Isaías 17
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Yiang Sursĩ atỡng santoiq nâi tễ vil Damac:
1 A carga de Damasco. Eis que Damasco é destituída de ser uma cidade e será um amontoado de ruínas.
2 Máh vil tâng cruang Si-ri cỡt rangual, bữn ống tỗp cữu sâng ỡt tâng ntốq ki, dếh tỡ bữn noau atũih án loâng.
2 As cidades de Aroer estão abandonadas. Elas serão para os rebanhos, os quais deitarão e ninguém os fará ter medo.
3 Cruang I-sarel ŏ́q loâng vil bữn viang khâm, cớp vil Damac cỡt pứt chớc. Máh cũai Si-ri ca noâng tamoong cỡt casiet táq samoât cũai I-sarel tê. Cứq Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq toâp pai máh ŏ́c nâi.”
3 A cidadela também desaparecerá de Efraim, e o reino de Damasco, e o remanescente da Síria. Eles serão como a glória dos filhos de Israel, diz o SENHOR dos Exércitos.
4 Yiang Sursĩ pai neq: “Tữ tangái ki toâq, ŏ́c sốt toâr tỗp I-sarel cỡt pứt nheq, cớp máh sanốc ntữn alới pĩen cỡt ŏ́c túh cadĩt ễn.
4 E naquele dia acontecerá, que a glória de Jacó será diminuída, e a gordura de sua carne desaparecerá.
5 Cruang I-sarel lứq cỡt samoât sarái khoiq noau roaiq saro moâm chơ; samoât sarái tâng avúng Rê-phêm bo cũai cuvia racong saro chơ roaiq saro yỗn bráh tháng.
5 E será como quando o ceifeiro ajunta o trigo, e colhe as espigas com seu braço. E isto será como aquele que ajunta espigas no vale de Refaim.
6 Bữn bĩq náq sâng noâng bữn tamoong, cớp cũai I-sarel ễ cỡt samoât nỡm o‑li‑vê ca noâng ống palâi ramuat; khoiq noau kéh chơ, ma noâng bĩq bar pái ŏ́c sâng noâng khlâiq tâng abễng. Cứq la Yiang Sursĩ, Ncháu cũai I-sarel, pai santoiq nâi.”
6 Contudo, uvas a serem respigadas serão deixadas nele, como o sacudir de uma oliveira, duas ou três azeitonas na parte mais alta do galho mais elevado, quatro ou cinco nos ramos frutíferos mais distantes dali, diz o SENHOR Deus de Israel.
7 Tữ tangái ki toâq, máh cũai proai píh loah chu Yiang Sursĩ, án ca tễng alới, cớp sễq án rachuai; án la Yiang bráh o lứq ca cũai I-sarel sang.
7 E naquele dia um homem olhará para o seu Criador, e seus olhos terão respeito para com o Santo de Israel.
8 Tỗp alới tỡ ễq poâng canưm noâng máh prông atĩ alới táq bữm, tỡ la sa‑âm crơng atĩ alới táq, tỡ la máh tanũl dŏq sang yiang Asê-ra cớp máh prông dốq chŏ́ng crơng phuom sang yỗn yiang canŏ́h.
8 E ele não olhará para os altares, o trabalho de suas mãos, nem respeitará aquilo que seus dedos têm feito, sejam os bosques sejam as imagens.
9 Tữ tangái ki toâq, máh vil bữn viang khâm cỡt chíq vil rangual, cớp cỡt ralốh samoât máh vil tỗp Amô-rit cớp tỗp Hê-vit tê, bo alới lúh cũai I-sarel.
9 Naquele dia suas cidades fortificadas serão como um galho abandonado, e um galho na posição mais alta, o qual eles deixaram por causa dos filhos de Israel, e haverá desolação.
10 Máh cũai I-sarel ơi! Tỗp anhia khoiq khlĩr Yiang Sursĩ, án ca rachuai cớp bán curiaq anhia, cớp án ca cỡt samoât tamáu côl yỗn anhia têq poâng. Ma anhia khoiq chóh nỡm sangcứn dŏq cucốh sang yiang canŏ́h.
10 Porque tu tens esquecido o Deus de tua salvação, e não tens estado atento para com a Rocha da tua fortaleza, portanto, tu cultivarás plantas deleitáveis e a plantarás com mudas estrangeiras,
11 Tam nỡm ki dáh tâng tangái anhia chóh, ma tỗp anhia tỡ dáng bữn kéh ĩt palâi án, yuaq anhia ramóh níc ŏ́c túh coat cớp ŏ́c a‑ĩ tacóh ca tỡ têq tahâu.
11 de dia tu farás tua planta crescer, e na manhã tu farás tua semente florescer. Porém, a colheita será um amontoado, no dia de tristeza e de desesperada dor.
12 Máh cruang cũai hỗ hát casang lứq; sưong alới hỗ samoât dỡq mưt canoâq rêng lứq.
12 Ai da multidão de muitos povos, que fazem um barulho semelhante ao bramido dos mares e para a investida rápida das nações, que fazem um ataque rápido semelhante ao ímpeto de poderosas águas!
13 Sưong alới hỗ hát samoât dỡq lampóh rêng lứq; ma toâq Yiang Sursĩ sưoq, alới lúh sarlỡt nheq. Yiang Sursĩ tuih alới samoât cuyal phát phốn cutễq tâng máh cuar cóh, tỡ la samoât cuyal avêng dững sóc nễc.
13 As nações correrão como a correnteza de muitas águas. Porém, Deus as repreenderá, e elas fugirão para longe, e serão perseguidas como a palha das montanhas diante do vento, e como uma bola de ferro ante o furacão.
14 Tâng pên tabữ, bữn moang ŏ́c croŏq criat; ma toâq poang tarưp máh cũai ki cỡt pứt nheq. Nâi la cóng yỗn dũ náq cũai ca cheng cutễq tỗp hái.
14 Eis que ao anoitecer se apresenta o terror, porém antes do amanhecer já não existem. Este é o destino dos que nos oprimem, a sorte dos que nos roubam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.