án khoiq pai: “Cứq la bễng sễng tễ paloŏng.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Tỗp alới pai neq: “Lứq ma tỡ bữn cũai nâi la Yê-su, con Yô-sep? Hái dáng mpiq mpoaq án. Nŏ́q án têq pai án sễng tễ paloŏng?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Yê-su ta‑ỡi alới ki neq: “Anhia chỗi loai noâng tỡ cỡt ŏ́c.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Khân Mpoaq cứq tâng paloŏng, án ca ớn cứq toâq pỡ nâi ma tỡ bữn tếc cũai yỗn toâq pỡ cứq, lứq tỡ bữn noau têq toâq pỡ cứq. Cớp toâq tangái parsốt, cũai aléq ca toâq pỡ cứq, cứq yỗn cũai ki bữn tamoong loah tễ ping.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Noau khoiq chĩc tâng tâm saráq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ neq:
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Lứq tỡ bữn noau hữm Mpoaq tâng paloŏng, ma ống án ca toâq tễ Yiang Sursĩ toâp khoiq hữm Mpoaq.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Cứq atỡng anhia samoât lứq, cũai aléq ma sa‑âm cứq, cũai ki lứq bữn tamoong mantái.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Cứq la bễng yỗn máh cũai bữn tamoong.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Achúc achiac anhia khoiq cha mana tễ paloŏng tâng ntốq aiq, ma noâng alới cuchĩt.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Ma bễng nâi sễng tễ paloŏng; khân cũai aléq cha bễng nâi, cũai ki tỡ bữn cuchĩt noâng.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Cứq la bễng tamoong ca khoiq sễng tễ paloŏng. Khân cũai aléq cha bễng nâi, cũai ki bữn tamoong mantái. Bễng nâi la sâiq cứq, ca cứq lứq yỗn nheq tữh cũai bữn tamoong mantái.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Moâm Yê-su pai ngkíq, cũai I-sarel rasuon ratuaq cớp blớh neq: “Nŏ́q têq cũai nâi yỗn hái cha sâiq án?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Yê-su atỡng loah alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, khân anhia tỡ bữn cha sâiq Con Yiang Cỡt Cũai cớp tỡ bữn nguaiq aham án, anhia tỡ têq bữn tamoong mantái.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Cũai aléq cha sâiq cứq cớp nguaiq aham cứq, cũai ki bữn tamoong mantái; cớp toâq tangái parsốt, cứq yỗn án tamoong loah tễ ping.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Yuaq sâiq cứq la crơng sana pĩeiq lứq, cớp aham cứq la crơng nguaiq pĩeiq lứq.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Cũai aléq cha sâiq cứq cớp nguaiq aham cứq, cũai ki ỡt muoi mứt cớp cứq, cớp cứq ỡt muoi mứt cớp án.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Mpoaq cứq tâng paloŏng, án ca yống nỡm ŏ́c tamoong, án khoiq ớn cứq toâq. Cứq tamoong cỗ nhơ Mpoaq cứq tâng paloŏng yỗn cứq tamoong. Machớng ki tê, cũai aléq cha cứq, cũai ki bữn tamoong cỗ nhơ cứq.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Nâi la bễng sễng tễ paloŏng. Bễng nâi mpha tễ bễng tễ paloŏng ca achúc achiac hái cha tễ mbŏ́q. Alới cha mana ki, ma noâng alới cuchĩt. Ma cũai aléq cha bễng cứq yỗn, cũai ki bữn tamoong mantái.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Máh santoiq nâi Yê-su atỡng tâng dống sang tỗp I-sarel tâng vil Cabê-na-um.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Sa‑ữi náq tễ tỗp puai Yê-su tamứng Yê-su atỡng ngkíq, cớp alới pai neq: “Coat lứq santoiq án atỡng nâi. Noau têq dáng máh ŏ́c ki?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Yê-su dáng tỗp puai án bubéq-bubưp ngkíq; chơ án atỡng alới neq: “Toâq anhia sâng ŏ́c nâi, anhia tỡ ễq puai noâng tỡ?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Khân ngkíq, nŏ́q anhia chanchớm khân anhia hữm Con Yiang Cỡt Cũai chỗn loah chu ntốq án ỡt tễ nhũang?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Lứq Raviei Yiang Sursĩ toâp táq yỗn raviei cũai bữn tamoong, ma sâiq cũai tỡ bữn kia ntrớu. Máh santoiq cứq khoiq atỡng anhia, santoiq ki atỡng tễ raviei, cớp santoiq ki têq yỗn tamoong.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Ma noâng bữn cũai tễ anhia tỡ bữn sa‑âm cứq.”
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Cớp Yê-su pai ễn neq: “Ngkíq cứq khoiq atỡng anhia tễ nhũang chơ, khân Mpoaq cứq tỡ bữn yỗn noau toâq pỡ cứq, lứq tỡ bữn noau têq toâq pỡ cứq.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Tữ Yê-su pai máh santoiq ki, bữn sa‑ữi náq tễ tỗp ca puai án píh chu, tỡ ễq puai noâng án.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Yê-su blớh tỗp muoi chít la bar náq ễn: “Anhia yoc ễ loŏh tê tỡ?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Si-môn Phi-er ta‑ỡi loah neq: “Ncháu ơi! Tỡ bữn noau hếq ễ puai noâng. Ống Ncháu toâp bữn parnai yỗn cũai têq tamoong mantái.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Hếq sa‑âm cớp dáng samoât lứq, Ncháu la án ca Yiang Sursĩ rưoh, cớp Ncháu la án ca bráh o lứq.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Chơ Yê-su ta‑ỡi neq: “Cứq khoiq rưoh anhia muoi chít la bar náq. Ma bữn manoaq tễ anhia puai ngê yiang sâuq.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Yê-su pai ngkíq la án pai tễ Yuda, con samiang Si-môn I-cari-ôt. Yuda la tễ tỗp muoi chít la bar náq, ma nỡ pra Yuda lứq chếq yỗn noau cachĩt Yê-su.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.