Eclesiastes 2
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI
1 Cứq chanchớm neq: Cứq ễ táq chim yỗn bũi óh. Âu! Tíng táq yỗn mứt pahỡm sâng bũi hỡr. Ma cứq tamóh ŏ́c bũi ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
1 Pensei comigo mesmo: Vamos. Vou experimentar a alegria. Descubra as coisas boas da vida! Mas isso também se revelou inútil.
2 Cứq khoiq chi-chuaq ŏ́c carcháng, ma ŏ́c ki la sacũl lứq, cớp ŏ́c bũi ỡn la tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
2 Concluí que o rir é loucura, e a alegria de nada vale.
3 Cứq chanchớm ễ táq yỗn tỗ chác cứq cỡt práih prớl na nguaiq blŏ́ng nho, táq ĩn cũai sacũl, dếh ỡt bũi óh; ma cứq tỡ bữn táh sarnớm rangoaiq. Cứq ỡt chanchớm, ranáq ntrớu o yỗn nheq tữh cũai táq tâng dỡi tamoong cakéh lứq nâi.
3 Decidi-me entregar ao vinho e à extravagância; mantendo, porém, a mente orientada pela sabedoria. Eu queria saber o que valesse a pena, debaixo do céu, nos poucos dias da vida humana.
4 Cứq khoiq táq máh ranáq toâr; cứq khoiq táq dống sa‑ữi lám; dếh chóh voar nho sa‑ữi ntốq dŏq yỗn cứq bữm.
4 Lancei-me a grandes projetos: construí casas e plantei vinhas para mim.
5 Cứq táq rô cớp nưong sa‑ữi cớp chóh dũ ramứh palâi aluang, dếh táq sa‑ữi ntốq lơiq.
5 Fiz jardins e pomares, e neles plantei todo tipo de árvore frutífera.
6 Cứq píq prúng dỡq sa‑ữi ntốq dŏq rooh máh nỡm aluang cứq khoiq chóh.
6 Construí também reservatórios para regar os meus bosques verdejantes.
7 Cứq chỡng sa‑ữi náq cũai sũl mansễm samiang, cớp bữn sa‑ữi náq cũai sũl canỡt tâng dống cứq hỡ; cứq bữn cantóh charán sa‑ữi hỡn tễ cũai ỡt nhũang tâng vil Yaru-salem.
7 Comprei escravos e escravas e tive escravos que nasceram em minha casa. Além disso tive também mais bois e ovelhas do que todos os que viveram antes de mim em Jerusalém.
8 Cứq parỗm pachứm máh práq yễng tễ ntốq puo dŏq, dếh tễ máh vil cứq ndỡm hỡ. Máh cũai mansễm samiang toâq ũat táq yỗn cứq sâng bũi; cớp cứq bữn lacuoi cỗiq sa‑ữi náq.
8 Ajuntei para mim prata e ouro, tesouros de reis e de províncias. Servi-me de cantores e cantoras, e também de um harém, as delícias do homem.
9 Ngkíq, cứq cỡt sốt hỡn tễ máh cũai tâng vil Yaru-salem ca ỡt nhũang cứq, cớp ŏ́c roan rangoaiq ỡt níc cớp cứq.
9 Tornei-me mais famoso e poderoso do que todos os que viveram em Jerusalém antes de mim, conservando comigo a minha sabedoria.
10 Ntrớu cứq yoc ễ bữn, lứq cứq bữn; cớp cứq tỡ nai ót tễ máh ŏ́c bũi ntrớu. Cứq sâng tanga pahỡm tễ dũ ranáq cứq khoiq táq; ki la cóng tễ dũ ranáq cứq táq.
10 Não me neguei nada que os meus olhos desejaram; não me recusei a dar prazer algum ao meu coração. Na verdade, eu me alegrei em todo o meu trabalho; essa foi a recompensa de todo o meu esforço.
11 Chơ cứq tutuaiq loah tễ dũ ranáq cứq khoiq tốh cóng rêng táq tâng cốc cutễq nâi. Ngkíq cứq dáng raloaih tễ máh ranáq ki la tỡ bữn cỡt kia ntrớu; samoât lúh puai cuyal sâng. Dũ ranáq ki la tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
11 Contudo, quando avaliei tudo o que as minhas mãos haviam feito e o trabalho que eu tanto me esforçara para realizar, percebi que tudo foi inútil, foi correr atrás do vento; não há qualquer proveito no que se faz debaixo do sol.
12 Cứq chanchớm loah tễ ŏ́c rangoaiq, ŏ́c yúh-yúh, cớp ŏ́c sacũl, yuaq án ca cỡt puo tamái cóq táq puai machớng ranáq puo tễ nhũang tê.
12 Então passei a refletir na sabedoria, na loucura e na insensatez. O que pode fazer o sucessor do rei a não ser repetir o que já foi feito?
13 Cứq hữm samoât lứq neq: Ŏ́c rangoaiq o hỡn tễ ŏ́c sacũl, machớng ŏ́c poang o hỡn tễ ŏ́c canám.
13 Percebi que a sabedoria é melhor que a insensatez, assim como a luz é melhor do que as trevas.
14 Cũai bữn sarnớm rangoaiq dáng ntốq án ễ pỡq, ma cũai sacũl tỡ bữn dáng ntrớu tháng. Ma cứq dáng samoât lứq anhúq dũ náq cũai la machớng nheq.
14 O homem sábio tem olhos que enxergam, mas o tolo anda nas trevas; todavia, percebi que ambos têm o mesmo destino.
15 Cứq chanchớm neq: “Máh ranáq ca toâq pỡ cũai sacũl, nỡ‑ra lứq toâq pỡ cứq machớng ki tê. Ngkíq, ntrớu cứq bữn lơi tễ sarnớm rangoaiq?”
