João 6
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Vớt ki, Yê-su yang loah clóng Cali-lê. Dỡq clóng nâi noau dŏq la clóng Tubê-riat hỡ.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Clứng lứq cũai puai Yê-su, yuaq alới khoiq hữm máh ranáq salễh án táq bán cũai a‑ĩ.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Yê-su chỗn tâng cóh, chơ án tacu ntốq ki cớp tỗp rien tễ án.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Bo ki cheq ễ toâq tangái tỗp I-sarel cha sanhữ Tangái Loŏh.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Tữ Yê-su tapoang achỗn, án hữm clứng cũai toâq pỡ án; chơ án pai chóq Phi-lip neq: “Ntốq aléq hái ễ chỡng crơng sana yỗn dũ máh cũai nâi cha?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Yê-su blớh ngkíq yoc ễ chim Phi-lip sâng, yuaq án khoiq dáng chơ ranáq án yoc ễ táq.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Phi-lip ta‑ỡi neq: “Khân noau tuthễ bar culám tangái, chơ ĩt práq cóng ki chỡng sana yỗn máh cũai nâi cha, tỡ yũah dũ manoaq muoi mễng.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Bữn manoaq ễn tỗp rien tễ Yê-su ramứh Anrê, a‑ễm Si-môn Phi-er.
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 Anrê pai neq: “Bữn manoaq carnễn samiang ỡt nnâi. Án bữn sỡng lám bễng cớp bar lám sĩaq. Ma nŏ́q têq khám yỗn nheq tữh cũai nâi cha?”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Yê-su ta‑ỡi án neq: “Yỗn cũai clứng nâi tacu.”
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Yê-su ĩt bễng ki, cớp sa‑ỡn Yiang Sursĩ. Moâm ki án tampễq yỗn máh cũai tacu ngki. Alới tíng cha máh léq alới yoc ễ cha. Chơ án táq machớng ki tê cớp sĩaq.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Tữ nheq tữh cũai cha pasâi chơ, Yê-su ớn tỗp rien tễ án neq: “Anhia parỗm loah máh ngcáh mbéh clữi tễ alới cha. Chỗi yỗn khlâiq muoi ramứh ntrớu.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ngkíq alới parỗm loah máh ngcáh tễ sỡng lám bễng ki, bữn muoi chít la bar crưo clữi tễ noau cha.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Toâq máh cũai ki hữm Yê-su táq ranáq salễh nâi, alới pai neq: “Lứq samoât, cũai nâi la manoaq tang bỗq Yiang Sursĩ, ca Yiang Sursĩ khoiq ớn toâq pỡ cốc cutễq nâi.”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Tữ Yê-su dáng máh cũai ki chanchớm ễ cỗp án cớp ễp án yỗn cỡt puo, chơ án loŏh chíq tễ ntốq ki. Án chỗn sĩa chu cóh ống manoaq án.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Toâq tabữ, tỗp rien tễ Yê-su sễng pỡ tor clóng.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Chơ alới chỗn tâng tuoc ễ yang coah tooh clóng, pỡq chu vil Cabê-na-um. Paloŏng khoiq canám, ma Yê-su tỡ yũah toâq pỡ alới.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Cuyal phát rêng lứq, cớp dỡq canoâq.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Tữ tỗp rien tễ Yê-su voah tuoc khoiq clữi tapoât ki-lô-mễt chơ, alới hữm Yê-su pỡq ayững tâng cloong dỡq cheq ễ toâq pỡ tuoc alới. Cớp alới sâng ngcŏh lứq.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Ma Yê-su atỡng alới neq: “Nâi la cutỗ cứq. Anhia chỗi ngcŏh ntrớu.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Moâm ki, alới yỗn Yê-su chỗn tâng tuoc; cớp bo ki toâp tuoc alới toâq pỡ tor bân ntốq alới ễ pỡq.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Poang tarưp parnỡ cũai clứng ki noâng ỡt tâng tor yáng nâi. Alới dáng tabữ mahái bân ntốq nâi bữn ống muoi lám tuoc sâng. Cớp alới dáng Yê-su tỡ bữn chỗn tâng tuoc ki cớp tỗp rien tễ án. Ma ống tỗp rien tễ án toâp ỡt tâng tuoc ki.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Ma tangái ki bữn tuoc canŏ́h toâq tễ vil Tubê-riat. Tuoc nâi toâq pỡ tor cheq ntốq Yê-su khoiq sa‑ỡn bễng cớp yỗn cũai clứng cha.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Tữ cũai clứng ki dáng Yê-su cớp tỗp rien tễ án tỡ bữn ỡt noâng ntốq ki, ngkíq alới chỗn tâng tuoc cớp pỡq pỡ vil Cabê-na-um chuaq Yê-su.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Tữ alới ramóh Yê-su coah tooh dỡq ki, alới blớh án neq: “Thâi ơi! Bo léq thâi toâq pỡ nâi?