Êxodo 16
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Noap tễ tangái cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô toâq tangái muoi chít la sỡng, casâi bar, nheq tữh alới loŏh tễ ntốq E-lim. Chơ alới pỡq toâq pỡ ntốq aiq ramứh Sín, ỡt mpứng dĩ bar coah E-lim cớp cóh Si-nai.
1 Depois partiram de Elim; e veio toda a congregação dos filhos de Israel ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês depois que saíram da terra do Egito.
2 Ỡt ntốq aiq ki, tỗp alới bubéq-bubưp chóq Môi-se cớp Arôn.
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão no deserto.
3 Tỗp alới pai neq: “Khaq Yiang Sursĩ cachĩt chíq hếq nhũang bo hếq noâng ỡt tâng cruang Ê-yip-tô, la ntốq tỗp hếq bữn cha sâiq cớp sana canŏ́h pasâi lứq, saláng anhia dững tỗp hếq toâq pỡ ntốq aiq nâi, ma ễq tỗp hếq cuchĩt na panhieih khlac.”
3 Pois os filhos de Israel lhes disseram: Quem nos dera que tivéssemos morrido pela mão do Senhor na terra do Egito, quando estávamos sentados junto às panelas de carne, quando comíamos pão até fartar! porque nos tendes tirado para este deserto, para matardes de fome a toda esta multidão.
4 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Sanua cứq yỗn crơng sana sễng tễ paloŏng yỗn tỗp anhia bữn cha. Cóq cũai proai pỡq ĩt cu rangái, ma ĩt yỗn dũ cha tâng muoi tangái ki sâng. Táq ngkíq, cứq ễ chim salĩq tỗp anhia trĩh ma tỡ bữn santoiq cứq patâp.
4 Então disse o Senhor a Moisés: Eis que vos farei chover pão do céu; e sairá o povo e colherá diariamente a porção para cada dia, para que eu o prove se anda em minha lei ou não.
5 Tâng tangái tapoât cứq yỗn tỗp anhia ĩt sa‑ữi hỡn tễ máh tangái nhũang muoi pún.”
5 Mas ao sexto dia prepararão o que colherem; e será o dobro do que colhem cada dia.
6 Yuaq ngkíq, Môi-se cớp Arôn atỡng máh cũai I-sarel neq: “Tâng sadâu nâi dũ náq anhia bữn dáng samoât samơi la Yiang Sursĩ toâp chuai tỗp anhia loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.
6 Disseram, pois, Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: tarde sabereis que o Senhor é quem vos tirou da terra do Egito,
7 Poang tarưp tỗp anhia lứq hữm chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ. Yiang Sursĩ khoiq sâng sưong tỗp anhia bubéq-bubưp chóq án. Cỗ nŏ́q anhia bubéq-bubưp chóq hếq bar náq? Hếq táq tapun án pai sâng.”
7 e amanhã vereis a glória do Senhor, porquanto ele ouviu as vossas murmurações contra o Senhor; e quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 Môi-se pai ễn neq: “Ống Yiang Sursĩ toâp yỗn tỗp anhia bữn sâiq cha tâng tabữ, cớp bữn sana tâng tarưp, yuaq án khoiq sâng tỗp anhia bubéq-bubưp chóq án. Toâq anhia bubéq-bubưp chóq hếq bar náq, nâi la machớng anhia bubéq-bubưp chóq Yiang Sursĩ toâp.”
8 Disse mais Moisés: Isso será quando o Senhor à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão a fartar, porquanto o Senhor ouve as vossas murmurações, com que murmurais contra ele; e quem somos nós? As vossas murmurações não são contra nós, mas sim contra o Senhor.
9 Chơ Môi-se atỡng Arôn neq: “Cóq mới atỡng máh cũai I-sarel yỗn alới toâq tayứng yáng moat Yiang Sursĩ, yuaq án khoiq sâng chơ máh santoiq alới bubéq-bubưp.”
9 Depois disse Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Chegai-vos à presença do Senhor, porque ele ouviu as vossas murmurações.
10 Bo Arôn ntôm atỡng máh cũai I-sarel, nheq alới nhêng chu ntốq aiq. Chơ alới santar sâng hữm chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ tâng ramứl.
10 E quando Arão falou a toda a congregação dos filhos de Israel, estes olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor, apareceu na nuvem.
11 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq:
11 Então o Senhor falou a Moisés, dizendo:
12 “Cứq khoiq sâng chơ sưong máh cũai I-sarel bubéq-bubưp. Cóq mới atỡng alới dáng tabữ kếq tỗp alới bữn sâiq cha, cớp tarưp parnỡ tỗp alới bữn cha sana pasâi. Chơ alới bữn dáng cứq la Yiang Sursĩ, Ncháu alới.”
