Eclesiastes 4

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Chơ cứq hữm sa‑ữi náq cũai tỡ bữn tanoang tapứng chóq cũai canŏ́h tâng cốc cutễq nâi. Cũai noau dốq padâm, nhiam u‑ỗi; ma tỡ bữn noau chuai alới, yuaq cũai ca padâm alới bữn chớc lứq.
1 Depois voltei-me, e atentei para todas as opressões que se fazem debaixo do sol; e eis que vi as lágrimas dos que foram oprimidos e dos que não têm consolador, e a força estava do lado dos seus opressores; mas eles não tinham consolador.
2 Cứq chanchớm loah tễ máh cũai neq: Khaq cuchĩt, saláng noâng tamoong.
2 Por isso eu louvei os que já morreram, mais do que os que vivem ainda.
3 Ma o hỡn tễ ki ễn, la khaq tỡ yũah canỡt, yuaq tỡ bữn hữm ranáq tỡ bữn tanoang tapứng tâng cốc cutễq nâi.
3 E melhor que uns e outros é aquele que ainda não é; que não viu as más obras que se fazem debaixo do sol.
4 Cứq khoiq dáng chơ cỗ nŏ́q cũai táq ranáq ntâng. Alới táq ngkíq, yuaq alới yoc ễ bữn crơng sa‑ữi hỡn tễ yớu. Ma ranáq ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu, cỡt samoât lúh puai cuyal sâng.
4 Também vi eu que todo o trabalho, e toda a destreza em obras, traz ao homem a inveja do seu próximo. Também isto é vaidade e aflição de espírito.
5 Máh cũai sacũl curốq atĩ sâng, tỡ ễq táq ranáq ntrớu; chơ alới cuchĩt khlac.
5 O tolo cruza as suas mãos, e come a sua própria carne.
6 Khaq hái bữn bĩq sâng ma bữn mứt ien khễ, saláng hái bữn sa‑ữi na bar lám atĩ táq níc, ma cỡt ariang rapuai cỗp cuyal sâng.
6 Melhor é a mão cheia com descanso do que ambas as mãos cheias com trabalho, e aflição de espírito.
7 Cứq hữm sĩa, bữn muoi ranáq tễ dỡi tamoong cũai tâng cốc cutễq nâi la tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
7 Outra vez me voltei, e vi vaidade debaixo do sol.
8 Bữn muoi noaq samiang ỡt níc muoi noaq sâng; án ŏ́q con samiang cớp ŏ́q sễm ai. Ma án tỡ nai tangứt táq ranáq, cỗ án tỡ yũah hữm dũ tễ máh sanốc ntữn án khoiq bữn chơ. Ngkíq, án táq máh ranáq ntâng la dŏq yỗn noau? Cớp cỗ nŏ́q án tỡ yũah bũi pahỡm? Anâi la tỡ bữn cỡt kia ntrớu tê, yuaq án táq yỗn dỡi tamoong án cỡt túh arức.
8 Há um que é só, e não tem ninguém, nem tampouco filho nem irmão; e contudo não cessa do seu trabalho, e também seus olhos não se satisfazem com riqueza; nem diz: Para quem trabalho eu, privando a minha alma do bem? Também isto é vaidade e enfadonha ocupação.
9 Bar náq o hỡn tễ ống manoaq sâng, yuaq toâq bar náq táq ranáq parnơi, lứq cỡt ranáq o hỡn.
9 Melhor é serem dois do que um, porque têm melhor paga do seu trabalho.
10 Khân muoi noaq tễ bar náq ki dớm, án noâng bữn yớu têq acŏ́q chuai án. Ma lốp lứq yỗn cũai ca ống muoi noaq sâng; khân án dớm, ki ŏ́q noau acŏ́q chuai ayuor án.
10 Porque se um cair, o outro levanta o seu companheiro; mas ai do que estiver só; pois, caindo, não haverá outro que o levante.
11 Khân sangễt, bar náq têq bếq manơi yỗn cỡt sa‑âm. Ma khân bếq ống manoaq sâng, nŏ́q têq táq yỗn cỡt sa‑âm?
11 Também, se dois dormirem juntos, eles se aquentarão; mas um só, como se aquentará?
12 Bar náq rơi táng chíl cớp riap muoi noaq ca ễ táq alới. Panũar pái ntreh, lứq cro ta-ŏh.
12 E, se alguém prevalecer contra um, os dois lhe resistirão; e o cordão de três dobras não se quebra tão depressa.
13 Khaq bữn muoi noaq cũai póng cadĩt ca roan rangoaiq, saláng bữn puo thâu ma sacũl, yuaq puo ki tỡ bữn sapúh noâng ŏ́c noau tĩeih atỡng.
13 Melhor é a criança pobre e sábia do que o rei velho e insensato, que não se deixa mais admoestar.
14 Lứq pai cũai póng ki loŏh tễ tũ, tỡ la cỡt tâng dống sũ cũai cadĩt tâng cruang ki, ma têq án chỗn cỡt puo.
14 Porque um sai do cárcere para reinar; enquanto outro, que nasceu em seu reino, torna-se pobre.
15 Cứq khoiq hữm dũ náq cũai tâng cốc cutễq nâi, cớp cứq chanchớm cóq bữn muoi noaq cũai póng tễ tỗp alới, nỡ‑ra chỗn pláih loah puo.
15 Vi a todos os viventes andarem debaixo do sol com a criança, a sucessora, que ficará no seu lugar.
16 Khân cũai póng ki cỡt puo cớp cỡt sốt cũai proai ca tỡ rơi ngih nâi, toâq án cuchĩt tỡ bữn noau sanhữ noâng tễ máh ranáq án khoiq táq. Ranáq ki lứq tỡ bữn cỡt kia ntrớu, cỡt samoât lúh puai cuyal sâng.
16 Não tem fim todo o povo que foi antes dele; tampouco os que lhe sucederem se alegrarão dele. Na verdade que também isto é vaidade e aflição de espírito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.