Isaías 10

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bap lứq toâq pỡ anhia ca aloŏh phễp rit tỡ bữn tanoang, dŏq padâm máh cũai proai cứq.
1 Ai daqueles que fazem leis injustas e dos escribas que redigem sentenças opressivas,
2 Táq ngkíq, tỗp anhia padâm cũai cadĩt, tỡ yỗn alới roap ŏ́c pĩeiq. Cớp anhia ĩt chíq cutễq cán cumai con cumuiq.
2 para afastar os pobres dos tribunais e negar direitos aos fracos de meu povo; para fazer das viúvas sua presa e despojar os órfãos.
3 Nŏ́q anhia ễ táq toâq Yiang Sursĩ manrap anhia? Nŏ́q anhia ễ táq toâq án dững ŏ́c rúng pứt tễ cruang yơng atoâq pỡ anhia? Chu léq anhia ễ lúh chuaq cũai dŏq chuai anhia? Nléq anhia ễ cutooq dŏq máh mun anhia?
3 Que fareis vós no dia do ajuste de contas, e da tempestade que virá de longe? Junto de quem procurareis auxílio, e onde deixareis vossas riquezas?
4 Bữn noau lứq cachĩt tỗp anhia tâng ntốq rachíl, tỡ la noau cỗp anhia táq tũ. Tam máh ki anhia bữn roap, ma Yiang Sursĩ noâng sâng cutâu mứt chóq anhia; cớp án noâng payư níc atĩ ễ táq anhia.
4 A menos que vos curveis entre os cativos, tombareis entre os mortos. Apesar de tudo, sua cólera não se aplacou, e sua mão está prestes a precipitar-se.
5 Yiang Sursĩ khoiq pai neq: “Asi-ria ơi! Cứq yỗn anhia cỡt samoât racál dŏq manrap máh cũai cứq cutâu mứt.
5 Ai da Assíria, vara de minha cólera e bastão que maneja o meu furor.
6 Cứq ớn cũai Asi-ria pỡq chíl muoi cruang ca tỡ ễq yám noap cứq, la máh cũai ca táq yỗn cứq cutâu mứt. Cứq yỗn alới pỡq pũr, tuoiq, cớp yỗn alới tĩn sarúq máh cũai proai ki samoât tĩn phốn tâng rana.”
6 Eu o enviei contra uma nação ímpia, e o lancei contra o povo, o objeto de minha cólera, para que o entregasse à pilhagem e lhe levasse os despojos, e o calcasse aos pés como a lama das ruas.
7 Ma puo Asi-ria chanchớm ngê sâuq tâng mứt. Án dadŏq ễ talốh nheq máh cruang cũai.
7 Mas ele não entendeu dessa maneira, e este não foi o seu pensamento. Ele só pensa em destruir, em exterminar nações em massa.
8 Án pai neq: “Máh cũai sốt tahan cứq la moang puo nheq!
8 Porque disse: Porventura meus chefes não são todos eles reis?
9 Cứq khoiq chíl riap nheq máh vil Cal-nô, vil Car-ke-mit, vil Hamat, vil Ar-pat, vil Sa-mari, cớp vil Damac.
9 Não teve Calano o destino de Carcamis, Emat, o de Arfad, e Samaria, o de Damasco?
10 Atĩ cứq toâp talốh máh vil ca cucốh sang rup; tỗp alới bữn rup dŏq sang sa‑ữi hỡn tễ rup tâng vil Yaru-salem cớp vil Sa-mari.
10 Assim como minha mão se apoderou dos reinos de falsos deuses, cujos ídolos eram mais numerosos que os de Jerusalém e de Samaria,
11 Cứq khoiq talốh táh nheq vil Sa-mari cớp máh rup alới sang, cớp cứq ễ táq machớng ki tê chóq vil Yaru-salem cớp máh rup alới cucốh sang.”
11 assim como tratei Samaria e seus falsos deuses, não devo tratar também Jerusalém e seus ídolos?
12 Ma Yiang Sursĩ pai neq: “Moâm cứq manrap cóh Si-ôn cớp vil Yaru-salem, cứq ễ manrap puo Asi-ria ễn, cỗ án achỗn tỗ cớp ỗt.”