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, anhia chuaq cứq tỡ cỡn cỗ anhia khoiq hữm ranáq salễh cứq táq, ma lứq anhia chuaq cứq cỗ tangái mahái anhia khoiq cha pasâi tễ crơng sana cứq yỗn.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Anhia chỗi táq ranáq chi-chuaq crơng sana tâng dỡi nâi. Yuaq sana nâi têq nsóq. Ma cóq anhia táq ranáq chi-chuaq crơng sana ca táq yỗn anhia têq tamoong mantái. Sana nâi Con Yiang Cỡt Cũai toâp têq yỗn anhia bữn, yuaq Yiang Sursĩ, Mpoaq án, khoiq yỗn án bữn chớc táq ngkíq.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Chơ tỗp alới blớh Yê-su neq: “Hếq cóq táq ntrớu dŏq táq ranáq Yiang Sursĩ yỗn hếq táq?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Ranáq Yiang Sursĩ yỗn anhia táq la neq: Cóq anhia sa‑âm án ca Yiang Sursĩ ớn toâq pỡ nâi.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Tỗp alới blớh sĩa: “Tếc salễh ntrớu thâi ễ táq yỗn têq hếq hữm cớp sa‑âm thâi? Ntrớu noâq thâi ễ táq?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Achúc achiac hếq tễ mbŏ́q cha bễng tễ paloŏng tâng ntốq aiq. Ŏ́c nâi noau khoiq chĩc chơ tâng tâm saráq Yiang Sursĩ neq:
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Yê-su ta‑ỡi loah alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, tỡ cỡn Môi-se yỗn anhia cha bễng tễ paloŏng. Ma ống Mpoaq cứq toâp yỗn anhia cha bễng lứq samoât, la bễng án asễng tễ paloŏng.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Bễng Yiang Sursĩ yỗn ki sễng tễ paloŏng, cớp bễng nâi yỗn nheq tữh cũai bữn tamoong.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Alới ta‑ỡi loah neq: “Thâi ơi! Sễq thâi yỗn hếq bữn níc bễng ki.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Yê-su atỡng alới neq: “Cứq nâi toâp la bễng yỗn cũai bữn tamoong. Cũai aléq toâq pỡ cứq, cũai ki tỡ nai sâng panhieih. Cớp cũai aléq sa‑âm cứq, cũai ki tỡ nai khlac.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 “Ma lứq samoât cứq atỡng anhia chơ, anhia khoiq hữm cứq, ma noâng anhia tỡ bữn sa‑âm cứq.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Nheq máh cũai ca Mpoaq cứq yỗn toâq pỡ cứq, lứq cũai ki toâq pỡ cứq. Cớp nheq tữh cũai ca toâq pỡ cứq, cứq tỡ nai tuih alới.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Yuaq cứq sễng tễ paloŏng tỡ cỡn cứq ễ puai rangứh cứq bữm, ma cứq ễ puai rangứh án ca ớn cứq toâq pỡ nâi.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Rangứh án ca ớn cứq toâq la neq: Án tỡ ễq yỗn pứt manoaq tễ máh cũai ca án khoiq yỗn cứq bữn. Cớp toâq tangái parsốt án yoc cứq yỗn nheq tữh cũai ki tamoong loah tễ ping.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Yuaq Mpoaq cứq yoc nheq tữh cũai dáng Con án cớp sa‑âm Con án, lứq bữn tamoong mantái. Cớp toâq tangái parsốt cứq yỗn nheq tữh cũai ki tamoong loah tễ ping.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Moâm Yê-su pai ngkíq, cũai I-sarel ki loai bubéq-bubưp tễ Yê-su, yuaq án khoiq pai: “Cứq la bễng sễng tễ paloŏng.”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Tỗp alới pai neq: “Lứq ma tỡ bữn cũai nâi la Yê-su, con Yô-sep? Hái dáng mpiq mpoaq án. Nŏ́q án têq pai án sễng tễ paloŏng?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Yê-su ta‑ỡi alới ki neq: “Anhia chỗi loai noâng tỡ cỡt ŏ́c.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Khân Mpoaq cứq tâng paloŏng, án ca ớn cứq toâq pỡ nâi ma tỡ bữn tếc cũai yỗn toâq pỡ cứq, lứq tỡ bữn noau têq toâq pỡ cứq. Cớp toâq tangái parsốt, cũai aléq ca toâq pỡ cứq, cứq yỗn cũai ki bữn tamoong loah tễ ping.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Noau khoiq chĩc tâng tâm saráq cũai tang bỗq Yiang Sursĩ neq:
45 Está escrito nos profetas:
46 Lứq tỡ bữn noau hữm Mpoaq tâng paloŏng, ma ống án ca toâq tễ Yiang Sursĩ toâp khoiq hữm Mpoaq.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Cứq atỡng anhia samoât lứq, cũai aléq ma sa‑âm cứq, cũai ki lứq bữn tamoong mantái.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Cứq la bễng yỗn máh cũai bữn tamoong.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Achúc achiac anhia khoiq cha mana tễ paloŏng tâng ntốq aiq, ma noâng alới cuchĩt.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ma bễng nâi sễng tễ paloŏng; khân cũai aléq cha bễng nâi, cũai ki tỡ bữn cuchĩt noâng.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Cứq la bễng tamoong ca khoiq sễng tễ paloŏng. Khân cũai aléq cha bễng nâi, cũai ki bữn tamoong mantái. Bễng nâi la sâiq cứq, ca cứq lứq yỗn nheq tữh cũai bữn tamoong mantái.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Moâm Yê-su pai ngkíq, cũai I-sarel rasuon ratuaq cớp blớh neq: “Nŏ́q têq cũai nâi yỗn hái cha sâiq án?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Yê-su atỡng loah alới neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, khân anhia tỡ bữn cha sâiq Con Yiang Cỡt Cũai cớp tỡ bữn nguaiq aham án, anhia tỡ têq bữn tamoong mantái.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Cũai aléq cha sâiq cứq cớp nguaiq aham cứq, cũai ki bữn tamoong mantái; cớp toâq tangái parsốt, cứq yỗn án tamoong loah tễ ping.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Yuaq sâiq cứq la crơng sana pĩeiq lứq, cớp aham cứq la crơng nguaiq pĩeiq lứq.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Cũai aléq cha sâiq cứq cớp nguaiq aham cứq, cũai ki ỡt muoi mứt cớp cứq, cớp cứq ỡt muoi mứt cớp án.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Mpoaq cứq tâng paloŏng, án ca yống nỡm ŏ́c tamoong, án khoiq ớn cứq toâq. Cứq tamoong cỗ nhơ Mpoaq cứq tâng paloŏng yỗn cứq tamoong. Machớng ki tê, cũai aléq cha cứq, cũai ki bữn tamoong cỗ nhơ cứq.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Nâi la bễng sễng tễ paloŏng. Bễng nâi mpha tễ bễng tễ paloŏng ca achúc achiac hái cha tễ mbŏ́q. Alới cha mana ki, ma noâng alới cuchĩt. Ma cũai aléq cha bễng cứq yỗn, cũai ki bữn tamoong mantái.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Máh santoiq nâi Yê-su atỡng tâng dống sang tỗp I-sarel tâng vil Cabê-na-um.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Sa‑ữi náq tễ tỗp puai Yê-su tamứng Yê-su atỡng ngkíq, cớp alới pai neq: “Coat lứq santoiq án atỡng nâi. Noau têq dáng máh ŏ́c ki?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Yê-su dáng tỗp puai án bubéq-bubưp ngkíq; chơ án atỡng alới neq: “Toâq anhia sâng ŏ́c nâi, anhia tỡ ễq puai noâng tỡ?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Khân ngkíq, nŏ́q anhia chanchớm khân anhia hữm Con Yiang Cỡt Cũai chỗn loah chu ntốq án ỡt tễ nhũang?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Lứq Raviei Yiang Sursĩ toâp táq yỗn raviei cũai bữn tamoong, ma sâiq cũai tỡ bữn kia ntrớu. Máh santoiq cứq khoiq atỡng anhia, santoiq ki atỡng tễ raviei, cớp santoiq ki têq yỗn tamoong.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Ma noâng bữn cũai tễ anhia tỡ bữn sa‑âm cứq.”
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Cớp Yê-su pai ễn neq: “Ngkíq cứq khoiq atỡng anhia tễ nhũang chơ, khân Mpoaq cứq tỡ bữn yỗn noau toâq pỡ cứq, lứq tỡ bữn noau têq toâq pỡ cứq.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Tữ Yê-su pai máh santoiq ki, bữn sa‑ữi náq tễ tỗp ca puai án píh chu, tỡ ễq puai noâng án.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Yê-su blớh tỗp muoi chít la bar náq ễn: “Anhia yoc ễ loŏh tê tỡ?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Si-môn Phi-er ta‑ỡi loah neq: “Ncháu ơi! Tỡ bữn noau hếq ễ puai noâng. Ống Ncháu toâp bữn parnai yỗn cũai têq tamoong mantái.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Hếq sa‑âm cớp dáng samoât lứq, Ncháu la án ca Yiang Sursĩ rưoh, cớp Ncháu la án ca bráh o lứq.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Chơ Yê-su ta‑ỡi neq: “Cứq khoiq rưoh anhia muoi chít la bar náq. Ma bữn manoaq tễ anhia puai ngê yiang sâuq.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Yê-su pai ngkíq la án pai tễ Yuda, con samiang Si-môn I-cari-ôt. Yuda la tễ tỗp muoi chít la bar náq, ma nỡ pra Yuda lứq chếq yỗn noau cachĩt Yê-su.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.