João 6

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vớt ki, Yê-su yang loah clóng Cali-lê. Dỡq clóng nâi noau dŏq la clóng Tubê-riat hỡ.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Clứng lứq cũai puai Yê-su, yuaq alới khoiq hữm máh ranáq salễh án táq bán cũai a‑ĩ.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Yê-su chỗn tâng cóh, chơ án tacu ntốq ki cớp tỗp rien tễ án.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Bo ki cheq ễ toâq tangái tỗp I-sarel cha sanhữ Tangái Loŏh.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Tữ Yê-su tapoang achỗn, án hữm clứng cũai toâq pỡ án; chơ án pai chóq Phi-lip neq: “Ntốq aléq hái ễ chỡng crơng sana yỗn dũ máh cũai nâi cha?”
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Yê-su blớh ngkíq yoc ễ chim Phi-lip sâng, yuaq án khoiq dáng chơ ranáq án yoc ễ táq.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Phi-lip ta‑ỡi neq: “Khân noau tuthễ bar culám tangái, chơ ĩt práq cóng ki chỡng sana yỗn máh cũai nâi cha, tỡ yũah dũ manoaq muoi mễng.”
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Bữn manoaq ễn tỗp rien tễ Yê-su ramứh Anrê, a‑ễm Si-môn Phi-er.
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 Anrê pai neq: “Bữn manoaq carnễn samiang ỡt nnâi. Án bữn sỡng lám bễng cớp bar lám sĩaq. Ma nŏ́q têq khám yỗn nheq tữh cũai nâi cha?”
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Yê-su ta‑ỡi án neq: “Yỗn cũai clứng nâi tacu.”
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Yê-su ĩt bễng ki, cớp sa‑ỡn Yiang Sursĩ. Moâm ki án tampễq yỗn máh cũai tacu ngki. Alới tíng cha máh léq alới yoc ễ cha. Chơ án táq machớng ki tê cớp sĩaq.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Tữ nheq tữh cũai cha pasâi chơ, Yê-su ớn tỗp rien tễ án neq: “Anhia parỗm loah máh ngcáh mbéh clữi tễ alới cha. Chỗi yỗn khlâiq muoi ramứh ntrớu.”
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Ngkíq alới parỗm loah máh ngcáh tễ sỡng lám bễng ki, bữn muoi chít la bar crưo clữi tễ noau cha.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Toâq máh cũai ki hữm Yê-su táq ranáq salễh nâi, alới pai neq: “Lứq samoât, cũai nâi la manoaq tang bỗq Yiang Sursĩ, ca Yiang Sursĩ khoiq ớn toâq pỡ cốc cutễq nâi.”
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Tữ Yê-su dáng máh cũai ki chanchớm ễ cỗp án cớp ễp án yỗn cỡt puo, chơ án loŏh chíq tễ ntốq ki. Án chỗn sĩa chu cóh ống manoaq án.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Toâq tabữ, tỗp rien tễ Yê-su sễng pỡ tor clóng.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 Chơ alới chỗn tâng tuoc ễ yang coah tooh clóng, pỡq chu vil Cabê-na-um. Paloŏng khoiq canám, ma Yê-su tỡ yũah toâq pỡ alới.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Cuyal phát rêng lứq, cớp dỡq canoâq.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Tữ tỗp rien tễ Yê-su voah tuoc khoiq clữi tapoât ki-lô-mễt chơ, alới hữm Yê-su pỡq ayững tâng cloong dỡq cheq ễ toâq pỡ tuoc alới. Cớp alới sâng ngcŏh lứq.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Ma Yê-su atỡng alới neq: “Nâi la cutỗ cứq. Anhia chỗi ngcŏh ntrớu.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Moâm ki, alới yỗn Yê-su chỗn tâng tuoc; cớp bo ki toâp tuoc alới toâq pỡ tor bân ntốq alới ễ pỡq.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Poang tarưp parnỡ cũai clứng ki noâng ỡt tâng tor yáng nâi. Alới dáng tabữ mahái bân ntốq nâi bữn ống muoi lám tuoc sâng. Cớp alới dáng Yê-su tỡ bữn chỗn tâng tuoc ki cớp tỗp rien tễ án. Ma ống tỗp rien tễ án toâp ỡt tâng tuoc ki.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Ma tangái ki bữn tuoc canŏ́h toâq tễ vil Tubê-riat. Tuoc nâi toâq pỡ tor cheq ntốq Yê-su khoiq sa‑ỡn bễng cớp yỗn cũai clứng cha.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Tữ cũai clứng ki dáng Yê-su cớp tỗp rien tễ án tỡ bữn ỡt noâng ntốq ki, ngkíq alới chỗn tâng tuoc cớp pỡq pỡ vil Cabê-na-um chuaq Yê-su.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Tữ alới ramóh Yê-su coah tooh dỡq ki, alới blớh án neq: “Thâi ơi! Bo léq thâi toâq pỡ nâi?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, anhia chuaq cứq tỡ cỡn cỗ anhia khoiq hữm ranáq salễh cứq táq, ma lứq anhia chuaq cứq cỗ tangái mahái anhia khoiq cha pasâi tễ crơng sana cứq yỗn.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Anhia chỗi táq ranáq chi-chuaq crơng sana tâng dỡi nâi. Yuaq sana nâi têq nsóq. Ma cóq anhia táq ranáq chi-chuaq crơng sana ca táq yỗn anhia têq tamoong mantái. Sana nâi Con Yiang Cỡt Cũai toâp têq yỗn anhia bữn, yuaq Yiang Sursĩ, Mpoaq án, khoiq yỗn án bữn chớc táq ngkíq.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Chơ tỗp alới blớh Yê-su neq: “Hếq cóq táq ntrớu dŏq táq ranáq Yiang Sursĩ yỗn hếq táq?”