12 Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel; dize-lhes: À tardinha comereis carne, e pela manhã vos fartareis de pão; e sabereis que eu sou o Senhor vosso Deus.
13 Toâq cheq sadâu, bữn tỗp chớm ntrut srúh asễng poân nheq bân ntốq alới ỡt dỡ, cớp toâq tarưp ễn bữn dỡq latac satooh chũop ntốq alới ỡt.
13 E aconteceu que à tarde subiram codornizes, e cobriram o arraial; e pela manhã havia uma camada de orvalho ao redor do arraial.
14 Toâq dỡq latac sa‑ỡt nheq chơ, bữn muoi ramứh cada-da cỡt mễng poân nheq tâng cutễq ntốq aiq ariang dỡq latac cỡt pễng.
14 Quando desapareceu a camada de orvalho, eis que sobre a superfície do deserto estava uma coisa miúda, semelhante a escamas, coisa miúda como a geada sobre a terra.
15 Toâq máh cũai I-sarel hữm acán ki, ma alới tỡ dáng acán ntrớu. Ngkíq manoaq blớh manoaq neq: “Acán ntrớu nâi?”
15 E, vendo-a os filhos de Israel, disseram uns aos outros: Que é isto? porque não sabiam o que era. Então lhes disse Moisés: Este é o pão que o Senhor vos deu para comer.
16 Yiang Sursĩ khoiq ớn dũ náq anhia cóq parỗm ĩt yỗn dũ cha, muoi noaq bar ki-lô ma yỗn dũ náq cũai tâng dống sũ.”
16 Isto é o que o Senhor ordenou: Colhei dele cada um conforme o que pode comer; um gômer para cada cabeça, segundo o número de pessoas; cada um tomará para os que se acharem na sua tenda.
17 Máh cũai I-sarel táq puai parnai ki. Bữn án ca ĩt sa‑ữi, bữn án ca ĩt bĩq.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel; e colheram uns mais e outros menos.
18 Toâq alới cân, án ca ĩt sa‑ữi la tỡ bữn clữi cha. Ma án ca ĩt bĩq, la dũ cha. Ma alới ĩt dũ máh alới cơi cha.
18 Quando, porém, o mediam com o gômer, nada sobejava ao que colhera muito, nem faltava ao que colhera pouco; colhia cada um tanto quanto podia comer.
19 Môi-se atỡng alới neq: “Chỗi yỗn cũai aléq ĩt dŏq toau toâq tangái parnỡ.”
19 Também disse-lhes Moisés: Ninguém deixe dele para amanhã.
20 Ma bữn cũai tỡ bữn trĩh parnai Môi-se atỡng; alới ĩt dŏq sana ki toau toâq tarưp parnỡ. Chơ sana ki cỡt mpang cớp nsóq nheq. Ngkíq Môi-se sâng cutâu chóq cũai ki.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, antes alguns dentre eles deixaram dele para o dia seguinte; e criou bichos, e cheirava mal; por isso indignou-se Moisés contra eles.
21 Cu tarưp dũ náq alới ĩt máh alới yoc ễ cha. Ma toâq moat mandang loŏh bữn phũac cutâu lứq; chơ sana ki yŏ́h dưoiq nheq.
21 Colhiam-no, pois, pela manhã, cada um conforme o que podia comer; porque, vindo o calor do sol, se derretia.
22 Tâng tangái tapoât tỗp alới ĩt sana ki bữn bar pún; manoaq ĩt pỗn ki-lô. Máh cũai sốt tâng tỗp I-sarel toâq atỡng tễ ranáq nâi yỗn Môi-se dáng.
22 Mas ao sexto dia colheram pão em dobro, dois gômeres para cada um; pelo que todos os principais da congregação vieram, e contaram-no a Moisés.
23 Chơ Môi-se atỡng tỗp alới neq: “Yiang Sursĩ atỡng neq: ‘Tâng tangái parnỡ la Tangái Rlu dŏq sang yỗn Yiang Sursĩ. Ngkíq sana ntrớu anhia yoc ễ áng, yỗn anhia áng tangái nâi toâp. Cớp sana ntrớu anhia yoc ễ ớp, yỗn anhia ớp tangái nâi toâp. Ma sana ntrớu clữi, ki anhia dŏq cha tangái parnỡ.’”
