Êxodo 16

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Noap tễ tangái cũai I-sarel loŏh tễ cruang Ê-yip-tô toâq tangái muoi chít la sỡng, casâi bar, nheq tữh alới loŏh tễ ntốq E-lim. Chơ alới pỡq toâq pỡ ntốq aiq ramứh Sín, ỡt mpứng dĩ bar coah E-lim cớp cóh Si-nai.
1 O povo de Israel saiu de Elim e foi para o deserto de Sim, que fica entre Elim e o monte Sinai. Chegaram ali no dia quinze do segundo mês depois da sua saída do Egito.
2 Ỡt ntốq aiq ki, tỗp alới bubéq-bubưp chóq Môi-se cớp Arôn.
2 Ali, no deserto, todos eles começaram a reclamar contra Moisés e Arão,
3 Tỗp alới pai neq: “Khaq Yiang Sursĩ cachĩt chíq hếq nhũang bo hếq noâng ỡt tâng cruang Ê-yip-tô, la ntốq tỗp hếq bữn cha sâiq cớp sana canŏ́h pasâi lứq, saláng anhia dững tỗp hếq toâq pỡ ntốq aiq nâi, ma ễq tỗp hếq cuchĩt na panhieih khlac.”
3 dizendo assim: — Teria sido melhor que o
4 Chơ Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Sanua cứq yỗn crơng sana sễng tễ paloŏng yỗn tỗp anhia bữn cha. Cóq cũai proai pỡq ĩt cu rangái, ma ĩt yỗn dũ cha tâng muoi tangái ki sâng. Táq ngkíq, cứq ễ chim salĩq tỗp anhia trĩh ma tỡ bữn santoiq cứq patâp.
4 O Senhor Deus disse a Moisés: — Agora eu vou fazer chover do céu pão para vocês. E o povo deverá sair, e cada um deverá juntar uma porção que dê para um dia. Assim eu os porei à prova para saber se eles vão obedecer às minhas ordens.
5 Tâng tangái tapoât cứq yỗn tỗp anhia ĩt sa‑ữi hỡn tễ máh tangái nhũang muoi pún.”
5 No sexto dia deverão juntar e preparar o dobro do que costumam juntar nos outros dias.
6 Yuaq ngkíq, Môi-se cớp Arôn atỡng máh cũai I-sarel neq: “Tâng sadâu nâi dũ náq anhia bữn dáng samoât samơi la Yiang Sursĩ toâp chuai tỗp anhia loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.
6 Então Moisés e Arão disseram ao povo: — Hoje à tarde vocês ficarão sabendo que foi o
7 Poang tarưp tỗp anhia lứq hữm chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ. Yiang Sursĩ khoiq sâng sưong tỗp anhia bubéq-bubưp chóq án. Cỗ nŏ́q anhia bubéq-bubưp chóq hếq bar náq? Hếq táq tapun án pai sâng.”
7 Amanhã de manhã vocês verão a glória do Senhor , pois o Senhor ouviu as reclamações de vocês contra ele. Foi contra ele, e não contra nós, que vocês reclamaram; pois, afinal de contas, quem somos nós?
8 Môi-se pai ễn neq: “Ống Yiang Sursĩ toâp yỗn tỗp anhia bữn sâiq cha tâng tabữ, cớp bữn sana tâng tarưp, yuaq án khoiq sâng tỗp anhia bubéq-bubưp chóq án. Toâq anhia bubéq-bubưp chóq hếq bar náq, nâi la machớng anhia bubéq-bubưp chóq Yiang Sursĩ toâp.”
8 E Moisés continuou: — É Deus, o
9 Chơ Môi-se atỡng Arôn neq: “Cóq mới atỡng máh cũai I-sarel yỗn alới toâq tayứng yáng moat Yiang Sursĩ, yuaq án khoiq sâng chơ máh santoiq alới bubéq-bubưp.”
9 Aí Moisés disse a Arão: — Diga a todo o povo que venha e fique diante de Deus, o
10 Bo Arôn ntôm atỡng máh cũai I-sarel, nheq alới nhêng chu ntốq aiq. Chơ alới santar sâng hữm chớc ang‑ữr tễ Yiang Sursĩ tâng ramứl.
10 Enquanto Arão estava falando a todo o povo, eles olharam para o deserto, e, de repente, a glória do Senhor apareceu numa nuvem.
11 Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq:
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 “Cứq khoiq sâng chơ sưong máh cũai I-sarel bubéq-bubưp. Cóq mới atỡng alới dáng tabữ kếq tỗp alới bữn sâiq cha, cớp tarưp parnỡ tỗp alới bữn cha sana pasâi. Chơ alới bữn dáng cứq la Yiang Sursĩ, Ncháu alới.”
