Gênesis 24

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A-praham bữn sa‑ữi cumo, cớp án khoiq thâu lứq chơ. Yiang Sursĩ khoiq yỗn ŏ́c bốn puan máh ranáq án táq.
1 Abraão já estava bem velho, e o Senhor Deus o havia abençoado em tudo.
2 A-praham atỡng cũai ca nhêng salĩq nheq máh ranáq tâng dống án neq: “Mới cóq satoaq atĩ mới tâng nlu cứq, chơ thễ dũan choâng moat Yiang Sursĩ ca tễng paloŏng cutễq.
2 Um dia ele chamou o seu empregado mais antigo, que tomava conta de tudo o que ele tinha, e disse: — Ponha a mão por baixo da minha coxa e faça um juramento.
3 Cứq yoc mới thễ dũan nhơ ramứh Yiang Sursĩ neq: Mới tỡ bữn chuaq lacuoi yỗn con cứq tễ mansễm tâng cruang Cana-an, ntốq cứq ỡt sanua.
3 Jure pelo Senhor , o Deus do céu e da terra, que você não deixará que o meu filho Isaque case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
4 Ma cóq mới chu pỡ cruang sễm ai cứq ỡt. Chơ chuaq mansễm tễ sễm ai cứq dŏq táq lacuoi I-sac.”
4 Vá até a minha terra e escolha no meio dos meus parentes uma esposa para Isaque.
5 Ma cũai táq ranáq ki pai neq: “Khân mansễm ki tỡ ễq puai cứq toâq pỡ cruang nâi, têq tỡ cứq dững con samiang anhia pỡq chu cruang anhia khoiq loŏh tễ nhũang chơ?”
5 O empregado perguntou: — E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo? Devo levar o seu filho de volta para a terra de onde o senhor veio?
6 A-praham ta‑ỡi án neq: “Chỗi! Chỗi dững con cứq pỡq chu cruang ki.
6 Abraão respondeu: — Não! Não faça o meu filho voltar para lá, de jeito nenhum!
7 Yiang Sursĩ, la Ncháu sốt tâng paloŏng, khoiq dững aloŏh cứq tễ dống mpoaq cớp sâu cứq. Yiang Sursĩ khoiq táq ntỡng cớp par‑ữq cớp cứq, la án ễ yỗn tŏ́ng toiq cứq bữn ndỡm cruang nâi. Lứq Yiang Sursĩ ớn ranễng án tễ paloŏng pỡq nhũang mới, dŏq mới chuaq ramóh lacuoi yỗn I-sac con samiang cứq pỡ ntốq ki.
7 O Senhor , o Deus do céu, me tirou da casa do meu pai e da terra dos meus parentes e jurou que daria esta terra aos meus descendentes. Ele vai enviar o seu Anjo para guiá-lo, e assim você conseguirá arranjar uma mulher para o meu filho.
8 Khân mansễm ki tỡ ễq puai mới, ki mới têq vớt tễ parnai mới thễ dũan cớp cứq. Ma mới chỗi dững con cứq pỡq pỡ ntốq ki.”
8 Se a moça não quiser vir, você ficará livre deste juramento. Porém não leve o meu filho de volta para lá, de jeito nenhum.
9 Chơ cũai ki thễ dũan cớp A-praham la ncháu án, choâng moat Yiang Sursĩ.
9 Então o empregado pôs a mão por baixo da coxa de Abraão e jurou que faria o que ele havia ordenado.
10 Moâm ki, án pỡq ĩt muoi chít lám charán lac‑da khong A-praham. Chơ án chóq tâng charán ki dũ ramứh crơng ngoaih cớp crơng nêuq ca ncháu án khoiq yỗn án dững. Cớp án loŏh pỡq angia pỡng pỡ cruang Mê-sapô-tamia, chơ pỡq pỡ vil Nahor ỡt.
10 Em seguida o empregado pegou dez camelos de Abraão e uma porção de presentes e foi até a cidade onde Naor havia morado, na Mesopotâmia.
11 Bo án toâq pỡ vil ki khoiq cheq sadâu chơ. Yáng tiah vil ki, án yỗn charán lac‑da rlu cheq dỡq chữong. Toâq sadâu nhứm-nhứm bữn máh mansễm loŏh tễ vil ki pỡq ŏh dỡq tễ chữong.