15 Então pensei comigo mesmo: O que acontece ao tolo também me acontecerá. Que proveito eu tive em ser sábio? Então eu disse no meu íntimo: Isso não faz o menor sentido!
16 Tỡ bữn noau sanhữ dũn máh cũai roan rangoaiq, cớp máh cũai sacũl la tỡ bữn noau sanhữ tê. Yuaq toâq tangái ntun noau khlĩr nheq alới. Dũ náq hái cóq cuchĩt, dếh cũai rangoaiq cớp cũai sacũl hỡ.
16 Nem o sábio, nem o tolo, serão lembrados para sempre; nos dias futuros ambos serão esquecidos. Como pode o sábio morrer como morre o tolo?
17 Ngkíq, cứq sâng ngua lứq, yuaq dỡi tamoong cứq tỡ bữn cỡt kia ntrớu, cớp dũ ramứh tâng cốc cutễq nâi atoâq pỡ cứq moang ranáq túh coat sâng. Dũ ranáq ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu, ariang cứq lúh puai cuyal sâng.
17 Por isso desprezei a vida, pois o trabalho que se faz debaixo do sol pareceu-me muito pesado. Tudo era inútil, era correr atrás do vento.
18 Máh ranáq cứq khoiq táq tâng cốc cutễq nâi, cớp máh crơng cứq bữn, la tỡ bữn cỡt kia ntrớu yỗn cứq. Yuaq cứq dáng samoât, cứq cóq táh nheq máh crơng ki yỗn cũai ca pláih cứq ễn ndỡm.
18 Desprezei todas as coisas pelas quais eu tanto me esforçara debaixo do sol, pois terei que deixá-las para aquele que me suceder.
19 Ma cũai ễ pláih cứq, tỡ bữn noau têq dáng án la cũai roan rangoaiq, tỡ la cũai sacũl. Lứq cũai ki ễn ndỡm máh mun cứq, la máh crơng cứq parỗm pachứm tâng cốc cutễq nâi nhơ tễ sarnớm rangoaiq. Dũ ramứh ki la tỡ bữn kia ntrớu.
19 E quem pode dizer se ele será sábio ou tolo? Contudo, terá domínio sobre tudo o que realizei com o meu trabalho e com a minha sabedoria debaixo do sol. Isso também não faz sentido.
20 Ngkíq, cứq sâng ngua tê tễ ranáq cứq khoiq táq ntâng lứq tâng cốc cutễq nâi.
20 Cheguei ao ponto de me desesperar por causa de todo o trabalho em que tanto me esforcei debaixo do sol.
21 Cũai cutóng táq ranáq nheq rangứh puai sarnớm rangoaiq, ŏ́c khễuq cớp ưo dáng sa‑ữi. Chơ alới cóq táh nheq máh crơng alới bữn, yỗn cũai canŏ́h ễn ndỡm, la cũai ca tỡ bữn táq ntrớu loâng dŏq bữn crơng ki. Ranáq nâi tỡ bữn cỡt kia ntrớu, cớp tỡ bữn pĩeiq.
21 Pois um homem pode realizar o seu trabalho com sabedoria, conhecimento e habilidade, mas terá que deixar tudo o que possui como herança para alguém que não se esforçou por aquilo. Isso também é um absurdo e uma grande injustiça.
22 Máh cũai dốq táq ranáq ntâng, cớp clơng níc nheq dỡi tamoong alới, ma alới bữn kia ntrớu tễ ranáq alới táq?
22 Que proveito tem um homem de todo o esforço e de toda a ansiedade com que trabalha debaixo do sol?
23 Bo alới noâng tamoong, dũ ranáq alới táq atoâq moang ŏ́c clơng cớp ŏ́c túh arức níc sâng. Dếh tâng sadâu hỡ, la alới tỡ nai tangứt chanchớm. Dũ ramứh ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
23 Durante toda a sua vida, seu trabalho não passa de dor e tristeza; mesmo à noite a sua mente não descansa. Isso também é absurdo.
24 Tỡ bữn ranáq ntrớu toâr hỡn tễ cha nguaiq cớp sâng bũi pahỡm tễ máh crơng alới bữn. Ma cứq dáng dũ ramứh ki lứq toâq tễ Yiang Sursĩ.
24 Para o homem não existe nada melhor do que comer, beber e encontrar prazer em seu trabalho. E vi que isso também vem da mão de Deus.
25 Khân Yiang Sursĩ tỡ bữn yỗn, ki tỡ bữn noau têq bữn cha nguaiq, tỡ la sâng bũi hỡr.
25 E quem aproveitou melhor as comidas e os prazeres do que eu?
26 Máh cũai ca táq yỗn Yiang Sursĩ sâng bũi pahỡm, Yiang Sursĩ lứq yỗn alới ki bữn sarnớm rangoaiq, bữn dáng sa‑ữi, cớp cỡt bũi hỡr. Ma máh cũai lôih, Yiang Sursĩ yỗn alới ki táq ranáq ntâng cớp parỗm pachứm máh sanốc ntữn; ma ntun, alới cóq chiau máh crơng ki pỡ máh cũai ca táq yỗn Yiang Sursĩ sâng bũi pahỡm. Ranáq nâi tỡ bữn cỡt kia ntrớu, la samoât lúh puai cuyal.
26 Ao homem que o agrada, Deus recompensa com sabedoria, conhecimento e felicidade. Quanto ao pecador, Deus o encarrega de ajuntar e armazenar riquezas para entregá-las a quem o agrada. Isso também é inútil, é correr atrás do vento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.