Habacuque 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Nâi la máh ranáq Yiang Sursĩ khoiq sapáh chóq Ha-bacúc, cũai tang bỗq án.
1 O oráculo que o profeta Habacuque viu.
2 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Noâng dũn máh léq cứq cóq rasễq anhia rachuai, nŏ́q anhia tamứng sưong santoiq cứq. Noâng dũn maléq nŏ́q anhia toâq rachuai tỗp hếq yỗn vớt tễ ranáq túh coat nâi?
2 Até quando Senhor, clamarei eu, e tu não escutarás? ou gritarei a ti: Violência! e não salvarás?
3 Cỗ nŏ́q anhia yỗn cứq bữn hữm máh ranáq túh coat nâi? Nŏ́q anhia rơi nhêng máh ranáq sâuq nneq? Ranáq talốh cớp ranáq tachoât ỡt lavíng mpễr cứq, dếh ranáq rachíl ratáq cớp ranáq ralỗih raléh bữn dũ ntốq cu nnơi.
3 Por que razão me fazes ver a iniqüidade, e a opressão? Pois a destruição e a violência estão diante de mim; há também contendas, e o litígio é suscitado.
4 Cỗ ngkíq, phễp rit tỡ bữn cỡt blễng cớp noau sữq la tỡ bữn tanoang tapứng. Máh cũai loâi dốq lôp cũai tanoang o; ngkíq ŏ́c pĩeiq o ma rapĩen cỡt ŏ́c tỡ pĩeiq ễn.
4 Por esta causa a lei se afrouxa, e a justiça nunca se manifesta; porque o ímpio cerca o justo, de sorte que a justiça é pervertida.
5 Chơ Yiang Sursĩ atỡng máh cũai proai án neq: “Cóq anhia nhêng chu máh cruang ca ỡt lavíng mpễr anhia! Chơ, anhia sâng salễh lứq tễ máh ranáq anhia hữm. Cứq ễ táq ranáq tâng dỡi anhia ca anhia tỡ bữn noap, tam noau atỡng anhia tễ ŏ́c ki.
5 Vede entre as nações, e olhai; maravilhai-vos e admirai-vos; porque realizo em vossos dias uma obra, que vós não acreditareis, quando vos for contada.
6 Cứq ntôm ễ dững atoâq tỗp Ba-bulôn, la cũai ca sâuq luat ngư cớp bữn mứt tachoât lứq, yỗn alới bữn chớc toâr lứq. Alới ễ dững poâl tahan loŏh cheng sốt, cớp alới cỡt sốt nheq máh cruang pưn paloŏng cutrúq nâi.
6 Pois eis que suscito os caldeus, essa nação feroz e impetuosa, que marcha sobre a largura da terra para se apoderar de moradas que não são suas.
7 Alới táq yỗn cỡt ranáq cahĩal cớp croŏq criat lứq; phễp rit alới puai la phễp rit alới chống aloŏh bữm, ễq cũai yám noap alới.
7 Ela é terrível e espantosa; dela mesma sai o seu juízo e a sua dignidade.
8 “Máh aséh alới la lúh chái hỡn tễ cula aruc, dếh ŏ́c pla khếh alới clữi tễ acho cruang ca chuaq cha bo mandang cheq ễ ngêt. Máh tahan ca ỡt aséh toâq chái tễ cruang yơng lứq; máh aséh alới ễr áiq ễ lúh. Tỗp tahan ki la samoât calang crức ca pachớt asễng ễ cha prán.
8 Os seis cavalos são mais ligeiros do que os leopardos, se mais ferozes do que os lobos a tarde; os seus cavaleiros espalham-se por toda a parte; sim, os seus cavaleiros vêm de longe; voam como a águia que se apressa a devorar.
9 “Tỗp poâl tahan alới mut chíl na ranáq tachoât lứq; cớp dũ náq la cangcoaih ngcŏh toâq alới cheq ễ toâq. Máh cũai ca alới bữn cỗp la sa‑ữi, ariang chũah.
9 Eles todos vêm com violência; a sua vanguarda irrompe como o vento oriental; eles ajuntam cativos como areia.
10 Alới mumat máh puo, dếh cacháng ayê máh cũai sốt canŏ́h hỡ. Tỡ bữn tahan aléq rơi catáng alới toâq alới mut chíl. Alới puon cutễq yỗn sarỡih li cớp viang vil, chơ mut cheng ĩt.
10 Escarnecem dos reis, e dos príncipes fazem zombaria; eles se riem de todas as fortalezas; porque, amontoando terra, as tomam.
11 Chơ, alới sarbiet tháng, cỡt samoât cuyal. Máh cũai loâi nâi sang toam chớc alới bữm, ariang noau dốq sang toam yiang alới.”
11 Então passam impetuosamente, como um vento, e seguem, mas eles são culpados, esses cujo próprio poder e o seu deus.
12 Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu cứq, ơi! Anhia la Yiang tễ dỡi mbŏ́q toau toâq sanua; anhia la Yiang bráh o cớp tamoong mantái níc. Anhia la án ca bán kĩaq cứq; anhia khoiq rưoh tỗp Ba-bulôn, cớp yỗn alới cỡt rêng dŏq manrap tỗp hếq.
12 Não és tu desde a eternidade, ó Senhor meu Deus, meu santo? Nós não morreremos. Ó Senhor, para juízo puseste este povo; e tu, ó Rocha, o estabeleceste para correção.
13 Ma nŏ́q anhia rơi nhêng chu máh cũai ca sâuq lứq nâi? Moat anhia bráh o, ngkíq anhia tỡ ễq nhêng chu máh ranáq sâuq, cớp anhia kêt máh ranáq lôih cũai táq. Ngkíq, cỗ nŏ́q anhia ỡt rangiac sâng, bo alới pupứt cũai ca tanoang o hỡn tễ alới?
13 Tu que és tão puro de olhos que não podes ver o mal, e que não podes contemplar a perversidade, por que olhas pára os que procedem aleivosamente, e te calas enquanto o ímpio devora aquele que e mais justo do que ele.
14 Cớp cỗ nŏ́q anhia táq chóq máh cũai ca ŏ́q cũai ayông ariang noau táq chóq sĩaq, tỡ la máh mpông?
14 E farias os homens como os peixes do mar, como os répteis, que não têm quem os governe,
15 Tỗp Ba-bulôn cỗp cũai proai la samoât noau ŏ́c sĩaq chuat tâng rabáih. Alới ĩt alieiq sakễt cũai proai, cớp alới triau cupo bũi óh lứq cỗ alới bữn cỗp cũai ki.
15 Ele a todos levanta com o anzol, apanha-os com a sua rede; e os ajunta na sua rede varredoura; por isso ele se alegra e se regozija.
16 Alới cucốh sang alieiq ki cớp chiau crơng phuom, cỗ alieiq ki táq yỗn alới bữn tâc cha thrưong, cớp bữn crơng sana ễm sa‑ữi ramứh.
16 Por isso sacrifica à sua rede, e queima incenso à sua varredoura; porque por elas enriquece a sua porção, e abundante a sua comida.
17 Ncháu yỗn alới tuac cỗp níc máh cũai proai ngkíq tỡ? Anhia yỗn alới noâng talốh máh cruang cũai canŏ́h cớp ŏ́q loâng mứt pahỡm sarũiq táq tỡ?
17 Porventura por isso continuara esvaziando a sua rede e matando sem piedade os povos?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Habacuque 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.