11 Quando o empregado chegou, fez os camelos se ajoelharem perto do poço, fora da cidade. Era de tardinha, a hora em que as mulheres vinham buscar água.
12 Cũai ki câu sễq tễ Yiang Sursĩ neq: “Ơ Yiang Sursĩ ơi! Ống anhia toâp la Yiang ncháu cứq, A-praham, sang. Sễq anhia chuai cứq nứng tâng tangái nâi, cớp sễq anhia sâng sarũiq táq chóq A-praham, ncháu cứq.
12 Aí ele orou assim: — Ó
13 Sanua nâi cứq ỡt cheq dỡq chữong, cớp con mansễm cũai tễ vil nâi loŏh ŏh dỡq.
13 Eu estou aqui perto do poço aonde as moças da cidade vêm para tirar água.
14 Ngkíq sễq anhia chuaq tễ máh mansễm ca toâq ŏh dỡq nâi, manoaq ca pruam ŏh dỡq yỗn cứq bữn nguaiq, cớp yỗn charán cứq nguaiq hỡ. Khân bữn mansễm ma táq ngkíq, ki sễq yỗn mansễm ki cỡt án ca anhia rưoh dŏq cỡt lacuoi I-sac. Táq ngkíq, anhia apáh yỗn cứq dáng la anhia ayooq táq ncháu cứq.”
14 Vou dizer a uma delas: “Por favor, abaixe o seu pote para que eu beba um pouco de água.” Se ela disser assim: “Beba, e eu vou dar água também para os seus camelos”, que seja essa a moça que escolheste para o teu servo Isaque. Se isso acontecer, ficarei sabendo que foste bondoso para o meu patrão.
15 Bo án noâng ỡt câu ngkíq, bữn muoi noaq mansễm ramứh Rê-be-ca, toâq pỡ ki dỗl khang tâng apal. Mansễm nâi la con Be-thuol, cớp châu Nahor; Nahor la a‑ễm A-praham, cớp lacuoi Nahor la Mil-ca.
15 Ele nem havia acabado a oração, quando Rebeca veio, carregando o seu pote no ombro. Ela era filha de Betuel, que era filho de Milca e de Naor, o irmão de Abraão.
16 Rê-be-ca la mansễm thán riang o lứq, cớp noâng cumũr plot. Rê-be-ca sễng ŏh dỡq yỗn poân khang, chơ chỗn loah.
16 Rebeca era uma linda moça, ainda virgem; nenhum homem havia tocado nela. Ela desceu até o poço, encheu o seu pote e subiu.
17 Ranễng A-praham pỡq chái yoc ễ ramóh mansễm ki. Cớp án sễq tễ mansễm ki neq: “Cứq sễq nguaiq bĩq dỡq tễ khang mới.”
17 Então o empregado de Abraão foi correndo se encontrar com ela e disse: — Por favor, deixe que eu beba um pouco da água do seu pote.
18 Mansễm ki ta‑ỡi neq: “Têq! Nguaiq, achuaih ơi.”
18 — O senhor pode beber — respondeu ela. E rapidamente abaixou o pote e o segurou enquanto ele bebia.
19 Toâq moâm cũai ki nguaiq dỡq, mansễm ki pai neq: “Têq cứq ŏh dỡq yỗn charán lac‑da mới nguaiq dũ tê.”
19 Depois de lhe dar de beber, a moça disse: — Vou tirar água também para os seus camelos e lhes darei de beber o quanto quiserem.
20 Chơ mansễm ki tốh dỡq tễ khang chóq tâng tapuang, cớp án ŏh ễn dỡq tễ chữong toau charán lac‑da nguaiq dũ nheq.
20 Rapidamente ela despejou a água no bebedouro e correu várias vezes ao poço a fim de tirar água para todos os camelos.
21 Cũai ki tỡ bữn pai ntrớu, ma án cloân níc chu mansễm ki. Cớp án chanchớm tâng mứt neq: Yiang Sursĩ lứq chuai cứq tễ ranáq nâi ma tỡ bữn.
21 Enquanto isso o homem, sem dizer nada, ficou observando a moça para saber se o Senhor Deus havia ou não abençoado a sua viagem.
22 Moâm charán lac‑da nguaiq dỡq, cũai táq ranáq A-praham dững aloŏh muoi sarcáp yễng chóq tâng múh cớp bar bễng cŏ́ng yễng, chơ án yỗn pỡ mansễm ki.
