João 11
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Bữn manoaq samiang ramứh La-sarơ, cỡt a‑ĩ. Án ỡt tâng vil Bê-thani parnơi cớp sễm ỡi án, Mathê cớp Mari.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Mari la mansễm ca tốh dỡq phuom tâng tỗ Yê-su tễ nhũang, cớp án chut ayững Yê-su toâq sóc án bữm. La-sarơ, cũai ca a‑ĩ la amiang Mari.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Bar náq sễm ỡi ki ớn cũai pỡq atỡng Yê-su neq: “Ncháu ơi! Án ca Ncháu ayooq lứq, sanua án a‑ĩ.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Tữ Yê-su sâng ngkíq, án pai neq: “La-sarơ lứq a‑ĩ, ma án tỡ bữn cuchĩt mŏ. Cỗ tễ án a‑ĩ nâi, cũai bữn khễn Yiang Sursĩ cớp Con Yiang Sursĩ.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yê-su ayooq Mathê, Mari, cớp La-sarơ.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Tữ Yê-su sâng han La-sarơ a‑ĩ, án ỡt loah tâng ntốq ki bar tangái ễn.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Vớt bar tangái, Yê-su atỡng tỗp rien tễ án neq: “Hái píh chu loah pỡ cruang Yudê.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ma tỗp rien tễ Yê-su atỡng án neq: “Thâi ơi! Léq bữn dũn yũah tỗp I-sarel pỡ ki yoc ễ tám tamáu chóq thâi. Ma nŏ́q sanua thâi yoc píh loah pỡ ki?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Pên tangái tâng cutễq nâi bữn poang, ma tỡ bữn? Khân bữn cũai pỡq tâng tangái, án tỡ bữn dớm; án têq hữm, yuaq poang.
9 Jesus respondeu:
10 Ma khân án pỡq tâng sadâu, lứq án dớm; án tỡ báng hữm, yuaq canám.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Moâm Yê-su pai ngkíq, án pai ễn neq: “Yớu hái, La-sarơ, bếq langêt, ma sanua cứq ễ pỡq amoaih án.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Tỗp rien tễ Yê-su ta‑ỡi neq: “Ncháu ơi! Khân án bếq, ki moai tê.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Yê-su atỡng tễ La-sarơ khoiq cuchĩt, ma tỗp rien tễ Yê-su chanchớm Yê-su pai La-sarơ bếq sâng.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Ngkíq Yê-su atỡng alới raloaih lứq neq: “La-sarơ khoiq cuchĩt chơ.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Cứq ỡn tê cứq tỡ bữn toâq bo án a‑ĩ. Ma sanua cứq pỡq yỗn anhia têq sa‑âm samoât samơi. Chơ sanua hái pỡq pỡ La-sarơ.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Moâm ki Thô-mat, án ca noau dŏq ramứh Di-dim hỡ, án pai chóq yớu canŏ́h ca rien tễ Yê-su neq: “Hái pỡq tê, dŏq hái pruam cuchĩt parnơi cớp thâi.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Tữ Yê-su toâq pỡ ntốq ki, án sâng noau pai khoiq pỗn tangái chơ noau tứp La-sarơ.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Vil Bê-thani mán bữn pái ki-lô-mễt tễ vil Yaru-salem,
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 cớp sa‑ữi náq tễ tỗp I-sarel pỡq bếq aliang Mathê cớp Mari, yuaq amiang alới khoiq cuchĩt.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Tữ Mathê sâng noau pai Yê-su mbỡiq toâq ramŏ́h vil, chơ án pỡq crŏ́q Yê-su. Ma Mari noâng ỡt ndống.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Mathê pai chóq Yê-su neq: “Ncháu ơi! Khân Ncháu ỡt pỡ nâi bo ki, amiang cứq tỡ bữn cuchĩt mŏ.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ma cứq dáng dếh sanua ramứh ntrớu Ncháu sễq tễ Yiang Sursĩ, lứq án yỗn.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Yê-su atỡng Mathê neq: “Amiang mới lứq tamoong loah.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Chơ Mathê pai neq: “Cứq dáng amiang cứq tamoong loah tâng tangái parsốt. Tangái ki nheq tữh cũai khoiq cuchĩt bữn tamoong loah.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Yê-su atỡng loah Mathê neq: “Cutỗ cứq toâp yỗn cũai cuchĩt yuor tamoong loah, cớp cứq yỗn alới têq bữn tamoong. Cũai aléq sa‑âm cứq, toâq án cuchĩt, ki noâng án tamoong.
25 Então Jesus afirmou:
26 Cớp cũai aléq noâng tamoong cớp sa‑âm cứq, án tỡ nai cuchĩt. Mới sa‑âm ŏ́c nâi tỡ?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Mathê ta‑ỡi neq: “Lứq cứq sa‑âm, Ncháu! Cứq sa‑âm Ncháu la Crĩt, Con Yiang Sursĩ, án ca Yiang Sursĩ ớn toâq pỡ cốc cutễq nâi.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Moâm Mathê pai ngkíq, án chu pỡ dống, chơ án rachâp cớp Mari, a‑ễm án, neq: “Thâi toâq chơ. Án yoc ễ ramóh mới.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Tữ Mari sâng ngkíq, yóiq toâp án yuor cớp pỡq chu Yê-su.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Yê-su tỡ yũah mut tâng vil. Noâng án ỡt bân ntốq Mathê ramóh án.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Cũai I-sarel bếq aliang Mari, alới hữm Mari yuor chái lứq cớp loŏh tễ dống; ngkíq alới puai ntun clĩ án. Alới chanchớm án pỡq nhiam pỡ ping amiang án.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Tữ Mari pỡq chu Yê-su, án hữm Yê-su cớp án ap cheq ayững Yê-su, pai neq: “Ncháu ơi! Khân Ncháu ỡt pỡ nâi bo ki, amiang cứq tỡ bữn cuchĩt mŏ.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Tữ Yê-su hữm Mari nhiam, cớp máh cũai I-sarel ca puai Mari nhiam tê, ngkíq Yê-su sâng sarũiq cớp ngua lứq.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Án blớh neq: “Bân léq anhia tứp án?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Yê-su nhiam.