12 — Eu tenho ouvido as reclamações dos israelitas. Diga-lhes que hoje à tarde, antes de escurecer, eles comerão carne. E amanhã de manhã comerão pão à vontade. Aí ficarão sabendo que eu, o Senhor , sou o Deus deles.
13 Toâq cheq sadâu, bữn tỗp chớm ntrut srúh asễng poân nheq bân ntốq alới ỡt dỡ, cớp toâq tarưp ễn bữn dỡq latac satooh chũop ntốq alới ỡt.
13 À tarde apareceu um grande bando de codornas; eram tantas, que cobriram o acampamento. E no dia seguinte, de manhã, havia orvalho em volta de todo o acampamento.
14 Toâq dỡq latac sa‑ỡt nheq chơ, bữn muoi ramứh cada-da cỡt mễng poân nheq tâng cutễq ntốq aiq ariang dỡq latac cỡt pễng.
14 Quando o orvalho secou, por cima da areia do deserto ficou uma coisa parecida com escamas, fina como a geada no chão.
15 Toâq máh cũai I-sarel hữm acán ki, ma alới tỡ dáng acán ntrớu. Ngkíq manoaq blớh manoaq neq: “Acán ntrớu nâi?”
15 Os israelitas viram aquilo e não sabiam o que era. Então perguntaram uns aos outros: — O que é isso? Moisés lhes disse: — Isso é o alimento que o
16 Yiang Sursĩ khoiq ớn dũ náq anhia cóq parỗm ĩt yỗn dũ cha, muoi noaq bar ki-lô ma yỗn dũ náq cũai tâng dống sũ.”
16 Esta é a ordem que ele deu: “Cada um de vocês deverá juntar o que for necessário para comer, de acordo com o número de pessoas que houver na família, dois litros por pessoa.”
17 Máh cũai I-sarel táq puai parnai ki. Bữn án ca ĩt sa‑ữi, bữn án ca ĩt bĩq.
17 E assim fizeram os israelitas. Uns pegaram mais, e outros, menos.
18 Toâq alới cân, án ca ĩt sa‑ữi la tỡ bữn clữi cha. Ma án ca ĩt bĩq, la dũ cha. Ma alới ĩt dũ máh alới cơi cha.
18 Quando mediram, aconteceu que os que haviam pegado muito não tinham demais; e não faltava nada para os que haviam pegado pouco. Cada um havia pegado exatamente o necessário para comer.
19 Môi-se atỡng alới neq: “Chỗi yỗn cũai aléq ĩt dŏq toau toâq tangái parnỡ.”
19 Então Moisés lhes disse: — Ninguém deverá guardar nada para o dia seguinte.
20 Ma bữn cũai tỡ bữn trĩh parnai Môi-se atỡng; alới ĩt dŏq sana ki toau toâq tarưp parnỡ. Chơ sana ki cỡt mpang cớp nsóq nheq. Ngkíq Môi-se sâng cutâu chóq cũai ki.
20 Mas alguns não obedeceram à ordem de Moisés e guardaram uma parte daquele alimento. E no dia seguinte o que tinha sido guardado estava cheio de bichos e cheirava mal. Aí Moisés ficou muito irritado com eles.
21 Cu tarưp dũ náq alới ĩt máh alới yoc ễ cha. Ma toâq moat mandang loŏh bữn phũac cutâu lứq; chơ sana ki yŏ́h dưoiq nheq.
21 Todas as manhãs cada um pegava o necessário para comer naquele dia, pois o calor do sol derretia o que ficava no chão.
22 Tâng tangái tapoât tỗp alới ĩt sana ki bữn bar pún; manoaq ĩt pỗn ki-lô. Máh cũai sốt tâng tỗp I-sarel toâq atỡng tễ ranáq nâi yỗn Môi-se dáng.
22 No sexto dia pegaram o dobro, isto é, quatro litros para cada pessoa. Os líderes do povo foram e contaram a Moisés o que estava acontecendo.
23 Chơ Môi-se atỡng tỗp alới neq: “Yiang Sursĩ atỡng neq: ‘Tâng tangái parnỡ la Tangái Rlu dŏq sang yỗn Yiang Sursĩ. Ngkíq sana ntrớu anhia yoc ễ áng, yỗn anhia áng tangái nâi toâp. Cớp sana ntrớu anhia yoc ễ ớp, yỗn anhia ớp tangái nâi toâp. Ma sana ntrớu clữi, ki anhia dŏq cha tangái parnỡ.’”
