Gênesis 29
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT
1 Yacốp pỡq toâq pỡ cruang cũq án coah angia mandang loŏh.
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Bo án toâq pỡ ki, án hữm muoi lám dỡq chữong ỡt tâng ruang, cớp bữn pái tỗp cữu ỡt cheq dỡq chữong ki. Máh charán ki dốq nguaiq dỡq tễ chữong nâi. Ma bữn tamáu côl catáng chíq tâng pỡng ngoah chữong.
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Toâq máh tỗp cữu rôm dũ nheq ntốq ki, cũai mantán coŏh cốc tamáu aloŏh tễ ngoah dỡq chữong dŏq yỗn cữu nguaiq. Moâm cữu nguaiq, alới catáng loah tamáu ngoah chữong.
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Yacốp blớh cũai mantán cữu ki neq: “Sễm ai ơi! Anhia toâq tễ léq?”
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Yacốp blớh alới ễn: “Anhia dáng tỡ bữn cũai ramứh Laban, châu Nahor?”
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Chơ Yacốp blớh ễn: “Án bán sũan tỡ?”
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Yacốp pai neq: “Sanua nâi, paloŏng noâng poang, tỡ yũah toâq ngư pong charán chu dống. Nŏ́q anhia tỡ bữn ŏh dỡq yỗn cữu anhia nguaiq voai. Moâm ki anhia cuvêq chu ntốq chuaq cha.”
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Tỗp cũai ki ta‑ỡi Yacốp neq: “Hếq tỡ têq táq ngkíq. Cóq coan máh tỗp cữu parỗm dũ nheq voai. Moâm ki, hếq têq coŏh tamáu aloŏh tễ ngoah chữong, chơ ŏh dỡq yỗn cữu nguaiq.”
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Bo Yacốp noâng táq ntỡng cớp cũai mantán ki, Rachel toâq cớp tỗp cữu mpoaq án, yuaq án la cũai bán kĩaq cữu ki.
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Tữ Yacốp hữm Rachel con mansễm Laban cũq án, cớp cữu Laban, ngkíq án coŏh tamáu tễ ngoah dỡq chữong, cớp án yỗn cữu cũq án nguaiq.
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Chơ Yacốp hũn Rachel cớp án nhiam, cỗ án sâng ỡn lứq.
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Yacốp atỡng Rachel neq: “Cứq la sễm ai mpoaq mới; mpiq cứq la Rê-be-ca.”
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Tữ Laban sâng con án atỡng tễ Yacốp, la con amuaq án, ngkíq án lúh pỡq ramóh Yacốp. Laban kĩau Yacốp, cớp hũn hĩt. Chơ án dững Yacốp chu pỡ dống án. Ỡt ntốq ki Yacốp atỡng Laban nheq máh ramứh tễ dống sũ án.
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Cớp Laban atỡng Yacốp neq: “Lứq samoât, mới la sễm ai cứq.”
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Moâm ki, Laban atỡng Yacốp neq: “Mới la sễm ai cứq lứq, ma tỡ pĩeiq mới táq miat sâng ranáq yỗn cứq. Sanua mới atỡng cứq, maléq mới yoc ễ bữn práq cóng tễ ranáq mới táq.”
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Laban bữn bar lám con mansễm. Lê-a la ỡi; Rachel la a‑ễm.
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Lê-a bữn moat ieuq. Ma Rachel la cũai nêuq cớp bữn thán riang o.
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Ngkíq Yacốp ayooq Rachel cớp án atỡng Laban neq: “Cứq táq ranáq yỗn mới nheq tapul cumo, khân mới yỗn cứq ĩt Rachel con ralŏ́h mới.”
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Laban ta‑ỡi neq: “Ŏ́c ki o; khaq cứq yỗn mới ĩt táq lacuoi, saláng yỗn án ỡt cớp samiang canŏ́h. O lứq mới ỡt cớp cứq.”
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Yuaq ngkíq, Yacốp táq ranáq yỗn Laban nheq tapul cumo, cỗ án ễ bữn niang Rachel táq lacuoi. Tapul cumo vớt chái lứq, ariang pai bar pái tangái sâng yỗn Yacốp, cỗ án ayooq lứq Rachel.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Vớt tapul cumo, Yacốp atỡng Laban neq: “Panát par‑ữq hái pruam khoiq nheq chơ, sanua sễq cũq yỗn cứq bữn lacuoi, dŏq cứq têq ỡt cớp án.”
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Ngkíq Laban thrũan rabễng yỗn con án. Án mơi nheq tữh cũai tâng vil, yỗn toâq rôm nguaiq cha bũi.
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Ma toâq sadâu, Laban dững Lê-a con mansễm án atoâq pỡ Yacốp, chơ Yacốp bếq cớp Lê-a.
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 Cớp Laban yỗn amŏq Sil-pa dŏq táq ranáq yỗn Lê-a.
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Toâq poang tarưp Yacốp hữm niang Lê-a, tỡ cỡn niang Rachel. Ngkíq Yacốp atỡng Laban neq: “Nŏ́q anhia táq chóq hếq nneq? Hếq táq ranáq yỗn anhia nheq tapul cumo, cỗ hếq ễ bữn Rachel táq lacuoi? Nŏ́q anhia phếq hếq?”
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Laban ta‑ỡi neq: “Rit tâng cruang hếq, a‑ễm tỡ têq ĩt cayac nhũang ỡi. Sanua cóq anhia ỡt acoan tapul tangái voai, ki nŏ́q hếq chiau Rachel yỗn anhia tê,
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 khân anhia táq ranáq yỗn hếq tapul cumo ễn.”
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Yacốp táq ariang Laban pai. Án táq moâm tapul tangái puai phễp rit rabễng cớp Lê-a. Moâm ki, Laban yỗn Rachel ễn.
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Laban yỗn amŏq Bil-ha hỡ dŏq táq ranáq yỗn Rachel.
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Ngkíq Yacốp bếq cớp Rachel, cớp án ayooq Rachel hỡn tễ Lê-a. Chơ án táq ranáq yỗn Laban nheq tapul cumo ễn.
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Yiang Sursĩ hữm Yacốp ayooq Lê-a bĩq sâng. Ngkíq, án yỗn Lê-a bữn con. Ma Rachel cỡt cũai cũt.
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Lê-a ỡt mumiaq, chơ án canỡt muoi lám con samiang; án amứh Ruben, yuaq án pai neq: “Yiang Sursĩ dáng cayac cứq tỡ bữn ayooq cứq. Sanua cayac cứq lứq ayooq cứq tê.”
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 Vớt ki Lê-a ỡt mumiaq sĩa, cớp án canỡt con samiang ễn. Chơ án pai neq: “Yiang Sursĩ bữn sâng pai noau kêt cứq. Ngkíq, án yỗn cứq bữn con samiang ễn.” Lê-a amứh con ki la Si-mê-ôn.
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 Dũn tễ ki Lê-a ỡt mumiaq ễn. Án canỡt con samiang sĩa, cớp án pai neq: “Sanua cayac cứq cỡt muoi mứt cớp cứq, yuaq cứq khoiq canỡt pái lám con samiang yỗn án chơ.”
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 Chơ dũn tễ ki, Lê-a ỡt mumiaq sĩa. Án canỡt con samiang ễn. Cớp án pai neq: “Trỗ nâi cứq ễ khễn Yiang Sursĩ.”
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.