Êxodo 16

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Noap tễ tangái cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô toâq tangái muoi chít la sỡng, casâi bar, nheq tữh alới loŏh tễ ntốq E-lim. Chơ alới pỡq toâq pỡ ntốq aiq ramứh Sín, ỡt mpứng dĩ bar coah E-lim cớp cóh Si-nai.
1 A comunidade de Israel partiu de Elim e chegou ao deserto de Sim, entre Elim e o monte Sinai, no décimo quinto dia do segundo mês, após a saída do Egito.
2 Ỡt ntốq aiq ki, tỗp alới bubéq-bubưp chóq Môi-se cớp Arôn.
2 Também ali, toda a comunidade de Israel se queixou de Moisés e Arão.
3 Tỗp alới pai neq: “Khaq Yiang Sursĩ cachĩt chíq hếq nhũang bo hếq noâng ỡt tâng cruang Ê-yip-tô, la ntốq tỗp hếq bữn cha sâiq cớp sana canŏ́h pasâi lứq, saláng anhia dững tỗp hếq toâq pỡ ntốq aiq nâi, ma ễq tỗp hếq cuchĩt na panhieih khlac.”
3 “Se ao menos o S enhor tivesse nos matado no Egito!”, lamentavam-se. “Lá, nós nos sentávamos em volta de panelas cheias de carne e comíamos pão à vontade. Mas agora vocês nos trouxeram a este deserto para nos matar de fome!”
4 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Sanua cứq yỗn crơng sana sễng tễ paloŏng yỗn tỗp anhia bữn cha. Cóq cũai proai pỡq ĩt cu rangái, ma ĩt yỗn dũ cha tâng muoi tangái ki sâng. Táq ngkíq, cứq ễ chim salĩq tỗp anhia trĩh ma tỡ bữn santoiq cứq patâp.
4 Então o S enhor disse a Moisés: “Vejam, farei chover comida do céu para vocês. Diariamente o povo sairá e recolherá a quantidade de alimento que precisar para aquele dia. Com isso, eu os provarei para ver se seguirão ou não minhas instruções.
5 Tâng tangái tapoât cứq yỗn tỗp anhia ĩt sa‑ữi hỡn tễ máh tangái nhũang muoi pún.”
5 No sexto dia, quando recolherem o alimento e o prepararem, haverá o dobro do normal”.
6 Yuaq ngkíq, Môi-se cớp Arôn atỡng máh cũai I-sarel neq: “Tâng sadâu nâi dũ náq anhia bữn dáng samoât samơi la Yiang Sursĩ toâp chuai tỗp anhia loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.
6 Assim, Moisés e Arão disseram a todos os israelitas: “Ao entardecer, vocês saberão que foi o S enhor quem os tirou da terra do Egito.
7 Poang tarưp tỗp anhia lứq hữm chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ. Yiang Sursĩ khoiq sâng sưong tỗp anhia bubéq-bubưp chóq án. Cỗ nŏ́q anhia bubéq-bubưp chóq hếq bar náq? Hếq táq tapun án pai sâng.”
7 Pela manhã, verão a glória do S enhor , pois ele ouviu suas queixas, que são contra ele, e não contra nós. O que fizemos para vocês se queixarem de nós?”.
8 Môi-se pai ễn neq: “Ống Yiang Sursĩ toâp yỗn tỗp anhia bữn sâiq cha tâng tabữ, cớp bữn sana tâng tarưp, yuaq án khoiq sâng tỗp anhia bubéq-bubưp chóq án. Toâq anhia bubéq-bubưp chóq hếq bar náq, nâi la machớng anhia bubéq-bubưp chóq Yiang Sursĩ toâp.”
8 E Moisés acrescentou: “O S enhor lhes dará carne para comer à tarde e os saciará com pão pela manhã, pois ouviu suas queixas contra ele. O que fizemos? Sim, suas queixas são contra o S enhor , e não contra nós”.
9 Chơ Môi-se atỡng Arôn neq: “Cóq mới atỡng máh cũai I-sarel yỗn alới toâq tayứng yáng moat Yiang Sursĩ, yuaq án khoiq sâng chơ máh santoiq alới bubéq-bubưp.”
9 Em seguida, Moisés disse a Arão: “Anuncie a toda a comunidade de Israel: ‘Apresentem-se diante do S enhor , pois ele ouviu suas queixas’”.
10 Bo Arôn ntôm atỡng máh cũai I-sarel, nheq alới nhêng chu ntốq aiq. Chơ alới santar sâng hữm chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ tâng ramứl.
10 Enquanto Arão falava a toda a comunidade de Israel, o povo olhou em direção ao deserto e viu a glória do S enhor na nuvem.
