Isaías 57
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Máh cũai tanoang o cuchĩt, la tỡ bữn noau dáng, cớp tỡ bữn noau ramíng loâng. Ma toâq máh cũai tanoang o cuchĩt, tỡ bữn ŏ́c túh arức ntrớu noâng têq toâq pỡ alới.
1 Perece o justo, e não há quem se impressione com isso; e os homens piedosos são arrebatados sem que alguém considere nesse fato; pois o justo é levado antes que venha o mal
2 Máh cũai táq pỡq tanoang o, alới tamóh ŏ́c ien khễ, cớp toâq alới cuchĩt alới bữn ỡt rlu.
2 e entra na paz; descansam no seu leito os que andam em retidão.
3 “Ma máh anhia cũai lôih, cóq anhia toâq pỡ nâi dŏq roap ĩt ranáq rablớh! Anhia la con châu tỗp mansễm rien parnân, tỡ la cũai ca cooc lacuoi cayac noau, tỡ la máh mansễm chếq tỗ.
3 Mas chegai-vos para aqui, vós, os filhos da agoureira, descendência da adúltera e da prostituta.
4 Ma anhia yoc ayê ra‑ac noau? Anhia cũai lauq ơi, anhia ễq lứq cubier tambớr chóq noau?
4 De quem chasqueais? Contra quem escancarais a boca e deitais para fora a língua? Porventura, não sois filhos da transgressão, descendência da falsidade,
5 Lứq tỗp anhia toâp dốq cucốh sang rup yiang nêuq o, cớp bếq parnơi pưn nỡm aluang khớt khong anhia. Tỗp anhia cachĩt máh con anhia chiau sang tâng máh cưp tamáu cớp pễr máh dỡq tũm.
5 que vos abrasais na concupiscência junto aos terebintos, debaixo de toda árvore frondosa, e sacrificais os filhos nos vales e nas fendas dos penhascos?
6 Anhia dốq ĩt tamáu siel o, chơ achu táq rup yiang dŏq cucốh sang. Tỗp anhia tốh blŏ́ng nho cớp dững máh thữ racáu chiau sang yỗn máh rup ki. Nŏ́q anhia chanchớm cứq bũi pahỡm tễ máh ranáq anhia táq ki tỡ?
6 Por entre as pedras lisas dos ribeiros está a tua parte; estas, estas te cairão em sorte; sobre elas também derramas a tua libação e lhes apresentas ofertas de manjares. Contentar-me-ia eu com estas coisas?
7 Tỗp anhia chỗn tâng cóh sarỡih, chơ chiau sang crơng cớp bếq parnơi.
7 Sobre monte alto e elevado pões o teu leito; para lá sobes para oferecer sacrifícios.
8 Anhia achúh dŏq rup tanghang bân ngoah toong dống anhia. Tỗp anhia táh cứq; anhia tũot aloŏh nheq au sỗng, chơ sadáih achỗn tâng cachơng bếq, cớp bếq parnơi cớp cũai ca anhia ễ bữn, la cũai anhia chang práq yỗn bếq parnơi. Tâng ntốq ki anhia bũi pahỡm lứq táq ranáq tanghang.
8 Detrás das portas e das ombreiras pões os teus símbolos eróticos, puxas as cobertas, sobes ao leito e o alargas para os adúlteros; dizes-lhes as tuas exigências, amas-lhes a coabitação e lhes miras a nudez.
9 Tỗp anhia atia dỡq phuom cớp atia dỡq hang yỗn nêuq o, chơ pỡq cucốh sang yiang Mô-lêc. Anhia ớn máh cũai ayững atĩ anhia pỡq chuaq máh rup yiang chu ntốq yơng toau toâq dếh pỡ ntốq cũai cuchĩt ỡt.
9 Vais ao rei com óleo e multiplicas os teus perfumes; envias os teus embaixadores para longe, até à profundidade do sepulcro.
10 Tỗp anhia cỡt lakéh lakiei cỗ chuaq yiang canŏ́h, ma anhia tỡ bữn chĩuq pê. Tỗp anhia chanchớm máh yiang sarmũaq ki táq yỗn anhia bữn bán rêng; ngkíq yuaq anhia tỡ dáng lakéh noâng.”
