Gênesis 29
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Yacốp pỡq toâq pỡ cruang cũq án coah angia mandang loŏh.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Bo án toâq pỡ ki, án hữm muoi lám dỡq chữong ỡt tâng ruang, cớp bữn pái tỗp cữu ỡt cheq dỡq chữong ki. Máh charán ki dốq nguaiq dỡq tễ chữong nâi. Ma bữn tamáu côl catáng chíq tâng pỡng ngoah chữong.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Toâq máh tỗp cữu rôm dũ nheq ntốq ki, cũai mantán coŏh cốc tamáu aloŏh tễ ngoah dỡq chữong dŏq yỗn cữu nguaiq. Moâm cữu nguaiq, alới catáng loah tamáu ngoah chữong.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Yacốp blớh cũai mantán cữu ki neq: “Sễm ai ơi! Anhia toâq tễ léq?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Yacốp blớh alới ễn: “Anhia dáng tỡ bữn cũai ramứh Laban, châu Nahor?”
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Chơ Yacốp blớh ễn: “Án bán sũan tỡ?”
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yacốp pai neq: “Sanua nâi, paloŏng noâng poang, tỡ yũah toâq ngư pong charán chu dống. Nŏ́q anhia tỡ bữn ŏh dỡq yỗn cữu anhia nguaiq voai. Moâm ki anhia cuvêq chu ntốq chuaq cha.”
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Tỗp cũai ki ta‑ỡi Yacốp neq: “Hếq tỡ têq táq ngkíq. Cóq coan máh tỗp cữu parỗm dũ nheq voai. Moâm ki, hếq têq coŏh tamáu aloŏh tễ ngoah chữong, chơ ŏh dỡq yỗn cữu nguaiq.”
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Bo Yacốp noâng táq ntỡng cớp cũai mantán ki, Rachel toâq cớp tỗp cữu mpoaq án, yuaq án la cũai bán kĩaq cữu ki.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Tữ Yacốp hữm Rachel con mansễm Laban cũq án, cớp cữu Laban, ngkíq án coŏh tamáu tễ ngoah dỡq chữong, cớp án yỗn cữu cũq án nguaiq.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Chơ Yacốp hũn Rachel cớp án nhiam, cỗ án sâng ỡn lứq.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Yacốp atỡng Rachel neq: “Cứq la sễm ai mpoaq mới; mpiq cứq la Rê-be-ca.”
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Tữ Laban sâng con án atỡng tễ Yacốp, la con amuaq án, ngkíq án lúh pỡq ramóh Yacốp. Laban kĩau Yacốp, cớp hũn hĩt. Chơ án dững Yacốp chu pỡ dống án. Ỡt ntốq ki Yacốp atỡng Laban nheq máh ramứh tễ dống sũ án.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Cớp Laban atỡng Yacốp neq: “Lứq samoât, mới la sễm ai cứq.”
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Moâm ki, Laban atỡng Yacốp neq: “Mới la sễm ai cứq lứq, ma tỡ pĩeiq mới táq miat sâng ranáq yỗn cứq. Sanua mới atỡng cứq, maléq mới yoc ễ bữn práq cóng tễ ranáq mới táq.”
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Laban bữn bar lám con mansễm. Lê-a la ỡi; Rachel la a‑ễm.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Lê-a bữn moat ieuq. Ma Rachel la cũai nêuq cớp bữn thán riang o.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Ngkíq Yacốp ayooq Rachel cớp án atỡng Laban neq: “Cứq táq ranáq yỗn mới nheq tapul cumo, khân mới yỗn cứq ĩt Rachel con ralŏ́h mới.”
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Laban ta‑ỡi neq: “Ŏ́c ki o; khaq cứq yỗn mới ĩt táq lacuoi, saláng yỗn án ỡt cớp samiang canŏ́h. O lứq mới ỡt cớp cứq.”
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Yuaq ngkíq, Yacốp táq ranáq yỗn Laban nheq tapul cumo, cỗ án ễ bữn niang Rachel táq lacuoi. Tapul cumo vớt chái lứq, ariang pai bar pái tangái sâng yỗn Yacốp, cỗ án ayooq lứq Rachel.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Vớt tapul cumo, Yacốp atỡng Laban neq: “Panát par‑ữq hái pruam khoiq nheq chơ, sanua sễq cũq yỗn cứq bữn lacuoi, dŏq cứq têq ỡt cớp án.”
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Ngkíq Laban thrũan rabễng yỗn con án. Án mơi nheq tữh cũai tâng vil, yỗn toâq rôm nguaiq cha bũi.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Ma toâq sadâu, Laban dững Lê-a con mansễm án atoâq pỡ Yacốp, chơ Yacốp bếq cớp Lê-a.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 Cớp Laban yỗn amŏq Sil-pa dŏq táq ranáq yỗn Lê-a.
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Toâq poang tarưp Yacốp hữm niang Lê-a, tỡ cỡn niang Rachel. Ngkíq Yacốp atỡng Laban neq: “Nŏ́q anhia táq chóq hếq nneq? Hếq táq ranáq yỗn anhia nheq tapul cumo, cỗ hếq ễ bữn Rachel táq lacuoi? Nŏ́q anhia phếq hếq?”
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Laban ta‑ỡi neq: “Rit tâng cruang hếq, a‑ễm tỡ têq ĩt cayac nhũang ỡi. Sanua cóq anhia ỡt acoan tapul tangái voai, ki nŏ́q hếq chiau Rachel yỗn anhia tê,
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 khân anhia táq ranáq yỗn hếq tapul cumo ễn.”
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Yacốp táq ariang Laban pai. Án táq moâm tapul tangái puai phễp rit rabễng cớp Lê-a. Moâm ki, Laban yỗn Rachel ễn.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Laban yỗn amŏq Bil-ha hỡ dŏq táq ranáq yỗn Rachel.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Ngkíq Yacốp bếq cớp Rachel, cớp án ayooq Rachel hỡn tễ Lê-a. Chơ án táq ranáq yỗn Laban nheq tapul cumo ễn.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Yiang Sursĩ hữm Yacốp ayooq Lê-a bĩq sâng. Ngkíq, án yỗn Lê-a bữn con. Ma Rachel cỡt cũai cũt.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Lê-a ỡt mumiaq, chơ án canỡt muoi lám con samiang; án amứh Ruben, yuaq án pai neq: “Yiang Sursĩ dáng cayac cứq tỡ bữn ayooq cứq. Sanua cayac cứq lứq ayooq cứq tê.”
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Vớt ki Lê-a ỡt mumiaq sĩa, cớp án canỡt con samiang ễn. Chơ án pai neq: “Yiang Sursĩ bữn sâng pai noau kêt cứq. Ngkíq, án yỗn cứq bữn con samiang ễn.” Lê-a amứh con ki la Si-mê-ôn.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Dũn tễ ki Lê-a ỡt mumiaq ễn. Án canỡt con samiang sĩa, cớp án pai neq: “Sanua cayac cứq cỡt muoi mứt cớp cứq, yuaq cứq khoiq canỡt pái lám con samiang yỗn án chơ.”
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Chơ dũn tễ ki, Lê-a ỡt mumiaq sĩa. Án canỡt con samiang ễn. Cớp án pai neq: “Trỗ nâi cứq ễ khễn Yiang Sursĩ.”
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.