Isaías 51
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Yiang Sursĩ pai neq: “Anhia ca ễ táq ranáq tanoang o, cóq anhia tamứng cứq. Anhia la samoât cốc tamáu noau tốc aloŏh tễ côl. Chơ noau dững aloŏh cốc ki tễ ntốq noau dốq ĩt tamáu. Ngkíq cóq anhia chanchớm loah tễ léq anhia toâq.
1 Escutai-me, vós que seguis a justiça, vós que buscais o SENHOR. Olhai para a rocha de onde vós sois talhados e para o buraco da mina de onde vós sois extraídos.
2 Cóq anhia sanhữ máh achúc achiac anhia A-praham cớp Sara, alới patŏ́ng tŏ́ng toiq yỗn anhia. Bo cứq arô A-praham, án ŏ́q con; ma cứq satốh ŏ́c bốn yỗn án bữn con clứng lứq. Chơ án cỡt achúc achiac clứng cũai.”
2 Olhai Abraão vosso pai, e para Sara que vos deu à luz. Porque ele estava sozinho quando eu o chamei, e o abençoei e o multipliquei.
3 Yiang Sursĩ lứq aliam loah máh cũai tâng cóh Si-ôn, cớp nheq tữh cũai ca ỡt tâng ntốq rúng ralốh ki. Tam cutễq ki khỗ ariang ntốq aiq, mŏ án táq yỗn cỡt ariang nưong Ê-dên án khoiq tễng dŏq. Chơ tâng ntốq ki bữn loah ŏ́c bũi óh, cớp bữn sưong ũat sa‑ỡn Yiang Sursĩ.
3 Porque o SENHOR consolará Sião. Ele consolará todos os seus lugares abandonados. E ele fará o seu deserto semelhante ao Éden, e o deserto dela semelhante ao jardim do SENHOR. Alegria e júbilo serão encontrados nela, ação de graças e a voz da melodia.
4 Yiang Sursĩ pai neq: “Máh cũai proai cứq ơi! Cóq anhia tamứng cứq! Cóq anhia cayớm dŏq santoiq cứq pai neq: Cứq ễ arĩen nheq tữh cũai, cớp phễp rit cứq dững alới pỡq tâng ŏ́c poang.
4 Escutem-me, meu povo, e me deem ouvidos, ó minha nação, porque uma lei se originará de mim e eu farei meu julgamento permanecer para uma luz dos povos.
5 Tỡ bữn dũn noâng cứq toâq chuai amoong tỗp alới; tangái cứq riap khoiq cheq chơ. Cứq toâp cỡt sốt máh tỗp cũai, máh cruang yơng ỡt acoan cứq tê. Nheq tữh alới acoan tangái cứq toâq chuai amoong alới, cớp alới ngcuang ngŏ́h-rangŏ́h tháng.
5 Minha justiça está próxima, minha salvação é vinda, e meus braços julgarão os povos. As ilhas esperarão em mim e em meu braço elas confiarão.
6 Cóq anhia tapoang chu paloŏng, cớp nhêng chu cloong cutễq! Nỡ‑ra paloŏng cỡt pứt samoât phĩac ũih; cớp cloong cutễq cỡt ranhóq ranhái samoât tampâc anhỗh. Nỡ‑ra cũai tâng cốc cutễq nâi cuchĩt samoât ruai, thréc nheq. Ma ŏ́c cứq chuai amoong la noâng níc, cớp ŏ́c tanoang o tễ cứq tỡ nai nheq.
6 Erguei vossos olhos aos céus e considerai a terra embaixo, porque os céus irão desaparecer como fumaça, e a terra tornar-se-á velha como uma roupa, e aqueles que habitam nela morrerão de modo semelhante. Porém, minha salvação será para sempre e minha justiça não será abolida.
7 Anhia ca khoiq dáng tễ máh ranáq pĩeiq ơi! Anhia ca khoiq cayớm dŏq tâng mứt máh santoiq cứq patâp, cóq anhia tamứng nơ. Chỗi ngcŏh ntrớu toâq noau ayê ra‑ac tỡ la sieu anhia.
