Isaías 57
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Máh cũai tanoang o cuchĩt, la tỡ bữn noau dáng, cớp tỡ bữn noau ramíng loâng. Ma toâq máh cũai tanoang o cuchĩt, tỡ bữn ŏ́c túh arức ntrớu noâng têq toâq pỡ alới.
1 “Os justos perecem, e não há quem se importa com isso; os piedosos desaparecem sem que alguém considere nesse fato. Pois o justo é levado antes que venha o mal
2 Máh cũai táq pỡq tanoang o, alới tamóh ŏ́c ien khễ, cớp toâq alới cuchĩt alới bữn ỡt rlu.
2 e entra na paz; os que andam em retidão descansam no seu leito.”
3 “Ma máh anhia cũai lôih, cóq anhia toâq pỡ nâi dŏq roap ĩt ranáq rablớh! Anhia la con châu tỗp mansễm rien parnân, tỡ la cũai ca cooc lacuoi cayac noau, tỡ la máh mansễm chếq tỗ.
3 “Mas vocês, filhos de feiticeira, vocês, descendência de adúlteros e de prostitutas, venham cá!
4 Ma anhia yoc ayê ra‑ac noau? Anhia cũai lauq ơi, anhia ễq lứq cubier tambớr chóq noau?
4 De quem vocês estão zombando? Contra quem estão escancarando a boca e mostrando a língua? Por acaso vocês não são filhos da transgressão, descendência da falsidade,
5 Lứq tỗp anhia toâp dốq cucốh sang rup yiang nêuq o, cớp bếq parnơi pưn nỡm aluang khớt khong anhia. Tỗp anhia cachĩt máh con anhia chiau sang tâng máh cưp tamáu cớp pễr máh dỡq tũm.
5 vocês que se inflamam em seus desejos junto aos carvalhos, debaixo de toda árvore frondosa, e sacrificam os seus filhos nos vales e nas fendas dos penhascos?
6 Anhia dốq ĩt tamáu siel o, chơ achu táq rup yiang dŏq cucốh sang. Tỗp anhia tốh blŏ́ng nho cớp dững máh thữ racáu chiau sang yỗn máh rup ki. Nŏ́q anhia chanchớm cứq bũi pahỡm tễ máh ranáq anhia táq ki tỡ?
6 Entre as pedras lisas dos ribeiros vocês escolhem os seus ídolos; elas são a sua parte. Sobre elas vocês também oferecem as suas libações e apresentam ofertas de cereais. Será que eu poderia estar contente com estas coisas?
7 Tỗp anhia chỗn tâng cóh sarỡih, chơ chiau sang crơng cớp bếq parnơi.
7 Sobre um monte alto e elevado vocês põem o seu leito; para lá vocês sobem para oferecer sacrifícios.
8 Anhia achúh dŏq rup tanghang bân ngoah toong dống anhia. Tỗp anhia táh cứq; anhia tũot aloŏh nheq au sỗng, chơ sadáih achỗn tâng cachơng bếq, cớp bếq parnơi cớp cũai ca anhia ễ bữn, la cũai anhia chang práq yỗn bếq parnơi. Tâng ntốq ki anhia bũi pahỡm lứq táq ranáq tanghang.
8 Atrás das portas e das ombreiras vocês põem os seus símbolos pagãos. Afastando-se de mim, vocês sobem ao leito e o alargam para os seus amantes, apresentando-lhes as suas exigências. Vocês gostam de se deitar com eles e lhes contemplar a nudez.”
9 Tỗp anhia atia dỡq phuom cớp atia dỡq hang yỗn nêuq o, chơ pỡq cucốh sang yiang Mô-lêc. Anhia ớn máh cũai ayững atĩ anhia pỡq chuaq máh rup yiang chu ntốq yơng toau toâq dếh pỡ ntốq cũai cuchĩt ỡt.
9 “Você vai ao rei com óleo e multiplica os seus perfumes; envia os seus embaixadores para longe, até a profundidade da sepultura.
10 Tỗp anhia cỡt lakéh lakiei cỗ chuaq yiang canŏ́h, ma anhia tỡ bữn chĩuq pê. Tỗp anhia chanchớm máh yiang sarmũaq ki táq yỗn anhia bữn bán rêng; ngkíq yuaq anhia tỡ dáng lakéh noâng.”
