João 13
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Noâng muoi tangái ễn nŏ́q cũai I-sarel cha sanhữ Tangái Loŏh. Tangái ki Yê-su dáng khoiq cheq ễ toâq chơ tangái án pỡq tễ cutễq nâi cớp chu loah pỡ Mpoaq án. Án ayooq nheq tữh cũai tâng cốc cutễq nâi ca bữn muoi mứt cớp án. Án ayooq lứq alới toau sốt clũiq.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Yê-su cớp tỗp rien tễ án rôm cha pêl tabữ. Yiang Satan khoiq táq tâng mứt pahỡm Yuda, con samiang Si-môn I-cari-ôt, yỗn án chếq chíq Yê-su.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Yê-su dáng Mpoaq án khoiq yỗn án bữn chớc têq sốt dũ ramứh. Cớp án dáng án toâq tễ Yiang Sursĩ, cớp cheq án ễ chu loah pỡ Yiang Sursĩ.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Ngkíq Yê-su yuor tayứng tễ ntốq án cha. Án tũot au tuar, cớp án ĩt khán cuti catoân tâng ngkĩng.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Moâm ki Yê-su chóq dỡq tâng cuban, chơ tabŏ́q ariau ayững tỗp rien tễ án. Cớp án ĩt khán cuti tễ ngkĩng án, chơ chut ayững alới.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Tữ án toâq pỡ Si-môn Phi-er, chơ Phi-er blớh án neq: “Ncháu ơi! Ncháu ễ ariau ayững cứq tỡ?”
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Yê-su ta‑ỡi án neq: “Mới tỡ bữn sapúh tễ ranáq cứq táq sanua, ma ntun mới lứq dáng raloaih.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Phi-er pai ễn chóq Yê-su neq: “Tỡ pĩeiq mŏ Ncháu ariau ayững cứq.”
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Chơ Si-môn Phi-er pai neq: “Khân lứq ngkíq, Ncháu ơi, chỗi ariau ống ayững sâng. Ma ariau dếh atĩ cớp plỡ cứq hỡ!”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Yê-su pai chóq án neq: “Cũai aléq khoiq mpơi dỡq, nheq tỗ án khoiq bráh chơ. Moâm mpơi, cóq ariau loah ống ayững sâng. Sanua anhia khoiq bráh chơ, ma noâng manoaq tễ anhia tỡ bữn bráh.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Yê-su pai manoaq tễ alới tỡ bữn bráh, yuaq án khoiq dáng chơ cũai ễ chếq án.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Moâm Yê-su ariau ayững alới, án sớp loah au tuar án, cớp án tacu loah bân ntốq án cha sĩa. Án blớh alới neq: “Anhia sapúh ma tỡ, cứq táq ranáq nâi chóq anhia?
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Anhia dŏq cứq la Thâi cớp Ncháu. Lứq pĩeiq anhia pai ngkíq. Lứq samoât cứq bữn bar ramứh ki.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Cứq la Ncháu anhia cớp Thâi anhia, ma cứq ariau ayững anhia. Ngkíq anhia cóq manoaq ariau ayững manoaq machớng ki tê.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Cứq táq dŏq paryỗng anhia yỗn têq anhia táq machớng cứq khoiq táq yỗn anhia.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Cứq atỡng anhia samoât lứq, cũai sũl tỡ bữn toâr hỡn tễ ncháu án, cớp cũai ranễng tỡ bữn toâr hỡn tễ cũai ca ớn án pỡq.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Khân anhia dáng nheq ramứh nâi, cớp anhia puai samoât samơi, anhia bữn ŏ́c bốn lứq.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 Ma cứq tỡ bữn atỡng tễ nheq tữh anhia. Cứq dáng máh cũai ca cứq khoiq rưoh. Ma lứq cỡt rapĩeiq parnai Yiang Sursĩ khoiq pai tễ mbŏ́q neq:
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 “Sanua cứq atỡng anhia bo ranáq nâi tỡ yũah toâq. Ma tữ ranáq nâi toâq, ngkíq anhia têq sa‑âm cứq la án ca pai ki.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Cứq atỡng anhia samoât lứq, cũai aléq tamứng parnai cũai ca cứq ớn pỡq atỡng, la machớng án tamứng parnai cứq tê. Cớp cũai aléq tamứng parnai cứq, la machớng án tamứng án ca ớn cứq toâq tê.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Moâm Yê-su pai ngkíq, án sâng túh arức lứq tâng mứt án. Chơ án pai neq: “Cứq atỡng anhia samoât lứq, bữn manoaq tễ anhia ễ chếq chíq cứq.”