7 Escutai-me, vós que conheceis retidão, o povo em cujo coração está minha lei. Não temais vós a desonra dos homens e nem estejais vós com medo das injúrias deles.
8 Alới lứq cỡt pứt ariang tampâc lamooh cáiq cha yỗn cỡt rapúi nheq; cỡt samoât aroâiq táq toâq sóc charán cữu cumũar roauq cha. Ma ŏ́c cứq chuai amoong noâng mantái níc; ŏ́c cứq yỗn riap bữn níc dũ dỡi.”
8 Porque a traça os devorará inteiramente como uma roupa, e o verme os comerá como lã. Minha justiça, porém, será para sempre, e minha salvação, de geração a geração.
9 Yiang Sursĩ ơi, sễq anhia tamỡ rachuai hếq nứng! Sễq anhia ĩt bán rêng anhia toâq chuai hếq. Sễq anhia táq yỗn hếq samoât anhia khoiq táq tễ mbŏ́q, bo anhia cŏ́h ngưoc tuang ramứh Rahap tâng dỡq mưt cỡt sa‑ữi dỗt.
9 Desperta, desperta, ganhe força, ó braço do SENHOR. Desperta, como nos dias antigos, nas gerações dos tempos antigos. Não és tu aquele que cortou Raabe e feriu o monstro marinho?
10 Anhia toâp khoiq táq yỗn dỡq mưt cỡt khỗ, cớp táq rana tâng mpứng dĩ dỡq mut, dŏq yỗn cũai proai ca anhia ntôm chuai amoong têq tayáh yang ien khễ.
10 Não és tu aquele que tem secado o mar, as águas do grande abismo; que tem feito das profundezas do mar um caminho para os resgatados atravessarem?
11 Tỗp ca anhia khoiq chuai amoong, nỡ‑ra alới toâq pỡ vil Yaru-salem bũi ỡn lứq, dếh triau cupo ũat khễn hỡ. Tỗp alới bữn ŏ́c ien khễ níc, tỡ bữn túh ngua ntrớu noâng.
11 Portanto, os redimidos do SENHOR retornarão e virão com gritos de júbilo para Sião. E eterna alegria estará sobre suas cabeças; eles obterão júbilo e alegria; e tristeza e pranto fugirão.
12 Yiang Sursĩ pai neq: “Cứq la án ca táq yỗn anhia cỡt rêng loah tamái. Cỗ nŏ́q anhia ngcŏh cũai miat sâng, alới tỡ bữn mpha ntrớu tễ bát?
12 Eu, eu mesmo, sou aquele que vos consola. Quem és tu, para que tenhas medo de um homem que morrerá e do filho do homem o qual será feito como erva.
13 Nŏ́q anhia khlĩr Yiang Sursĩ ca tễng anhia, án ca paliang paloŏng cớp táq tanang cốc cutễq? Nŏ́q anhia tamoong ma ỡt clơng ngcŏh níc alới ca ễ padâm cớp pupứt anhia? Ŏ́c alới nsóq mứt tỡ têq táq ntrớu noâng anhia.
13 E esqueces do SENHOR, teu Criador, que tem estendido os céus e pôs os alicerces da terra; e tens sentido medo continuamente, todo dia, por causa da fúria do opressor, como se ele estivesse pronto para destruir? E onde está a fúria do opressor?
14 Tỡ bữn dũn noâng, máh cũai tũ lứq cỡt racláh; alới bữn ỡt cóng tamoong dũn, cớp bữn dũ tâc khám cha.
14 O exilado cativo apressa-se para que possa ser solto e para que não venha morrer na cova, o pão venha lhe faltar.
15 “Cứq la Yiang Sursĩ, Ncháu anhia! Cứq yỗn dỡq mưt canoâq chanchưn hỗ ralông casang lứq; ramứh cứq la Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq.