22 Quando os camelos acabaram de beber, o homem pegou uma argola de ouro, que pesava seis gramas, e colocou no nariz dela. E também lhe deu duas pulseiras de ouro, que pesavam mais de cem gramas.
23 Cớp án blớh neq: “Cứq sễq mới atỡng yỗn cứq dáng ramứh mpoaq mới, cớp dống mpoaq mới pỡ ntốq léq. Têq tỡ hếq bếq dống mpoaq mới sadâu nâi?”
23 Em seguida perguntou: — Por favor, diga quem é o seu pai. Será que na casa dele há lugar para os meus homens e eu passarmos a noite?
24 Mansễm ki ta‑ỡi neq: “Mpoaq cứq ramứh Be-thuol, con Nahor cớp Mil-ca.”
24 Ela respondeu: — Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.
25 Chơ mansễm ki pai ễn: “Hếq tỡ bữn ŏ́q bát yỗn charán mới cớp ntốq yỗn anhia bếq.”
25 Na nossa casa há lugar para dormir e também bastante palha e capim para os camelos.
26 Chơ ranễng A-praham cucốh sang Yiang Sursĩ.
26 Então o homem se ajoelhou e adorou a Deus, o Senhor .
27 Cớp án câu neq: “Khễn Yiang Sursĩ, la Yiang A-praham, ncháu cứq sang, yuaq án tỡ bữn táh parnai án khoiq par‑ữq cớp ncháu cứq. Án khoiq dững cứq toâq pỡ dống sễm ai ncháu cứq.”
27 Ele disse: — Bendito seja o
28 Chơ mansễm ki lúh chu pỡ dống, cớp atỡng nheq máh ramứh khoiq toâq pỡ án.
28 A moça foi correndo para a casa da sua mãe e contou o que havia acontecido. Rebeca tinha um irmão chamado Labão, o qual viu a argola no nariz da irmã e as pulseiras nos seus braços e a ouviu contar o que o homem tinha dito para ela. Labão saiu correndo e foi buscar o empregado de Abraão, que havia ficado de pé, ao lado dos camelos, ali perto do poço.
29 Rê-be-ca bữn manoaq amiang ramứh Laban.
29 — ausente —
30 Toâq Laban hữm sarcáp cớp cŏ́ng tâng atĩ a‑ễm án, cớp sâng santoiq a‑ễm án atỡng tễ cũai samiang ki pai, ngkíq Laban lúh toâq pỡ cũai samiang ki ca noâng ỡt cheq dỡq chữong.
30 — ausente —
31 Chơ Laban atỡng cũai samiang ki neq: “Achuaih ơi! Yiang Sursĩ toâp khoiq chuai achuaih. Sễq mơi achuaih pỡq pỡ dống cứq. Nŏ́q achuaih ỡt yáng tiah vil? Cứq khoiq thrũan chơ, cớp bữn tê ntốq yỗn charán lac‑da achuaih têq ỡt.”
31 Labão disse: — Venha comigo, homem abençoado por Deus, o
32 Tữ ranễng A-praham toâq pỡ dống Laban, chơ cũai táq ranáq Laban ruoh crơng tễ cloong lac‑da, cớp yỗn charán ki soc cớp bát. Laban aloŏh dỡq yỗn ranễng A-praham cớp cũai ca pỡq parnơi cớp án ariau ayững atĩ.
32 Então o homem entrou na casa. Labão tirou a carga dos camelos e lhes deu palha e capim. Depois trouxe água para que o empregado de Abraão e os seus companheiros lavassem os pés.
33 Chơ noau dững aloŏh crơng sana yỗn ranễng A-praham cha. Ma ranễng ki pai neq: “Cứq tỡ ễq cha yũah. Cứq yoc ễ táq ntỡng tễ ranáq cứq toâq pỡ nâi voai. Moâm ki, nŏ́q cứq chi-cha.”
33 Quando trouxeram a comida, o homem disse: — Eu não vou comer enquanto não disser o que tenho para dizer. — Fale — disse Labão.
