Gênesis 29
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Yacốp pỡq toâq pỡ cruang cũq án coah angia mandang loŏh.
1 Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.
2 Bo án toâq pỡ ki, án hữm muoi lám dỡq chữong ỡt tâng ruang, cớp bữn pái tỗp cữu ỡt cheq dỡq chữong ki. Máh charán ki dốq nguaiq dỡq tễ chữong nâi. Ma bữn tamáu côl catáng chíq tâng pỡng ngoah chữong.
2 E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.
3 Toâq máh tỗp cữu rôm dũ nheq ntốq ki, cũai mantán coŏh cốc tamáu aloŏh tễ ngoah dỡq chữong dŏq yỗn cữu nguaiq. Moâm cữu nguaiq, alới catáng loah tamáu ngoah chữong.
3 E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.
4 Yacốp blớh cũai mantán cữu ki neq: “Sễm ai ơi! Anhia toâq tễ léq?”
4 E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.
5 Yacốp blớh alới ễn: “Anhia dáng tỡ bữn cũai ramứh Laban, châu Nahor?”
5 E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.
6 Chơ Yacốp blớh ễn: “Án bán sũan tỡ?”
6 E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.
7 Yacốp pai neq: “Sanua nâi, paloŏng noâng poang, tỡ yũah toâq ngư pong charán chu dống. Nŏ́q anhia tỡ bữn ŏh dỡq yỗn cữu anhia nguaiq voai. Moâm ki anhia cuvêq chu ntốq chuaq cha.”
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.
8 Tỗp cũai ki ta‑ỡi Yacốp neq: “Hếq tỡ têq táq ngkíq. Cóq coan máh tỗp cữu parỗm dũ nheq voai. Moâm ki, hếq têq coŏh tamáu aloŏh tễ ngoah chữong, chơ ŏh dỡq yỗn cữu nguaiq.”
8 E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.
9 Bo Yacốp noâng táq ntỡng cớp cũai mantán ki, Rachel toâq cớp tỗp cữu mpoaq án, yuaq án la cũai bán kĩaq cữu ki.
9 E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.
10 Tữ Yacốp hữm Rachel con mansễm Laban cũq án, cớp cữu Laban, ngkíq án coŏh tamáu tễ ngoah dỡq chữong, cớp án yỗn cữu cũq án nguaiq.
10 E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Chơ Yacốp hũn Rachel cớp án nhiam, cỗ án sâng ỡn lứq.
11 E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.
12 Yacốp atỡng Rachel neq: “Cứq la sễm ai mpoaq mới; mpiq cứq la Rê-be-ca.”
12 E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.
13 Tữ Laban sâng con án atỡng tễ Yacốp, la con amuaq án, ngkíq án lúh pỡq ramóh Yacốp. Laban kĩau Yacốp, cớp hũn hĩt. Chơ án dững Yacốp chu pỡ dống án. Ỡt ntốq ki Yacốp atỡng Laban nheq máh ramứh tễ dống sũ án.
13 E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Cớp Laban atỡng Yacốp neq: “Lứq samoât, mới la sễm ai cứq.”
14 E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.
15 Moâm ki, Laban atỡng Yacốp neq: “Mới la sễm ai cứq lứq, ma tỡ pĩeiq mới táq miat sâng ranáq yỗn cứq. Sanua mới atỡng cứq, maléq mới yoc ễ bữn práq cóng tễ ranáq mới táq.”
15 E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Laban bữn bar lám con mansễm. Lê-a la ỡi; Rachel la a‑ễm.
16 E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.
17 Lê-a bữn moat ieuq. Ma Rachel la cũai nêuq cớp bữn thán riang o.
17 Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.
18 Ngkíq Yacốp ayooq Rachel cớp án atỡng Laban neq: “Cứq táq ranáq yỗn mới nheq tapul cumo, khân mới yỗn cứq ĩt Rachel con ralŏ́h mới.”