10 Nessa longa viagem você se cansa, mas não diz: ‘É inútil!’ Você encontra novas forças; por isso, não desfalece.”
11 Yiang Sursĩ pai neq: “Yiang aléq nâi ma táq yỗn anhia ngcŏh cớp raphếq cứq, dếh khlĩr chíq cứq? Cỗ nŏ́q anhia tỡ ễq yám noap noâng cứq, cỗ cứq ỡt rangiac dũn lứq tỡ?
11 “Mas de quem você teve receio ou temor, para que mentisse e não se lembrasse de mim, nem me levasse a sério? Será que é porque me calo, e isso desde muito tempo, e você não me teme?
12 Anhia chanchớm máh ranáq anhia táq la pĩeiq lứq; ma cứq lứq apáh yỗn cũai canŏ́h hữm ranáq anhia táq; cớp rup yiang ki tỡ têq rachuai ntrớu anhia.
12 Eu publicarei essa sua justiça e as suas obras, mas isso não a beneficiará em nada.
13 Toâq anhia arô noau chuai, ki yỗn máh yiang ki rachuai anhia. Khân toâq cuyal rêng muoi taláp sâng, án cũat dững nheq máh rup yiang ki. Cũai aléq poâng canưm cứq, cũai ki bữn ndỡm cruang cutễq nâi, cớp bữn sang toam cứq tâng Dống Sang Toâr cứq hỡ.”
13 Quando você clamar por ajuda, que a sua coleção de ídolos a livre! O vento levará todos eles; um sopro os arrebatará. Mas o que confia em mim herdará a terra e possuirá o meu santo monte.”
14 Yiang Sursĩ pai neq: “Cóq ĩt aloŏh nheq máh crơng catáng rana, cớp atức rana yỗn máh proai cứq pỡq.
14 Então se dirá: “Aterrem, aterrem a estrada, preparem o caminho, tirem os tropeços do caminho do meu povo.”
15 “Cứq la Yiang Sursĩ ca bráh o, án ca tamoong níc. Cứq ỡt tâng ntốq sarỡih cớp bráh o lứq; cớp cứq ỡt nứng cũai asễng tỗ cớp rapĩen cỡt mứt tamái ễn, dŏq mứt pahỡm alới sabớng cớp ngcuang loah.
15 Porque assim diz o Alto, o Sublime, que habita a eternidade e cujo nome é Santo: “Habito no alto e santo lugar, mas habito também com o contrito e abatido de espírito, para vivificar o espírito dos abatidos e vivificar o coração dos contritos.
16 Cứq khoiq yỗn cũai proai cứq bữn tamoong; cứq tỡ bữn tếq, tỡ la nhôp alới noâng. Ma khân cứq táq ngkíq, ki dũ náq alới lứq cuchĩt.
16 Pois não farei litígio para sempre, nem me indignarei continuamente; porque, do contrário, o espírito definharia diante de mim, bem como o fôlego da vida, que eu criei.
17 Cứq cutâu mứt chóq tỗp alới, la cỗ tian alới táq lôih cớp ham crơng sa‑ữi; yuaq ngkíq, cứq yỗn alới roap tôt cớp táh alới. Ma alới noâng táq puai níc samoât mứt pahỡm alới yoc.
17 Por causa da maldade da cobiça do meu povo eu me indignei e o feri; escondi o meu rosto e me indignei, mas, em sua rebeldia, o povo seguiu o seu próprio caminho.”
18 “Cứq hữm chơ ngê alới, ma cứq chống yoc ễ tahâu alới yỗn cỡt bán. Cứq ễ ayông cớp rachuai tỗp alới; cứq ễ aliam alới ca túh ngua.
18 “Tenho visto os caminhos do meu povo, mas vou curá-lo; também o guiarei e tornarei a dar consolação, a ele e aos seus pranteadores.
19 Cứq ễ yỗn dũ náq cũai ỡt ien khễ, dếh cũai cheq cớp cũai yơng hỡ. Cứq ễ tahâu alới yỗn cỡt bán loah.
19 Como fruto dos seus lábios criei a paz, paz para os que estão longe e para os que estão perto”, diz o “e eu o sararei.
20 Ma máh cũai sâuq, alới cỡt samoât dỡq mưt chanchưn canoâq níc, chơ canoâq achỗn chu tor lúq cớp crơng nhơp.”
20 Mas os ímpios são como o mar agitado, que não se pode aquietar, cujas águas lançam de si lama e lodo.
21 Yiang Sursĩ pai neq: “Cũai sâuq tỡ têq bữn ỡt ien khễ.”
21 Para os ímpios, diz o meu Deus, não há paz.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 57, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.