34 Ngkíq ranễng ki pai neq: “Cứq la cũai táq ranáq yỗn A-praham.
34 Então ele disse o seguinte: — Eu sou empregado de Abraão.
35 Yiang Sursĩ khoiq yỗn ncháu cứq bữn ŏ́c bốn sa‑ữi. Án yỗn ncháu cứq cỡt cũai sốt toâr, cớp án khoiq yỗn ncháu cứq cỡt sốc bữn; ncháu cứq bữn sa‑ữi lứq ntroŏq, cữu, práq yễng, lac‑da, aséh, cớp bữn mansễm samiang táq ranáq yỗn án clứng lứq.
35 O Senhor Deus abençoou muito o meu patrão, e ele ficou rico. O Senhor lhe deu rebanhos de ovelhas e cabras, gado, prata, ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Sara lacuoi ncháu cứq khoiq canỡt muoi lám con samiang yỗn ncháu cứq, bo án khoiq thâu lứq chơ. Cớp ncháu cứq yỗn con samiang ki ễn ndỡm máh mun án.
36 Sara, a sua mulher, mesmo depois de velha, deu um filho ao meu patrão, e o filho herdará tudo o que o pai tem.
37 Ngkíq ncháu cứq ớn cứq thễ dũan choâng moat Yiang Sursĩ neq: ‘Mới chỗi ĩt lacuoi yỗn con cứq tễ mansễm ỡt tâng cruang Cana-an, la ntốq cứq ỡt sanua.
37 O meu patrão me fez jurar que eu faria o que ele ordenasse e me disse: “Não deixe que o meu filho case com nenhuma mulher deste país de Canaã, onde estou morando.
38 Ma cóq mới pỡq chuaq pỡ sâu mpoaq cứq cớp sễm ai cứq, chơ ĩt lacuoi yỗn con cứq.’
38 Vá até o lugar onde mora a família do meu pai e no meio dos meus parentes escolha uma mulher para ele.”
39 “Cứq khoiq blớh ncháu cứq neq: ‘Ma khân mansễm ki tỡ ễq puai cứq, ki nŏ́q cứq ễ táq?’”
39 Então eu lhe perguntei: “E o que é que eu faço se a moça não quiser vir comigo?”
40 “Án ta‑ỡi cứq neq: ‘Lứq Yiang Sursĩ ca cứq sang ớn ranễng án tễ paloŏng pỡq cớp mới, yỗn mới bữn tamóh ŏ́c bốn, cớp têq mới ĩt muoi noaq mansễm dŏq cỡt lacuoi con cứq, tễ sâu mpoaq cứq.
40 Ele me respondeu: “Eu tenho obedecido fielmente a Deus, o Senhor . Ele enviará o seu Anjo para estar com você, e tudo dará certo. No meio da minha gente, na família do meu pai, você escolherá uma mulher para o meu filho.
41 Ma khân mới toâq pỡ sễm ai cứq, ma alới tỡ yỗn con mansễm alới pỡq cớp mới, ki mới têq racláh tễ parnai mới khoiq thễ dũan chóq cứq.’ Ngkíq A-praham atỡng cứq.
41 Se você falar com os meus parentes, e eles não quiserem dar a moça, então você ficará livre do juramento que me fez.”
42 “Tữ cứq toâq pỡ dỡq chữong tangái nâi, cứq sễq tễ Yiang Sursĩ neq: ‘Ơ Yiang Sursĩ ơi! Anhia la Yiang ncháu cứq A-praham sang. Sễq anhia chuai cứq tâng ranáq cứq ễ táq neq:
42 — E foi assim que hoje cheguei ao poço e disse a Deus o seguinte: “Ó Senhor , ó Deus de Abraão, o meu patrão, eu peço que aquilo que vou fazer dê certo.
43 Bo cứq ỡt tayứng cheq dỡq chữong nâi, khân bữn mansễm aléq toâq ŏh dỡq, cớp cứq sễq nguaiq dỡq tễ khang án,
43 Eu estou aqui ao lado do poço. Quando uma moça vier tirar água, eu vou pedir que me dê de beber da água do seu pote.
44 khân án yỗn cứq nguaiq, cớp ŏh dỡq yỗn charán lac‑da cứq nguaiq hỡ, ki sễq yỗn mansễm ki toâp cỡt án ca anhia rưoh dŏq cỡt lacuoi yỗn con ncháu cứq.’
44 Se ela concordar e também se oferecer para tirar água para os meus camelos, que seja essa a que escolheste para ser mulher do filho do meu patrão.”
