João 11
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARC
1 Bữn manoaq samiang ramứh La-sarơ, cỡt a‑ĩ. Án ỡt tâng vil Bê-thani parnơi cớp sễm ỡi án, Mathê cớp Mari.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Mari la mansễm ca tốh dỡq phuom tâng tỗ Yê-su tễ nhũang, cớp án chut ayững Yê-su toâq sóc án bữm. La-sarơ, cũai ca a‑ĩ la amiang Mari.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Bar náq sễm ỡi ki ớn cũai pỡq atỡng Yê-su neq: “Ncháu ơi! Án ca Ncháu ayooq lứq, sanua án a‑ĩ.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Tữ Yê-su sâng ngkíq, án pai neq: “La-sarơ lứq a‑ĩ, ma án tỡ bữn cuchĩt mŏ. Cỗ tễ án a‑ĩ nâi, cũai bữn khễn Yiang Sursĩ cớp Con Yiang Sursĩ.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yê-su ayooq Mathê, Mari, cớp La-sarơ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Tữ Yê-su sâng han La-sarơ a‑ĩ, án ỡt loah tâng ntốq ki bar tangái ễn.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Vớt bar tangái, Yê-su atỡng tỗp rien tễ án neq: “Hái píh chu loah pỡ cruang Yudê.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ma tỗp rien tễ Yê-su atỡng án neq: “Thâi ơi! Léq bữn dũn yũah tỗp I-sarel pỡ ki yoc ễ tám tamáu chóq thâi. Ma nŏ́q sanua thâi yoc píh loah pỡ ki?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Pên tangái tâng cutễq nâi bữn poang, ma tỡ bữn? Khân bữn cũai pỡq tâng tangái, án tỡ bữn dớm; án têq hữm, yuaq poang.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ma khân án pỡq tâng sadâu, lứq án dớm; án tỡ báng hữm, yuaq canám.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Moâm Yê-su pai ngkíq, án pai ễn neq: “Yớu hái, La-sarơ, bếq langêt, ma sanua cứq ễ pỡq amoaih án.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Tỗp rien tễ Yê-su ta‑ỡi neq: “Ncháu ơi! Khân án bếq, ki moai tê.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yê-su atỡng tễ La-sarơ khoiq cuchĩt, ma tỗp rien tễ Yê-su chanchớm Yê-su pai La-sarơ bếq sâng.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Ngkíq Yê-su atỡng alới raloaih lứq neq: “La-sarơ khoiq cuchĩt chơ.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Cứq ỡn tê cứq tỡ bữn toâq bo án a‑ĩ. Ma sanua cứq pỡq yỗn anhia têq sa‑âm samoât samơi. Chơ sanua hái pỡq pỡ La-sarơ.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Moâm ki Thô-mat, án ca noau dŏq ramứh Di-dim hỡ, án pai chóq yớu canŏ́h ca rien tễ Yê-su neq: “Hái pỡq tê, dŏq hái pruam cuchĩt parnơi cớp thâi.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Tữ Yê-su toâq pỡ ntốq ki, án sâng noau pai khoiq pỗn tangái chơ noau tứp La-sarơ.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Vil Bê-thani mán bữn pái ki-lô-mễt tễ vil Yaru-salem,
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 cớp sa‑ữi náq tễ tỗp I-sarel pỡq bếq aliang Mathê cớp Mari, yuaq amiang alới khoiq cuchĩt.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Tữ Mathê sâng noau pai Yê-su mbỡiq toâq ramŏ́h vil, chơ án pỡq crŏ́q Yê-su. Ma Mari noâng ỡt ndống.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Mathê pai chóq Yê-su neq: “Ncháu ơi! Khân Ncháu ỡt pỡ nâi bo ki, amiang cứq tỡ bữn cuchĩt mŏ.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ma cứq dáng dếh sanua ramứh ntrớu Ncháu sễq tễ Yiang Sursĩ, lứq án yỗn.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yê-su atỡng Mathê neq: “Amiang mới lứq tamoong loah.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Chơ Mathê pai neq: “Cứq dáng amiang cứq tamoong loah tâng tangái parsốt. Tangái ki nheq tữh cũai khoiq cuchĩt bữn tamoong loah.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Yê-su atỡng loah Mathê neq: “Cutỗ cứq toâp yỗn cũai cuchĩt yuor tamoong loah, cớp cứq yỗn alới têq bữn tamoong. Cũai aléq sa‑âm cứq, toâq án cuchĩt, ki noâng án tamoong.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Cớp cũai aléq noâng tamoong cớp sa‑âm cứq, án tỡ nai cuchĩt. Mới sa‑âm ŏ́c nâi tỡ?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Mathê ta‑ỡi neq: “Lứq cứq sa‑âm, Ncháu! Cứq sa‑âm Ncháu la Crĩt, Con Yiang Sursĩ, án ca Yiang Sursĩ ớn toâq pỡ cốc cutễq nâi.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Moâm Mathê pai ngkíq, án chu pỡ dống, chơ án rachâp cớp Mari, a‑ễm án, neq: “Thâi toâq chơ. Án yoc ễ ramóh mới.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Tữ Mari sâng ngkíq, yóiq toâp án yuor cớp pỡq chu Yê-su.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Yê-su tỡ yũah mut tâng vil. Noâng án ỡt bân ntốq Mathê ramóh án.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Cũai I-sarel bếq aliang Mari, alới hữm Mari yuor chái lứq cớp loŏh tễ dống; ngkíq alới puai ntun clĩ án. Alới chanchớm án pỡq nhiam pỡ ping amiang án.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Tữ Mari pỡq chu Yê-su, án hữm Yê-su cớp án ap cheq ayững Yê-su, pai neq: “Ncháu ơi! Khân Ncháu ỡt pỡ nâi bo ki, amiang cứq tỡ bữn cuchĩt mŏ.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Tữ Yê-su hữm Mari nhiam, cớp máh cũai I-sarel ca puai Mari nhiam tê, ngkíq Yê-su sâng sarũiq cớp ngua lứq.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Án blớh neq: “Bân léq anhia tứp án?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Yê-su nhiam.
