Gênesis 8
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI
1 Ma Yiang Sursĩ tỡ bữn khlĩr Nô-ê, cớp nheq tữh charán cruang cớp charán dống ca ỡt cớp Nô-ê tâng tuoc ki. Yiang Sursĩ tễng cuyal phát ploaq chũop nheq cloong cutễq nâi. Chơ dỡq mbỡiq sarễt.
1 Então Deus lembrou-se de Noé e de todos os animais selvagens e rebanhos domésticos que estavam com ele na arca, e enviou então um vento sobre a terra, e as águas começaram a baixar.
2 Máh abóc dỡq cỡt laviei loah, cớp dỡq tễ paloŏng la tỡ bữn sễng noâng. Mia la tỡ bữn choân noâng; án yứh ễn.
2 As fontes das profundezas e as comportas do céu se fecharam, e a chuva parou.
3 Toâq vớt muoi culám sỡng chít tangái tễ raloâm dỡq toâq tâng cutễq nâi, ngkíq dỡq ki ngcuai sarễt muoi tangái bĩq, muoi tangái bĩq.
3 As águas foram baixando pouco a pouco sobre a terra. Ao fim de cento e cinqüenta dias, as águas tinham diminuído,
4 Tangái muoi chít tapul, casâi tapul, tuoc Nô-ê kiang tâng anũol cóh A-rarat.
4 e, no décimo sétimo dia do sétimo mês, a arca pousou nas montanhas de Ararate.
5 Ma dỡq, ki cu rangái muoi tangái bĩq muoi tangái bĩq án sarễt yỗn toau toâq tangái muoi, casâi muoi chít. Tangái ki nŏ́q mpáh loah máh anũol cóh.
5 As águas continuaram a baixar até o décimo mês, e no primeiro dia do décimo mês apareceram os topos das montanhas.
6 Vớt tễ tangái ki bữn pỗn chít tangái ễn nŏ́q Nô-ê pớh toong án khoiq táq dŏq tâng tuoc ki.
6 Passados quarenta dias, Noé abriu a janela que fizera na arca.
7 Cớp án acláh muoi lám chớm ca‑ac. Chớm ki pâr luloah níc toau toâq tangái dỡq sarễt tễ cloong cutễq.
7 Esperando que a terra já tivesse aparecido, Noé soltou um corvo, mas este ficou dando voltas.
8 Chơ Nô-ê acláh muoi lám chớm tariap ễn yỗn pỡq nhêng dỡq sarễt chơ ma tỡ yũah.
8 Depois soltou uma pomba para ver se as águas tinham diminuído na superfície da terra.
9 Ma chớm tariap nâi tỡ ramóh muoi ntốq léq yỗn án têq póc. Chơ án pâr píh loah chu tuoc sĩa, yuaq dỡq noâng ỡt pláh tâng pỡng cloong cutễq. Nô-ê tavoc cỗp chớm tariap ki, cớp amut loah tâng tuoc.
9 Mas a pomba não encontrou lugar onde pousar os pés porque as águas ainda cobriam toda a superfície da terra e, por isso, voltou para a arca, a Noé. Ele estendeu a mão para fora, apanhou a pomba e a trouxe de volta para dentro da arca.
10 Tễ tangái ki Nô-ê acoan bữn tapul tangái ễn, ki nŏ́q án acláh sĩa chớm tariap.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou novamente a pomba.
11 Toâq tabữ, chớm tariap nâi pâr chu loah pỡ tuoc cớp cubỗ muoi liang sala o‑li‑vê ramoong. Ngkíq, Nô-ê dáng lứq samoât raloâm dỡq khoiq sarễt sa‑ữi chơ.
11 Ao entardecer, quando a pomba voltou, trouxe em seu bico uma folha nova de oliveira. Noé então ficou sabendo que as águas tinham diminuído sobre a terra.
12 Tễ tangái ki Nô-ê acoan bữn tapul tangái ễn, nŏ́q án acláh loah chớm tariap ki. Tữ án acláh trỗ nâi, chớm tariap ki tỡ bữn chu noâng pỡ án.