23 E Moisés lhes disse: — Amanhã é dia de descanso, o sábado santo, separado para Deus, o
24 Alới trĩh parnai Môi-se atỡng. Alới dŏq sana clữi ki toau toâq tangái parnỡ, ma sana ki tỡ bữn nsóq cớp tỡ bữn mpang.
24 Conforme a ordem de Moisés, todos guardaram para o dia seguinte o que havia sobrado. E não cheirou mal, nem criou bicho.
25 Chơ Môi-se atỡng neq: “Cóq anhia cha sana clữi ki yỗn nheq tâng tangái nâi toâp, yuaq tangái nâi la Tangái Rlu dŏq sang Yiang Sursĩ. Khân anhia pỡq ravoât sana yáng tiah, ki anhia tỡ bữn ramóh.
25 Moisés disse: — Comam isto hoje, pois é sábado, o dia de descanso separado para Deus, o
26 Cóq anhia parỗm máh sana tâng tapoât tangái sâng. Ma tâng tangái tapul, la Tangái Rlu, tỡ bữn bữn mana.”
26 Recolham esse alimento durante seis dias; porém no sétimo dia, que é o dia de descanso, não haverá alimento no chão.
27 Ma tâng Tangái Rlu, bữn cũai pỡq ravoât sana, ma alới tỡ bữn ramóh ntrớu tháng.
27 No sétimo dia algumas pessoas saíram para pegar o alimento, porém não acharam nada.
28 Vớt ki, Yiang Sursĩ atỡng Môi-se neq: “Noâng maléq dũn tỗp anhia tỡ ễq trĩh parnai cứq patâp?
28 Então o Senhor Deus disse a Moisés: — Até quando vocês vão desobedecer às minhas ordens e às minhas
29 Cóq anhia chanchớm yỗn samoât, cứq la Yiang Sursĩ khoiq yỗn anhia bữn Tangái Rlu. Yuaq ngkíq, tâng tangái tapoât cứq yỗn anhia bữn sana yỗn têq dũ cha tâng bar tangái. Ma tâng tangái tapul, dũ náq anhia cóq ỡt sâng, chỗi loŏh tễ dống.”
29 Lembrem que eu, o Senhor , dei a vocês um dia de descanso e foi por isso que no sexto dia eu lhes dei alimento para dois dias. No sétimo dia fiquem todos onde estiverem; ninguém deverá sair de casa.
30 Ngkíq máh cũai I-sarel tỡ bữn táq ranáq ntrớu tâng tangái tapul.
30 Assim, o povo não trabalhou no sétimo dia.
31 Máh cũai I-sarel amứh crơng sana ki la mana. Mana nâi cỡt ariang ŏ́c lavứng cloc cớp ễm machớng bễng mi carchốc dỡq khĩal.
31 Os israelitas deram àquele alimento o nome de maná . Ele era parecido com uma sementinha branca e tinha gosto de bolo de mel.
32 Môi-se pai neq: “Yiang Sursĩ khoiq patâp tỗp hái yỗn dŏq bĩq mana, khễ apáh yỗn tŏ́ng toiq tỗp hái nhêng sana Yiang Sursĩ yỗn hái cha tâng ntốq aiq, bo án dững hái loŏh tễ cruang Ê-yip-tô.”
32 Moisés disse: — O
33 Ngkíq Môi-se atỡng Arôn neq: “Cóq mới ĩt muoi lám cudốm. Chơ dŏq mana bar ki-lô; dŏq khang ki yáng moat Yiang Sursĩ yỗn tŏ́ng toiq hái têq nhêng.”
33 Então Moisés disse a Arão: — Pegue uma vasilha, ponha nela dois litros de maná e coloque-a na presença de Deus, o
34 Arôn táq puai máh santoiq Yiang Sursĩ khoiq ớn Môi-se; chơ án dŏq loâng cudốm mana ki yáng moat Hĩp Parnai Parkhán.
34 Arão fez como o Senhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha diante da arca da aliança para que ficasse guardada ali.
35 Nheq pỗn chít cumo máh cũai I-sarel bữn cha mana, toau alới toâq pỡ cruang Cana-an, la ntốq alới ỡt loâng.
35 Durante quarenta anos os israelitas tiveram maná para comer, até que chegaram a uma terra habitada, isto é, até que chegaram à fronteira de Canaã.
36 (Noau cân mana muoi tangái muoi ‘ô-mê’ la sám bar ki-lô. Cớp muoi chít ô-mê cỡt muoi ‘ê-pha’.).
36 A porção de maná para cada pessoa era a décima parte da medida padrão , que tinha vinte litros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.