45 Bo cứq noâng ỡt câu ngkíq, Rê-be-ca dỗl khang tâng apal án, chơ sễng ŏh dỡq tâng chữong ki. Ngkíq cứq sễq tễ án neq: ‘Cứq sễq nguaiq bĩq dỡq tễ khang mới.’
45 Eu nem havia acabado de fazer essa oração em silêncio, quando Rebeca veio com um pote no ombro, desceu até o poço e tirou água. Aí eu disse: “Dê-me um pouco de água, por favor.”
46 Chơ án achúh toâp khang án, cớp pai neq: ‘Âu nguaiq achuaih, cớp cứq yỗn charán lac‑da achuaih nguaiq tê.’ Ngkíq cứq nguaiq, cớp charán lac‑da cứq la bữn nguaiq tê.
46 Ela abaixou depressa o seu pote e disse: “Pode beber, e vou dar de beber também aos seus camelos.” Então eu bebi, e ela deu água também aos camelos.
47 “Moâm ki cứq blớh Rê-be-ca neq: ‘Mới la con noau?’
47 Em seguida perguntei: “Quem é o seu pai?” Ela respondeu: “Eu sou filha de Betuel, filho de Milca e de Naor.” Então coloquei uma argola no nariz dela e duas pulseiras nos seus braços.
48 Chơ cứq cucốh sang Yiang Sursĩ la Yiang A-praham, ncháu cứq sang. Yiang Sursĩ dững cứq pỡq pĩeiq rana yỗn toâq pỡ sễm ai ncháu cứq, dŏq ĩt mansễm tễ con sễm ai ncháu cứq yỗn cỡt cumân án.
48 Eu me ajoelhei e adorei a Deus. E louvei o Senhor , o Deus de Abraão, o meu patrão, que me guiou diretamente aos seus parentes a fim de que eu levasse a filha do irmão do meu patrão para o seu filho.
49 Ngkíq sanua khân nheq tữh anhia sâng ayooq táq cớp yoc ễ táq o chóq ncháu cứq, sễq anhia atỡng ŏ́c ki yỗn cứq dáng. Khân anhia tỡ bữn pruam, ki sễq anhia atỡng yỗn cứq dáng.”
49 Agora, digam se vocês vão ser bondosos e sinceros com o meu patrão; se não, digam também, para que eu resolva o que fazer.
50 Chơ Laban cớp Be-thuol ta‑ỡi neq: “Ranáq nâi lứq toâq tễ Yiang Sursĩ. Hếq tỡ têq pai ntrớu noâng. Hếq pruam toâp.
50 Labão e Betuel responderam: — Tudo isso vem de Deus, o
51 Nâi la Rê-be-ca; dững án chu cớp mới tê, dŏq án cỡt lacuoi con ncháu mới, riang Yiang Sursĩ khoiq apáh mới chơ.”
51 Aqui está Rebeca; leve-a com você. Que ela seja a mulher do filho do seu patrão, como o Senhor Deus já disse.
52 Tữ ranễng A-praham sâng santoiq alới pai ngkíq, án ap cucốh sang Yiang Sursĩ.
52 Quando o empregado de Abraão ouviu essas palavras, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e adorou a Deus, o Senhor .
53 Moâm ki, án ĩt aloŏh máh crơng práq yễng, cớp tampâc, chơ án chiau nheq máh crơng ki yỗn Rê-be-ca. Cớp án chiau crơng moat lứq hỡ yỗn amiang cớp mpiq Rê-be-ca.
53 Em seguida pegou vários objetos de prata e de ouro e vestidos e os deu a Rebeca. E também deu presentes caros ao irmão e à mãe dela.
54 Moâm ki án cớp nheq máh cũai ca pỡq cớp án cha nguaiq parnơi, cớp alới bếq muoi sadâu ngki voai. Toâq poang tarưp, ranễng A-praham tamỡ, chơ án atỡng amiang cớp mpiq Rê-be-ca neq: “Cứq sễq chu loah pỡ ncháu cứq.”
54 Então ele e os seus companheiros comeram e beberam, e passaram a noite ali. No outro dia de manhã, quando se levantaram, o empregado disse: — Deixem que eu volte para a casa do meu patrão.
55 Ma amiang cớp mpiq Rê-be-ca pai neq: “Sễq mới yỗn mansễm nâi ỡt loah cớp hếq sám bữn muoi chít tangái voai. Moâm ki têq án pỡq cớp mới.”