12 Quando o Senhor tiver terminado a sua obra no monte Sião e em Jerusalém, ele punirá a linguagem orgulhosa do rei da Assíria e seus olhares insolentes. Porque ele disse:
13 Puo Asi-ria achỗn tỗ pai neq: “Cứq toâp khoiq táq talốh nheq; cứq bán rêng cớp roan rangoaiq. Cứq khoiq pupứt nheq raloan cruang máh tỗp canŏ́h, cớp ĩt chíq máh crơng crớu tỗp alới parỗm pachứm dŏq. Cứq cỡt ariang muoi lám ntroŏq arưih toâq tĩn sapiar máh cũai tâng ntốq ki.
13 Foi pela força de minha mão que eu agi, e pela minha destreza, porque sou hábil. Dilatei as fronteiras, saqueei os tesouros e lancei por terra aqueles que estavam no trono.
14 Máh cruang tâng cốc cutễq nâi cỡt samoât sóh chớm sâng; chơ cứq cuvia ĩt máh mun alới la khễ lứq, ariang noau cupôr tarễl chớm sâng. Tỡ bữn aléq khớn pupŏh khlap táq yỗn cứq ngcŏh; cớp tỡ bữn noau khớn caha bỗq cuhễq cứq.”
14 Minha mão tomou como um ninho a riqueza dos povos. Assim como se recolhem os ovos abandonados, eu reuni a terra inteira. Ninguém moveu a asa, nem abriu o bico, nem piou.
15 Ma Yiang Sursĩ pai neq: “Nŏ́q achât têq pai án sốt hỡn tễ cũai yống án? Canữo bữn kia hỡn tễ cũai cữo tỡ? Racál tỡ bữn ayŏ́q cũai, ma cũai ayŏ́q racál.”
15 Acaso o machado se vangloria à custa do lenhador? Ou a serra se levanta contra o serrador? Como se a vara fizesse agitar aquele que a maneja, como se o bastão fizesse mover o braço!
16 Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ễ atoâq acán rang‑ĩ, dŏq manrap máh cũai tâc cha thrưong sanua. Tâng tỗ chác alới bữn ũih blữ cớp cat plur nheq.
16 Por isso o Senhor Deus dos exércitos fará enfraquecer seus robustos guerreiros, e debaixo de sua glória acender-se-á um fogo como o de um incêndio.
17 Yiang Sursĩ la ŏ́c poang yỗn tỗp I-sarel, án cỡt samoât ũih blữ. Yiang Sursĩ tỗp I-sarel sang, án ca bráh o lứq, án cỡt pla ũih dŏq chŏ́ng dũ ramứh tâng muoi tangái sâng, dếh nỡm sarlia cớp rapul sarlia.
17 A luz de Israel tornar-se-á um fogo e seu Santo, uma chama, para queimar e devorar as suas sarças e seus espinhos em um só dia.
18 Aluang aloai crái samữ cớp nia sarái lứq cỡt ralốh pốih nheq, cỡt samoât ỗn toâq pỡ cũai hâp lứq.
18 O esplendor de seu bosque e de seu jardim ele o aniquilará, corpo e alma. {Será como um doente que definha.}
19 Tâng ntốq ki nỡm aluang noâng khlâiq bĩq sâng; manoaq carnễn la rơi ngih dũ máh nỡm aluang ki.
19 Restarão tão poucas árvores em sua floresta, que um menino poderá contá-las.
20 Tữ tangái ki toâq, máh cũai I-sarel noâng khlâiq, tỡ bữn poâng noâng cruang khoiq cheq ễ pupứt alới. Ma tỗp alới ễ sa‑âm Yiang Sursĩ, la Ncháu alới ca bráh o lứq.
20 Naquele tempo, o restante de Israel e os remanescentes da casa de Jacó deixarão de apoiar-se naquele que os fere, mas apoiar-se-ão com confiança no Senhor, o Santo de Israel.
21 Bữn cũai I-sarel bĩq náq sâng píh loah chu Yiang Sursĩ ca sốt lứq.
21 Um resto voltará, um resto de Jacó, para o Deus forte.
22 Sanua, tam cũai I-sarel clứng lứq, samoât chũah tâng tor dỡq mưt, ma bữn bĩq náq sâng têq bữn píh loah. Ŏ́c cuchĩt pứt lứq toâq pỡ cũai ki; cớp pĩeiq yỗn alới roap ŏ́c ki.
22 Ainda que teu povo fosse inumerável como a areia do mar, dele só voltará um resto. A destruição está resolvida, a justiça vai tirar a desforra.
