Eclesiastes 4

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Chơ cứq hữm sa‑ữi náq cũai tỡ bữn tanoang tapứng chóq cũai canŏ́h tâng cốc cutễq nâi. Cũai noau dốq padâm, nhiam u‑ỗi; ma tỡ bữn noau chuai alới, yuaq cũai ca padâm alới bữn chớc lứq.
1 Então retornei, e considerei todas as opressões que se fazem debaixo do sol; e eis que vi as lágrimas daqueles que foram oprimidos, e eles não tinham um consolador, e ao lado dos seus opressores havia poder; mas eles não tinham um consolador.
2 Cứq chanchớm loah tễ máh cũai neq: Khaq cuchĩt, saláng noâng tamoong.
2 Por isso eu louvei os que já morreram, mais do que os que ainda vivem.
3 Ma o hỡn tễ ki ễn, la khaq tỡ yũah canỡt, yuaq tỡ bữn hữm ranáq tỡ bữn tanoang tapứng tâng cốc cutễq nâi.
3 Sim, melhor do que estes está aquele que ainda não existe; aquele que não viu as más obras que se fazem debaixo do sol.
4 Cứq khoiq dáng chơ cỗ nŏ́q cũai táq ranáq ntâng. Alới táq ngkíq, yuaq alới yoc ễ bữn crơng sa‑ữi hỡn tễ yớu. Ma ranáq ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu, cỡt samoât lúh puai cuyal sâng.
4 Novamente, considerei todo o trabalho, e toda a obra correta, pela qual um homem é invejado pelo seu próximo. Isto também é vaidade e angústia de espírito.
5 Máh cũai sacũl curốq atĩ sâng, tỡ ễq táq ranáq ntrớu; chơ alới cuchĩt khlac.
5 O tolo cruza as suas mãos, e come a sua própria carne.
6 Khaq hái bữn bĩq sâng ma bữn mứt ien khễ, saláng hái bữn sa‑ữi na bar lám atĩ táq níc, ma cỡt ariang rapuai cỗp cuyal sâng.
6 Melhor é a mão cheia de quietude do que ambas as mãos cheias com trabalho, e angústia de espírito.
7 Cứq hữm sĩa, bữn muoi ranáq tễ dỡi tamoong cũai tâng cốc cutễq nâi la tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
7 Então retornei, e vi vaidade debaixo do sol.
8 Bữn muoi noaq samiang ỡt níc muoi noaq sâng; án ŏ́q con samiang cớp ŏ́q sễm ai. Ma án tỡ nai tangứt táq ranáq, cỗ án tỡ yũah hữm dũ tễ máh sanốc ntữn án khoiq bữn chơ. Ngkíq, án táq máh ranáq ntâng la dŏq yỗn noau? Cớp cỗ nŏ́q án tỡ yũah bũi pahỡm? Anâi la tỡ bữn cỡt kia ntrớu tê, yuaq án táq yỗn dỡi tamoong án cỡt túh arức.
8 Há somente um, e não há um segundo; sim ele não tem filho ou irmão; e contudo não há fim para todo o seu trabalho, e também seus olhos não se satisfazem com riqueza; e nem ele diz: Para quem eu trabalho, e privo a minha alma do que é bom? Isto também é vaidade, sim, é um trabalho doloroso.
9 Bar náq o hỡn tễ ống manoaq sâng, yuaq toâq bar náq táq ranáq parnơi, lứq cỡt ranáq o hỡn.
9 Melhor é serem dois do que um, porque têm melhor recompensa por seu trabalho.
10 Khân muoi noaq tễ bar náq ki dớm, án noâng bữn yớu têq acŏ́q chuai án. Ma lốp lứq yỗn cũai ca ống muoi noaq sâng; khân án dớm, ki ŏ́q noau acŏ́q chuai ayuor án.
10 Porque se eles caírem, um levantará o seu companheiro; mas ai do que estiver só quando cair, porquanto não haverá outro que o levante.
11 Khân sangễt, bar náq têq bếq manơi yỗn cỡt sa‑âm. Ma khân bếq ống manoaq sâng, nŏ́q têq táq yỗn cỡt sa‑âm?
11 Também, se dois dormirem juntos, eles se aquecerão; porém como poderá um só se aquecer?
12 Bar náq rơi táng chíl cớp riap muoi noaq ca ễ táq alới. Panũar pái ntreh, lứq cro ta-ŏh.
12 E, se alguém prevalecer sobre ele, os dois lhe resistirão; e o cordão de três dobras não se quebra tão depressa.
13 Khaq bữn muoi noaq cũai póng cadĩt ca roan rangoaiq, saláng bữn puo thâu ma sacũl, yuaq puo ki tỡ bữn sapúh noâng ŏ́c noau tĩeih atỡng.
13 Melhor é a criança pobre e sábia do que um rei velho e tolo, que não se deixa mais admoestar.
14 Lứq pai cũai póng ki loŏh tễ tũ, tỡ la cỡt tâng dống sũ cũai cadĩt tâng cruang ki, ma têq án chỗn cỡt puo.
14 Porque do cárcere ele sai para reinar; enquanto outro, que nasceu em seu reino, torna-se pobre.
15 Cứq khoiq hữm dũ náq cũai tâng cốc cutễq nâi, cớp cứq chanchớm cóq bữn muoi noaq cũai póng tễ tỗp alới, nỡ‑ra chỗn pláih loah puo.
15 Considerei todos os viventes que andam debaixo do sol com a criança, a sucessora, que ficará no seu lugar.
16 Khân cũai póng ki cỡt puo cớp cỡt sốt cũai proai ca tỡ rơi ngih nâi, toâq án cuchĩt tỡ bữn noau sanhữ noâng tễ máh ranáq án khoiq táq. Ranáq ki lứq tỡ bữn cỡt kia ntrớu, cỡt samoât lúh puai cuyal sâng.
16 Não há um fim de todas as pessoas, até de todas que foram antes delas; tampouco os que lhe sucederem se regozijarão nele. Na verdade, isto também é vaidade e angústia de espírito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.