Eclesiastes 12
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF
1 Ngkíq, cóq anhia sanhữ Yiang Sursĩ, án ca tễng anhia, bo anhia noâng póng háng, nhũang toâq máh tangái cớp cumo túh coat. Tâng tangái ki, anhia ễ pai neq: “Dỡi tamoong cứq ŏ́q loâng ŏ́c bũi.”
1 Lembra-te também do teu Criador nos dias da tua mocidade, antes que venham os maus dias, e cheguem os anos dos quais venhas a dizer: Não tenho neles contentamento;
2 Bo ki, samoât riang anhia ỡt tâng ŏ́c canám; moat mandang, rliang casâi, cớp máh mantỗr tỡ bữn claq noâng yỗn anhia; chơ toâq ramứl cũm pếc catáng tỡ bữn taiq noâng.
2 Antes que se escureçam o sol, e a luz, e a lua, e as estrelas, e tornem a vir as nuvens depois da chuva;
3 Chơ ngcŏ́ng anhia ca bán rêng cỡt cangcoaih; cớp ayững anhia ca bán rêng sanua, lứq cỡt lamên la‑ot. Nỡ‑ra canễng anhia dốq ngoan crơng sana lứq cỡt clŏ́h, noâng bĩq sâng; cớp moat anhia cỡt práng prưl, tỡ bữn hữm raloaih noâng.
3 No dia em que tremerem os guardas da casa, e se encurvarem os homens fortes, e cessarem os moedores, por já serem poucos, e se escurecerem os que olham pelas janelas;
4 Cutũr anhia tỡ bữn sâng noâng sưong sa‑ĩr tâng rana. Cớp anhia sâng tỡ bữn chễng dếh sưong noau cuclóh saro, sưong crơng lampỡiq, cớp sưong chớm dốq amoaih anhia tamỡ. Nheq sưong ki taiq nheq.
4 E as portas da rua se fecharem por causa do baixo ruído da moedura, e se levantar à voz das aves, e todas as filhas da música se abaterem.
5 Anhia tỡ khớn noâng ỡt tâng ntốq sarỡih; toâq anhia pỡq tâng rana, anhia ngcŏh bớc chũl; sóc anhia cỡt pluac; anhia tỡ riap dếh tayáh; cớp anhia tỡ bữn yoc ễ bếq noâng cớp lacuoi tỡ la cayac anhia.
5 Como também quando temerem o que é alto, e houver espantos no caminho, e florescer a amendoeira, e o gafanhoto for um peso, e perecer o apetite; porque o homem se vai à sua casa eterna, e os pranteadore andarão rodeando pela praça;
6 Sanoâc práq cỡt ta-ŏh, sacâm tễ dỡi tamoong cũai; cớp chớp tớu yễng satooh, chơ pacháh; panũar tâng dỡq chữong cỡt ta-ŏh; cớp khang dỡq cỡt pacháh nheq.
6 Antes que se rompa o cordão de prata, e se quebre o copo de ouro, e se despedace o cântaro junto à fonte, e se quebre a roda junto ao poço,
7 Tỗ chác hái lứq cỡt loah cutễq, cớp rangứh hái píh loah pỡ Yiang Sursĩ, án ca khoiq yỗn rangứh pỡ dũ náq cũai.
7 E o pó volte à terra, como o era, e o espírito volte a Deus, que o deu.
8 Cũai Rangoaiq pai neq: “Tỡ bữn cỡt kia! Tỡ bữn kia ntrớu! Dũ ramứh tỡ bữn cỡt kia ntrớu noâng.”
8 Vaidade de vaidades, diz o pregador, tudo é vaidade.
9 Cũai Rangoaiq, yuaq án rangoaiq án atỡng níc cũai tễ máh ramứh án khoiq dáng. Án rien níc tễ santoiq pali panha, cớp chim sa‑ữi ramứh yoc ễ dáng ntrớu lứq pĩeiq.
9 E, quanto mais sábio foi o pregador, tanto mais ensinou ao povo sabedoria; e atentando, e esquadrinhando, compôs muitos provérbios.
10 Cũai Rangoaiq cutóng tutuaiq níc santoiq languat laham. Ma máh santoiq án khoiq chĩc dŏq la moang ŏ́c lứq nheq.
10 Procurou o pregador achar palavras agradáveis; e escreveu-as com retidão, palavras de verdade.
11 Máh santoiq cũai rangoaiq atỡng, la samoât ralỡng cũai mantán cữu dững toâq án rabán cữu; cớp santoiq pali panha án parỗm pachứm ỡt mantái níc, machớng noau téh dếng tâng pian yỗn khâm lứq. Santoiq nâi la Yiang Sursĩ toâp chiau yỗn; cớp ống Yiang Sursĩ toâp bán kĩaq dũ náq hái.
11 As palavras dos sábios são como aguilhões, e como pregos, bem fixados pelos mestres das assembléias, que nos foram dadas pelo único Pastor.
12 Con cứq ơi! Noâng bữn muoi ramứh ễn hái cóq bán kĩaq yỗn o. Bữn máh cũai chĩc santoiq tâng pơ choâiq la tỡ nai cỡt moâm, cớp rien sa‑ữi ramứh táq yỗn anhia sâng lakéh lakiei.
12 E, demais disto, filho meu, atenta: não há limite para fazer livros, e o muito estudar é enfado da carne.
13 Parsốt lứq, noâng bữn ống muoi ramứh sâng cứq ễ pai la neq: Cóq hái yám noap Yiang Sursĩ cớp táq puai samoât samơi máh santoiq án khoiq patâp, yuaq Yiang Sursĩ tễng máh cũai la dŏq yỗn cũai táq dũ ranáq án.
13 De tudo o que se tem ouvido, o fim é: Teme a Deus, e guarda os seus mandamentos; porque isto é o dever de todo o homem.
14 Nỡ‑ra Yiang Sursĩ lứq rablớh tễ dũ ranáq hái khoiq táq, tam ranáq o tỡ la ranáq sâuq, dếh máh ranáq hái khoiq táq tâng ntốq clỡp hỡ.
14 Porque Deus há de trazer a juízo toda a obra, e até tudo o que está encoberto, quer seja bom, quer seja mau.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.