Gênesis 8

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ma Yiang Sursĩ tỡ bữn khlĩr Nô-ê, cớp nheq tữh charán cruang cớp charán dống ca ỡt cớp Nô-ê tâng tuoc ki. Yiang Sursĩ tễng cuyal phát ploaq chũop nheq cloong cutễq nâi. Chơ dỡq mbỡiq sarễt.
1 Então Deus se lembrou de Noé e de todos os animais selvagens e de todos os animais domésticos que estavam com ele na arca. Deus fez soprar um vento sobre a terra, e as águas começaram a baixar.
2 Máh abóc dỡq cỡt laviei loah, cớp dỡq tễ paloŏng la tỡ bữn sễng noâng. Mia la tỡ bữn choân noâng; án yứh ễn.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a chuva dos céus se deteve.
3 Toâq vớt muoi culám sỡng chít tangái tễ raloâm dỡq toâq tâng cutễq nâi, ngkíq dỡq ki ngcuai sarễt muoi tangái bĩq, muoi tangái bĩq.
3 As águas iam escoando continuamente da face da terra. Ao fim de cento e cinquenta dias as águas tinham baixado.
4 Tangái muoi chít tapul, casâi tapul, tuoc Nô-ê kiang tâng anũol cóh A-rarat.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Ma dỡq, ki cu rangái muoi tangái bĩq muoi tangái bĩq án sarễt yỗn toau toâq tangái muoi, casâi muoi chít. Tangái ki nŏ́q mpáh loah máh anũol cóh.
5 E as águas continuaram a baixar até o décimo mês. No primeiro dia desse mês apareceram os picos das montanhas.
6 Vớt tễ tangái ki bữn pỗn chít tangái ễn nŏ́q Nô-ê pớh toong án khoiq táq dŏq tâng tuoc ki.
6 Quarenta dias depois, Noé abriu a janela que tinha feito na arca
7 Cớp án acláh muoi lám chớm ca‑ac. Chớm ki pâr luloah níc toau toâq tangái dỡq sarễt tễ cloong cutễq.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas sobre a terra.
8 Chơ Nô-ê acláh muoi lám chớm tariap ễn yỗn pỡq nhêng dỡq sarễt chơ ma tỡ yũah.
8 Depois, Noé soltou uma pomba para ver se as águas já tinham diminuído na superfície da terra.
9 Ma chớm tariap nâi tỡ ramóh muoi ntốq léq yỗn án têq póc. Chơ án pâr píh loah chu tuoc sĩa, yuaq dỡq noâng ỡt pláh tâng pỡng cloong cutễq. Nô-ê tavoc cỗp chớm tariap ki, cớp amut loah tâng tuoc.
9 Mas a pomba, não achando lugar para pousar os pés, voltou para junto de Noé, na arca; porque as águas ainda cobriam a terra. Noé, estendendo a mão, pegou a pomba e a recolheu consigo na arca e a trouxe de novo para dentro da arca.
10 Tễ tangái ki Nô-ê acoan bữn tapul tangái ễn, ki nŏ́q án acláh sĩa chớm tariap.
10 Noé esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Toâq tabữ, chớm tariap nâi pâr chu loah pỡ tuoc cớp cubỗ muoi liang sala o‑li‑vê ramoong. Ngkíq, Nô-ê dáng lứq samoât raloâm dỡq khoiq sarễt sa‑ữi chơ.
11 À tarde, ela voltou a ele, trazendo no bico uma folha nova de oliveira. Assim Noé entendeu que as águas tinham baixado sobre a terra.
12 Tễ tangái ki Nô-ê acoan bữn tapul tangái ễn, nŏ́q án acláh loah chớm tariap ki. Tữ án acláh trỗ nâi, chớm tariap ki tỡ bữn chu noâng pỡ án.
12 Esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba; ela, porém, já não voltou mais para ele.
13 Tâng cumo Nô-ê bữn tapoât culám muoi cumo, tangái muoi, casâi muoi, raloâm dỡq ki sarễt tháng tễ cloong cutễq. Moâm ki, Nô-ê tŏ́h nheq sarpo tuoc. Án tapoang nhêng chu nâi chu ki, án hữm cloong cutễq khoiq cheq khỗ chơ.
13 Aconteceu que, no primeiro dia do primeiro mês do ano seiscentos e um, as águas que estavam sobre a terra secaram. Então Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 Tangái bar chít tapul, casâi bar cutễq cỡt khỗ loah nheq.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Yiang Sursĩ atỡng Nô-ê neq:
15 Então Deus disse a Noé:
16 “Cóq mới dững lacuoi, con, cớp cumân mới loŏh tễ tuoc nâi.
16 — Saia da arca, você, a sua mulher, os seus filhos e as mulheres dos seus filhos.
17 Cớp cóq mới pong aloŏh tê máh charán mới khoiq amut tâng tuoc, dếh chớm, dếh charán talor, dếh charán dống dŏq yỗn têq cỡt rứh rưong sa‑ữi lứq tâng cloong cutễq nâi.”
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, tanto aves como gado, e todo animal que rasteja sobre a terra, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Ngkíq Nô-ê cớp lacuoi án, dếh máh con cớp cumân án, nheq náq alới loŏh tễ tuoc.
18 Saiu, pois, Noé, com os seus filhos, a sua mulher e as mulheres dos seus filhos.
19 Cớp dũ ramứh charán ca tamoong tâng cốc cutễq nâi loŏh tễ tuoc ki tê, dũ ramứh chớm, dũ ramứh charán talor, cớp dũ ramứh charán canŏ́h hỡ.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os animais que rastejam, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Chơ Nô-ê táq muoi lám prông dŏq sang toam Yiang Sursĩ. Án ĩt muoi lám charán cớp muoi lám chớm tễ nheq máh charán bráh puai rit. Án bốh charán ki tâng prông sang dŏq sa‑ỡn Yiang Sursĩ.
20 Noé levantou um altar ao Senhor e, tomando de animais puros e de aves puras, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Yiang Sursĩ sâng bũi pahỡm toâq án sâng hỡi phuom ki. Cớp án chanchớm tâng mứt neq: “Cứq tỡ bữn pupap noâng cốc cutễq nâi cỗ tian máh cũai táq ranáq sâuq. Cứq dáng mứt pahỡm cũai chanchớm níc ranáq sâuq tễ noâng carnễn. Ma cứq tỡ bữn cachĩt noâng máh ramứh tamoong riang cứq khoiq táq tễ nhũang chơ.
21 E o Senhor aspirou o aroma agradável e disse consigo mesmo: — Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa das pessoas, porque é mau o desígnio íntimo do ser humano desde a sua mocidade. Também nunca mais vou destruir todos os seres vivos, como fiz desta vez.
22 Lứq samoât, khân noâng bữn cốc cutễq nâi, ki noâng bữn tê máh ranáq neq: Catữ chuchóh cớp catữ susot, cutâu cớp leng, catữ phũac cớp catữ sangễt, tangái cớp sadâu.”
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.