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Ranáq Yiang Sursĩ yỗn anhia táq la neq: Cóq anhia sa‑âm án ca Yiang Sursĩ ớn toâq pỡ nâi.”
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Tỗp alới blớh sĩa: “Tếc salễh ntrớu thâi ễ táq yỗn têq hếq hữm cớp sa‑âm thâi? Ntrớu noâq thâi ễ táq?
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Achúc achiac hếq tễ mbŏ́q cha bễng tễ paloŏng tâng ntốq aiq. Ŏ́c nâi noau khoiq chĩc chơ tâng tâm saráq Yiang Sursĩ neq:
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Yê-su ta‑ỡi loah alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, tỡ cỡn Môi-se yỗn anhia cha bễng tễ paloŏng. Ma ống Mpoaq cứq toâp yỗn anhia cha bễng lứq samoât, la bễng án asễng tễ paloŏng.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Bễng Yiang Sursĩ yỗn ki sễng tễ paloŏng, cớp bễng nâi yỗn nheq tữh cũai bữn tamoong.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Alới ta‑ỡi loah neq: “Thâi ơi! Sễq thâi yỗn hếq bữn níc bễng ki.”
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Yê-su atỡng alới neq: “Cứq nâi toâp la bễng yỗn cũai bữn tamoong. Cũai aléq toâq pỡ cứq, cũai ki tỡ nai sâng panhieih. Cớp cũai aléq sa‑âm cứq, cũai ki tỡ nai khlac.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 “Ma lứq samoât cứq atỡng anhia chơ, anhia khoiq hữm cứq, ma noâng anhia tỡ bữn sa‑âm cứq.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Nheq máh cũai ca Mpoaq cứq yỗn toâq pỡ cứq, lứq cũai ki toâq pỡ cứq. Cớp nheq tữh cũai ca toâq pỡ cứq, cứq tỡ nai tuih alới.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Yuaq cứq sễng tễ paloŏng tỡ cỡn cứq ễ puai rangứh cứq bữm, ma cứq ễ puai rangứh án ca ớn cứq toâq pỡ nâi.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Rangứh án ca ớn cứq toâq la neq: Án tỡ ễq yỗn pứt manoaq tễ máh cũai ca án khoiq yỗn cứq bữn. Cớp toâq tangái parsốt án yoc cứq yỗn nheq tữh cũai ki tamoong loah tễ ping.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Yuaq Mpoaq cứq yoc nheq tữh cũai dáng Con án cớp sa‑âm Con án, lứq bữn tamoong mantái. Cớp toâq tangái parsốt cứq yỗn nheq tữh cũai ki tamoong loah tễ ping.”
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Moâm Yê-su pai ngkíq, cũai I-sarel ki loai bubéq-bubưp tễ Yê-su, yuaq án khoiq pai: “Cứq la bễng sễng tễ paloŏng.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Tỗp alới pai neq: “Lứq ma tỡ bữn cũai nâi la Yê-su, con Yô-sep? Hái dáng mpiq mpoaq án. Nŏ́q án têq pai án sễng tễ paloŏng?”