23 E ele lhes disse: Isto é o que o Senhor tem dito: Amanhã é repouso, sábado santo ao Senhor; o que quiserdes assar ao forno, assai-o, e o que quiserdes cozer em água, cozei-o em água; e tudo o que sobejar, ponde-o de lado para vós, guardando-o para amanhã.
24 Alới trĩh parnai Môi-se atỡng. Alới dŏq sana clữi ki toau toâq tangái parnỡ, ma sana ki tỡ bữn nsóq cớp tỡ bữn mpang.
24 Guardaram-no, pois, até o dia seguinte, como Moisés tinha ordenado; e não cheirou mal, nem houve nele bicho algum.
25 Chơ Môi-se atỡng neq: “Cóq anhia cha sana clữi ki yỗn nheq tâng tangái nâi toâp, yuaq tangái nâi la Tangái Rlu dŏq sang Yiang Sursĩ. Khân anhia pỡq ravoât sana yáng tiah, ki anhia tỡ bữn ramóh.
25 Então disse Moisés: Comei-o hoje, porquanto hoje é o sábado do Senhor; hoje não o achareis no campo.
26 Cóq anhia parỗm máh sana tâng tapoât tangái sâng. Ma tâng tangái tapul, la Tangái Rlu, tỡ bữn bữn mana.”
26 Seis dias o colhereis, mas o sétimo dia é o sábado; nele não haverá.
27 Ma tâng Tangái Rlu, bữn cũai pỡq ravoât sana, ma alới tỡ bữn ramóh ntrớu tháng.
27 Mas aconteceu ao sétimo dia que saíram alguns do povo para o colher, e não o acharam.
28 Vớt ki, Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Noâng maléq dũn tỗp anhia tỡ ễq trĩh parnai cứq patâp?
28 Então disse o Senhor a Moisés: Até quando recusareis guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Cóq anhia chanchớm yỗn samoât, cứq la Yiang Sursĩ khoiq yỗn anhia bữn Tangái Rlu. Yuaq ngkíq, tâng tangái tapoât cứq yỗn anhia bữn sana yỗn têq dũ cha tâng bar tangái. Ma tâng tangái tapul, dũ náq anhia cóq ỡt sâng, chỗi loŏh tễ dống.”
29 Vede, visto que o Senhor vos deu o sábado, por isso ele no sexto dia vos dá pão para dois dias; fique cada um no seu lugar, não saia ninguém do seu lugar no sétimo dia.
30 Ngkíq máh cũai I-sarel tỡ bữn táq ranáq ntrớu tâng tangái tapul.
30 Assim repousou o povo no sétimo dia.
31 Máh cũai I-sarel amứh crơng sana ki la mana. Mana nâi cỡt ariang ŏ́c lavứng cloc cớp ễm machớng bễng mi carchốc dỡq khĩal.
31 A casa de Israel deu-lhe o nome de maná. Era como semente de coentro; era branco, e tinha o sabor de bolos de mel.
32 Môi-se pai neq: “Yiang Sursĩ khoiq patâp tỗp hái yỗn dŏq bĩq mana, khễ apáh yỗn tŏ́ng toiq tỗp hái nhêng sana Yiang Sursĩ yỗn hái cha tâng ntốq aiq, bo án dững hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.”
32 E disse Moisés: Isto é o que o Senhor ordenou: Dele enchereis um gômer, o qual se guardará para as vossas gerações, para que elas vejam o pão que vos dei a comer no deserto, quando eu vos tirei da terra do Egito.
33 Ngkíq Môi-se atỡng Arôn neq: “Cóq mới ĩt muoi lám cudốm. Chơ dŏq mana bar ki-lô; dŏq khang ki yáng moat Yiang Sursĩ yỗn tŏ́ng toiq hái têq nhêng.”
33 Disse também Moisés a Arão: Toma um vaso, mete nele um gômer cheio de maná e põe-no diante do Senhor, a fim de que seja guardado para as vossas gerações.
34 Arôn táq puai máh santoiq Yiang Sursĩ khoiq ớn Môi-se; chơ án dŏq loâng cudốm mana ki yáng moat Hĩp Parnai Parkhán.
34 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim Arão o pôs diante do testemunho, para ser guardado.
35 Nheq pỗn chít cumo máh cũai I-sarel bữn cha mana, toau alới toâq pỡ cruang Cana-an, la ntốq alới ỡt loâng.
35 Ora, os filhos de Israel comeram o maná quarenta anos, até que chegaram a uma terra habitada; comeram o maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 (Noau cân mana muoi tangái muoi ‘ô-mê’ la sám bar ki-lô. Cớp muoi chít ô-mê cỡt muoi ‘ê-pha’.).
36 Um gômer é a décima parte de uma efa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.