Gênesis 8

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ma Yiang Sursĩ tỡ bữn khlĩr Nô-ê, cớp nheq tữh charán cruang cớp charán dống ca ỡt cớp Nô-ê tâng tuoc ki. Yiang Sursĩ tễng cuyal phát ploaq chũop nheq cloong cutễq nâi. Chơ dỡq mbỡiq sarễt.
1 Lembrou-se Deus de Noé e de todos os animais selváticos e de todos os animais domésticos que com ele estavam na arca; Deus fez soprar um vento sobre a terra, e baixaram as águas.
2 Máh abóc dỡq cỡt laviei loah, cớp dỡq tễ paloŏng la tỡ bữn sễng noâng. Mia la tỡ bữn choân noâng; án yứh ễn.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a copiosa chuva dos céus se deteve.
3 Toâq vớt muoi culám sỡng chít tangái tễ raloâm dỡq toâq tâng cutễq nâi, ngkíq dỡq ki ngcuai sarễt muoi tangái bĩq, muoi tangái bĩq.
3 As águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra e minguaram ao cabo de cento e cinquenta dias.
4 Tangái muoi chít tapul, casâi tapul, tuoc Nô-ê kiang tâng anũol cóh A-rarat.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Ma dỡq, ki cu rangái muoi tangái bĩq muoi tangái bĩq án sarễt yỗn toau toâq tangái muoi, casâi muoi chít. Tangái ki nŏ́q mpáh loah máh anũol cóh.
5 E as águas foram minguando até ao décimo mês, em cujo primeiro dia apareceram os cimos dos montes.
6 Vớt tễ tangái ki bữn pỗn chít tangái ễn nŏ́q Nô-ê pớh toong án khoiq táq dŏq tâng tuoc ki.
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que fizera na arca
7 Cớp án acláh muoi lám chớm ca‑ac. Chớm ki pâr luloah níc toau toâq tangái dỡq sarễt tễ cloong cutễq.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas de sobre a terra.
8 Chơ Nô-ê acláh muoi lám chớm tariap ễn yỗn pỡq nhêng dỡq sarễt chơ ma tỡ yũah.
8 Depois, soltou uma pomba para ver se as águas teriam já minguado da superfície da terra;
9 Ma chớm tariap nâi tỡ ramóh muoi ntốq léq yỗn án têq póc. Chơ án pâr píh loah chu tuoc sĩa, yuaq dỡq noâng ỡt pláh tâng pỡng cloong cutễq. Nô-ê tavoc cỗp chớm tariap ki, cớp amut loah tâng tuoc.
9 mas a pomba, não achando onde pousar o pé, tornou a ele para a arca; porque as águas cobriam ainda a terra. Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 Tễ tangái ki Nô-ê acoan bữn tapul tangái ễn, ki nŏ́q án acláh sĩa chớm tariap.
10 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Toâq tabữ, chớm tariap nâi pâr chu loah pỡ tuoc cớp cubỗ muoi liang sala o‑li‑vê ramoong. Ngkíq, Nô-ê dáng lứq samoât raloâm dỡq khoiq sarễt sa‑ữi chơ.
11 À tarde, ela voltou a ele; trazia no bico uma folha nova de oliveira; assim entendeu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 Tễ tangái ki Nô-ê acoan bữn tapul tangái ễn, nŏ́q án acláh loah chớm tariap ki. Tữ án acláh trỗ nâi, chớm tariap ki tỡ bữn chu noâng pỡ án.
12 Então, esperou ainda mais sete dias e soltou a pomba; ela, porém, já não tornou a ele.
13 Tâng cumo Nô-ê bữn tapoât culám muoi cumo, tangái muoi, casâi muoi, raloâm dỡq ki sarễt tháng tễ cloong cutễq. Moâm ki, Nô-ê tŏ́h nheq sarpo tuoc. Án tapoang nhêng chu nâi chu ki, án hữm cloong cutễq khoiq cheq khỗ chơ.
13 Sucedeu que, no primeiro dia do primeiro mês, do ano seiscentos e um, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 Tangái bar chít tapul, casâi bar cutễq cỡt khỗ loah nheq.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Yiang Sursĩ atỡng Nô-ê neq:
15 Então, disse Deus a Noé:
16 “Cóq mới dững lacuoi, con, cớp cumân mới loŏh tễ tuoc nâi.
16 Sai da arca, e, contigo, tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos.
17 Cớp cóq mới pong aloŏh tê máh charán mới khoiq amut tâng tuoc, dếh chớm, dếh charán talor, dếh charán dống dŏq yỗn têq cỡt rứh rưong sa‑ữi lứq tâng cloong cutễq nâi.”
17 Os animais que estão contigo, de toda carne, tanto aves como gado, e todo réptil que rasteja sobre a terra, faze sair a todos, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Ngkíq Nô-ê cớp lacuoi án, dếh máh con cớp cumân án, nheq náq alới loŏh tễ tuoc.
18 Saiu, pois, Noé, com seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos.
19 Cớp dũ ramứh charán ca tamoong tâng cốc cutễq nâi loŏh tễ tuoc ki tê, dũ ramứh chớm, dũ ramứh charán talor, cớp dũ ramứh charán canŏ́h hỡ.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os répteis, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Chơ Nô-ê táq muoi lám prông dŏq sang toam Yiang Sursĩ. Án ĩt muoi lám charán cớp muoi lám chớm tễ nheq máh charán bráh puai rit. Án bốh charán ki tâng prông sang dŏq sa‑ỡn Yiang Sursĩ.
20 Levantou Noé um altar ao Senhor e, tomando de animais limpos e de aves limpas, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Yiang Sursĩ sâng bũi pahỡm toâq án sâng hỡi phuom ki. Cớp án chanchớm tâng mứt neq: “Cứq tỡ bữn pupap noâng cốc cutễq nâi cỗ tian máh cũai táq ranáq sâuq. Cứq dáng mứt pahỡm cũai chanchớm níc ranáq sâuq tễ noâng carnễn. Ma cứq tỡ bữn cachĩt noâng máh ramứh tamoong riang cứq khoiq táq tễ nhũang chơ.
21 E o Senhor aspirou o suave cheiro e disse consigo mesmo: Não tornarei a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque é mau o desígnio íntimo do homem desde a sua mocidade; nem tornarei a ferir todo vivente, como fiz.
22 Lứq samoât, khân noâng bữn cốc cutễq nâi, ki noâng bữn tê máh ranáq neq: Catữ chuchóh cớp catữ susot, cutâu cớp leng, catữ phũac cớp catữ sangễt, tangái cớp sadâu.”
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.