Eclesiastes 3
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Dũ ramứh tâng cốc cutễq nâi bữn ngư, ariang Yiang Sursĩ khoiq anoat dŏq.
1 Tudo tem o seu tempo determinado, e há tempo para todo propósito debaixo do céu:
2 Án anoat toâq ngư canỡt cớp toâq ngư cuchĩt, toâq ngư chóh cớp toâq ngư rơq;
2 há tempo de nascer e tempo de morrer; tempo de plantar e tempo de arrancar o que se plantou;
3 toâq ngư cachĩt cớp toâq ngư tahâu; toâq ngư tŏ́h cớp toâq ngư patứng tamái;
3 tempo de matar e tempo de curar; tempo de derrubar e tempo de construir;
4 toâq ngư nhiam cớp toâq ngư cacháng; toâq ngư tanúh cớp toâq ngư puan sarai;
4 tempo de chorar e tempo de rir; tempo de prantear e tempo de saltar de alegria;
5 toâq ngư yiah tamáu cớp toâq ngư bốq loah tamái; toâq ngư hũn kĩau cớp toâq ngư tỡ bữn hũn kĩau;
5 tempo de espalhar pedras e tempo de ajuntar pedras; tempo de abraçar e tempo de deixar de abraçar;
6 toâq ngư ramóh cớp toâq ngư pứt; toâq ngư parỗm pachứm cớp toâq ngư cutiang táh;
6 tempo de procurar e tempo de perder; tempo de guardar e tempo de jogar fora;
7 toâq ngư háq cớp toâq ngư yĩh; toâq ngư rangiac cớp toâq ngư táq ntỡng;
7 tempo de rasgar e tempo de costurar; tempo de ficar calado e tempo de falar;
8 toâq ngư ayooq cớp toâq ngư kêt; toâq ngư yúc cớp toâq ngư ien khễ.
8 tempo de amar e tempo de odiar; tempo de guerra e tempo de paz.
9 Máh cũai ca táq ranáq ntâng, ntrớu cóng yỗn alới?
9 Que proveito tem o trabalhador naquilo com que se afadiga?
10 Cứq khoiq hữm Yiang Sursĩ yỗn dũ náq cũai roap mpỗl ntâng.
10 Vi o trabalho que Deus impôs aos filhos dos homens, para com ele os afligir.
11 Án anoat ngư pĩeiq lứq yỗn dũ ramứh. Án táq yỗn cũai ễr áiq yoc ễ dáng tễ dỡi mbŏ́q cớp dỡi chumát; ma cũai tỡ têq dáng nheq tễ máh ranáq án táq.
11 Deus fez tudo formoso no seu devido tempo. Também pôs a eternidade no coração do ser humano, sem que este possa descobrir as obras que Deus fez desde o princípio até o fim.
12 Yuaq ngkíq, cứq ỡt chanchớm cóq cũai cutóng táq dũ ranáq yỗn cỡt bũi pahỡm cớp o lứq, bo noâng tamoong.
12 Sei que não há nada melhor para o ser humano do que alegrar-se e aproveitar a vida ao máximo.
13 Dũ náq hái cóq cha nguaiq cớp sâng bũi hỡr tễ ranáq hái táq, yuaq ranáq ki cỡt crơng mpon tễ Yiang Sursĩ yỗn hái.
13 Sei também que poder comer, beber e desfrutar o que se conseguiu com todo o trabalho é dom de Deus.
14 Cứq dáng samoât lứq dũ ranáq Yiang Sursĩ táq lứq ỡt mantái níc. Cũai tỡ têq tữm muoi ramứh ntrớu, tỡ la aloŏh muoi ramứh ntrớu tễ ŏ́c ki. Yiang Sursĩ táq ngkíq dŏq yỗn máh cũai yám noap án.
14 Sei que tudo o que Deus faz durará eternamente, sem que nada possa ser acrescentado nem tirado, e que Deus faz isto para que as pessoas o temam.
15 Dũ ranáq ca cỡt tâng dỡi sanua, ki khoiq cỡt tâng dỡi mbŏ́q chơ, cớp lứq cỡt sĩa tâng dỡi chumát. Yiang Sursĩ yỗn máh ranáq ki cỡt loah ĩn khoiq cỡt chơ.
15 O que é já foi, e o que será também já foi; Deus fará vir outra vez o que já passou.
16 Hỡn tễ ki ễn, cứq khoiq hữm tâng cốc cutễq nâi bữn ranáq sâuq clũom chíq ranáq rasữq tanoang tapứng cớp tanoang o.
16 Vi ainda debaixo do sol que no lugar do juízo reinava a maldade e no lugar da justiça havia mais maldade.
17 Cứq chanchớm neq: Nỡ‑ra Yiang Sursĩ rasữq cũai tanoang o cớp sữq cũai loâi hỡ; yuaq dũ ranáq cớp dũ ramứh ca cỡt, la Yiang Sursĩ toâp anoat yỗn cỡt.
17 Então eu disse a mim mesmo: “Deus julgará o justo e o ímpio; porque há um tempo para todo propósito e para toda obra.”
18 Cứq chanchớm Yiang Sursĩ ntôm chim cũai, dŏq apáh yỗn alới dáng cũai tỡ bữn mpha ntrớu tễ charán.
18 Eu disse mais: “Isto é por causa dos filhos dos homens, para que Deus os prove, e eles vejam que são em si mesmos como os animais.”
19 Máh cũai la machớng máh charán, cỗ cóq cuchĩt nheq. Muoi noaq cũai cuchĩt machớng muoi lám charán cuchĩt tê, yuaq tỗp alới tangứh machớng nheq. Ngkíq cũai tỡ bữn o hỡn tễ charán. Ŏ́c ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
19 Porque o mesmo que acontece com os filhos dos homens acontece com os animais: como morre um, assim morre o outro. Todos têm o mesmo fôlego de vida, e o ser humano não tem nenhuma vantagem sobre os animais. Porque tudo é vaidade.
20 Máh cũai cớp máh charán lứq parchu muoi ntốq nheq; yuaq alới cỡt tễ phốn cutễq, ngkíq alới cỡt loah phốn cutễq sĩa.
20 Todos vão para o mesmo lugar; todos procedem do pó e ao pó voltarão.
21 Tỡ bữn noau têq dáng raviei cũai bữn chỗn chu paloŏng, tỡ la raviei charán sễng chu pưn cutễq.
21 Quem sabe se o fôlego de vida dos filhos dos homens se dirige para cima e o dos animais para baixo, para a terra?
22 Yuaq ngkíq, cứq chanchớm o lứq yỗn hái bũi hỡr cớp ranáq hái khoiq táq. Tỡ bữn ranáq canŏ́h noâng hái têq táq, yuaq hái tỡ bữn dáng ranáq ntrớu noâq ễ cỡt toâq vớt hái cuchĩt.
22 Assim, percebi que não há nada melhor para o ser humano do que desfrutar do seu trabalho, porque essa é a sua recompensa. Pois quem o fará voltar para ver o que será depois dele?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.