João 11
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Bữn manoaq samiang ramứh La-sarơ, cỡt a‑ĩ. Án ỡt tâng vil Bê-thani parnơi cớp sễm ỡi án, Mathê cớp Mari.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari la mansễm ca tốh dỡq phuom tâng tỗ Yê-su tễ nhũang, cớp án chut ayững Yê-su toâq sóc án bữm. La-sarơ, cũai ca a‑ĩ la amiang Mari.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Bar náq sễm ỡi ki ớn cũai pỡq atỡng Yê-su neq: “Ncháu ơi! Án ca Ncháu ayooq lứq, sanua án a‑ĩ.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Tữ Yê-su sâng ngkíq, án pai neq: “La-sarơ lứq a‑ĩ, ma án tỡ bữn cuchĩt mŏ. Cỗ tễ án a‑ĩ nâi, cũai bữn khễn Yiang Sursĩ cớp Con Yiang Sursĩ.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yê-su ayooq Mathê, Mari, cớp La-sarơ.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Tữ Yê-su sâng han La-sarơ a‑ĩ, án ỡt loah tâng ntốq ki bar tangái ễn.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Vớt bar tangái, Yê-su atỡng tỗp rien tễ án neq: “Hái píh chu loah pỡ cruang Yudê.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ma tỗp rien tễ Yê-su atỡng án neq: “Thâi ơi! Léq bữn dũn yũah tỗp I-sarel pỡ ki yoc ễ tám tamáu chóq thâi. Ma nŏ́q sanua thâi yoc píh loah pỡ ki?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Pên tangái tâng cutễq nâi bữn poang, ma tỡ bữn? Khân bữn cũai pỡq tâng tangái, án tỡ bữn dớm; án têq hữm, yuaq poang.
9 Jesus respondeu:
10 Ma khân án pỡq tâng sadâu, lứq án dớm; án tỡ báng hữm, yuaq canám.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Moâm Yê-su pai ngkíq, án pai ễn neq: “Yớu hái, La-sarơ, bếq langêt, ma sanua cứq ễ pỡq amoaih án.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Tỗp rien tễ Yê-su ta‑ỡi neq: “Ncháu ơi! Khân án bếq, ki moai tê.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yê-su atỡng tễ La-sarơ khoiq cuchĩt, ma tỗp rien tễ Yê-su chanchớm Yê-su pai La-sarơ bếq sâng.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ngkíq Yê-su atỡng alới raloaih lứq neq: “La-sarơ khoiq cuchĩt chơ.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Cứq ỡn tê cứq tỡ bữn toâq bo án a‑ĩ. Ma sanua cứq pỡq yỗn anhia têq sa‑âm samoât samơi. Chơ sanua hái pỡq pỡ La-sarơ.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Moâm ki Thô-mat, án ca noau dŏq ramứh Di-dim hỡ, án pai chóq yớu canŏ́h ca rien tễ Yê-su neq: “Hái pỡq tê, dŏq hái pruam cuchĩt parnơi cớp thâi.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Tữ Yê-su toâq pỡ ntốq ki, án sâng noau pai khoiq pỗn tangái chơ noau tứp La-sarơ.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Vil Bê-thani mán bữn pái ki-lô-mễt tễ vil Yaru-salem,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 cớp sa‑ữi náq tễ tỗp I-sarel pỡq bếq aliang Mathê cớp Mari, yuaq amiang alới khoiq cuchĩt.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Tữ Mathê sâng noau pai Yê-su mbỡiq toâq ramŏ́h vil, chơ án pỡq crŏ́q Yê-su. Ma Mari noâng ỡt ndống.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mathê pai chóq Yê-su neq: “Ncháu ơi! Khân Ncháu ỡt pỡ nâi bo ki, amiang cứq tỡ bữn cuchĩt mŏ.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Ma cứq dáng dếh sanua ramứh ntrớu Ncháu sễq tễ Yiang Sursĩ, lứq án yỗn.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Yê-su atỡng Mathê neq: “Amiang mới lứq tamoong loah.”
23 Jesus disse a ela:
24 Chơ Mathê pai neq: “Cứq dáng amiang cứq tamoong loah tâng tangái parsốt. Tangái ki nheq tữh cũai khoiq cuchĩt bữn tamoong loah.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yê-su atỡng loah Mathê neq: “Cutỗ cứq toâp yỗn cũai cuchĩt yuor tamoong loah, cớp cứq yỗn alới têq bữn tamoong. Cũai aléq sa‑âm cứq, toâq án cuchĩt, ki noâng án tamoong.
25 Então Jesus declarou:
26 Cớp cũai aléq noâng tamoong cớp sa‑âm cứq, án tỡ nai cuchĩt. Mới sa‑âm ŏ́c nâi tỡ?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Mathê ta‑ỡi neq: “Lứq cứq sa‑âm, Ncháu! Cứq sa‑âm Ncháu la Crĩt, Con Yiang Sursĩ, án ca Yiang Sursĩ ớn toâq pỡ cốc cutễq nâi.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Moâm Mathê pai ngkíq, án chu pỡ dống, chơ án rachâp cớp Mari, a‑ễm án, neq: “Thâi toâq chơ. Án yoc ễ ramóh mới.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Tữ Mari sâng ngkíq, yóiq toâp án yuor cớp pỡq chu Yê-su.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Yê-su tỡ yũah mut tâng vil. Noâng án ỡt bân ntốq Mathê ramóh án.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Cũai I-sarel bếq aliang Mari, alới hữm Mari yuor chái lứq cớp loŏh tễ dống; ngkíq alới puai ntun clĩ án. Alới chanchớm án pỡq nhiam pỡ ping amiang án.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Tữ Mari pỡq chu Yê-su, án hữm Yê-su cớp án ap cheq ayững Yê-su, pai neq: “Ncháu ơi! Khân Ncháu ỡt pỡ nâi bo ki, amiang cứq tỡ bữn cuchĩt mŏ.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Tữ Yê-su hữm Mari nhiam, cớp máh cũai I-sarel ca puai Mari nhiam tê, ngkíq Yê-su sâng sarũiq cớp ngua lứq.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Án blớh neq: “Bân léq anhia tứp án?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Yê-su nhiam.