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Yê-su ta‑ỡi alới ki neq: “Anhia chỗi loai noâng tỡ cỡt ŏ́c.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Khân Mpoaq cứq tâng paloŏng, án ca ớn cứq toâq pỡ nâi ma tỡ bữn tếc cũai yỗn toâq pỡ cứq, lứq tỡ bữn noau têq toâq pỡ cứq. Cớp toâq tangái parsốt, cũai aléq ca toâq pỡ cứq, cứq yỗn cũai ki bữn tamoong loah tễ ping.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Noau khoiq chĩc tâng tâm saráq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ neq:
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Lứq tỡ bữn noau hữm Mpoaq tâng paloŏng, ma ống án ca toâq tễ Yiang Sursĩ toâp khoiq hữm Mpoaq.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Cứq atỡng anhia samoât lứq, cũai aléq ma sa‑âm cứq, cũai ki lứq bữn tamoong mantái.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Cứq la bễng yỗn máh cũai bữn tamoong.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Achúc achiac anhia khoiq cha mana tễ paloŏng tâng ntốq aiq, ma noâng alới cuchĩt.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ma bễng nâi sễng tễ paloŏng; khân cũai aléq cha bễng nâi, cũai ki tỡ bữn cuchĩt noâng.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Cứq la bễng tamoong ca khoiq sễng tễ paloŏng. Khân cũai aléq cha bễng nâi, cũai ki bữn tamoong mantái. Bễng nâi la sâiq cứq, ca cứq lứq yỗn nheq tữh cũai bữn tamoong mantái.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Moâm Yê-su pai ngkíq, cũai I-sarel rasuon ratuaq cớp blớh neq: “Nŏ́q têq cũai nâi yỗn hái cha sâiq án?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Yê-su atỡng loah alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, khân anhia tỡ bữn cha sâiq Con Yiang Cỡt Cũai cớp tỡ bữn nguaiq aham án, anhia tỡ têq bữn tamoong mantái.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Cũai aléq cha sâiq cứq cớp nguaiq aham cứq, cũai ki bữn tamoong mantái; cớp toâq tangái parsốt, cứq yỗn án tamoong loah tễ ping.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Yuaq sâiq cứq la crơng sana pĩeiq lứq, cớp aham cứq la crơng nguaiq pĩeiq lứq.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Cũai aléq cha sâiq cứq cớp nguaiq aham cứq, cũai ki ỡt muoi mứt cớp cứq, cớp cứq ỡt muoi mứt cớp án.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Mpoaq cứq tâng paloŏng, án ca yống nỡm ŏ́c tamoong, án khoiq ớn cứq toâq. Cứq tamoong cỗ nhơ Mpoaq cứq tâng paloŏng yỗn cứq tamoong. Machớng ki tê, cũai aléq cha cứq, cũai ki bữn tamoong cỗ nhơ cứq.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Nâi la bễng sễng tễ paloŏng. Bễng nâi mpha tễ bễng tễ paloŏng ca achúc achiac hái cha tễ mbŏ́q. Alới cha mana ki, ma noâng alới cuchĩt. Ma cũai aléq cha bễng cứq yỗn, cũai ki bữn tamoong mantái.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Máh santoiq nâi Yê-su atỡng tâng dống sang tỗp I-sarel tâng vil Cabê-na-um.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Sa‑ữi náq tễ tỗp puai Yê-su tamứng Yê-su atỡng ngkíq, cớp alới pai neq: “Coat lứq santoiq án atỡng nâi. Noau têq dáng máh ŏ́c ki?”
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yê-su dáng tỗp puai án bubéq-bubưp ngkíq; chơ án atỡng alới neq: “Toâq anhia sâng ŏ́c nâi, anhia tỡ ễq puai noâng tỡ?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Khân ngkíq, nŏ́q anhia chanchớm khân anhia hữm Con Yiang Cỡt Cũai chỗn loah chu ntốq án ỡt tễ nhũang?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Lứq Raviei Yiang Sursĩ toâp táq yỗn raviei cũai bữn tamoong, ma sâiq cũai tỡ bữn kia ntrớu. Máh santoiq cứq khoiq atỡng anhia, santoiq ki atỡng tễ raviei, cớp santoiq ki têq yỗn tamoong.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ma noâng bữn cũai tễ anhia tỡ bữn sa‑âm cứq.”
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Cớp Yê-su pai ễn neq: “Ngkíq cứq khoiq atỡng anhia tễ nhũang chơ, khân Mpoaq cứq tỡ bữn yỗn noau toâq pỡ cứq, lứq tỡ bữn noau têq toâq pỡ cứq.”
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Tữ Yê-su pai máh santoiq ki, bữn sa‑ữi náq tễ tỗp ca puai án píh chu, tỡ ễq puai noâng án.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Yê-su blớh tỗp muoi chít la bar náq ễn: “Anhia yoc ễ loŏh tê tỡ?”
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Si-môn Phi-er ta‑ỡi loah neq: “Ncháu ơi! Tỡ bữn noau hếq ễ puai noâng. Ống Ncháu toâp bữn parnai yỗn cũai têq tamoong mantái.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Hếq sa‑âm cớp dáng samoât lứq, Ncháu la án ca Yiang Sursĩ rưoh, cớp Ncháu la án ca bráh o lứq.”
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Chơ Yê-su ta‑ỡi neq: “Cứq khoiq rưoh anhia muoi chít la bar náq. Ma bữn manoaq tễ anhia puai ngê yiang sâuq.”
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Yê-su pai ngkíq la án pai tễ Yuda, con samiang Si-môn I-cari-ôt. Yuda la tễ tỗp muoi chít la bar náq, ma nỡ pra Yuda lứq chếq yỗn noau cachĩt Yê-su.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.