15 Porém, eu sou o SENHOR teu Deus, que dividiu o mar, cujas ondas rugiram. O SENHOR dos Exércitos é seu nome.
16 Cứq paliang paloŏng cớp achúh tanang cutễq; cứq pai chóq cũai tâng vil Yaru-salem neq: ‘Anhia la cũai cứq bán curiaq, cớp cứq chiau yỗn anhia riang máh santoiq cứq atỡng.’”
16 E eu tenho colocado minhas palavras em tua boca, e tenho coberto a ti na sombra da minha mão para que eu possa estabelecer os céus e pôr os alicerces da terra, e dizer para Sião: Tu és meu povo.
17 Vil Yaru-salem ơi, cóq tamỡ nơ cớp yuor! Anhia khoiq nguaiq dỡq tễ cachoc Yiang Sursĩ yỗn anhia roap tôt. Án khoiq yỗn anhia nguaiq ŏ́c ki la cỗ án sâng nsóq mứt. Anhia khoiq nguaiq chơ ŏ́c cutâu ki, cớp án táq yỗn anhia tayáh sarín sarêu.
17 Desperta, desperta, levanta-te, ó Jerusalém, que tem bebido da mão do SENHOR a taça da sua fúria. Tu tens bebido os sedimentos presentes na taça estonteante e a esvaziaste.
18 Lứq tỡ va manoaq loâng tễ máh con anhia mŏ têq ayông anhia; tỡ va manoaq loâng tễ máh con anhia ma têq tếc atĩ anhia pỡq.
18 Não há ninguém para guiá-la dentre todos os filhos a quem ela tem dado à luz. Nem existe qualquer que a tome pela mão, de todos os filhos que ela tem criado até a idade adulta.
19 Bar ramứh ranáq rúng pứt khoiq toâq pỡ anhia, muoi la ranáq yúc talốh cruang cutễq anhia, cớp bar la ranáq panhieih khlac, táq yỗn anhia cuchĩt thréc nheq. Ma tỡ bữn noau sâng ễ ayooq táq anhia.
19 Estas duas coisas são vindas a ti. Quem estará triste por ti? Desolação, e destruição, e a fome, e a espada. Por meio de quem irei eu consolar-te?
20 Dũ ntốq canũt lakễng tâng rana bữn moang cũai cuchĩt cỗ tian alới khlac; tỗp alới cỡt samoât yỡt chuat alieiq niei prian; alới ramóh máh ŏ́c Yiang Sursĩ cutâu mứt.
20 Teus filhos têm desfalecido, eles estão deitados no chão das áreas mais importantes de todas as ruas, como um antílope em uma rede. Eles estão repletos da fúria do SENHOR, a repreensão do teu Deus.
21 Cũai tễ vil Yaru-salem ca chĩuq túh ơi! Sanua cóq anhia tamứng nơ! Anhia sarín sarêu la cỗ anhia bũl, ma anhia tỡ bữn nguaiq blŏ́ng.
21 Portanto, ouve agora isto, tu, aflita e bêbada, mas não de vinho.
22 Yiang Sursĩ anhia la Ncháu Nheq Tữh Cũai, án ca rabán curiaq anhia pai neq: “Cứq ntôm ĩt loah tễ anhia cachoc ca cứq yỗn anhia nguaiq cỗ cứq cutâu mứt chóq anhia. Lứq anhia tỡ bữn cóq nguaiq noâng tễ cachoc ca táq yỗn anhia tayáh sarín sarêu, la cachoc cứq cutâu mứt.
22 Assim diz teu Senhor, o SENHOR, e teu Deus que pleiteia a causa do seu povo. Eis que eu tenho retirado de tua mão a taça estonteante, os sedimentos presentes na taça da minha fúria. Tu não mais os beberás novamente.
23 Cứq ễ yỗn cachoc ki pỡ cũai padâm anhia ễn, alới ca táq yỗn anhia bếq tâng rana, cớp alới ca tĩn sarúq anhia samoât noau tĩn cutễq phốn.”
23 Porém, eu os colocarei na mão daqueles que te afligem, os quais têm dito à tua alma: Curve-se para que nós possamos passar, e tu tens deitado teu corpo, como o chão, e como a rua, para que eles passassem por cima.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 51, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.