Êxodo 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA
1 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Môi-se ễn neq: “Cóq mới pỡq ramóh puo, cớp atỡng án neq: Yiang Sursĩ la Yiang cũai Hê-brơ pai neq: ‘Cóq mới acláh máh proai cứq yỗn pỡq sang toam cứq.
1 Disse o Senhor a Moisés: Apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Khân mới noâng catáng cớp tỡ yỗn alới pỡq,
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 cứq ễ táq yỗn máh charán anhia cỡt ỗn; dếh aséh, aséh dễn, lac‑da, ntroŏq, cữu, cớp mbễq cỡt cuchĩt nheq.
3 eis que a mão do Senhor será sobre o teu rebanho, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 Ma cứq táq mpha chóq máh charán cũai I-sarel cớp charán cũai Ê-yip-tô. Charán cũai I-sarel tỡ bữn cuchĩt muoi lám.
4 E o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e o rebanho do Egito, para que nada morra de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Cứq Yiang Sursĩ anoat ranáq nâi yỗn toâq tâng tangái parnỡ.’”
5 O Senhor designou certo tempo, dizendo: Amanhã, fará o Senhor isto na terra.
6 Toâq tangái parnỡ, Yiang Sursĩ ễ táq ariang parnai án khoiq pai. Charán cũai Ê-yip-tô cuchĩt nheq, ma charán cũai proai I-sarel tỡ bữn cuchĩt muoi lám loâng.
6 E o Senhor o fez no dia seguinte, e todo o rebanho dos egípcios morreu; porém, do rebanho dos israelitas, não morreu nem um.
7 Puo ớn cũai blớh tễ ranáq nâi, chơ án dáng charán cũai proai I-sarel tỡ bữn cuchĩt muoi lám loâng. Ma puo noâng coang pahỡm cớp catoâng tỡ yỗn tỗp proai I-sarel pỡq.
7 Faraó mandou ver, e eis que do rebanho de Israel não morrera nem um sequer; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Môi-se cớp Arôn neq: “Cóq mới bỗc ĩt bŏ́h tễ tapéh ũih, bar tỡ la pái carpỗt, chơ yỗn Môi-se prứh achỗn yáng moat puo.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Apanhai mãos cheias de cinza de forno, e Moisés atire-a para o céu diante de Faraó.
9 Chơ bŏ́h ki sapâr achỗn machớng cớp phốn cutễq chũop nheq cruang Ê-yip-tô. Ntốq léq phốn ki satooh, ma pĩeiq tỗ cũai tỡ la charán, lứq cỡt satễng, chơ padŏ́h cỡt bớc prông.”
9 Ela se tornará em pó miúdo sobre toda a terra do Egito e se tornará em tumores que se arrebentem em úlceras nos homens e nos animais, por toda a terra do Egito.
10 Chơ Môi-se cớp Arôn ĩt bŏ́h prứh achỗn yáng moat puo. Bŏ́h ki sapâr achỗn satooh pĩeiq cũai cớp charán, chơ cỡt satễng chũop nheq tỗ cũai cớp charán tâng cruang Ê-yip-tô.
10 Eles tomaram cinza de forno e se apresentaram a Faraó; Moisés atirou-a para o céu, e ela se tornou em tumores que se arrebentavam em úlceras nos homens e nos animais,
11 Máh cũai mo tâng cruang Ê-yip-tô, alới tỡ khớn toâq pỡ Môi-se, yuaq tỗ chác alới cỡt nheq satễng, machớng cũai proai Ê-yip-tô tê.
11 de maneira que os magos não podiam permanecer diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos e em todos os egípcios.
12 Ma Yiang Sursĩ táq yỗn mứt puo cỡt coang sĩa. Án tỡ bữn tamứng Môi-se cớp Arôn; ranáq nâi cỡt rapĩeiq parnai Yiang Sursĩ khoiq pai chơ.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Vớt ki Yiang Sursĩ atỡng Môi-se ễn neq: “Tarưp parnỡ tễ cláih mới pỡq ramóh puo, cớp atỡng án neq: ‘Cứq la Yiang Sursĩ, la Ncháu tỗp Hê-brơ. Cứq ớn mới cóq acláh cũai proai cứq yỗn pỡq sang toam cứq.
