Eclesiastes 12
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Ngkíq, cóq anhia sanhữ Yiang Sursĩ, án ca tễng anhia, bo anhia noâng póng háng, nhũang toâq máh tangái cớp cumo túh coat. Tâng tangái ki, anhia ễ pai neq: “Dỡi tamoong cứq ŏ́q loâng ŏ́c bũi.”
1 Mas, lembra-te de teu Criador nos dias de tua juventude, antes que venham os maus dias e que apareçam os anos dos quais dirás: Não sinto prazer neles;
2 Bo ki, samoât riang anhia ỡt tâng ŏ́c canám; moat mandang, rliang casâi, cớp máh mantỗr tỡ bữn claq noâng yỗn anhia; chơ toâq ramứl cũm pếc catáng tỡ bữn taiq noâng.
2 antes que se escureçam o sol, a luz, a lua a as estrelas, e que à chuva sucedam as nuvens;
3 Chơ ngcŏ́ng anhia ca bán rêng cỡt cangcoaih; cớp ayững anhia ca bán rêng sanua, lứq cỡt lamên la‑ot. Nỡ‑ra canễng anhia dốq ngoan crơng sana lứq cỡt clŏ́h, noâng bĩq sâng; cớp moat anhia cỡt práng prưl, tỡ bữn hữm raloaih noâng.
3 anos nos quais tremem os guardas da casa, nos quais se curvam os robustos e param de moer as moleiras pouco numerosas, nos quais se escurecem aqueles que olham pela janela,
4 Cutũr anhia tỡ bữn sâng noâng sưong sa‑ĩr tâng rana. Cớp anhia sâng tỡ bữn chễng dếh sưong noau cuclóh saro, sưong crơng lampỡiq, cớp sưong chớm dốq amoaih anhia tamỡ. Nheq sưong ki taiq nheq.
4 nos quais se fecham para a rua os dois batentes da porta, nos quais se enfraquece o ruído de moinho, nos quais os homens se levantam ao canto do passarinho, nos quais se extingue o som da voz,
5 Anhia tỡ khớn noâng ỡt tâng ntốq sarỡih; toâq anhia pỡq tâng rana, anhia ngcŏh bớc chũl; sóc anhia cỡt pluac; anhia tỡ riap dếh tayáh; cớp anhia tỡ bữn yoc ễ bếq noâng cớp lacuoi tỡ la cayac anhia.
5 nos quais se temem as subidas; nos quais se terão sobressaltos no caminho, nos quais a amendoeira branqueia, nos quais o gafanhoto engorda, nos quais a alcaparra perde a sua eficácia, porque o homem se encaminha para a morada eterna e os carpidores percorrem as ruas;
6 Sanoâc práq cỡt ta-ŏh, sacâm tễ dỡi tamoong cũai; cớp chớp tớu yễng satooh, chơ pacháh; panũar tâng dỡq chữong cỡt ta-ŏh; cớp khang dỡq cỡt pacháh nheq.
6 antes que se rompa o cordão de prata, que se despedace a lâmpada de ouro, antes que se quebre a bilha na fonte, e que se fenda a roldana sobre a cisterna;
7 Tỗ chác hái lứq cỡt loah cutễq, cớp rangứh hái píh loah pỡ Yiang Sursĩ, án ca khoiq yỗn rangứh pỡ dũ náq cũai.
7 antes que a poeira retorne à terra para se tornar o que era; e antes que o sopro de vida retorne a Deus que o deu.
8 Cũai Rangoaiq pai neq: “Tỡ bữn cỡt kia! Tỡ bữn kia ntrớu! Dũ ramứh tỡ bữn cỡt kia ntrớu noâng.”
8 Vaidade das vaidades!, diz o Eclesiastes, tudo é vaidade.
9 Cũai Rangoaiq, yuaq án rangoaiq án atỡng níc cũai tễ máh ramứh án khoiq dáng. Án rien níc tễ santoiq pali panha, cớp chim sa‑ữi ramứh yoc ễ dáng ntrớu lứq pĩeiq.
9 Além de ser sábio, o Eclesiastes ensinou a ciência ao povo. Ele pesou e perscrutou; dispôs numerosas máximas.
10 Cũai Rangoaiq cutóng tutuaiq níc santoiq languat laham. Ma máh santoiq án khoiq chĩc dŏq la moang ŏ́c lứq nheq.
10 O Eclesiastes aplicou-se à procura de sentenças agradáveis e a redigir com exatidão adágios verídicos.
11 Máh santoiq cũai rangoaiq atỡng, la samoât ralỡng cũai mantán cữu dững toâq án rabán cữu; cớp santoiq pali panha án parỗm pachứm ỡt mantái níc, machớng noau téh dếng tâng pian yỗn khâm lứq. Santoiq nâi la Yiang Sursĩ toâp chiau yỗn; cớp ống Yiang Sursĩ toâp bán kĩaq dũ náq hái.
11 As palavras dos sábios são semelhantes a aguilhões; as sentenças, reunidas em coleção, são parecidas a estacas plantadas, inspiradas por um só pastor.
12 Con cứq ơi! Noâng bữn muoi ramứh ễn hái cóq bán kĩaq yỗn o. Bữn máh cũai chĩc santoiq tâng pơ choâiq la tỡ nai cỡt moâm, cớp rien sa‑ữi ramứh táq yỗn anhia sâng lakéh lakiei.
12 De resto, meu filho, quanto a maior número de palavras que estas, fica sabendo que se podem multiplicar os livros a não mais acabar, e que muito estudo se torna uma fadiga para o corpo.
13 Parsốt lứq, noâng bữn ống muoi ramứh sâng cứq ễ pai la neq: Cóq hái yám noap Yiang Sursĩ cớp táq puai samoât samơi máh santoiq án khoiq patâp, yuaq Yiang Sursĩ tễng máh cũai la dŏq yỗn cũai táq dũ ranáq án.
13 Em conclusão: tudo bem entendido, teme a Deus e observa seus preceitos, é este o dever de todo homem.
14 Nỡ‑ra Yiang Sursĩ lứq rablớh tễ dũ ranáq hái khoiq táq, tam ranáq o tỡ la ranáq sâuq, dếh máh ranáq hái khoiq táq tâng ntốq clỡp hỡ.
14 Deus fará prestar contas de tudo o que está oculto, todo ato, seja ele bom ou mau.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.