11 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq:
11 O S enhor disse a Moisés:
12 “Cứq khoiq sâng chơ sưong máh cũai I-sarel bubéq-bubưp. Cóq mới atỡng alới dáng tabữ kếq tỗp alới bữn sâiq cha, cớp tarưp parnỡ tỗp alới bữn cha sana pasâi. Chơ alới bữn dáng cứq la Yiang Sursĩ, Ncháu alới.”
12 “Ouvi as queixas dos israelitas. Agora diga-lhes: ‘Ao entardecer, vocês terão carne para comer e, pela manhã, pão à vontade. Assim, saberão que eu sou o S enhor , seu Deus’”.
13 Toâq cheq sadâu, bữn tỗp chớm ntrut srúh asễng poân nheq bân ntốq alới ỡt dỡ, cớp toâq tarưp ễn bữn dỡq latac satooh chũop ntốq alới ỡt.
13 Ao entardecer, muitas codornas apareceram, cobrindo o acampamento. Na manhã seguinte, os arredores do acampamento estavam úmidos de orvalho.
14 Toâq dỡq latac sa‑ỡt nheq chơ, bữn muoi ramứh cada-da cỡt mễng poân nheq tâng cutễq ntốq aiq ariang dỡq latac cỡt pễng.
14 Quando o orvalho se evaporou, havia sobre o chão uma camada de flocos finos como geada.
15 Toâq máh cũai I-sarel hữm acán ki, ma alới tỡ dáng acán ntrớu. Ngkíq manoaq blớh manoaq neq: “Acán ntrớu nâi?”
15 Quando os israelitas viram aquilo, perguntaram uns aos outros: “O que é isso?”, pois não faziam ideia do que era. Moisés lhes disse: “Este é o alimento que o S
16 Yiang Sursĩ khoiq ớn dũ náq anhia cóq parỗm ĩt yỗn dũ cha, muoi noaq bar ki-lô ma yỗn dũ náq cũai tâng dống sũ.”
16 E estas são as instruções do S enhor : ‘Cada família deve recolher a quantidade necessária, dois litros para cada pessoa de sua tenda’”.
17 Máh cũai I-sarel táq puai parnai ki. Bữn án ca ĩt sa‑ữi, bữn án ca ĩt bĩq.
17 Os israelitas seguiram as instruções. Alguns recolheram mais, outros menos.
18 Toâq alới cân, án ca ĩt sa‑ữi la tỡ bữn clữi cha. Ma án ca ĩt bĩq, la dũ cha. Ma alới ĩt dũ máh alới cơi cha.
18 Contudo, quando mediram, cada um tinha o suficiente. Não sobrou alimento para os que recolheram mais nem faltou para os que recolheram menos. Cada família recolheu exatamente a quantidade necessária.
19 Môi-se atỡng alới neq: “Chỗi yỗn cũai aléq ĩt dŏq toau toâq tangái parnỡ.”
19 Moisés lhes disse: “Não guardem coisa alguma para o dia seguinte”.
20 Ma bữn cũai tỡ bữn trĩh parnai Môi-se atỡng; alới ĩt dŏq sana ki toau toâq tarưp parnỡ. Chơ sana ki cỡt mpang cớp nsóq nheq. Ngkíq Môi-se sâng cutâu chóq cũai ki.
20 Alguns deles, porém, não deram ouvidos e guardaram um pouco de alimento até a manhã seguinte. A essa altura, a comida estava cheia de vermes e cheirava muito mal. Moisés ficou furioso com eles.
21 Cu tarưp dũ náq alới ĩt máh alới yoc ễ cha. Ma toâq moat mandang loŏh bữn phũac cutâu lứq; chơ sana ki yŏ́h dưoiq nheq.
21 Depois disso, as famílias passaram a recolher, a cada manhã, a quantidade necessária de alimento. E, quando o sol esquentava, os flocos que não tinham sido recolhidos derretiam e desapareciam.
22 Tâng tangái tapoât tỗp alới ĩt sana ki bữn bar pún; manoaq ĩt pỗn ki-lô. Máh cũai sốt tâng tỗp I-sarel toâq atỡng tễ ranáq nâi yỗn Môi-se dáng.
22 No sexto dia, recolheram o dobro do habitual, ou seja, quatro litros para cada pessoa. Então todos os líderes da comunidade se dirigiram a Moisés e o informaram a esse respeito.
23 Chơ Môi-se atỡng tỗp alới neq: “Yiang Sursĩ atỡng neq: ‘Tâng tangái parnỡ la Tangái Rlu dŏq sang yỗn Yiang Sursĩ. Ngkíq sana ntrớu anhia yoc ễ áng, yỗn anhia áng tangái nâi toâp. Cớp sana ntrớu anhia yoc ễ ớp, yỗn anhia ớp tangái nâi toâp. Ma sana ntrớu clữi, ki anhia dŏq cha tangái parnỡ.’”
23 Moisés lhes disse: “Foi o que o S enhor ordenou: ‘Amanhã será um dia de descanso, o sábado consagrado para o S enhor . Portanto, assem ou cozinhem hoje a quantidade que desejarem e guardem o restante para amanhã’”.