13 Disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 Trỗ nâi cứq tỡ bữn táq túh coat ống cũai ayững atĩ cớp cũai proai mới sâng; ma cứq ễ táq túh coat dếh mới hỡ. Chơ têq mới dáng tâng cutễq nâi tỡ bữn yiang aléq mŏ têq táq ranáq salễh nneq.
14 Pois esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus oficiais, e sobre o teu povo, para que saibas que não há quem me seja semelhante em toda a terra.
15 Khân cứq mŏ payư atĩ ễ cachĩt mới cớp cũai proai mới na ỗn, ki tỗp anhia cuchĩt dáp nheq.
15 Pois já eu poderia ter estendido a mão para te ferir a ti e o teu povo com pestilência, e terias sido cortado da terra;
16 Ma cứq noâng dŏq tỗp anhia yỗn bữn tamoong, la cỗ cứq ễ apáh yỗn mới hữm cứq bữn chớc toâr lứq. Cớp cứq yoc dũ cruang tâng cốc cutễq nâi dáng ramứh cứq.
16 mas, deveras, para isso te hei mantido, a fim de mostrar-te o meu poder, e para que seja o meu nome anunciado em toda a terra.
17 Ma toau sanua mới noâng bữn mứt coang, tỡ yỗn cũai proai cứq pỡq.
17 Ainda te levantas contra o meu povo, para não deixá-lo ir?
18 Ngkíq, tangái parnỡ máh sanua nâi sĩa, cứq yỗn prễl satooh sa‑ữi lứq. Tỡ nai bữn prễl satooh ariang trỗ nâi tâng cruang Ê-yip-tô.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei cair mui grave chuva de pedras, como nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até hoje.
19 Ngkíq cóq mới ớn noau ĩt crơng crớu cớp pong charán mới tễ ruang, amut chu ntốq bữn capáng. Dũ náq cũai cớp dũ lám charán ỡt yáng tiah pĩeiq ŏ́c prễl satooh chóq, chơ cuchĩt nheq.’”
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que se acharem no campo e não se recolherem a casa, em caindo sobre eles a chuva de pedras, morrerão.
20 Bữn muoi tỗp ayững atĩ puo, alới sâng ngcŏh tễ parnai Yiang Sursĩ pai. Chơ tỗp alới dững charán cớp cũai sũl alới mut chu ntốq bữn capáng.
20 Quem dos oficiais de Faraó temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Ma bữn muoi tỗp canŏ́h, alới tỡ bữn trĩh máh parnai Yiang Sursĩ atỡng. Ngkíq alới dŏq charán cớp sũl alới ỡt yáng tiah.
21 aquele, porém, que não se importava com a palavra do Senhor deixou ficar no campo os seus servos e o seu gado.
22 Moâm ki, Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Cóq mới sacỡ atĩ achỗn chu paloŏng dŏq prễl satooh asễng pĩeiq cũai cớp charán, dếh crơng sarnóh tâng ruang chũop cruang Ê-yip-tô.”
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e cairá chuva de pedras em toda a terra do Egito, sobre homens, sobre animais e sobre toda planta do campo na terra do Egito.
23 Ngkíq Môi-se ĩt ralỡng sadoi chu paloŏng. Chơ Yiang Sursĩ táq yỗn bữn sưong crứm bubữr, bữn prễl satooh, cớp bữn toaih sễng chu cutễq. Yiang Sursĩ táq yỗn
23 E Moisés estendeu o seu bordão para o céu; o Senhor deu trovões e chuva de pedras, e fogo desceu sobre a terra; e fez o Senhor cair chuva de pedras sobre a terra do Egito.