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Tỗp rien tễ Yê-su, alới manoaq cloân manoaq. Cớp alới sâng dớt lứq, tỡ dáng noau Yê-su pai.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Cứq ca ratoi lứq cớp Yê-su, cứq ỡt tĩng Yê-su bo ki.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Si-môn Phi-er cuvoiq cứq cớp ớn cứq neq: “Mới blớh Yê-su, án atỡng tễ noau.”
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Ngkíq cứq sĩc cheq Yê-su cớp pai neq: “Sễq Ncháu atỡng cũai ki la noau?”
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Yê-su ta‑ỡi neq: “Sanua cứq ễ tốq muoi mễng bễng tâng tangan. Chơ cứq avơi pỡ án ca ễ chếq cứq.”
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Tữ Yuda roap bễng ki, bo ki toâp yiang Satan mut tâng mứt án. Chơ Yê-su atỡng án neq: “Ranáq ntrớu mới ễ táq, ki mới táq chái!”
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Máh cũai tacu cha ntốq ki, alới tỡ bữn sapúh tễ santoiq Yê-su pai chóq Yuda.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Bữn noau chanchớm Yê-su ớn Yuda pỡq chỡng crơng sana, tỡ la pỡq chuai cũai cadĩt, yuaq Yuda yống práq chống tâng tỗp alới.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Moâm Yuda roap bễng ki, chơ án loŏh toâp. Bo ki paloŏng khoiq sadâu chơ.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Vớt Yuda loŏh, Yê-su pai neq: “Sanua noau bữn hữm chớc ang‑ữr Con Yiang Cỡt Cũai. Cớp noau lứq khễn Yiang Sursĩ cỗ nhơ tễ Con án.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Khân noau khễn chớc ang‑ữr Yiang Sursĩ cỗ nhơ tễ Con án, machớng ki tê Yiang Sursĩ táq yỗn noau khễn chớc ang‑ữr Con án cỗ nhơ tễ Yiang Sursĩ. Cớp án táq yỗn noau khễn án toâp.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Máh con cứq ơi! Cứq ỡt cớp anhia noâng bĩq tangái sâng. Lứq anhia chuaq cứq, ma cứq atỡng anhia machớng cứq khoiq atỡng cũai I-sarel chơ: ‘Anhia tỡ têq toâq pỡ ntốq cứq pỡq.’
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Sanua cứq patâp anhia muoi ŏ́c tamái ễn. Ŏ́c nâi la neq: Cóq anhia manoaq ayooq manoaq. Machớng cứq khoiq ayooq anhia, ngkíq anhia cóq manoaq ayooq manoaq tê.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Khân anhia manoaq ayooq manoaq, nheq tữh cũai lứq dáng anhia puai ngê cứq samoât samơi.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Si-môn Phi-er blớh Yê-su: “Ncháu ơi! Pỡ léq Ncháu ễ pỡq?”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Ngkíq Phi-er blớh ễn: “Ncháu ơi! Nŏ́q cứq tỡ têq puai Ncháu sanua? Cứq rơi chĩuq cuchĩt cớp Ncháu.”
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Ma Yê-su roap bỗq án neq: “Lứq samoât mới rơi chĩuq cuchĩt cớp cứq tỡ? Cứq atỡng mới samoât lứq, nhũang ntruoi tỡ yũah tacar, lứq mới calỡih cứq khoiq pái trỗ.”
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.