35 Jesus chorou.
36 Ngkíq cũai I-sarel pai: “Âu! Hữm! Án ayooq lứq La-sarơ!”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ma bữn cũai canŏ́h pai neq: “Án nâi khoiq táq cũai sũt moat cỡt blang. Bo La-sarơ tỡ yũah cuchĩt, têq nâng tỡ án táq bán La-sarơ?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Yê-su toâq pỡ ping. Mứt án sâng ngua lứq sĩa. Ping nâi tâng cưp, cớp tamáu toâr catáng chíq ngoah cưp.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Yê-su ớn neq: “Cóq anhia vih aloŏh chíq tamáu tễ ngoah cưp.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Yê-su blớh ễn neq: “Cứq khoiq atỡng anhia chơ ma tỡ bữn, khân anhia sa‑âm, anhia lứq hữm chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ?”
40 Jesus respondeu:
41 Ngkíq alới vih tamáu. Chơ Yê-su tapoang achỗn chu paloŏng cớp pai neq: “Mpoaq cứq ơi! Cứq sa‑ỡn mới khoiq tamứng cứq.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Cứq dáng mới tamứng níc cứq, ma cứq pai ngkíq ễq cũai ỡt cheq cứq nâi dáng lứq samoât mới ớn cứq toâq pỡ nâi.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Moâm Yê-su pai ngkíq, án arô casang lứq: “La-sarơ ơi! Mới loŏh tễ ki!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Chơ án ca cuchĩt ki loŏh tễ ping. Atĩ cớp ayững án nheq noau som aroâiq. Cớp bữn aroâiq cuom mieiq cớp plỡ án. Yê-su ớn alới neq: “Anhia leh chíq aroâiq noau som tễ tỗ án, cớp yỗn án chu.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Ngkíq máh cũai I-sarel ca bếq aliang Mari, alới hữm ranáq Yê-su táq. Ngkíq alới sa‑âm Yê-su tê.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ma bữn cũai tễ tỗp I-sarel ki pỡq chu tỗp Pha-rasi cớp atỡng alới tễ máh ranáq Yê-su khoiq táq.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Ngkíq tỗp Pha-rasi cớp máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, alới arô nheq tữh cũai sốt tỗp I-sarel; chơ alới sarhống. Alới pai neq: “Cũai nâi táq ranáq salễh sa‑ữi lứq chơ. Nŏ́q hái ễ táq sanua?
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Khân hái yỗn án táq níc ngkíq, nheq tữh cũai sa‑âm nheq án. Chơ cũai Rô-ma toâq talốh Dống Sang Toâr hái cớp cruang hái.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Tễ tỗp ki bữn manoaq ramứh Cai-pha. Cumo ki án cỡt cũai sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ. Án pai neq: “Anhia tỡ dáng ntrớu tháng.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Anhia tỡ bữn tutuaiq. Khân dŏq cũai nâi, proai hái lứq cuchĩt nheq, cớp dống cruang hái la ralốh nheq tê. Khaq hái yỗn manoaq nâi cuchĩt, saláng nheq tữh cũai hái cuchĩt.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Ma Cai-pha tỡ bữn chống ễ pai cỗ loŏh tễ mứt án bữm. Yuaq máh ŏ́c Cai-pha atỡng tễ Yê-su cuchĩt tang máh cũai I-sarel, lứq Yiang Sursĩ toâp yỗn án atỡng sacoâiq, yuaq bo ki án sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Cớp Yê-su tỡ bữn cuchĩt tang ống cũai I-sarel sâng, ma án cuchĩt tang yỗn dũ náq con acái Yiang Sursĩ. Sanua máh cũai ki ỡt parsáng-parsaiq sa‑ữi ntốq, ma nỡ‑ra alới rôm cỡt muoi tỗp sâng.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Noap tễ tangái ki, tỗp I-sarel chi-chuaq ngê ễ cachĩt Yê-su.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ngkíq Yê-su tỡ bữn pỡq noâng parnơi cớp cũai clứng tễ tỗp I-sarel. Ma án pỡq chu ntốq aiq cheq vil Ep-ra-im. Án ỡt ngki cớp tỗp rien tễ án.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Cheq toâq tangái cũai I-sarel cha sanhữ Tangái Loŏh. Ngkíq clứng cũai ỡt yáng tiah vil Yaru-salem mut tâng vil, yoc ễ puai rit sambráh nhũang tangái alới ễ cha táq rit.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Máh cũai ki chuaq níc Yê-su. Alới ỡt tayứng tâng Dống Sang Toâr, cớp manoaq blớh manoaq neq: “Nŏ́q mới chanchớm, án ễ toâq cha bũi sanhữ tangái ki tê, ma tỡ bữn?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp tỗp Pha-rasi, alới khoiq patâp neq: Khân cũai aléq dáng ntốq Yê-su ỡt, cóq án toâq cuchỡiq alới dáng tê, yuaq alới yoc ễ cỗp án.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.