10 Na tua longa viagem te cansas, mas não dizes: É em vão; achas o que buscas; por isso, não desfaleces.
11 Yiang Sursĩ pai neq: “Yiang aléq nâi ma táq yỗn anhia ngcŏh cớp raphếq cứq, dếh khlĩr chíq cứq? Cỗ nŏ́q anhia tỡ ễq yám noap noâng cứq, cỗ cứq ỡt rangiac dũn lứq tỡ?
11 Mas de quem tiveste receio ou temor, para que mentisses e não te lembrasses de mim, nem de mim te importasses? Não é, acaso, porque me calo, e isso desde muito tempo, e não me temes?
12 Anhia chanchớm máh ranáq anhia táq la pĩeiq lứq; ma cứq lứq apáh yỗn cũai canŏ́h hữm ranáq anhia táq; cớp rup yiang ki tỡ têq rachuai ntrớu anhia.
12 Eu publicarei essa justiça tua; e, quanto às tuas obras, elas não te aproveitarão.
13 Toâq anhia arô noau chuai, ki yỗn máh yiang ki rachuai anhia. Khân toâq cuyal rêng muoi taláp sâng, án cũat dững nheq máh rup yiang ki. Cũai aléq poâng canưm cứq, cũai ki bữn ndỡm cruang cutễq nâi, cớp bữn sang toam cứq tâng Dống Sang Toâr cứq hỡ.”
13 Quando clamares, a tua coleção de ídolos que te livre! Levá-los-á o vento; um assopro os arrebatará a todos, mas o que confia em mim herdará a terra e possuirá o meu santo monte.
14 Yiang Sursĩ pai neq: “Cóq ĩt aloŏh nheq máh crơng catáng rana, cớp atức rana yỗn máh proai cứq pỡq.
14 Dir-se-á: Aterrai, aterrai, preparai o caminho, tirai os tropeços do caminho do meu povo.
15 “Cứq la Yiang Sursĩ ca bráh o, án ca tamoong níc. Cứq ỡt tâng ntốq sarỡih cớp bráh o lứq; cớp cứq ỡt nứng cũai asễng tỗ cớp rapĩen cỡt mứt tamái ễn, dŏq mứt pahỡm alới sabớng cớp ngcuang loah.
15 Porque assim diz o Alto, o Sublime, que habita a eternidade, o qual tem o nome de Santo: Habito no alto e santo lugar, mas habito também com o contrito e abatido de espírito, para vivificar o espírito dos abatidos e vivificar o coração dos contritos.
16 Cứq khoiq yỗn cũai proai cứq bữn tamoong; cứq tỡ bữn tếq, tỡ la nhôp alới noâng. Ma khân cứq táq ngkíq, ki dũ náq alới lứq cuchĩt.
16 Pois não contenderei para sempre, nem me indignarei continuamente; porque, do contrário, o espírito definharia diante de mim, e o fôlego da vida, que eu criei.
17 Cứq cutâu mứt chóq tỗp alới, la cỗ tian alới táq lôih cớp ham crơng sa‑ữi; yuaq ngkíq, cứq yỗn alới roap tôt cớp táh alới. Ma alới noâng táq puai níc samoât mứt pahỡm alới yoc.
17 Por causa da indignidade da sua cobiça, eu me indignei e feri o povo; escondi a face e indignei-me, mas, rebelde, seguiu ele o caminho da sua escolha.
18 “Cứq hữm chơ ngê alới, ma cứq chống yoc ễ tahâu alới yỗn cỡt bán. Cứq ễ ayông cớp rachuai tỗp alới; cứq ễ aliam alới ca túh ngua.
18 Tenho visto os seus caminhos e o sararei; também o guiarei e lhe tornarei a dar consolação, a saber, aos que dele choram.
19 Cứq ễ yỗn dũ náq cũai ỡt ien khễ, dếh cũai cheq cớp cũai yơng hỡ. Cứq ễ tahâu alới yỗn cỡt bán loah.
19 Como fruto dos seus lábios criei a paz, paz para os que estão longe e para os que estão perto, diz o Senhor , e eu o sararei.
20 Ma máh cũai sâuq, alới cỡt samoât dỡq mưt chanchưn canoâq níc, chơ canoâq achỗn chu tor lúq cớp crơng nhơp.”
20 Mas os perversos são como o mar agitado, que não se pode aquietar, cujas águas lançam de si lama e lodo.
21 Yiang Sursĩ pai neq: “Cũai sâuq tỡ têq bữn ỡt ien khễ.”
21 Para os perversos, diz o meu Deus, não há paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 57, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.