Êxodo 9
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Môi-se ễn neq: “Cóq mới pỡq ramóh puo, cớp atỡng án neq: Yiang Sursĩ la Yiang cũai Hê-brơ pai neq: ‘Cóq mới acláh máh proai cứq yỗn pỡq sang toam cứq.
1 Depois o Senhor disse a Moisés: Vai a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Khân mới noâng catáng cớp tỡ yỗn alới pỡq,
2 Porque, se recusares deixá-los ir, e ainda os retiveres,
3 cứq ễ táq yỗn máh charán anhia cỡt ỗn; dếh aséh, aséh dễn, lac‑da, ntroŏq, cữu, cớp mbễq cỡt cuchĩt nheq.
3 eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo: sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois e sobre as ovelhas; haverá uma pestilência muito grave.
4 Ma cứq táq mpha chóq máh charán cũai I-sarel cớp charán cũai Ê-yip-tô. Charán cũai I-sarel tỡ bữn cuchĩt muoi lám.
4 Mas o Senhor fará distinção entre o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Cứq Yiang Sursĩ anoat ranáq nâi yỗn toâq tâng tangái parnỡ.’”
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor isto na terra.
6 Toâq tangái parnỡ, Yiang Sursĩ ễ táq ariang parnai án khoiq pai. Charán cũai Ê-yip-tô cuchĩt nheq, ma charán cũai proai I-sarel tỡ bữn cuchĩt muoi lám loâng.
6 Fez, pois, o Senhor isso no dia seguinte; e todo gado dos egípcios morreu; porém do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Puo ớn cũai blớh tễ ranáq nâi, chơ án dáng charán cũai proai I-sarel tỡ bữn cuchĩt muoi lám loâng. Ma puo noâng coang pahỡm cớp catoâng tỡ yỗn tỗp proai I-sarel pỡq.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas não morrera sequer um. Mas o coração de Faraó se obstinou, e não deixou ir o povo.
8 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Môi-se cớp Arôn neq: “Cóq mới bỗc ĩt bŏ́h tễ tapéh ũih, bar tỡ la pái carpỗt, chơ yỗn Môi-se prứh achỗn yáng moat puo.
8 Então disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai as mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 Chơ bŏ́h ki sapâr achỗn machớng cớp phốn cutễq chũop nheq cruang Ê-yip-tô. Ntốq léq phốn ki satooh, ma pĩeiq tỗ cũai tỡ la charán, lứq cỡt satễng, chơ padŏ́h cỡt bớc prông.”
9 e ela se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e haverá tumores que arrebentarão em úlceras nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 Chơ Môi-se cớp Arôn ĩt bŏ́h prứh achỗn yáng moat puo. Bŏ́h ki sapâr achỗn satooh pĩeiq cũai cớp charán, chơ cỡt satễng chũop nheq tỗ cũai cớp charán tâng cruang Ê-yip-tô.
10 E eles tomaram cinza do forno, e apresentaram-se diante de Faraó; e Moisés a espalhou para o céu, e ela se tomou em tumores que arrebentavam em úlceras nos homens e no gado.
11 Máh cũai mo tâng cruang Ê-yip-tô, alới tỡ khớn toâq pỡ Môi-se, yuaq tỗ chác alới cỡt nheq satễng, machớng cũai proai Ê-yip-tô tê.
11 Os magos não podiam manter-se diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos, e em todos os egípcios.
12 Ma Yiang Sursĩ táq yỗn mứt puo cỡt coang sĩa. Án tỡ bữn tamứng Môi-se cớp Arôn; ranáq nâi cỡt rapĩeiq parnai Yiang Sursĩ khoiq pai chơ.
12 Mas o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Vớt ki Yiang Sursĩ atỡng Môi-se ễn neq: “Tarưp parnỡ tễ cláih mới pỡq ramóh puo, cớp atỡng án neq: ‘Cứq la Yiang Sursĩ, la Ncháu tỗp Hê-brơ. Cứq ớn mới cóq acláh cũai proai cứq yỗn pỡq sang toam cứq.
13 Então disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
14 Trỗ nâi cứq tỡ bữn táq túh coat ống cũai ayững atĩ cớp cũai proai mới sâng; ma cứq ễ táq túh coat dếh mới hỡ. Chơ têq mới dáng tâng cutễq nâi tỡ bữn yiang aléq mŏ têq táq ranáq salễh nneq.
14 porque desta vez enviarei todas as a minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Khân cứq mŏ payư atĩ ễ cachĩt mới cớp cũai proai mới na ỗn, ki tỗp anhia cuchĩt dáp nheq.
15 Agora, por pouco, teria eu estendido a mão e ferido a ti e ao teu povo com pestilência, e tu terias sido destruído da terra;
16 Ma cứq noâng dŏq tỗp anhia yỗn bữn tamoong, la cỗ cứq ễ apáh yỗn mới hữm cứq bữn chớc toâr lứq. Cớp cứq yoc dũ cruang tâng cốc cutễq nâi dáng ramứh cứq.
16 mas, na verdade, para isso te hei mantido com vida, para te mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Ma toau sanua mới noâng bữn mứt coang, tỡ yỗn cũai proai cứq pỡq.
17 Tu ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 Ngkíq, tangái parnỡ máh sanua nâi sĩa, cứq yỗn prễl satooh sa‑ữi lứq. Tỡ nai bữn prễl satooh ariang trỗ nâi tâng cruang Ê-yip-tô.
