Habacuque 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Nâi la máh ranáq Yiang Sursĩ khoiq sapáh chóq Ha-bacúc, cũai tang bỗq án.
1 Oráculo recebido em visão pelo profeta Habucuc.
2 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Noâng dũn máh léq cứq cóq rasễq anhia rachuai, nŏ́q anhia tamứng sưong santoiq cứq. Noâng dũn maléq nŏ́q anhia toâq rachuai tỗp hếq yỗn vớt tễ ranáq túh coat nâi?
2 Até quando, Senhor, implorarei sem que escuteis? Até quando vos clamarei: Violência!, sem que venhais em socorro?
3 Cỗ nŏ́q anhia yỗn cứq bữn hữm máh ranáq túh coat nâi? Nŏ́q anhia rơi nhêng máh ranáq sâuq nneq? Ranáq talốh cớp ranáq tachoât ỡt lavíng mpễr cứq, dếh ranáq rachíl ratáq cớp ranáq ralỗih raléh bữn dũ ntốq cu nnơi.
3 Por que me mostrais o espetáculo da iniqüidade, e contemplais vós mesmo essa desgraça? Só vejo diante de mim opressão e violência, nada mais que discórdias e contendas,
4 Cỗ ngkíq, phễp rit tỡ bữn cỡt blễng cớp noau sữq la tỡ bữn tanoang tapứng. Máh cũai loâi dốq lôp cũai tanoang o; ngkíq ŏ́c pĩeiq o ma rapĩen cỡt ŏ́c tỡ pĩeiq ễn.
4 porque a lei se acha desacreditada, e não se vê mais a justiça; porque o ímpio cerca o justo, e a eqüidade encontra-se falseada.
5 Chơ Yiang Sursĩ atỡng máh cũai proai án neq: “Cóq anhia nhêng chu máh cruang ca ỡt lavíng mpễr anhia! Chơ, anhia sâng salễh lứq tễ máh ranáq anhia hữm. Cứq ễ táq ranáq tâng dỡi anhia ca anhia tỡ bữn noap, tam noau atỡng anhia tễ ŏ́c ki.
5 Olhai para as nações e vede. Ficareis assombrados, pasmos, porque vou realizar em vossos dias uma obra, que não acreditaríeis, se vo-la contassem.
6 Cứq ntôm ễ dững atoâq tỗp Ba-bulôn, la cũai ca sâuq luat ngư cớp bữn mứt tachoât lứq, yỗn alới bữn chớc toâr lứq. Alới ễ dững poâl tahan loŏh cheng sốt, cớp alới cỡt sốt nheq máh cruang pưn paloŏng cutrúq nâi.
6 Vou suscitar os caldeus, esse povo feroz e impetuoso, que se espalha através de vastas extensões de terra, para se apoderar de moradas que não são suas.
7 Alới táq yỗn cỡt ranáq cahĩal cớp croŏq criat lứq; phễp rit alới puai la phễp rit alới chống aloŏh bữm, ễq cũai yám noap alới.
7 Ele é terrível e temível, dele próprio procedem seu direito e sua grandeza.
8 “Máh aséh alới la lúh chái hỡn tễ cula aruc, dếh ŏ́c pla khếh alới clữi tễ acho cruang ca chuaq cha bo mandang cheq ễ ngêt. Máh tahan ca ỡt aséh toâq chái tễ cruang yơng lứq; máh aséh alới ễr áiq ễ lúh. Tỗp tahan ki la samoât calang crức ca pachớt asễng ễ cha prán.
8 Seus cavalos são mais ligeiros que as panteras, mais ágeis que os lobos da noite. Seus cavaleiros precipitam-se; eles vêm de longe, e voam como águia que se atira sobre a presa.
9 “Tỗp poâl tahan alới mut chíl na ranáq tachoât lứq; cớp dũ náq la cangcoaih ngcŏh toâq alới cheq ễ toâq. Máh cũai ca alới bữn cỗp la sa‑ữi, ariang chũah.
9 Todos correm para a violência, olhos fixos diante de si; amontoam cativos como grãos de areia.
10 Alới mumat máh puo, dếh cacháng ayê máh cũai sốt canŏ́h hỡ. Tỡ bữn tahan aléq rơi catáng alới toâq alới mut chíl. Alới puon cutễq yỗn sarỡih li cớp viang vil, chơ mut cheng ĩt.
10 Esse povo zomba dos reis, os príncipes são o objeto de seus gracejos; ele se ri de todas as fortalezas: levanta montões de terra e toma-as.
11 Chơ, alới sarbiet tháng, cỡt samoât cuyal. Máh cũai loâi nâi sang toam chớc alới bữm, ariang noau dốq sang toam yiang alới.”
11 Depois o furacão muda de rumo e passa, pratica o mal, ele, cujo deus é a força.
12 Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu cứq, ơi! Anhia la Yiang tễ dỡi mbŏ́q toau toâq sanua; anhia la Yiang bráh o cớp tamoong mantái níc. Anhia la án ca bán kĩaq cứq; anhia khoiq rưoh tỗp Ba-bulôn, cớp yỗn alới cỡt rêng dŏq manrap tỗp hếq.
12 Não sois vós, Senhor, desde o princípio, o meu Deus, o meu Santo, o Imortal? Senhor, vós destinastes este povo para fazer justiça, o Rochedo, vós o designastes para aplicar castigos.
13 Ma nŏ́q anhia rơi nhêng chu máh cũai ca sâuq lứq nâi? Moat anhia bráh o, ngkíq anhia tỡ ễq nhêng chu máh ranáq sâuq, cớp anhia kêt máh ranáq lôih cũai táq. Ngkíq, cỗ nŏ́q anhia ỡt rangiac sâng, bo alới pupứt cũai ca tanoang o hỡn tễ alới?
13 Vossos olhos são por demais puros para verem o mal, não podeis contemplar o sofrimento. Por que olharíeis os ímpios e vos calaríeis, enquanto o malvado devora o justo?
14 Cớp cỗ nŏ́q anhia táq chóq máh cũai ca ŏ́q cũai ayông ariang noau táq chóq sĩaq, tỡ la máh mpông?
14 Trataríeis os homens como os peixes do mar, como os répteis que não têm dono...
15 Tỗp Ba-bulôn cỗp cũai proai la samoât noau ŏ́c sĩaq chuat tâng rabáih. Alới ĩt alieiq sakễt cũai proai, cớp alới triau cupo bũi óh lứq cỗ alới bữn cỗp cũai ki.
15 Ele pesca todos com o anzol, pega-os no covo, e recolhe-os na rede: e com isso se alegra e exulta.
16 Alới cucốh sang alieiq ki cớp chiau crơng phuom, cỗ alieiq ki táq yỗn alới bữn tâc cha thrưong, cớp bữn crơng sana ễm sa‑ữi ramứh.
16 Por isso, oferece sacrifícios à sua nassa, e queima perfumes à sua rede porque, graças a elas, teve pesca abundante e suculento manjar.
17 Ncháu yỗn alới tuac cỗp níc máh cũai proai ngkíq tỡ? Anhia yỗn alới noâng talốh máh cruang cũai canŏ́h cớp ŏ́q loâng mứt pahỡm sarũiq táq tỡ?
17 Mas, continuará ele a esvaziar sua rede, e a degolar impiedosamente as nações?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Habacuque 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.