35 Jesus chorou.
36 Ngkíq cũai I-sarel pai: “Âu! Hữm! Án ayooq lứq La-sarơ!”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ma bữn cũai canŏ́h pai neq: “Án nâi khoiq táq cũai sũt moat cỡt blang. Bo La-sarơ tỡ yũah cuchĩt, têq nâng tỡ án táq bán La-sarơ?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Yê-su toâq pỡ ping. Mứt án sâng ngua lứq sĩa. Ping nâi tâng cưp, cớp tamáu toâr catáng chíq ngoah cưp.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Yê-su ớn neq: “Cóq anhia vih aloŏh chíq tamáu tễ ngoah cưp.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Yê-su blớh ễn neq: “Cứq khoiq atỡng anhia chơ ma tỡ bữn, khân anhia sa‑âm, anhia lứq hữm chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ngkíq alới vih tamáu. Chơ Yê-su tapoang achỗn chu paloŏng cớp pai neq: “Mpoaq cứq ơi! Cứq sa‑ỡn mới khoiq tamứng cứq.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Cứq dáng mới tamứng níc cứq, ma cứq pai ngkíq ễq cũai ỡt cheq cứq nâi dáng lứq samoât mới ớn cứq toâq pỡ nâi.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Moâm Yê-su pai ngkíq, án arô casang lứq: “La-sarơ ơi! Mới loŏh tễ ki!”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Chơ án ca cuchĩt ki loŏh tễ ping. Atĩ cớp ayững án nheq noau som aroâiq. Cớp bữn aroâiq cuom mieiq cớp plỡ án. Yê-su ớn alới neq: “Anhia leh chíq aroâiq noau som tễ tỗ án, cớp yỗn án chu.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ngkíq máh cũai I-sarel ca bếq aliang Mari, alới hữm ranáq Yê-su táq. Ngkíq alới sa‑âm Yê-su tê.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ma bữn cũai tễ tỗp I-sarel ki pỡq chu tỗp Pha-rasi cớp atỡng alới tễ máh ranáq Yê-su khoiq táq.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ngkíq tỗp Pha-rasi cớp máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, alới arô nheq tữh cũai sốt tỗp I-sarel; chơ alới sarhống. Alới pai neq: “Cũai nâi táq ranáq salễh sa‑ữi lứq chơ. Nŏ́q hái ễ táq sanua?
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Khân hái yỗn án táq níc ngkíq, nheq tữh cũai sa‑âm nheq án. Chơ cũai Rô-ma toâq talốh Dống Sang Toâr hái cớp cruang hái.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Tễ tỗp ki bữn manoaq ramứh Cai-pha. Cumo ki án cỡt cũai sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ. Án pai neq: “Anhia tỡ dáng ntrớu tháng.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Anhia tỡ bữn tutuaiq. Khân dŏq cũai nâi, proai hái lứq cuchĩt nheq, cớp dống cruang hái la ralốh nheq tê. Khaq hái yỗn manoaq nâi cuchĩt, saláng nheq tữh cũai hái cuchĩt.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ma Cai-pha tỡ bữn chống ễ pai cỗ loŏh tễ mứt án bữm. Yuaq máh ŏ́c Cai-pha atỡng tễ Yê-su cuchĩt tang máh cũai I-sarel, lứq Yiang Sursĩ toâp yỗn án atỡng sacoâiq, yuaq bo ki án sốt nheq tễ rit sang Yiang Sursĩ.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Cớp Yê-su tỡ bữn cuchĩt tang ống cũai I-sarel sâng, ma án cuchĩt tang yỗn dũ náq con acái Yiang Sursĩ. Sanua máh cũai ki ỡt parsáng-parsaiq sa‑ữi ntốq, ma nỡ‑ra alới rôm cỡt muoi tỗp sâng.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Noap tễ tangái ki, tỗp I-sarel chi-chuaq ngê ễ cachĩt Yê-su.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Ngkíq Yê-su tỡ bữn pỡq noâng parnơi cớp cũai clứng tễ tỗp I-sarel. Ma án pỡq chu ntốq aiq cheq vil Ep-ra-im. Án ỡt ngki cớp tỗp rien tễ án.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Cheq toâq tangái cũai I-sarel cha sanhữ Tangái Loŏh. Ngkíq clứng cũai ỡt yáng tiah vil Yaru-salem mut tâng vil, yoc ễ puai rit sambráh nhũang tangái alới ễ cha táq rit.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Máh cũai ki chuaq níc Yê-su. Alới ỡt tayứng tâng Dống Sang Toâr, cớp manoaq blớh manoaq neq: “Nŏ́q mới chanchớm, án ễ toâq cha bũi sanhữ tangái ki tê, ma tỡ bữn?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ cớp tỗp Pha-rasi, alới khoiq patâp neq: Khân cũai aléq dáng ntốq Yê-su ỡt, cóq án toâq cuchỡiq alới dáng tê, yuaq alới yoc ễ cỗp án.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.