Habacuque 1
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Nâi la máh ranáq Yiang Sursĩ khoiq sapáh chóq Ha-bacúc, cũai tang bỗq án.
1 Sentença revelada ao profeta Habacuque.
2 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Noâng dũn máh léq cứq cóq rasễq anhia rachuai, nŏ́q anhia tamứng sưong santoiq cứq. Noâng dũn maléq nŏ́q anhia toâq rachuai tỗp hếq yỗn vớt tễ ranáq túh coat nâi?
2 Até quando, Senhor , clamarei eu, e tu não me escutarás? Gritar-te-ei: Violência! E não salvarás?
3 Cỗ nŏ́q anhia yỗn cứq bữn hữm máh ranáq túh coat nâi? Nŏ́q anhia rơi nhêng máh ranáq sâuq nneq? Ranáq talốh cớp ranáq tachoât ỡt lavíng mpễr cứq, dếh ranáq rachíl ratáq cớp ranáq ralỗih raléh bữn dũ ntốq cu nnơi.
3 Por que me mostras a iniquidade e me fazes ver a opressão? Pois a destruição e a violência estão diante de mim; há contendas, e o litígio se suscita.
4 Cỗ ngkíq, phễp rit tỡ bữn cỡt blễng cớp noau sữq la tỡ bữn tanoang tapứng. Máh cũai loâi dốq lôp cũai tanoang o; ngkíq ŏ́c pĩeiq o ma rapĩen cỡt ŏ́c tỡ pĩeiq ễn.
4 Por esta causa, a lei se afrouxa, e a justiça nunca se manifesta, porque o perverso cerca o justo, a justiça é torcida.
5 Chơ Yiang Sursĩ atỡng máh cũai proai án neq: “Cóq anhia nhêng chu máh cruang ca ỡt lavíng mpễr anhia! Chơ, anhia sâng salễh lứq tễ máh ranáq anhia hữm. Cứq ễ táq ranáq tâng dỡi anhia ca anhia tỡ bữn noap, tam noau atỡng anhia tễ ŏ́c ki.
5 Vede entre as nações, olhai, maravilhai-vos e desvanecei, porque realizo, em vossos dias, obra tal, que vós não crereis, quando vos for contada.
6 Cứq ntôm ễ dững atoâq tỗp Ba-bulôn, la cũai ca sâuq luat ngư cớp bữn mứt tachoât lứq, yỗn alới bữn chớc toâr lứq. Alới ễ dững poâl tahan loŏh cheng sốt, cớp alới cỡt sốt nheq máh cruang pưn paloŏng cutrúq nâi.
6 Pois eis que suscito os caldeus, nação amarga e impetuosa, que marcham pela largura da terra, para apoderar-se de moradas que não são suas.
7 Alới táq yỗn cỡt ranáq cahĩal cớp croŏq criat lứq; phễp rit alới puai la phễp rit alới chống aloŏh bữm, ễq cũai yám noap alới.
7 Eles são pavorosos e terríveis, e criam eles mesmos o seu direito e a sua dignidade.
8 “Máh aséh alới la lúh chái hỡn tễ cula aruc, dếh ŏ́c pla khếh alới clữi tễ acho cruang ca chuaq cha bo mandang cheq ễ ngêt. Máh tahan ca ỡt aséh toâq chái tễ cruang yơng lứq; máh aséh alới ễr áiq ễ lúh. Tỗp tahan ki la samoât calang crức ca pachớt asễng ễ cha prán.
8 Os seus cavalos são mais ligeiros do que os leopardos, mais ferozes do que os lobos ao anoitecer são os seus cavaleiros que se espalham por toda parte; sim, os seus cavaleiros chegam de longe, voam como águia que se precipita a devorar.
9 “Tỗp poâl tahan alới mut chíl na ranáq tachoât lứq; cớp dũ náq la cangcoaih ngcŏh toâq alới cheq ễ toâq. Máh cũai ca alới bữn cỗp la sa‑ữi, ariang chũah.
9 Eles todos vêm para fazer violência; o seu rosto suspira por seguir avante; eles reúnem os cativos como areia.
10 Alới mumat máh puo, dếh cacháng ayê máh cũai sốt canŏ́h hỡ. Tỡ bữn tahan aléq rơi catáng alới toâq alới mut chíl. Alới puon cutễq yỗn sarỡih li cớp viang vil, chơ mut cheng ĩt.
10 Eles escarnecem dos reis; os príncipes são objeto do seu riso; riem-se de todas as fortalezas, porque, amontoando terra, as tomam.
11 Chơ, alới sarbiet tháng, cỡt samoât cuyal. Máh cũai loâi nâi sang toam chớc alới bữm, ariang noau dốq sang toam yiang alới.”
11 Então, passam como passa o vento e seguem; fazem-se culpados estes cujo poder é o seu deus.
12 Ơ Yiang Sursĩ, Ncháu cứq, ơi! Anhia la Yiang tễ dỡi mbŏ́q toau toâq sanua; anhia la Yiang bráh o cớp tamoong mantái níc. Anhia la án ca bán kĩaq cứq; anhia khoiq rưoh tỗp Ba-bulôn, cớp yỗn alới cỡt rêng dŏq manrap tỗp hếq.
12 Não és tu desde a eternidade, ó Senhor , meu Deus, ó meu Santo? Não morreremos. Ó Senhor , para executar juízo, puseste aquele povo; tu, ó Rocha, o fundaste para servir de disciplina.
13 Ma nŏ́q anhia rơi nhêng chu máh cũai ca sâuq lứq nâi? Moat anhia bráh o, ngkíq anhia tỡ ễq nhêng chu máh ranáq sâuq, cớp anhia kêt máh ranáq lôih cũai táq. Ngkíq, cỗ nŏ́q anhia ỡt rangiac sâng, bo alới pupứt cũai ca tanoang o hỡn tễ alới?
13 Tu és tão puro de olhos, que não podes ver o mal e a opressão não podes contemplar; por que, pois, toleras os que procedem perfidamente e te calas quando o perverso devora aquele que é mais justo do que ele?
14 Cớp cỗ nŏ́q anhia táq chóq máh cũai ca ŏ́q cũai ayông ariang noau táq chóq sĩaq, tỡ la máh mpông?
14 Por que fazes os homens como os peixes do mar, como os répteis, que não têm quem os governe?
15 Tỗp Ba-bulôn cỗp cũai proai la samoât noau ŏ́c sĩaq chuat tâng rabáih. Alới ĩt alieiq sakễt cũai proai, cớp alới triau cupo bũi óh lứq cỗ alới bữn cỗp cũai ki.
15 A todos levanta o inimigo com o anzol, pesca-os de arrastão e os ajunta na sua rede varredoura; por isso, ele se alegra e se regozija.
16 Alới cucốh sang alieiq ki cớp chiau crơng phuom, cỗ alieiq ki táq yỗn alới bữn tâc cha thrưong, cớp bữn crơng sana ễm sa‑ữi ramứh.
16 Por isso, oferece sacrifício à sua rede e queima incenso à sua varredoura; porque por elas enriqueceu a sua porção, e tem gordura a sua comida.
17 Ncháu yỗn alới tuac cỗp níc máh cũai proai ngkíq tỡ? Anhia yỗn alới noâng talốh máh cruang cũai canŏ́h cớp ŏ́q loâng mứt pahỡm sarũiq táq tỡ?
17 Acaso, continuará, por isso, esvaziando a sua rede e matando sem piedade os povos?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Habacuque 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.