55 Mas o irmão e a mãe de Rebeca disseram: — É melhor que ela fique com a gente alguns dias, talvez uns dez, e depois poderá ir.
56 Ma ranễng A-praham ta‑ỡi neq: “Anhia chỗi táq yỗn cứq cỡt yũt. Yiang Sursĩ khoiq táq nheq ranáq o yỗn cứq, bo cứq toâq pỡ nâi. Sanua cứq sễq chu toâp pỡ ncháu cứq.”
56 Mas o empregado respondeu: — Não me façam ficar aqui. O
57 Alới ta‑ỡi án neq: “Hếq ễ arô mansễm ki cớp blớh án voai.”
57 Então eles disseram: — Vamos chamar Rebeca para ver o que ela diz.
58 Chơ alới arô Rê-be-ca cớp blớh án neq: “Mới pruam pỡq cớp cũai nâi sanua tỡ?”
58 Eles chamaram a moça e lhe perguntaram: — Você quer ir com este homem? — Quero — respondeu ela.
59 Ngkíq, alới yỗn Rê-be-ca pỡq cớp ranễng A-praham cớp máh cũai pỡq cớp án. Cớp bữn manoaq mansễm cũai mantán Rê-be-ca pỡq tê.
59 Aí deixaram que Rebeca e a mulher que havia sido sua babá fossem com o empregado de Abraão e os seus companheiros.
60 Chơ cũai tâng dống Rê-be-ca patâp án neq: “Lứq mới la amuaq hếq. Hếq ễq yỗn mới cỡt mpiq sa‑ữi ngin cũai. Cớp hếq ễq yỗn nheq tŏ́ng toiq mới riap dũ náq cũai par‑ũal alới.”
60 E abençoaram Rebeca, dizendo: “Que você, nossa irmã, seja mãe de milhões! Que os seus descendentes conquistem as cidades dos seus inimigos!”
61 Ngkíq, Rê-be-ca cớp máh mansễm táq ranáq yỗn án thrũan pỡq. Alới chỗn tâng cloong charán lac‑da pỡq cớp ranễng A-praham. Chơ ranễng ki dững Rê-be-ca pỡq cớp án.
61 Então Rebeca e as suas empregadas se prepararam, montaram os camelos e seguiram o empregado de Abraão. E assim eles foram embora.
62 Ma bo ki I-sac mbỡiq chu tễ dỡq chữong Lahai Roi, yuaq bo ki án ỡt coah angia pưn tâng cruang Cana-an.
62 Isaque tinha vindo ao deserto onde ficava o “Poço Daquele que Vive e Me Vê”, pois morava no sul de Canaã.
63 Toâq nhứm-nhứm I-sac tayáh tâng ruang cớp ntôm ỡt chanchớm. Bo án tayáh, án tapoang hữm charán lac‑da toâq.
63 Ele havia saído à tardinha para dar um passeio pelo campo, quando viu que vinham vindo camelos.
64 Rê-be-ca tapoang hữm I-sac, chơ án sễng tễ cloong lac‑da.
64 Rebeca também olhou e, quando viu Isaque, desceu do camelo
65 Cớp án blớh ranễng A-praham neq: “Cũai samiang tayáh tâng ruang ki cớp toâq pỡ hái la noau?”
65 e perguntou ao empregado: — Quem é aquele homem que vem andando pelo campo na nossa direção? — É o meu patrão — respondeu ele. Aí ela pegou o véu e cobriu o rosto.
66 Chơ ranễng A-praham ruaih loah yỗn I-sac dáng nheq máh ranáq án khoiq táq.
66 O empregado contou a Isaque tudo o que havia feito.
67 Moâm ki, I-sac dững Rê-be-ca mut chu dống aroâiq Sara, mpiq án, cơi ỡt tễ nhũang; cớp án táq yỗn niang cỡt lacuoi án. I-sac ayooq lứq Rê-be-ca, cớp Rê-be-ca aliam I-sac chỗi yỗn án sâng ngua noâng cỗ sanhữ mpiq án khoiq cuchĩt chơ.
67 Então Isaque levou Rebeca para a barraca onde Sara, a sua mãe, havia morado, e ela se tornou a sua mulher. Isaque amou Rebeca e assim foi consolado depois da morte da sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.