18 E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.
19 Laban ta‑ỡi neq: “Ŏ́c ki o; khaq cứq yỗn mới ĩt táq lacuoi, saláng yỗn án ỡt cớp samiang canŏ́h. O lứq mới ỡt cớp cứq.”
19 E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.
20 Yuaq ngkíq, Yacốp táq ranáq yỗn Laban nheq tapul cumo, cỗ án ễ bữn niang Rachel táq lacuoi. Tapul cumo vớt chái lứq, ariang pai bar pái tangái sâng yỗn Yacốp, cỗ án ayooq lứq Rachel.
20 E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.
21 Vớt tapul cumo, Yacốp atỡng Laban neq: “Panát par‑ữq hái pruam khoiq nheq chơ, sanua sễq cũq yỗn cứq bữn lacuoi, dŏq cứq têq ỡt cớp án.”
21 E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.
22 Ngkíq Laban thrũan rabễng yỗn con án. Án mơi nheq tữh cũai tâng vil, yỗn toâq rôm nguaiq cha bũi.
22 E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Ma toâq sadâu, Laban dững Lê-a con mansễm án atoâq pỡ Yacốp, chơ Yacốp bếq cớp Lê-a.
23 E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.
24 Cớp Laban yỗn amŏq Sil-pa dŏq táq ranáq yỗn Lê-a.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.
25 Toâq poang tarưp Yacốp hữm niang Lê-a, tỡ cỡn niang Rachel. Ngkíq Yacốp atỡng Laban neq: “Nŏ́q anhia táq chóq hếq nneq? Hếq táq ranáq yỗn anhia nheq tapul cumo, cỗ hếq ễ bữn Rachel táq lacuoi? Nŏ́q anhia phếq hếq?”
25 E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Laban ta‑ỡi neq: “Rit tâng cruang hếq, a‑ễm tỡ têq ĩt cayac nhũang ỡi. Sanua cóq anhia ỡt acoan tapul tangái voai, ki nŏ́q hếq chiau Rachel yỗn anhia tê,
26 E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.
27 khân anhia táq ranáq yỗn hếq tapul cumo ễn.”
27 Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.
28 Yacốp táq ariang Laban pai. Án táq moâm tapul tangái puai phễp rit rabễng cớp Lê-a. Moâm ki, Laban yỗn Rachel ễn.
28 E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.
29 Laban yỗn amŏq Bil-ha hỡ dŏq táq ranáq yỗn Rachel.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Ngkíq Yacốp bếq cớp Rachel, cớp án ayooq Rachel hỡn tễ Lê-a. Chơ án táq ranáq yỗn Laban nheq tapul cumo ễn.
30 E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Yiang Sursĩ hữm Yacốp ayooq Lê-a bĩq sâng. Ngkíq, án yỗn Lê-a bữn con. Ma Rachel cỡt cũai cũt.
31 E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.
32 Lê-a ỡt mumiaq, chơ án canỡt muoi lám con samiang; án amứh Ruben, yuaq án pai neq: “Yiang Sursĩ dáng cayac cứq tỡ bữn ayooq cứq. Sanua cayac cứq lứq ayooq cứq tê.”
32 E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.
33 Vớt ki Lê-a ỡt mumiaq sĩa, cớp án canỡt con samiang ễn. Chơ án pai neq: “Yiang Sursĩ bữn sâng pai noau kêt cứq. Ngkíq, án yỗn cứq bữn con samiang ễn.” Lê-a amứh con ki la Si-mê-ôn.
33 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.
34 Dũn tễ ki Lê-a ỡt mumiaq ễn. Án canỡt con samiang sĩa, cớp án pai neq: “Sanua cayac cứq cỡt muoi mứt cớp cứq, yuaq cứq khoiq canỡt pái lám con samiang yỗn án chơ.”
34 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.
35 Chơ dũn tễ ki, Lê-a ỡt mumiaq sĩa. Án canỡt con samiang ễn. Cớp án pai neq: “Trỗ nâi cứq ễ khễn Yiang Sursĩ.”
35 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.