18 Eis que amanhã, por este tempo, s farei chover saraiva tão grave qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 Ngkíq cóq mới ớn noau ĩt crơng crớu cớp pong charán mới tễ ruang, amut chu ntốq bữn capáng. Dũ náq cũai cớp dũ lám charán ỡt yáng tiah pĩeiq ŏ́c prễl satooh chóq, chơ cuchĩt nheq.’”
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; porque sobre todo homem e animal que se acharem no campo, e não se recolherem à casa, cairá a saraiva, e morrerão.
20 Bữn muoi tỗp ayững atĩ puo, alới sâng ngcŏh tễ parnai Yiang Sursĩ pai. Chơ tỗp alới dững charán cớp cũai sũl alới mut chu ntốq bữn capáng.
20 Quem dos servos de Faraó temia a o palavra do Senhor, fez Fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Ma bữn muoi tỗp canŏ́h, alới tỡ bữn trĩh máh parnai Yiang Sursĩ atỡng. Ngkíq alới dŏq charán cớp sũl alới ỡt yáng tiah.
21 mas aquele que não se importava com a palavra do Senhor, deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Moâm ki, Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Cóq mới sacỡ atĩ achỗn chu paloŏng dŏq prễl satooh asễng pĩeiq cũai cớp charán, dếh crơng sarnóh tâng ruang chũop cruang Ê-yip-tô.”
22 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que caia saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens e sobre os animais, e sobre toda a erva do campo na terra do Egito.
23 Ngkíq Môi-se ĩt ralỡng sadoi chu paloŏng. Chơ Yiang Sursĩ táq yỗn bữn sưong crứm bubữr, bữn prễl satooh, cớp bữn toaih sễng chu cutễq. Yiang Sursĩ táq yỗn
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor enviou trovões e saraiva, e fogo desceu à terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 prễl satooh asễng sa‑ữi lứq, cớp bữn lalieiq lacang tứng-tooc. Cũai tâng cruang Ê-yip-tô tỡ nai hữm cuyal rasỗ rapŏh ariang nâi.
24 Havia, pois, saraiva misturada com fogo, saraiva tão grave qual nunca houvera em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Tâng cruang Ê-yip-tô dũ ramứh ỡt yáng tiah, dếh cũai, dếh charán la pĩeiq prễl satooh chóq. Cớp sarnóh tâng máh sarái cỡt dớm, dếh dũ ramứh aluang cỡt tacoaih nheq.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também toda erva do campo, e quebrou todas as árvores do campo.
26 Ma ống tâng Cô-sơn la ntốq cũai I-sarel ỡt, prễl tỡ bữn satooh.
26 Somente na terra de Gósem onde se achavam os filhos de Israel, não houve saraiva.
27 Ngkíq puo ớn cũai pỡq coâiq Môi-se cớp Arôn toâq ramóh loah án, cớp pai neq: “Trỗ nâi cứq khoiq táq lôih chơ. Yiang Sursĩ la pĩeiq, ma cứq cớp proai cứq lôih.
27 Então Faraó mandou chamar Moisés e Arão, e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo somos a ímpios.
28 Hếq tỡ rơi chĩuq noâng prễl cớp sưong crứm! Sễq anhia câu yỗn Yiang Sursĩ chuai hếq nứng! Cứq ữq samoât lứq ễ acláh yỗn tỗp anhia pỡq. Tỡ bữn túh cóq anhia ỡt noâng tâng cruang nâi.”
28 Orai ao Senhor; pois já bastam estes trovões da parte de Deus e esta saraiva; eu vos deixarei ir, e não permanecereis mais, aqui.
29 Môi-se ta‑ỡi neq: “Toâq hếq loŏh tễ vil nâi, hếq ễ sacỡ atĩ câu sễq tễ Yiang Sursĩ. Chơ sưong crứm lứq tangứt, cớp prễl tỡ bữn satooh noâng. Ngkíq anhia têq dáng cốc cutễq nâi cỡt khong Yiang Sursĩ toâp.
29 Respondeu-lhe Moisés: Logo que eu tiver saído da cidade estenderei minhas mãos ao Senhor; os trovões cessarão, e não haverá, mais saraiva, para que saibas que a terra é do Senhor.
30 Ma cứq dáng chơ anhia cớp cũai ayững atĩ anhia tỡ bữn yám noap Yiang Sursĩ, la Ncháu.”
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 (Bo ki nỡm busín cớp nỡm saro bali cỡt rúng nheq, yuaq saro bali khoiq cỡt palâi chơ, cớp nỡm busín khoiq loŏh piar chơ.
31 Ora, o linho e a cevada foram danificados, porque a cevada já estava na espiga, e o linho em flor;
32 Ma saro mi tỡ bữn rúng, yuaq án tỡ yũah dáh.)
32 mas não foram danificados o trigo e o centeio, porque não estavam crescidos.
33 Toâq Môi-se loŏh tễ puo cớp vil ki, án sacỡ atĩ achỗn cớp câu sễq tễ Yiang Sursĩ. Chơ sưong crứm, prễl, cớp mia tangứt toâp.
33 Saiu, pois, Moisés da cidade, da presença de Faraó, e estendeu as mãos ao Senhor; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Toâq puo hữm ranáq nâi, án táq lôih sĩa. Mứt pahỡm án cớp cũai ayững atĩ án cỡt coang sĩa.
34 Vendo Faraó que a chuva, a saraiva e os trovões tinham cessado, continuou a pecar, e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35 Yuaq puo bữn mứt coang, án tỡ bữn acláh tỗp I-sarel pỡq; ranáq nâi cỡt rapĩeiq ariang Yiang Sursĩ khoiq atỡng dŏq na Môi-se.
35 Assim, o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.