Eclesiastes 2

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Cứq chanchớm neq: Cứq ễ táq chim yỗn bũi óh. Âu! Tíng táq yỗn mứt pahỡm sâng bũi hỡr. Ma cứq tamóh ŏ́c bũi ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
1 Disse comigo: vamos! Eu te provarei com a alegria; goza, pois, a felicidade; mas também isso era vaidade.
2 Cứq khoiq chi-chuaq ŏ́c carcháng, ma ŏ́c ki la sacũl lứq, cớp ŏ́c bũi ỡn la tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
2 Do riso disse: é loucura; e da alegria: de que serve?
3 Cứq chanchớm ễ táq yỗn tỗ chác cứq cỡt práih prớl na nguaiq blŏ́ng nho, táq ĩn cũai sacũl, dếh ỡt bũi óh; ma cứq tỡ bữn táh sarnớm rangoaiq. Cứq ỡt chanchớm, ranáq ntrớu o yỗn nheq tữh cũai táq tâng dỡi tamoong cakéh lứq nâi.
3 Resolvi no meu coração dar-me ao vinho, regendo-me, contudo, pela sabedoria, e entregar-me à loucura, até ver o que melhor seria que fizessem os filhos dos homens debaixo do céu, durante os poucos dias da sua vida.
4 Cứq khoiq táq máh ranáq toâr; cứq khoiq táq dống sa‑ữi lám; dếh chóh voar nho sa‑ữi ntốq dŏq yỗn cứq bữm.
4 Empreendi grandes obras; edifiquei para mim casas; plantei para mim vinhas.
5 Cứq táq rô cớp nưong sa‑ữi cớp chóh dũ ramứh palâi aluang, dếh táq sa‑ữi ntốq lơiq.
5 Fiz jardins e pomares para mim e nestes plantei árvores frutíferas de toda espécie.
6 Cứq píq prúng dỡq sa‑ữi ntốq dŏq rooh máh nỡm aluang cứq khoiq chóh.
6 Fiz para mim açudes, para regar com eles o bosque em que reverdeciam as árvores.
7 Cứq chỡng sa‑ữi náq cũai sũl mansễm samiang, cớp bữn sa‑ữi náq cũai sũl canỡt tâng dống cứq hỡ; cứq bữn cantóh charán sa‑ữi hỡn tễ cũai ỡt nhũang tâng vil Yaru-salem.
7 Comprei servos e servas e tive servos nascidos em casa; também possuí bois e ovelhas, mais do que possuíram todos os que antes de mim viveram em Jerusalém.
8 Cứq parỗm pachứm máh práq yễng tễ ntốq puo dŏq, dếh tễ máh vil cứq ndỡm hỡ. Máh cũai mansễm samiang toâq ũat táq yỗn cứq sâng bũi; cớp cứq bữn lacuoi cỗiq sa‑ữi náq.
8 Amontoei também para mim prata e ouro e tesouros de reis e de províncias; provi-me de cantores e cantoras e das delícias dos filhos dos homens: mulheres e mulheres.
9 Ngkíq, cứq cỡt sốt hỡn tễ máh cũai tâng vil Yaru-salem ca ỡt nhũang cứq, cớp ŏ́c roan rangoaiq ỡt níc cớp cứq.
9 Engrandeci-me e sobrepujei a todos os que viveram antes de mim em Jerusalém; perseverou também comigo a minha sabedoria.
10 Ntrớu cứq yoc ễ bữn, lứq cứq bữn; cớp cứq tỡ nai ót tễ máh ŏ́c bũi ntrớu. Cứq sâng tanga pahỡm tễ dũ ranáq cứq khoiq táq; ki la cóng tễ dũ ranáq cứq táq.
10 Tudo quanto desejaram os meus olhos não lhes neguei, nem privei o coração de alegria alguma, pois eu me alegrava com todas as minhas fadigas, e isso era a recompensa de todas elas.
11 Chơ cứq tutuaiq loah tễ dũ ranáq cứq khoiq tốh cóng rêng táq tâng cốc cutễq nâi. Ngkíq cứq dáng raloaih tễ máh ranáq ki la tỡ bữn cỡt kia ntrớu; samoât lúh puai cuyal sâng. Dũ ranáq ki la tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
11 Considerei todas as obras que fizeram as minhas mãos, como também o trabalho que eu, com fadigas, havia feito; e eis que tudo era vaidade e correr atrás do vento, e nenhum proveito havia debaixo do sol.
12 Cứq chanchớm loah tễ ŏ́c rangoaiq, ŏ́c yúh-yúh, cớp ŏ́c sacũl, yuaq án ca cỡt puo tamái cóq táq puai machớng ranáq puo tễ nhũang tê.
12 Então, passei a considerar a sabedoria, e a loucura, e a estultícia. Que fará o homem que seguir ao rei? O mesmo que outros já fizeram.
13 Cứq hữm samoât lứq neq: Ŏ́c rangoaiq o hỡn tễ ŏ́c sacũl, machớng ŏ́c poang o hỡn tễ ŏ́c canám.
13 Então, vi que a sabedoria é mais proveitosa do que a estultícia, quanto a luz traz mais proveito do que as trevas.
14 Cũai bữn sarnớm rangoaiq dáng ntốq án ễ pỡq, ma cũai sacũl tỡ bữn dáng ntrớu tháng. Ma cứq dáng samoât lứq anhúq dũ náq cũai la machớng nheq.
14 Os olhos do sábio estão na sua cabeça, mas o estulto anda em trevas; contudo, entendi que o mesmo lhes sucede a ambos.
15 Cứq chanchớm neq: “Máh ranáq ca toâq pỡ cũai sacũl, nỡ‑ra lứq toâq pỡ cứq machớng ki tê. Ngkíq, ntrớu cứq bữn lơi tễ sarnớm rangoaiq?”