35 Jesus chorou.
36 Ngkíq cũai I-sarel pai: “Âu! Hữm! Án ayooq lứq La-sarơ!”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Ma bữn cũai canŏ́h pai neq: “Án nâi khoiq táq cũai sũt moat cỡt blang. Bo La-sarơ tỡ yũah cuchĩt, têq nâng tỡ án táq bán La-sarơ?”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yê-su toâq pỡ ping. Mứt án sâng ngua lứq sĩa. Ping nâi tâng cưp, cớp tamáu toâr catáng chíq ngoah cưp.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Yê-su ớn neq: “Cóq anhia vih aloŏh chíq tamáu tễ ngoah cưp.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Yê-su blớh ễn neq: “Cứq khoiq atỡng anhia chơ ma tỡ bữn, khân anhia sa‑âm, anhia lứq hữm chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ?”
40 Jesus respondeu:
41 Ngkíq alới vih tamáu. Chơ Yê-su tapoang achỗn chu paloŏng cớp pai neq: “Mpoaq cứq ơi! Cứq sa‑ỡn mới khoiq tamứng cứq.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Cứq dáng mới tamứng níc cứq, ma cứq pai ngkíq ễq cũai ỡt cheq cứq nâi dáng lứq samoât mới ớn cứq toâq pỡ nâi.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Moâm Yê-su pai ngkíq, án arô casang lứq: “La-sarơ ơi! Mới loŏh tễ ki!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Chơ án ca cuchĩt ki loŏh tễ ping. Atĩ cớp ayững án nheq noau som aroâiq. Cớp bữn aroâiq cuom mieiq cớp plỡ án. Yê-su ớn alới neq: “Anhia leh chíq aroâiq noau som tễ tỗ án, cớp yỗn án chu.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ngkíq máh cũai I-sarel ca bếq aliang Mari, alới hữm ranáq Yê-su táq. Ngkíq alới sa‑âm Yê-su tê.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Ma bữn cũai tễ tỗp I-sarel ki pỡq chu tỗp Pha-rasi cớp atỡng alới tễ máh ranáq Yê-su khoiq táq.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Ngkíq tỗp Pha-rasi cớp máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, alới arô nheq tữh cũai sốt tỗp I-sarel; chơ alới sarhống. Alới pai neq: “Cũai nâi táq ranáq salễh sa‑ữi lứq chơ. Nŏ́q hái ễ táq sanua?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Khân hái yỗn án táq níc ngkíq, nheq tữh cũai sa‑âm nheq án. Chơ cũai Rô-ma toâq talốh Dống Sang Toâr hái cớp cruang hái.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Tễ tỗp ki bữn manoaq ramứh Cai-pha. Cumo ki án cỡt cũai sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ. Án pai neq: “Anhia tỡ dáng ntrớu tháng.
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Anhia tỡ bữn tutuaiq. Khân dŏq cũai nâi, proai hái lứq cuchĩt nheq, cớp dống cruang hái la ralốh nheq tê. Khaq hái yỗn manoaq nâi cuchĩt, saláng nheq tữh cũai hái cuchĩt.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ma Cai-pha tỡ bữn chống ễ pai cỗ loŏh tễ mứt án bữm. Yuaq máh ŏ́c Cai-pha atỡng tễ Yê-su cuchĩt tang máh cũai I-sarel, lứq Yiang Sursĩ toâp yỗn án atỡng sacoâiq, yuaq bo ki án sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Cớp Yê-su tỡ bữn cuchĩt tang ống cũai I-sarel sâng, ma án cuchĩt tang yỗn dũ náq con acái Yiang Sursĩ. Sanua máh cũai ki ỡt parsáng-parsaiq sa‑ữi ntốq, ma nỡ‑ra alới rôm cỡt muoi tỗp sâng.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Noap tễ tangái ki, tỗp I-sarel chi-chuaq ngê ễ cachĩt Yê-su.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Ngkíq Yê-su tỡ bữn pỡq noâng parnơi cớp cũai clứng tễ tỗp I-sarel. Ma án pỡq chu ntốq aiq cheq vil Ep-ra-im. Án ỡt ngki cớp tỗp rien tễ án.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Cheq toâq tangái cũai I-sarel cha sanhữ Tangái Loŏh. Ngkíq clứng cũai ỡt yáng tiah vil Yaru-salem mut tâng vil, yoc ễ puai rit sambráh nhũang tangái alới ễ cha táq rit.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Máh cũai ki chuaq níc Yê-su. Alới ỡt tayứng tâng Dống Sang Toâr, cớp manoaq blớh manoaq neq: “Nŏ́q mới chanchớm, án ễ toâq cha bũi sanhữ tangái ki tê, ma tỡ bữn?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp tỗp Pha-rasi, alới khoiq patâp neq: Khân cũai aléq dáng ntốq Yê-su ỡt, cóq án toâq cuchỡiq alới dáng tê, yuaq alới yoc ễ cỗp án.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.