23 Yiang Sursĩ, la Ncháu Sốt Toâr Lứq, dững atoâq ŏ́c cuchĩt pứt chũop cruang ki, samoât án khoiq pai dŏq chơ.
23 Esta sentença de ruína o Senhor Deus dos exércitos executará no centro de toda a terra.
24 Yiang Sursĩ la Ncháu Sốt Toâr Lứq pai chóq cũai proai án, alới ca ỡt pỡ cóh Si-ôn neq: “Chỗi ngcŏh tỗp Asi-ria tam alới toân anhia toâq dũi, machớng cũai Ê-yip-tô khoiq táq chóq anhia tễ nhũang.
24 Por isso o Senhor Deus dos exércitos disse: Povo meu, que habitas em Sião, não temas o assírio que te castiga com a vara, e brande seu bastão contra ti, como outrora os egípcios.
25 Lứq tỡ bữn dũn, cứq tỡ bữn cutâu mứt noâng chóq anhia; ma lứq cứq toâq pupứt alới ễn.
25 Porque dentro de muito pouco tempo meu ressentimento contra vós terá fim e minha cólera o aniquilará.
26 Cứq la Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq, cứq ễ toân proaih tỗp alới, machớng cứq khoiq táq chóq tỗp Madian pỡ côl tamáu Ô-rep. Cứq lứq manrap tỗp Asi-ria machớng cứq khoiq manrap cũai Ê-yip-tô.
26 O Senhor Deus dos exércitos vibrará o açoite contra ele como quando feriu Madiã no penhasco de Oreb, e quando estendeu seu bastão sobre o mar, contra o Egito.
27 Tữ tangái ki toâq, cứq acláh tỗp anhia tễ talang atĩ tỗp Asi-ria, chơ anhia tỡ bữn túh cóq dỗl raluang mprơ tỗp alới noâng.”
27 Naquele tempo, o peso que ele te impôs será tirado de teus ombros, e o seu jugo desaparecerá de teu pescoço... Ele avança pelo lado de Rimon,
28 Bo tahan cũai par‑ũal toâq chíl vil Ai-at, tỗp alới pỡq pha vil Mic-rôn. Tỗp alới dŏq sanyam pỡ vil Mic-mat.
28 vai contra Aiat; passou por Magron, e depositou sua bagagem em Micmas;
29 Tỗp alới pỡq luat ntốq raláp cóh, cớp bếq tâng vil Kê-ba muoi sadâu. Máh cũai tâng vil Rama sâng ngcŏh, cớp máh cũai tâng vil Ki-bĩah, la vil puo Salơ, alới dễq nheq.
29 transpuseram o desfiladeiro, e acamparam em Gaba. Ramá está aterrorizada, e Gabaat de Saul, tomada de pânico.
30 Máh cũai Calim ơi! Cóq anhia arô yỗn casang. Tỗp Lai-sa ơi! Tamứng yỗn samoât nơ! Tỗp Ana-thôt ơi! Cóq anhia ta‑ỡi chái!
30 Levanta tua voz, ó filha de Galim; escuta, Laís; responde-lhe Anatot.
31 Tỗp Mat-mana cớp tỗp Kê-bim lúh yoc ễ tamoong.
31 Medmena está em fuga, e os habitantes de Gabim retiraram-se;
32 Tangái nâi máh cũai par‑ũal ỡt chũop nheq vil Nop, cớp tỗp alới payư carpỗt atĩ chóq anũol cóh Si-ôn cớp vil Yaru-salem.
32 mais um dia de pouso em Nobe, e depois ele levantará sua mão contra o monte Sião, contra a colina de Jerusalém.
33 Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ễ táq yỗn tỗp alới lathĩa asễng ariang noau cuot abễng aluang. Tỗp cũai dốq achỗn tỗ cớp táq ntỡng pla, lứq noau tamư asễng, chơ alới cỡt casiet táq lứq.
33 O Senhor Deus dos exércitos, com um golpe terrível, abate os ramos, as grandes árvores são cortadas, e as mais altas lançadas por terra;
34 Yiang Sursĩ lứq poâiq alới ariang noau tamư nỡm aluang tâng sarứng, dếh nỡm aluang o tâng cruang Lê-banôn la dớm tê.
34 a ramagem da floresta tomba pelo ferro, e o Líbano desaba pela força.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.