Eclesiastes 3
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Dũ ramứh tâng cốc cutễq nâi bữn ngư, ariang Yiang Sursĩ khoiq anoat dŏq.
1 Para tudo há um tempo, para cada coisa há um momento debaixo dos céus:
2 Án anoat toâq ngư canỡt cớp toâq ngư cuchĩt, toâq ngư chóh cớp toâq ngư rơq;
2 tempo para nascer, e tempo para morrer; tempo para plantar, e tempo para arrancar o que foi plantado;
3 toâq ngư cachĩt cớp toâq ngư tahâu; toâq ngư tŏ́h cớp toâq ngư patứng tamái;
3 tempo para matar, e tempo para sarar; tempo para demolir, e tempo para construir;
4 toâq ngư nhiam cớp toâq ngư cacháng; toâq ngư tanúh cớp toâq ngư puan sarai;
4 tempo para chorar, e tempo para rir; tempo para gemer, e tempo para dançar;
5 toâq ngư yiah tamáu cớp toâq ngư bốq loah tamái; toâq ngư hũn kĩau cớp toâq ngư tỡ bữn hũn kĩau;
5 tempo para atirar pedras, e tempo para ajuntá-las; tempo para dar abraços, e tempo para apartar-se.
6 toâq ngư ramóh cớp toâq ngư pứt; toâq ngư parỗm pachứm cớp toâq ngư cutiang táh;
6 Tempo para procurar, e tempo para perder; tempo para guardar, e tempo para jogar fora;
7 toâq ngư háq cớp toâq ngư yĩh; toâq ngư rangiac cớp toâq ngư táq ntỡng;
7 tempo para rasgar, e tempo para costurar; tempo para calar, e tempo para falar;
8 toâq ngư ayooq cớp toâq ngư kêt; toâq ngư yúc cớp toâq ngư ien khễ.
8 tempo para amar, e tempo para odiar; tempo para a guerra, e tempo para a paz.
9 Máh cũai ca táq ranáq ntâng, ntrớu cóng yỗn alới?
9 Que proveito tira o trabalhador de sua obra?
10 Cứq khoiq hữm Yiang Sursĩ yỗn dũ náq cũai roap mpỗl ntâng.
10 Eu vi o trabalho que Deus impôs aos homens:
11 Án anoat ngư pĩeiq lứq yỗn dũ ramứh. Án táq yỗn cũai ễr áiq yoc ễ dáng tễ dỡi mbŏ́q cớp dỡi chumát; ma cũai tỡ têq dáng nheq tễ máh ranáq án táq.
11 todas as coisas que Deus fez são boas, a seu tempo. Ele pôs, além disso, no seu coração a duração inteira, sem que ninguém possa compreender a obra divina de um extremo a outro.
12 Yuaq ngkíq, cứq ỡt chanchớm cóq cũai cutóng táq dũ ranáq yỗn cỡt bũi pahỡm cớp o lứq, bo noâng tamoong.
12 Assim eu concluí que nada é melhor para o homem do que alegrar-se e procurar o bem-estar durante sua vida;
13 Dũ náq hái cóq cha nguaiq cớp sâng bũi hỡr tễ ranáq hái táq, yuaq ranáq ki cỡt crơng mpon tễ Yiang Sursĩ yỗn hái.
13 e que comer, beber e gozar do fruto de seu trabalho é um dom de Deus.
14 Cứq dáng samoât lứq dũ ranáq Yiang Sursĩ táq lứq ỡt mantái níc. Cũai tỡ têq tữm muoi ramứh ntrớu, tỡ la aloŏh muoi ramứh ntrớu tễ ŏ́c ki. Yiang Sursĩ táq ngkíq dŏq yỗn máh cũai yám noap án.
14 Reconheci que tudo o que Deus fez subsistirá sempre, sem que se possa ajuntar nada, nem nada suprimir. Deus procede desta maneira para ser temido.
15 Dũ ranáq ca cỡt tâng dỡi sanua, ki khoiq cỡt tâng dỡi mbŏ́q chơ, cớp lứq cỡt sĩa tâng dỡi chumát. Yiang Sursĩ yỗn máh ranáq ki cỡt loah ĩn khoiq cỡt chơ.
15 Aquilo que é, já existia, e aquilo que há de ser, já existiu; Deus chama de novo o que passou.
16 Hỡn tễ ki ễn, cứq khoiq hữm tâng cốc cutễq nâi bữn ranáq sâuq clũom chíq ranáq rasữq tanoang tapứng cớp tanoang o.
16 Debaixo do sol, observei ainda o seguinte: a injustiça ocupa o lugar do direito, e a iniqüidade ocupa o lugar da justiça.
17 Cứq chanchớm neq: Nỡ‑ra Yiang Sursĩ rasữq cũai tanoang o cớp sữq cũai loâi hỡ; yuaq dũ ranáq cớp dũ ramứh ca cỡt, la Yiang Sursĩ toâp anoat yỗn cỡt.
17 Então eu disse comigo mesmo: Deus julgará o justo e o ímpio, porque há tempo para todas as coisas e tempo para toda a obra.
18 Cứq chanchớm Yiang Sursĩ ntôm chim cũai, dŏq apáh yỗn alới dáng cũai tỡ bữn mpha ntrớu tễ charán.
18 Eu disse comigo mesmo a respeito dos homens: Deus quer prová-los e mostrar-lhes que, quanto a eles, são semelhantes aos brutos.
19 Máh cũai la machớng máh charán, cỗ cóq cuchĩt nheq. Muoi noaq cũai cuchĩt machớng muoi lám charán cuchĩt tê, yuaq tỗp alới tangứh machớng nheq. Ngkíq cũai tỡ bữn o hỡn tễ charán. Ŏ́c ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
19 Porque o destino dos filhos dos homens e o destino dos brutos é o mesmo: um mesmo fim os espera. A morte de um é a morte do outro. A ambos foi dado o mesmo sopro, e a vantagem do homem sobre o bruto é nula, porque tudo é vaidade.
20 Máh cũai cớp máh charán lứq parchu muoi ntốq nheq; yuaq alới cỡt tễ phốn cutễq, ngkíq alới cỡt loah phốn cutễq sĩa.
20 Todos caminham para um mesmo lugar, todos saem do pó e para o pó voltam.
21 Tỡ bữn noau têq dáng raviei cũai bữn chỗn chu paloŏng, tỡ la raviei charán sễng chu pưn cutễq.
21 Quem sabe se o sopro de vida dos filhos dos homens se eleva para o alto, e o sopro de vida dos brutos desce para a terra?
22 Yuaq ngkíq, cứq chanchớm o lứq yỗn hái bũi hỡr cớp ranáq hái khoiq táq. Tỡ bữn ranáq canŏ́h noâng hái têq táq, yuaq hái tỡ bữn dáng ranáq ntrớu noâq ễ cỡt toâq vớt hái cuchĩt.
22 E verifiquei que nada há de melhor para o homem do que alegrar-se com o fruto de seus trabalhos. Esta é a parte que lhe toca. Pois, quem lhe dará a conhecer o que acontecerá com o volver dos anos.?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.