12 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba, mas desta vez ela não voltou.
13 Tâng cumo Nô-ê bữn tapoât culám muoi cumo, tangái muoi, casâi muoi, raloâm dỡq ki sarễt tháng tễ cloong cutễq. Moâm ki, Nô-ê tŏ́h nheq sarpo tuoc. Án tapoang nhêng chu nâi chu ki, án hữm cloong cutễq khoiq cheq khỗ chơ.
13 No primeiro dia do primeiro mês do ano seiscentos e um da vida de Noé, secaram-se as águas na terra. Noé então removeu o teto da arca e viu que a superfície da terra estava seca.
14 Tangái bar chít tapul, casâi bar cutễq cỡt khỗ loah nheq.
14 No vigésimo sétimo dia do segundo mês, a terra estava completamente seca.
15 Yiang Sursĩ atỡng Nô-ê neq:
15 Então Deus disse a Noé:
16 “Cóq mới dững lacuoi, con, cớp cumân mới loŏh tễ tuoc nâi.
16 "Saia da arca, você e sua mulher, seus filhos e as mulheres deles.
17 Cớp cóq mới pong aloŏh tê máh charán mới khoiq amut tâng tuoc, dếh chớm, dếh charán talor, dếh charán dống dŏq yỗn têq cỡt rứh rưong sa‑ữi lứq tâng cloong cutễq nâi.”
17 Faça que saiam também todos os animais que estão com você: as aves, os animais grandes e os animais pequenos que se movem rente ao chão. Faça-os sair para que se espalhem pela terra, sejam férteis e se multipliquem".
18 Ngkíq Nô-ê cớp lacuoi án, dếh máh con cớp cumân án, nheq náq alới loŏh tễ tuoc.
18 Então Noé saiu da arca com sua mulher e seus filhos e as mulheres deles,
19 Cớp dũ ramứh charán ca tamoong tâng cốc cutễq nâi loŏh tễ tuoc ki tê, dũ ramứh chớm, dũ ramứh charán talor, cớp dũ ramứh charán canŏ́h hỡ.
19 e com todos os animais grandes, todos os animais pequenos que se movem rente ao chão e todas as aves. Tudo o que se move sobre a terra saiu da arca, uma espécie após outra.
20 Chơ Nô-ê táq muoi lám prông dŏq sang toam Yiang Sursĩ. Án ĩt muoi lám charán cớp muoi lám chớm tễ nheq máh charán bráh puai rit. Án bốh charán ki tâng prông sang dŏq sa‑ỡn Yiang Sursĩ.
20 Depois Noé construiu um altar dedicado ao Senhor e, tomando alguns animais e aves puros, ofereceu-os como holocausto, queimando-os sobre o altar.
21 Yiang Sursĩ sâng bũi pahỡm toâq án sâng hỡi phuom ki. Cớp án chanchớm tâng mứt neq: “Cứq tỡ bữn pupap noâng cốc cutễq nâi cỗ tian máh cũai táq ranáq sâuq. Cứq dáng mứt pahỡm cũai chanchớm níc ranáq sâuq tễ noâng carnễn. Ma cứq tỡ bữn cachĩt noâng máh ramứh tamoong riang cứq khoiq táq tễ nhũang chơ.
21 O Senhor sentiu o aroma agradável e disse a si mesmo: "Nunca mais amaldiçoarei a terra por causa do homem, pois o seu coração é inteiramente inclinado para o mal desde a infância. E nunca mais destruirei todos os seres vivos como fiz desta vez.
22 Lứq samoât, khân noâng bữn cốc cutễq nâi, ki noâng bữn tê máh ranáq neq: Catữ chuchóh cớp catữ susot, cutâu cớp leng, catữ phũac cớp catữ sangễt, tangái cớp sadâu.”
22 "Enquanto durar a terra, plantio e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite jamais cessarão".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.