Eclesiastes 3
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Dũ ramứh tâng cốc cutễq nâi bữn ngư, ariang Yiang Sursĩ khoiq anoat dŏq.
1 Tudo neste mundo tem o seu tempo; cada coisa tem a sua ocasião.
2 Án anoat toâq ngư canỡt cớp toâq ngư cuchĩt, toâq ngư chóh cớp toâq ngư rơq;
2 Há tempo de nascer e tempo de morrer; tempo de plantar e tempo de arrancar;
3 toâq ngư cachĩt cớp toâq ngư tahâu; toâq ngư tŏ́h cớp toâq ngư patứng tamái;
3 tempo de matar e tempo de curar; tempo de derrubar e tempo de construir.
4 toâq ngư nhiam cớp toâq ngư cacháng; toâq ngư tanúh cớp toâq ngư puan sarai;
4 Há tempo de ficar triste e tempo de se alegrar; tempo de chorar e tempo de dançar;
5 toâq ngư yiah tamáu cớp toâq ngư bốq loah tamái; toâq ngư hũn kĩau cớp toâq ngư tỡ bữn hũn kĩau;
5 tempo de espalhar pedras e tempo de ajuntá-las; tempo de abraçar e tempo de afastar.
6 toâq ngư ramóh cớp toâq ngư pứt; toâq ngư parỗm pachứm cớp toâq ngư cutiang táh;
6 Há tempo de procurar e tempo de perder; tempo de economizar e tempo de desperdiçar;
7 toâq ngư háq cớp toâq ngư yĩh; toâq ngư rangiac cớp toâq ngư táq ntỡng;
7 tempo de rasgar e tempo de remendar; tempo de ficar calado e tempo de falar.
8 toâq ngư ayooq cớp toâq ngư kêt; toâq ngư yúc cớp toâq ngư ien khễ.
8 Há tempo de amar e tempo de odiar; tempo de guerra e tempo de paz.
9 Máh cũai ca táq ranáq ntâng, ntrớu cóng yỗn alới?
9 O que é que a pessoa ganha com todo o seu trabalho?
10 Cứq khoiq hữm Yiang Sursĩ yỗn dũ náq cũai roap mpỗl ntâng.
10 Eu tenho visto todo o trabalho que Deus dá às pessoas para que fiquem ocupadas.
11 Án anoat ngư pĩeiq lứq yỗn dũ ramứh. Án táq yỗn cũai ễr áiq yoc ễ dáng tễ dỡi mbŏ́q cớp dỡi chumát; ma cũai tỡ têq dáng nheq tễ máh ranáq án táq.
11 Deus marcou o tempo certo para cada coisa. Ele nos deu o desejo de entender as coisas que já aconteceram e as que ainda vão acontecer, porém não nos deixa compreender completamente o que ele faz.
12 Yuaq ngkíq, cứq ỡt chanchớm cóq cũai cutóng táq dũ ranáq yỗn cỡt bũi pahỡm cớp o lứq, bo noâng tamoong.
12 Então entendi que nesta vida tudo o que a pessoa pode fazer é procurar ser feliz e viver o melhor que puder.
13 Dũ náq hái cóq cha nguaiq cớp sâng bũi hỡr tễ ranáq hái táq, yuaq ranáq ki cỡt crơng mpon tễ Yiang Sursĩ yỗn hái.
13 Todos nós devemos comer e beber e aproveitar bem aquilo que ganhamos com o nosso trabalho. Isso é um presente de Deus.
14 Cứq dáng samoât lứq dũ ranáq Yiang Sursĩ táq lứq ỡt mantái níc. Cũai tỡ têq tữm muoi ramứh ntrớu, tỡ la aloŏh muoi ramứh ntrớu tễ ŏ́c ki. Yiang Sursĩ táq ngkíq dŏq yỗn máh cũai yám noap án.
14 Eu sei que tudo o que Deus faz dura para sempre; não podemos acrescentar nada, nem tirar nada. E uma coisa que Deus faz é levar as pessoas a temê-lo .
15 Dũ ranáq ca cỡt tâng dỡi sanua, ki khoiq cỡt tâng dỡi mbŏ́q chơ, cớp lứq cỡt sĩa tâng dỡi chumát. Yiang Sursĩ yỗn máh ranáq ki cỡt loah ĩn khoiq cỡt chơ.
15 Tudo o que acontece ou que pode acontecer já aconteceu antes. Deus faz com que uma coisa que acontece torne a acontecer.
16 Hỡn tễ ki ễn, cứq khoiq hữm tâng cốc cutễq nâi bữn ranáq sâuq clũom chíq ranáq rasữq tanoang tapứng cớp tanoang o.
16 Neste mundo eu também reparei o seguinte: no lugar onde deviam estar a justiça e o direito, o que a gente encontra é a maldade.
17 Cứq chanchớm neq: Nỡ‑ra Yiang Sursĩ rasữq cũai tanoang o cớp sữq cũai loâi hỡ; yuaq dũ ranáq cớp dũ ramứh ca cỡt, la Yiang Sursĩ toâp anoat yỗn cỡt.
17 Então pensei assim: “Deus julgará tanto os bons como os maus porque tudo o que se passa neste mundo, tudo o que a gente faz, acontece na hora que tem de acontecer.”
18 Cứq chanchớm Yiang Sursĩ ntôm chim cũai, dŏq apáh yỗn alới dáng cũai tỡ bữn mpha ntrớu tễ charán.
18 Aí cheguei à conclusão de que Deus está pondo as pessoas à prova para que elas vejam que não são melhores do que os animais.
19 Máh cũai la machớng máh charán, cỗ cóq cuchĩt nheq. Muoi noaq cũai cuchĩt machớng muoi lám charán cuchĩt tê, yuaq tỗp alới tangứh machớng nheq. Ngkíq cũai tỡ bữn o hỡn tễ charán. Ŏ́c ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
19 No fim das contas, o mesmo que acontece com as pessoas acontece com os animais. Tanto as pessoas como os animais morrem. O ser humano não leva nenhuma vantagem sobre o animal, pois os dois têm de respirar para viver. Como se vê, tudo é ilusão,
20 Máh cũai cớp máh charán lứq parchu muoi ntốq nheq; yuaq alới cỡt tễ phốn cutễq, ngkíq alới cỡt loah phốn cutễq sĩa.
20 pois tanto um como o outro irão para o mesmo lugar, isto é, o pó da terra. Tanto um como o outro vieram de lá e voltarão para lá.
21 Tỡ bữn noau têq dáng raviei cũai bữn chỗn chu paloŏng, tỡ la raviei charán sễng chu pưn cutễq.
21 Como é que alguém pode ter a certeza de que o sopro de vida do ser humano vai para cima e que o sopro de vida do animal desce para a terra?
22 Yuaq ngkíq, cứq chanchớm o lứq yỗn hái bũi hỡr cớp ranáq hái khoiq táq. Tỡ bữn ranáq canŏ́h noâng hái têq táq, yuaq hái tỡ bữn dáng ranáq ntrớu noâq ễ cỡt toâq vớt hái cuchĩt.
22 Assim, eu compreendi que não há nada melhor do que a gente ter prazer no trabalho. Esta é a nossa recompensa. Pois como é que podemos saber o que vai acontecer depois da nossa morte?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.