15 Pelo que disse eu comigo: como acontece ao estulto, assim me sucede a mim; por que, pois, busquei eu mais a sabedoria? Então, disse a mim mesmo que também isso era vaidade.
16 Tỡ bữn noau sanhữ dũn máh cũai roan rangoaiq, cớp máh cũai sacũl la tỡ bữn noau sanhữ tê. Yuaq toâq tangái ntun noau khlĩr nheq alới. Dũ náq hái cóq cuchĩt, dếh cũai rangoaiq cớp cũai sacũl hỡ.
16 Pois, tanto do sábio como do estulto, a memória não durará para sempre; pois, passados alguns dias, tudo cai no esquecimento. Ah! Morre o sábio, e da mesma sorte, o estulto!
17 Ngkíq, cứq sâng ngua lứq, yuaq dỡi tamoong cứq tỡ bữn cỡt kia ntrớu, cớp dũ ramứh tâng cốc cutễq nâi atoâq pỡ cứq moang ranáq túh coat sâng. Dũ ranáq ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu, ariang cứq lúh puai cuyal sâng.
17 Pelo que aborreci a vida, pois me foi penosa a obra que se faz debaixo do sol; sim, tudo é vaidade e correr atrás do vento.
18 Máh ranáq cứq khoiq táq tâng cốc cutễq nâi, cớp máh crơng cứq bữn, la tỡ bữn cỡt kia ntrớu yỗn cứq. Yuaq cứq dáng samoât, cứq cóq táh nheq máh crơng ki yỗn cũai ca pláih cứq ễn ndỡm.
18 Também aborreci todo o meu trabalho, com que me afadiguei debaixo do sol, visto que o seu ganho eu havia de deixar a quem viesse depois de mim.
19 Ma cũai ễ pláih cứq, tỡ bữn noau têq dáng án la cũai roan rangoaiq, tỡ la cũai sacũl. Lứq cũai ki ễn ndỡm máh mun cứq, la máh crơng cứq parỗm pachứm tâng cốc cutễq nâi nhơ tễ sarnớm rangoaiq. Dũ ramứh ki la tỡ bữn kia ntrớu.
19 E quem pode dizer se será sábio ou estulto? Contudo, ele terá domínio sobre todo o ganho das minhas fadigas e sabedoria debaixo do sol; também isto é vaidade.
20 Ngkíq, cứq sâng ngua tê tễ ranáq cứq khoiq táq ntâng lứq tâng cốc cutễq nâi.
20 Então, me empenhei por que o coração se desesperasse de todo trabalho com que me afadigara debaixo do sol.
21 Cũai cutóng táq ranáq nheq rangứh puai sarnớm rangoaiq, ŏ́c khễuq cớp ưo dáng sa‑ữi. Chơ alới cóq táh nheq máh crơng alới bữn, yỗn cũai canŏ́h ễn ndỡm, la cũai ca tỡ bữn táq ntrớu loâng dŏq bữn crơng ki. Ranáq nâi tỡ bữn cỡt kia ntrớu, cớp tỡ bữn pĩeiq.
21 Porque há homem cujo trabalho é feito com sabedoria, ciência e destreza; contudo, deixará o seu ganho como porção a quem por ele não se esforçou; também isto é vaidade e grande mal.
22 Máh cũai dốq táq ranáq ntâng, cớp clơng níc nheq dỡi tamoong alới, ma alới bữn kia ntrớu tễ ranáq alới táq?
22 Pois que tem o homem de todo o seu trabalho e da fadiga do seu coração, em que ele anda trabalhando debaixo do sol?
23 Bo alới noâng tamoong, dũ ranáq alới táq atoâq moang ŏ́c clơng cớp ŏ́c túh arức níc sâng. Dếh tâng sadâu hỡ, la alới tỡ nai tangứt chanchớm. Dũ ramứh ki tỡ bữn cỡt kia ntrớu.
23 Porque todos os seus dias são dores, e o seu trabalho, desgosto; até de noite não descansa o seu coração; também isto é vaidade.
24 Tỡ bữn ranáq ntrớu toâr hỡn tễ cha nguaiq cớp sâng bũi pahỡm tễ máh crơng alới bữn. Ma cứq dáng dũ ramứh ki lứq toâq tễ Yiang Sursĩ.
24 Nada há melhor para o homem do que comer, beber e fazer que a sua alma goze o bem do seu trabalho. No entanto, vi também que isto vem da mão de Deus,
25 Khân Yiang Sursĩ tỡ bữn yỗn, ki tỡ bữn noau têq bữn cha nguaiq, tỡ la sâng bũi hỡr.
25 pois, separado deste, quem pode comer ou quem pode alegrar-se?
26 Máh cũai ca táq yỗn Yiang Sursĩ sâng bũi pahỡm, Yiang Sursĩ lứq yỗn alới ki bữn sarnớm rangoaiq, bữn dáng sa‑ữi, cớp cỡt bũi hỡr. Ma máh cũai lôih, Yiang Sursĩ yỗn alới ki táq ranáq ntâng cớp parỗm pachứm máh sanốc ntữn; ma ntun, alới cóq chiau máh crơng ki pỡ máh cũai ca táq yỗn Yiang Sursĩ sâng bũi pahỡm. Ranáq nâi tỡ bữn cỡt kia ntrớu, la samoât lúh puai cuyal.
26 Porque Deus dá sabedoria, conhecimento e prazer ao homem que lhe agrada; mas ao pecador dá trabalho, para que ele ajunte e amontoe, a fim de dar àquele que agrada a Deus. Também isto é vaidade e correr atrás do vento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.