24 Alới trĩh parnai Môi-se atỡng. Alới dŏq sana clữi ki toau toâq tangái parnỡ, ma sana ki tỡ bữn nsóq cớp tỡ bữn mpang.
24 Eles separaram uma porção para o dia seguinte, como Moisés havia ordenado. Pela manhã, a comida restante não tinha mau cheiro nem vermes.
25 Chơ Môi-se atỡng neq: “Cóq anhia cha sana clữi ki yỗn nheq tâng tangái nâi toâp, yuaq tangái nâi la Tangái Rlu dŏq sang Yiang Sursĩ. Khân anhia pỡq ravoât sana yáng tiah, ki anhia tỡ bữn ramóh.
25 Moisés disse: “Comam o alimento hoje, pois é o sábado do S enhor . Hoje não haverá alimento no chão para recolher.
26 Cóq anhia parỗm máh sana tâng tapoât tangái sâng. Ma tâng tangái tapul, la Tangái Rlu, tỡ bữn bữn mana.”
26 Durante seis dias vocês podem recolher alimento, mas o sétimo dia é o sábado, quando não haverá alimento algum no chão”.
27 Ma tâng Tangái Rlu, bữn cũai pỡq ravoât sana, ma alới tỡ bữn ramóh ntrớu tháng.
27 Ainda assim, algumas pessoas saíram para recolhê-lo no sétimo dia, mas não o encontraram.
28 Vớt ki, Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Noâng maléq dũn tỗp anhia tỡ ễq trĩh parnai cứq patâp?
28 O S enhor disse a Moisés: “Até quando este povo se recusará a obedecer às minhas ordens e instruções?
29 Cóq anhia chanchớm yỗn samoât, cứq la Yiang Sursĩ khoiq yỗn anhia bữn Tangái Rlu. Yuaq ngkíq, tâng tangái tapoât cứq yỗn anhia bữn sana yỗn têq dũ cha tâng bar tangái. Ma tâng tangái tapul, dũ náq anhia cóq ỡt sâng, chỗi loŏh tễ dống.”
29 Entendam que o sábado é um presente do S enhor para vocês. Por isso, no sexto dia, ele lhes dá uma porção dobrada de alimento, suficiente para dois dias. No sábado, cada um deve ficar onde está. Não saiam para recolher alimento no sétimo dia”.
30 Ngkíq máh cũai I-sarel tỡ bữn táq ranáq ntrớu tâng tangái tapul.
30 No sétimo dia, portanto, o povo descansou.
31 Máh cũai I-sarel amứh crơng sana ki la mana. Mana nâi cỡt ariang ŏ́c lavứng cloc cớp ễm machớng bễng mi carchốc dỡq khĩal.
31 Os israelitas chamaram aquela comida de maná. Era branco como a semente de coentro e tinha gosto de massa folhada de mel.
32 Môi-se pai neq: “Yiang Sursĩ khoiq patâp tỗp hái yỗn dŏq bĩq mana, khễ apáh yỗn tŏ́ng toiq tỗp hái nhêng sana Yiang Sursĩ yỗn hái cha tâng ntốq aiq, bo án dững hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.”
32 Então Moisés disse: “É isto que o S enhor ordenou: ‘Encham uma vasilha de dois litros com maná e preservem-no para seus descendentes. Assim, as gerações futuras poderão ver o alimento que eu lhes dei no deserto quando os libertei do Egito’”.
33 Ngkíq Môi-se atỡng Arôn neq: “Cóq mới ĩt muoi lám cudốm. Chơ dŏq mana bar ki-lô; dŏq khang ki yáng moat Yiang Sursĩ yỗn tŏ́ng toiq hái têq nhêng.”
33 Moisés disse a Arão: “Pegue uma vasilha e encha-a com dois litros de maná. Em seguida, coloque-a diante do S enhor , a fim de preservar o maná para as gerações futuras”.
34 Arôn táq puai máh santoiq Yiang Sursĩ khoiq ớn Môi-se; chơ án dŏq loâng cudốm mana ki yáng moat Hĩp Parnai Parkhán.
34 Arão fez conforme o S enhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha de maná diante das tábuas da aliança, para guardá-la.
35 Nheq pỗn chít cumo máh cũai I-sarel bữn cha mana, toau alới toâq pỡ cruang Cana-an, la ntốq alới ỡt loâng.
35 Os israelitas comeram maná durante quarenta anos, até chegarem à terra onde se estabeleceriam. Comeram maná até chegarem à fronteira da terra de Canaã.
36 (Noau cân mana muoi tangái muoi ‘ô-mê’ la sám bar ki-lô. Cớp muoi chít ô-mê cỡt muoi ‘ê-pha’.).
36 (A vasilha usada para medir o maná continha um ômer, que era a décima parte da medida padrão. )

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.