24 prễl satooh asễng sa‑ữi lứq, cớp bữn lalieiq lacang tứng-tooc. Cũai tâng cruang Ê-yip-tô tỡ nai hữm cuyal rasỗ rapŏh ariang nâi.
24 De maneira que havia chuva de pedras e fogo misturado com a chuva de pedras tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Tâng cruang Ê-yip-tô dũ ramứh ỡt yáng tiah, dếh cũai, dếh charán la pĩeiq prễl satooh chóq. Cớp sarnóh tâng máh sarái cỡt dớm, dếh dũ ramứh aluang cỡt tacoaih nheq.
25 Por toda a terra do Egito a chuva de pedras feriu tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também a chuva de pedras toda planta do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Ma ống tâng Cô-sơn la ntốq cũai I-sarel ỡt, prễl tỡ bữn satooh.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia chuva de pedras.
27 Ngkíq puo ớn cũai pỡq coâiq Môi-se cớp Arôn toâq ramóh loah án, cớp pai neq: “Trỗ nâi cứq khoiq táq lôih chơ. Yiang Sursĩ la pĩeiq, ma cứq cớp proai cứq lôih.
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e lhes disse: Esta vez pequei; o Senhor é justo, porém eu e o meu povo somos ímpios.
28 Hếq tỡ rơi chĩuq noâng prễl cớp sưong crứm! Sễq anhia câu yỗn Yiang Sursĩ chuai hếq nứng! Cứq ữq samoât lứq ễ acláh yỗn tỗp anhia pỡq. Tỡ bữn túh cóq anhia ỡt noâng tâng cruang nâi.”
28 Orai ao Senhor ; pois já bastam estes grandes trovões e a chuva de pedras. Eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Môi-se ta‑ỡi neq: “Toâq hếq loŏh tễ vil nâi, hếq ễ sacỡ atĩ câu sễq tễ Yiang Sursĩ. Chơ sưong crứm lứq tangứt, cớp prễl tỡ bữn satooh noâng. Ngkíq anhia têq dáng cốc cutễq nâi cỡt khong Yiang Sursĩ toâp.
29 Respondeu-lhe Moisés: Em saindo eu da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e já não haverá chuva de pedras; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 Ma cứq dáng chơ anhia cớp cũai ayững atĩ anhia tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ, la Ncháu.”
30 Quanto a ti, porém, e aos teus oficiais, eu sei que ainda não temeis ao Senhor Deus.
31 (Bo ki nỡm busín cớp nỡm saro bali cỡt rúng nheq, yuaq saro bali khoiq cỡt palâi chơ, cớp nỡm busín khoiq loŏh piar chơ.
31 (O linho e a cevada foram feridos, pois a cevada já estava na espiga, e o linho, em flor.
32 Ma saro mi tỡ bữn rúng, yuaq án tỡ yũah dáh.)
32 Porém o trigo e o centeio não sofreram dano, porque ainda não haviam nascido.)
33 Toâq Môi-se loŏh tễ puo cớp vil ki, án sacỡ atĩ achỗn cớp câu sễq tễ Yiang Sursĩ. Chơ sưong crứm, prễl, cớp mia tangứt toâp.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó e da cidade e estendeu as mãos ao Senhor ; cessaram os trovões e a chuva de pedras, e não caiu mais chuva sobre a terra.
34 Toâq puo hữm ranáq nâi, án táq lôih sĩa. Mứt pahỡm án cớp cũai ayững atĩ án cỡt coang sĩa.
34 Tendo visto Faraó que cessaram as chuvas, as pedras e os trovões, tornou a pecar e endureceu o coração, ele e os seus oficiais.
35 Yuaq puo bữn mứt coang, án tỡ bữn acláh tỗp I-sarel pỡq; ranáq nâi cỡt rapĩeiq ariang Yiang Sursĩ khoiq atỡng dŏq na Môi-se.
35 E assim Faraó, de coração endurecido, não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito a Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.